Ang 371 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੭੧)

ਜਜਿ ਕਾਜਿ ਪਰਥਾਇ ਸੁਹਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaj kaaj parathai suhaiee ||1|| rahaau ||जजि काजि परथाइ सुहाई ॥१॥ रहाउ ॥جج کاج پرتھاا سُهاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਚਰੁ ਵਸੀ ਪਿਤਾ ਕੈ ਸਾਥਿ ॥jichar vasee pitaa kai saath ||जिचरु वसी पिता कै साथि ॥جِچر وسیِ پتا کَے ساتھ ۔۔

ਤਿਚਰੁ ਕੰਤੁ ਬਹੁ ਫਿਰੈ ਉਦਾਸਿ ॥tichar ka(n)t bahu firai udhaas ||तिचरु कंतु बहु फिरै उदासि ॥تِچر کںت بهُ پھرَے اُداس ۔۔

ਕਰਿ ਸੇਵਾ ਸਤ ਪੁਰਖੁ ਮਨਾਇਆ ॥kar sevaa sat purakh manaiaa ||करि सेवा सत पुरखु मनाइआ ॥کر سےوا ست پُرکھ مناایا ۔۔

ਗੁਰਿ ਆਣੀ ਘਰ ਮਹਿ ਤਾ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਇਆ ॥੨॥gur aanee ghar meh taa sarab sukh paiaa ||2||गुरि आणी घर महि ता सरब सुख पाइआ ॥२॥گُر آݨیِ گھر مهِ تا سرب سُکھ پاایا ۔۔۲۔۔

ਬਤੀਹ ਸੁਲਖਣੀ ਸਚੁ ਸੰਤਤਿ ਪੂਤ ॥ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸੁਘੜ ਸਰੂਪ ॥bateeh sulakhanee sach sa(n)tat poot || aagiaakaaree sughaR saroop ||बतीह सुलखणी सचु संतति पूत ॥ आगिआकारी सुघड़ सरूप ॥بتیِه سُلکھݨیِ سچ سںتت پُوت ۔۔ آگآکاریِ سُگھڑ سرُوپ ۔۔

ਇਛ ਪੂਰੇ ਮਨ ਕੰਤ ਸੁਆਮੀ ॥eichh poore man ka(n)t suaamee ||इछ पूरे मन कंत सुआमी ॥ِاچھ پُورے من کںت سُآمیِ ۔۔

ਸਗਲ ਸੰਤੋਖੀ ਦੇਰ ਜੇਠਾਨੀ ॥੩॥sagal sa(n)tokhee dher jeThaanee ||3||सगल संतोखी देर जेठानी ॥३॥سگل سںتوکھیِ دےر جےٹھانیِ ۔۔۳۔۔

ਸਭ ਪਰਵਾਰੈ ਮਾਹਿ ਸਰੇਸਟ ॥sabh paravaarai maeh saresaT ||सभ परवारै माहि सरेसट ॥سبھ پروارَے ماه سرےسٹ ۔۔

ਮਤੀ ਦੇਵੀ ਦੇਵਰ ਜੇਸਟ ॥matee dhevee dhevar jesaT ||मती देवी देवर जेसट ॥متیِ دےویِ دےور جےسٹ ۔۔

ਧੰਨੁ ਸੁ ਗ੍ਰਿਹੁ ਜਿਤੁ ਪ੍ਰਗਟੀ ਆਇ ॥dha(n)nu su girahu jit pragaTee aai ||धंनु सु गृहु जितु प्रगटी आइ ॥دھنّ سُ گرهُ جت پرگٹیِ آا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੁਖੇ ਸੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥੪॥੩॥jan naanak sukhe sukh vihai ||4||3||जन नानक सुखे सुखि विहाइ ॥४॥३॥جن نانک سُکھے سُکھ وهاا ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਮਤਾ ਕਰਉ ਸੋ ਪਕਨਿ ਨ ਦੇਈ ॥mataa karau so pakan na dheiee ||मता करउ सो पकनि न देई ॥متا کرا سو پکن ن دےای ۔۔

ਸੀਲ ਸੰਜਮ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਖਲੋਈ ॥seel sa(n)jam kai nikaT khaloiee ||सील संजम कै निकटि खलोई ॥سیِل سںجم کَے نکٹ کھلوای ۔۔

ਵੇਸ ਕਰੇ ਬਹੁ ਰੂਪ ਦਿਖਾਵੈ ॥ves kare bahu roop dhikhaavai ||वेस करे बहु रूप दिखावै ॥وےس کرے بهُ رُوپ دکھاوَے ۔۔

ਗ੍ਰਿਹਿ ਬਸਨਿ ਨ ਦੇਈ ਵਖਿ ਵਖਿ ਭਰਮਾਵੈ ॥੧॥gireh basan na dheiee vakh vakh bharamaavai ||1||गृहि बसनि न देई वखि वखि भरमावै ॥१॥گِره بسن ن دےای وکھ وکھِ بھرماوَے ۔۔۱۔۔

