Ang 362 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੬੨)

ਜੋ ਮਨਿ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥jo man raate har ra(n)g lai ||जो मनि राते हरि रंगु लाइ ॥جو من راتے هرِ رںگ لاا ۔۔

ਤਿਨ ਕਾ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਲਾਥਾ ਤੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਮਿਲੇ ਸੁਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tin kaa janam maran dhukh laathaa te har dharageh mile subhai ||1|| rahaau ||तिन का जनम मरण दुखु लाथा ते हरि दरगह मिले सुभाइ ॥१॥ रहाउ ॥تٍن کا جنم مرݨ دُکھ لاتھا تے هر درگه ملے سُبھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਬਦੁ ਚਾਖੈ ਸਾਚਾ ਸਾਦੁ ਪਾਏ ॥sabadh chaakhai saachaa saadh paae ||सबदु चाखै साचा सादु पाए ॥سبد چاکھَے ساچا ساد پااے ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥har kaa naam ma(n)n vasaae ||हरि का नामु मंनि वसाए ॥هر کا نام منّ وسااے ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥har prabh sadhaa rahiaa bharapoor ||हरि प्रभु सदा रहिआ भरपूरि ॥هر پربھ سدا رهِآ بھرپُور ۔۔

ਆਪੇ ਨੇੜੈ ਆਪੇ ਦੂਰਿ ॥੨॥aape neRai aape dhoor ||2||आपे नेड़ै आपे दूरि ॥२॥آپے نےڑَے آپے دُور ۔۔۲۔۔

ਆਖਣਿ ਆਖੈ ਬਕੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥aakhan aakhai bakai sabh koi ||आखणि आखै बकै सभु कोइ ॥آکھݨ آکھَے بکَے سبھ کوا ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋਇ ॥aape bakhas milaae soi ||आपे बखसि मिलाए सोइ ॥آپے بکھس ملااے سوا ۔۔

ਕਹਣੈ ਕਥਨਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥kahanai kathan na paiaa jai ||कहणै कथनि न पाइआ जाइ ॥کهݨَے کتھن ن پاایا جاا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੩॥gur parasaadh vasai man aai ||3||गुर परसादि वसै मनि आइ ॥३॥گُر پرساد وسَے من آا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥gurmukh vichahu aap gavai ||गुरमुखि विचहु आपु गवाइ ॥گُرمکھ وچهُ آپ گواا ۔۔

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇ ॥har ra(n)g raate moh chukai ||हरि रंगि राते मोहु चुकाइ ॥هر رںگ راتے موهُ چُکاا ۔۔

ਅਤਿ ਨਿਰਮਲੁ ਗੁਰ ਸਬਦ ਵੀਚਾਰ ॥at niramal gur sabadh veechaar ||अति निरमलु गुर सबद वीचार ॥ات نرمل گُر سبد ویِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥੪॥੪੩॥naanak naam savaaranahaar ||4||4||43||नानक नामि सवारणहार ॥४॥४॥४३॥نانک نام سوارݨهار ۔۔۴۔۔۴۔۔۴۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥dhoojai bhai lage dhukh paiaa ||दूजै भाइ लगे दुखु पाइआ ॥دُوجَے بھاا لگے دُکھ پاایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥bin sabadhai birathaa janam gavaiaa ||बिनु सबदै बिरथा जनमु गवाइआ ॥بٍن سبدَے برتھا جنم گواایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥satigur sevai sojhee hoi ||सतिगुरु सेवै सोझी होइ ॥ستگر سےوَے سوجھیِ هوا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੧॥dhoojai bhai na laagai koi ||1||दूजै भाइ न लागै कोइ ॥१॥دُوجَے بھاا ن لاگَے کوا ۔۔۱۔۔

