Ang 370 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੭੦)

ਰਾਖੁ ਸਰਣਿ ਜਗਦੀਸੁਰ ਪਿਆਰੇ ਮੋਹਿ ਸਰਧਾ ਪੂਰਿ ਹਰਿ ਗੁਸਾਈ ॥raakh saran jagadheesur piaare moh saradhaa poor har gusaiee ||राखु सरणि जगदीसुर पिआरे मोहि सरधा पूरि हरि गुसाई ॥راکھ سرݨ جگدیِسر پآرے موه سردھا پُور هر گُساای ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੈ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਹੋਤ ਹੈ ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਨਿਮਖ ਦਿਖਾਈ ॥੨॥੩੯॥੧੩॥੧੫॥੬੭॥jan naanak kai man anadh hot hai har dharasan nimakh dhikhaiee ||2||39||13||15||67||जन नानक कै मनि अनदु होत है हरि दरसनु निमख दिखाई ॥२॥३९॥१३॥१५॥६७॥جن نانک کَے من اند هوت هَے هرِ درسن نمکھ دکھاای ۔۔۲۔۔۳۹۔۔۱۳۔۔۱۵۔۔۶۷۔۔

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਘਰੁ ੨ ਮਹਲਾ ੫raag aasaa ghar doojaa mahalaa panjavaaरागु आसा घरु २ महला ५راگ آسا گھر ۲ مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਿਨਿ ਲਾਈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੋਈ ਫਿਰਿ ਖਾਇਆ ॥jin laiee preet soiee fir khaiaa ||जिनि लाई प्रीति सोई फिरि खाइआ ॥جٍن لاای پریِت سوای پھر کھاایا ۔۔

ਜਿਨਿ ਸੁਖਿ ਬੈਠਾਲੀ ਤਿਸੁ ਭਉ ਬਹੁਤੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥jin sukh baiThaalee tis bhau bahut dhikhaiaa ||जिनि सुखि बैठाली तिसु भउ बहुतु दिखाइआ ॥جٍن سُکھ بَےٹھالیِ تس بھا بهُت دکھاایا ۔۔

ਭਾਈ ਮੀਤ ਕੁਟੰਬ ਦੇਖਿ ਬਿਬਾਦੇ ॥bhaiee meet kuTa(n)b dhekh bibaadhe ||भाई मीत कुटंब देखि बिबादे ॥بھاای میِت کُٹںب دےکھ ببادے ۔۔

ਹਮ ਆਈ ਵਸਗਤਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੇ ॥੧॥ham aaiee vasagat gur parasaadhe ||1||हम आई वसगति गुर परसादे ॥१॥هم آای وسگت گُر پرسادے ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਦੇਖਿ ਬਿਮੋਹਿਤ ਹੋਏ ॥aaisaa dhekh bimohit hoe ||ऐसा देखि बिमोहित होए ॥اَےسا دےکھ بموهت هواے ۔۔

ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਸੁਰਦੇਵ ਮਨੁਖਾ ਬਿਨੁ ਸਾਧੂ ਸਭਿ ਧ੍ਰੋਹਨਿ ਧ੍ਰੋਹੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saadhik sidh suradhev manukhaa bin saadhoo sabh dhrohan dhrohe ||1|| rahaau ||साधिक सिध सुरदेव मनुखा बिनु साधू सभि ध्रोहनि ध्रोहे ॥१॥ रहाउ ॥سادھک سدھ سُردےو منکھا بن سادھُو سبھ دھروهنِ دھروهے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਕਿ ਫਿਰਹਿ ਉਦਾਸੀ ਤਿਨੑ ਕਾਮਿ ਵਿਆਪੈ ॥eik fireh udhaasee tin(h) kaam viaapai ||इकि फिरहि उदासी तिन्न कामि विआपै ॥ِاک پھره اُداسیِ تنھ کام وآپَے ۔۔

ਇਕਿ ਸੰਚਹਿ ਗਿਰਹੀ ਤਿਨੑ ਹੋਇ ਨ ਆਪੈ ॥eik sa(n)cheh girahee tin(h) hoi na aapai ||इकि संचहि गिरही तिन्न होइ न आपै ॥ِاک سںچه گرهیِ تنھ هوا ن آپَے ۔۔

ਇਕਿ ਸਤੀ ਕਹਾਵਹਿ ਤਿਨੑ ਬਹੁਤੁ ਕਲਪਾਵੈ ॥eik satee kahaaveh tin(h) bahut kalapaavai ||इकि सती कहावहि तिन्न बहुतु कलपावै ॥ِاک ستیِ کهاوه تنھ بهُت کلپاوَے ۔۔