ਘਰ ਕੀ ਨਾਇਕਿ ਘਰ ਵਾਸੁ ਨ ਦੇਵੈ ॥ghar kee naik ghar vaas na dhevai ||घर की नाइकि घर वासु न देवै ॥گھر کیِ نااک گھر واس ن دےوَے ۔۔

ਜਤਨ ਕਰਉ ਉਰਝਾਇ ਪਰੇਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jatan karau urajhai parevai ||1|| rahaau ||जतन करउ उरझाइ परेवै ॥१॥ रहाउ ॥جتن کرا اُرجھاا پرےوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਧੁਰ ਕੀ ਭੇਜੀ ਆਈ ਆਮਰਿ ॥dhur kee bhejee aaiee aamar ||धुर की भेजी आई आमरि ॥دھُر کیِ بھےجیِ آای آمر ۔۔

ਨਉ ਖੰਡ ਜੀਤੇ ਸਭਿ ਥਾਨ ਥਨੰਤਰ ॥nau kha(n)dd jeete sabh thaan thana(n)tar ||नउ खंड जीते सभि थान थनंतर ॥نا کھںڈ جیِتے سبھ تھان تھنµتر ۔۔

ਤਟਿ ਤੀਰਥਿ ਨ ਛੋਡੈ ਜੋਗ ਸੰਨਿਆਸ ॥taT teerath na chhoddai jog sa(n)niaas ||तटि तीरथि न छोडै जोग संनिआस ॥تٹ تیِرتھ ن چھوڈَے جوگ سنّآس ۔۔

ਪੜਿ ਥਾਕੇ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਬੇਦ ਅਭਿਆਸ ॥੨॥paR thaake si(n)mirat bedh abhiaas ||2||पड़ि थाके सिंमृति बेद अभिआस ॥२॥پڑ تھاکے سںمرت بےد ابھِآس ۔۔۲۔۔

ਜਹ ਬੈਸਉ ਤਹ ਨਾਲੇ ਬੈਸੈ ॥jeh baisau teh naale baisai ||जह बैसउ तह नाले बैसै ॥جه بَےسا ته نالے بَےسَے ۔۔

ਸਗਲ ਭਵਨ ਮਹਿ ਸਬਲ ਪ੍ਰਵੇਸੈ ॥sagal bhavan meh sabal pravesai ||सगल भवन महि सबल प्रवेसै ॥سگل بھون مهِ سبل پروےسَے ۔۔

ਹੋਛੀ ਸਰਣਿ ਪਇਆ ਰਹਣੁ ਨ ਪਾਈ ॥hochhee saran piaa rahan na paiee ||होछी सरणि पइआ रहणु न पाई ॥هوچھیِ سرݨ پایا رهݨ ن پاای ۔۔

ਕਹੁ ਮੀਤਾ ਹਉ ਕੈ ਪਹਿ ਜਾਈ ॥੩॥kahu meetaa hau kai peh jaiee ||3||कहु मीता हउ कै पहि जाई ॥३॥کهُ میِتا ها کَے پهِ جاای ۔۔۳۔۔

ਸੁਣਿ ਉਪਦੇਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਹਿ ਆਇਆ ॥sun upadhes satigur peh aaiaa ||सुणि उपदेसु सतिगुर पहि आइआ ॥سُݨ اُپدےس ستگر پهِ آایا ۔۔

ਗੁਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੋਹਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥gur har har naam moh ma(n)tr dhiraRaiaa ||गुरि हरि हरि नामु मोहि मंत्रु दृड़ाइआ ॥گُر هر هرِ نام موه مںترü درڑاایا ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਗੁਣ ਗਾਇ ਅਨੰਤਾ ॥nij ghar vasiaa gun gai ana(n)taa ||निज घरि वसिआ गुण गाइ अनंता ॥نِج گھر وسِآ گُݨ گاا انµتا ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਓ ਨਾਨਕ ਭਏ ਅਚਿੰਤਾ ॥੪॥prabh milio naanak bhe achi(n)taa ||4||प्रभु मिलिओ नानक भए अचिंता ॥४॥پربھ ملاو نانک بھاے اچِںتا ۔۔۴۔۔

ਘਰੁ ਮੇਰਾ ਇਹ ਨਾਇਕਿ ਹਮਾਰੀ ॥ghar meraa ieh naik hamaaree ||घरु मेरा इह नाइकि हमारी ॥گھر مےرا اه نااک هماریِ ۔۔

ਇਹ ਆਮਰਿ ਹਮ ਗੁਰਿ ਕੀਏ ਦਰਬਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੪॥੪॥eeh aamar ham gur ke'ee dharabaaree ||1|| rahaau dhoojaa ||4||4||इह आमरि हम गुरि कीए दरबारी ॥१॥ रहाउ दूजा ॥४॥४॥ِاه آمر هم گُر کیِاے درباریِ ۔۔۱۔۔ رهاا دُوجا ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਤਾ ਜਿ ਪਤ੍ਰੀ ਚਲਾਵਉ ॥prathame mataa j patree chalaavau ||प्रथमे मता जि पत्री चलावउ ॥پرتھمے متا ج پتریِ چلاوا ۔۔