ਮੂਲਿ ਲਾਗੇ ਸੇ ਜਨ ਪਰਵਾਣੁ ॥mool laage se jan paravaan ||मूलि लागे से जन परवाणु ॥مُول لاگے سے جن پرواݨ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥anadhin raam naam jap hiradhai gur sabadhee har eko jaan ||1|| rahaau ||अनदिनु राम नामु जपि हिरदै गुर सबदी हरि एको जाणु ॥१॥ रहाउ ॥اندن رام نام جپ هردَے گُر سبدیِ هرِ اےکو جاݨ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਡਾਲੀ ਲਾਗੈ ਨਿਹਫਲੁ ਜਾਇ ॥ddaalee laagai nihafal jai ||डाली लागै निहफलु जाइ ॥ڈالیِ لاگَے نهپھل جاا ۔۔

ਅੰਧਂੀ ਕੰਮੀ ਅੰਧ ਸਜਾਇ ॥a(n)dha(n)ee ka(n)mee a(n)dh sajai ||अंधीं कंमी अंध सजाइ ॥اںدھˆØیِ کںمیِ اںدھ سجاا ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਠਉਰ ਨ ਪਾਇ ॥manmukh a(n)dhaa Thaur na pai ||मनमुखु अंधा ठउर न पाइ ॥منمکھ اںدھا ٹھار ن پاا ۔۔

ਬਿਸਟਾ ਕਾ ਕੀੜਾ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਪਚਾਇ ॥੨॥bisaTaa kaa keeRaa bisaTaa maeh pachai ||2||बिसटा का कीड़ा बिसटा माहि पचाइ ॥२॥بِسٹا کا کیِڑا بسٹا ماه پچاا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥gur kee sevaa sadhaa sukh paae ||गुर की सेवा सदा सुखु पाए ॥گُر کیِ سےوا سدا سُکھ پااے ۔۔

ਸੰਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥sa(n)tasa(n)gat mil har gun gaae ||संतसंगति मिलि हरि गुण गाए ॥سںتسںگت مل هرِ گُݨ گااے ۔۔

ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥naame naam kare veechaar ||नामे नामि करे वीचारु ॥نامے نام کرے ویِچار ۔۔

ਆਪਿ ਤਰੈ ਕੁਲ ਉਧਰਣਹਾਰੁ ॥੩॥aap tarai kul udharanahaar ||3||आपि तरै कुल उधरणहारु ॥३॥آپ ترَے کُل اُدھرݨهار ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮਿ ਵਜਾਏ ॥gur kee baanee naam vajaae ||गुर की बाणी नामि वजाए ॥گُر کیِ باݨیِ نام وجااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਹਲੁ ਸਬਦਿ ਘਰੁ ਪਾਏ ॥naanak mahal sabadh ghar paae ||नानक महलु सबदि घरु पाए ॥نانک مهل سبد گھر پااے ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਸਤ ਸਰਿ ਹਰਿ ਜਲਿ ਨਾਇਆ ॥gurmat sat sar har jal naiaa ||गुरमति सत सरि हरि जलि नाइआ ॥گُرمت ست سر هرِ جلِ ناایا ۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਸਭੁ ਦੁਰਤੁ ਗਵਾਇਆ ॥੪॥੫॥੪੪॥dhuramat mail sabh dhurat gavaiaa ||4||5||44||दुरमति मैलु सभु दुरतु गवाइआ ॥४॥५॥४४॥دُرمت مَےل سبھ دُرت گواایا ۔۔۴۔۔۵۔۔۴۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮਰਹਿ ਮਰਿ ਮਰਣੁ ਵਿਗਾੜਹਿ ॥manmukh mareh mar maran vigaaReh ||मनमुख मरहि मरि मरणु विगाड़हि ॥منمکھ مره مر مرݨ وگاڑه ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਆਤਮ ਸੰਘਾਰਹਿ ॥dhoojai bhai aatam sa(n)ghaareh ||दूजै भाइ आतम संघारहि ॥دُوجَے بھاا آتم سںگھاره ۔۔

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵਿਗੂਤਾ ॥meraa meraa kar kar vigootaa ||मेरा मेरा करि करि विगूता ॥مےرا مےرا کر کرِ وگُوتا ۔۔