ਹਮ ਹਰਿ ਰਾਖੇ ਲਗਿ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਵੈ ॥੨॥ham har raakhe lag satigur paavai ||2||हम हरि राखे लगि सतिगुर पावै ॥२॥هم هر راکھے لگِ ستِگر پاوَے ۔۔۲۔۔

ਤਪੁ ਕਰਤੇ ਤਪਸੀ ਭੂਲਾਏ ॥tap karate tapasee bhoolaae ||तपु करते तपसी भूलाए ॥تپ کرتے تپسیِ بھُولااے ۔۔

ਪੰਡਿਤ ਮੋਹੇ ਲੋਭਿ ਸਬਾਏ ॥pa(n)ddit mohe lobh sabaae ||पंडित मोहे लोभि सबाए ॥پںڈت موهے لوبھ سبااے ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੋਹੇ ਮੋਹਿਆ ਆਕਾਸੁ ॥trai gun mohe mohiaa aakaas ||त्रै गुण मोहे मोहिआ आकासु ॥ترَے گُݨ موهے موهآ آکاس ۔۔

ਹਮ ਸਤਿਗੁਰ ਰਾਖੇ ਦੇ ਕਰਿ ਹਾਥੁ ॥੩॥ham satigur raakhe dhe kar haath ||3||हम सतिगुर राखे दे करि हाथु ॥३॥هم ستگر راکھے دے کرِ هاتھ ۔۔۳۔۔

ਗਿਆਨੀ ਕੀ ਹੋਇ ਵਰਤੀ ਦਾਸਿ ॥giaanee kee hoi varatee dhaas ||गिआनी की होइ वरती दासि ॥گِآنیِ کیِ هوا ورتیِ داس ۔۔

ਕਰ ਜੋੜੇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਅਰਦਾਸਿ ॥kar joRe sevaa kare aradhaas ||कर जोड़े सेवा करे अरदासि ॥کر جوڑے سےوا کرے ارداس ۔۔

ਜੋ ਤੂੰ ਕਹਹਿ ਸੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵਾ ॥jo too(n) kaheh su kaar kamaavaa ||जो तूँ कहहि सु कार कमावा ॥جو تُوں کههِ سُ کار کماوا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਾ ॥੪॥੧॥jan naanak gurmukh neR na aavaa ||4||1||जन नानक गुरमुख नेड़ि न आवा ॥४॥१॥جن نانک گُرمکھ نےڑ ن آوا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਸਸੂ ਤੇ ਪਿਰਿ ਕੀਨੀ ਵਾਖਿ ॥sasoo te pir keenee vaakh ||ससू ते पिरि कीनी वाखि ॥سسُو تے پر کیٍنیِ واکھ ۔۔

ਦੇਰ ਜਿਠਾਣੀ ਮੁਈ ਦੂਖਿ ਸੰਤਾਪਿ ॥dher jiThaanee muiee dhookh sa(n)taap ||देर जिठाणी मुई दूखि संतापि ॥دےر جٹھاݨیِ مُای دُوکھ سںتاپ ۔۔

ਘਰ ਕੇ ਜਿਠੇਰੇ ਕੀ ਚੂਕੀ ਕਾਣਿ ॥ghar ke jiThere kee chookee kaan ||घर के जिठेरे की चूकी काणि ॥گھر کے جٹھےرے کیِ چُوکیِ کاݨ ۔۔

ਪਿਰਿ ਰਖਿਆ ਕੀਨੀ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਣਿ ॥੧॥pir rakhiaa keenee sughaR sujaan ||1||पिरि रखिआ कीनी सुघड़ सुजाणि ॥१॥پِر رکھآ کیٍنیِ سُگھڑ سُجاݨ ۔۔۱۔۔

ਸੁਨਹੁ ਲੋਕਾ ਮੈ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥sunahu lokaa mai prem ras paiaa ||सुनहु लोका मै प्रेम रसु पाइआ ॥سُنهُ لوکا مَے پرےم رس پاایا ۔۔

ਦੁਰਜਨ ਮਾਰੇ ਵੈਰੀ ਸੰਘਾਰੇ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿਵਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhurajan maare vairee sa(n)ghaare satigur mo kau har naam dhivaiaa ||1|| rahaau ||दुरजन मारे वैरी संघारे सतिगुरि मो कउ हरि नामु दिवाइआ ॥१॥ रहाउ ॥دُرجن مارے وَےریِ سںگھارے ستگر مو کا هرِ نام دواایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਥਮੇ ਤਿਆਗੀ ਹਉਮੈ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥prathame tiaagee haumai preet ||प्रथमे तिआगी हउमै प्रीति ॥پرتھمے تآگیِ هامَے پریِت ۔۔