ਦੁਤੀਏ ਮਤਾ ਦੁਇ ਮਾਨੁਖ ਪਹੁਚਾਵਉ ॥dhute'ee mataa dhui maanukh pahuchaavau ||दुतीए मता दुइ मानुख पहुचावउ ॥دُتیِاے متا دُا مانکھ پهُچاوا ۔۔

ਤ੍ਰਿਤੀਏ ਮਤਾ ਕਿਛੁ ਕਰਉ ਉਪਾਇਆ ॥tirate'ee mataa kichh karau upaiaa ||तृतीए मता किछु करउ उपाइआ ॥تِرتیِاے متا کچھ کرا اُپاایا ۔۔

ਮੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਛੋਡਿ ਪ੍ਰਭ ਤੁਹੀ ਧਿਆਇਆ ॥੧॥mai sabh kichh chhodd prabh tuhee dhiaaiaa ||1||मै सभु किछु छोडि प्रभ तुही धिआइआ ॥१॥مَے سبھ کچھ چھوڈ پربھ تُهیِ دھآایا ۔۔۱۔۔

ਮਹਾ ਅਨੰਦ ਅਚਿੰਤ ਸਹਜਾਇਆ ॥mahaa ana(n)dh achi(n)t sahajaiaa ||महा अनंद अचिंत सहजाइआ ॥مها انµد اچںت سهجااآ ۔۔

ਦੁਸਮਨ ਦੂਤ ਮੁਏ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhusaman dhoot mue sukh paiaa ||1|| rahaau ||दुसमन दूत मुए सुखु पाइआ ॥१॥ रहाउ ॥دُسمن دُوت مُاے سُکھ پاایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੋ ਕਉ ਦੀਆ ਉਪਦੇਸੁ ॥satigur mo kau dheeaa upadhes ||सतिगुरि मो कउ दीआ उपदेसु ॥ستگر مو کا دیِآ اُپدےس ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦੇਸੁ ॥jeeau pi(n)dd sabh har kaa dhes ||जीउ पिंडु सभु हरि का देसु ॥جیِا پںڈ سبھ هر کا دےس ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੀ ਸੁ ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ॥jo kichh karee su teraa taan ||जो किछु करी सु तेरा ताणु ॥جو کچھ کریِ سُ تےرا تاݨ ۔۔

ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਓਟ ਤੂੰਹੈ ਦੀਬਾਣੁ ॥੨॥too(n) meree oT too(n)hai dheebaan ||2||तूँ मेरी ओट तूँहै दीबाणु ॥२॥تُوں مےریِ اوٹ تُوںهَے دیِباݨ ۔۔۲۔۔

ਤੁਧਨੋ ਛੋਡਿ ਜਾਈਐ ਪ੍ਰਭ ਕੈਂ ਧਰਿ ॥tudhano chhodd jaieeaai prabh kai(n) dhar ||तुधनो छोडि जाईऐ प्रभ कैं धरि ॥تُدھنو چھوڈ جاایاَے پربھ کَےں دھر ۔۔

ਆਨ ਨ ਬੀਆ ਤੇਰੀ ਸਮਸਰਿ ॥aan na beeaa teree samasar ||आन न बीआ तेरी समसरि ॥آن ن بیِآ تےریِ سمسر ۔۔

ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਕਿਸ ਕੀ ਕਾਣਿ ॥tere sevak kau kis kee kaan ||तेरे सेवक कउ किस की काणि ॥تےرے سےوک کا کس کیِ کاݨ ۔۔

ਸਾਕਤੁ ਭੂਲਾ ਫਿਰੈ ਬੇਬਾਣਿ ॥੩॥saakat bhoolaa firai bebaan ||3||साकतु भूला फिरै बेबाणि ॥३॥ساکت بھُولا پھرَے بےباݨ ۔۔۳۔۔

ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥teree vaddiaaiee kahee na jai ||तेरी वडिआई कही न जाइ ॥تےریِ وڈآای کهیِ ن جاا ۔۔

ਜਹ ਕਹ ਰਾਖਿ ਲੈਹਿ ਗਲਿ ਲਾਇ ॥jeh keh raakh laih gal lai ||जह कह राखि लैहि गलि लाइ ॥جه که راکھ لَےه گل لاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥naanak dhaas teree saranaiee ||नानक दास तेरी सरणाई ॥نانک داس تےریِ سرݨاای ۔۔

ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖੀ ਪੈਜ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥੪॥੫॥prabh raakhee paij vajee vaadhaiee ||4||5||प्रभि राखी पैज वजी वाधाई ॥४॥५॥پربھ راکھیِ پَےج وجیِ وادھاای ۔۔۴۔۔۵۔۔