ਆਤਮੁ ਨ ਚੀਨੑੈ ਭਰਮੈ ਵਿਚਿ ਸੂਤਾ ॥੧॥aatam na cheen(h)ai bharamai vich sootaa ||1||आतमु न चीन्नै भरमै विचि सूता ॥१॥آتم ن چیٍنھَے بھرمَے وچ سُوتا ۔۔۱۔۔

ਮਰੁ ਮੁਇਆ ਸਬਦੇ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥mar muiaa sabadhe mar jai ||मरु मुइआ सबदे मरि जाइ ॥مر مُایا سبدے مر جاا ۔۔

ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਗੁਰਿ ਸਮ ਜਾਣਾਈ ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਜਪਿ ਲੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ausatat ni(n)dhaa gur sam jaanaiee is jug meh laahaa har jap lai jai ||1|| rahaau ||उसतति निंदा गुरि सम जाणाई इसु जुग महि लाहा हरि जपि लै जाइ ॥१॥ रहाउ ॥اُستت نںدا گُر سم جاݨاای اس جُگ مهِ لاها هر جپِ لَے جاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾਮ ਵਿਹੂਣ ਗਰਭ ਗਲਿ ਜਾਇ ॥naam vihoon garabh gal jai ||नाम विहूण गरभ गलि जाइ ॥نام وهُوݨ گربھ گل جاا ۔۔

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇ ॥birathaa janam dhoojai lobhai ||बिरथा जनमु दूजै लोभाइ ॥بِرتھا جنم دُوجَے لوبھاا ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਹੂਣੀ ਦੁਖਿ ਜਲੈ ਸਬਾਈ ॥naam bihoonee dhukh jalai sabaiee ||नाम बिहूणी दुखि जलै सबाई ॥نام بهُوݨیِ دُکھ جلَے سباای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੨॥satigur poorai boojh bujhaiee ||2||सतिगुरि पूरै बूझ बुझाई ॥२॥ستگر پُورَے بُوجھ بُجھاای ۔۔۲۔۔

ਮਨੁ ਚੰਚਲੁ ਬਹੁ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥man cha(n)chal bahu choTaa khai ||मनु चंचलु बहु चोटा खाइ ॥من چںچل بهُ چوٹا کھاا ۔۔

ਏਥਹੁ ਛੁੜਕਿਆ ਠਉਰ ਨ ਪਾਇ ॥ethahu chhuRakiaa Thaur na pai ||एथहु छुड़किआ ठउर न पाइ ॥اےتھهُ چھُڑکآ ٹھار ن پاا ۔۔

ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਵਿਸਟਾ ਕਾ ਵਾਸੁ ॥garabh jon visaTaa kaa vaas ||गरभ जोनि विसटा का वासु ॥گربھ جون وسٹا کا واس ۔۔

ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਮਨਮੁਖੁ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥੩॥tit ghar manmukh kare nivaas ||3||तितु घरि मनमुखु करे निवासु ॥३॥تِت گھر منمکھ کرے نواس ۔۔۳۔۔

ਅਪੁਨੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਸਦਾ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥apune satigur kau sadhaa bal jaiee ||अपुने सतिगुर कउ सदा बलि जाई ॥اپنے ستگر کا سدا بلِ جاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥gurmukh jotee jot milaiee ||गुरमुखि जोती जोति मिलाई ॥گُرمکھ جوتیِ جوت ملاای ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ॥niramal baanee nij ghar vaasaa ||निरमल बाणी निज घरि वासा ॥نِرمل باݨیِ نج گھر واسا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਸਦਾ ਉਦਾਸਾ ॥੪॥੬॥੪੫॥naanak haumai maare sadhaa udhaasaa ||4||6||45||नानक हउमै मारे सदा उदासा ॥४॥६॥४५॥نانک هامَے مارے سدا اُداسا ۔۔۴۔۔۶۔۔۴۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਲਾਲੈ ਆਪਣੀ ਜਾਤਿ ਗਵਾਈ ॥laalai aapanee jaat gavaiee ||लालै आपणी जाति गवाई ॥لالَے آپݨیِ جات گواای ۔۔