ਦੁਤੀਆ ਤਿਆਗੀ ਲੋਗਾ ਰੀਤਿ ॥dhuteeaa tiaagee logaa reet ||दुतीआ तिआगी लोगा रीति ॥دُتیِآ تآگیِ لوگا ریِت ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਤਿਆਗਿ ਦੁਰਜਨ ਮੀਤ ਸਮਾਨੇ ॥trai gun tiaag dhurajan meet samaane ||त्रै गुण तिआगि दुरजन मीत समाने ॥ترَے گُݨ تآگ دُرجن میِت سمانے ۔۔

ਤੁਰੀਆ ਗੁਣੁ ਮਿਲਿ ਸਾਧ ਪਛਾਨੇ ॥੨॥tureeaa gun mil saadh pachhaane ||2||तुरीआ गुणु मिलि साध पछाने ॥२॥تُریِآ گُݨ مل سادھ پچھانے ۔۔۲۔۔

ਸਹਜ ਗੁਫਾ ਮਹਿ ਆਸਣੁ ਬਾਧਿਆ ॥sahaj gufaa meh aasan baadhiaa ||सहज गुफा महि आसणु बाधिआ ॥سهج گُپھا مهِ آسݨ بادھآ ۔۔

ਜੋਤਿ ਸਰੂਪ ਅਨਾਹਦੁ ਵਾਜਿਆ ॥jot saroop anaahadh vaajiaa ||जोति सरूप अनाहदु वाजिआ ॥جوت سرُوپ اناهد واجآ ۔۔

ਮਹਾ ਅਨੰਦੁ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥mahaa ana(n)dh gur sabadh veechaar ||महा अनंदु गुर सबदु वीचारि ॥مها انµد گُر سبد ویِچار ۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਸਿਉ ਰਾਤੀ ਧਨ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥੩॥pria siau raatee dhan sohaagan naar ||3||पृअ सिउ राती धन सोहागणि नारि ॥३॥پِرا سا راتیِ دھن سوهاگݨ نار ۔۔۳۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੁ ॥jan naanak bole braham beechaar ||जन नानकु बोले ब्रहम बीचारु ॥جن نانک بولے برهم بیِچار ۔۔

ਜੋ ਸੁਣੇ ਕਮਾਵੈ ਸੁ ਉਤਰੈ ਪਾਰਿ ॥jo sune kamaavai su utarai paar ||जो सुणे कमावै सु उतरै पारि ॥جو سُݨے کماوَے سُ اُترَے پار ۔۔

ਜਨਮਿ ਨ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ॥janam na marai na aavai na jai ||जनमि न मरै न आवै न जाइ ॥جنم ن مرَے ن آوَے ن جاا ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਓਹੁ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੪॥੨॥har setee oh rahai samai ||4||2||हरि सेती ओहु रहै समाइ ॥४॥२॥هر سےتیِ اوهُ رهَے سماا ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਨਿਜ ਭਗਤੀ ਸੀਲਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥nij bhagatee seelava(n)tee naar ||निज भगती सीलवंती नारि ॥نِج بھگتیِ سیِلوںتیِ نار ۔۔

ਰੂਪਿ ਅਨੂਪ ਪੂਰੀ ਆਚਾਰਿ ॥roop anoop pooree aachaar ||रूपि अनूप पूरी आचारि ॥رُوپ انُوپ پُوریِ آچار ۔۔

ਜਿਤੁ ਗ੍ਰਿਹਿ ਵਸੈ ਸੋ ਗ੍ਰਿਹੁ ਸੋਭਾਵੰਤਾ ॥jit gireh vasai so girahu sobhaava(n)taa ||जितु गृहि वसै सो गृहु सोभावंता ॥جِت گره وسَے سو گرهُ سوبھاوںتا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਜੰਤਾ ॥੧॥gurmukh paiee kinai viralai ja(n)taa ||1||गुरमुखि पाई किनै विरलै जंता ॥१॥گُرمکھ پاای کنَے ورلَے جںتا ۔۔۱۔۔

ਸੁਕਰਣੀ ਕਾਮਣਿ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਹਮ ਪਾਈ ॥sukaranee kaaman gur mil ham paiee ||सुकरणी कामणि गुर मिलि हम पाई ॥سُکرݨیِ کامݨ گُر مل هم پاای ۔۔