Ang 361 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੬੧)

ਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥੧॥gur kaa dharasan agam apaaraa ||1||गुर का दरसनु अगम अपारा ॥१॥گُر کا درسن اگم اپارا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਦਰਸਨਿ ਮੁਕਤਿ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥gur kai dharasan mukat gat hoi ||गुर कै दरसनि मुकति गति होइ ॥گُر کَے درسن مُکت گت هوا ۔۔

ਸਾਚਾ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saachaa aap vasai man soi ||1|| rahaau ||साचा आपि वसै मनि सोइ ॥१॥ रहाउ ॥ساچا آپ وسَے من سوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਦਰਸਨਿ ਉਧਰੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥gur dharasan udharai sa(n)saaraa ||गुर दरसनि उधरै संसारा ॥گُر درسن اُدھرَے سںسارا ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਲਾਏ ਭਾਉ ਪਿਆਰਾ ॥je ko laae bhaau piaaraa ||जे को लाए भाउ पिआरा ॥جے کو لااے بھاا پآرا ۔۔

ਭਾਉ ਪਿਆਰਾ ਲਾਏ ਵਿਰਲਾ ਕੋਇ ॥bhaau piaaraa laae viralaa koi ||भाउ पिआरा लाए विरला कोइ ॥بھاا پآرا لااے ورلا کوا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਦਰਸਨਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥gur kai dharasan sadhaa sukh hoi ||2||गुर कै दरसनि सदा सुखु होइ ॥२॥گُر کَے درسن سدا سُکھ هوا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਦਰਸਨਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥gur kai dharasan mokh dhuaar ||गुर कै दरसनि मोख दुआरु ॥گُر کَے درسن موکھ دُآر ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਪਰਵਾਰ ਸਾਧਾਰੁ ॥satigur sevai paravaar saadhaar ||सतिगुरु सेवै परवार साधारु ॥ستگر سےوَے پروار سادھار ۔۔

ਨਿਗੁਰੇ ਕਉ ਗਤਿ ਕਾਈ ਨਾਹੀ ॥nigure kau gat kaiee naahee ||निगुरे कउ गति काई नाही ॥نِگرے کا گت کاای ناهیِ ۔۔

ਅਵਗਣਿ ਮੁਠੇ ਚੋਟਾ ਖਾਹੀ ॥੩॥avagan muThe choTaa khaahee ||3||अवगणि मुठे चोटा खाही ॥३॥اوگݨ مُٹھے چوٹا کھاهیِ ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥gur kai sabadh sukh saa(n)t sareer ||गुर कै सबदि सुखु साँति सरीर ॥گُر کَے سبد سُکھ ساںت سریِر ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਾ ਕਉ ਲਗੈ ਨ ਪੀਰ ॥gurmukh taa kau lagai na peer ||गुरमुखि ता कउ लगै न पीर ॥گُرمکھ تا کا لگَے ن پیِر ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਤਿਸੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥jamakaal tis neR na aavai ||जमकालु तिसु नेड़ि न आवै ॥جمکال تس نےڑ ن آوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥੧॥੪੦॥naanak gurmukh saach samaavai ||4||1||40||नानक गुरमुखि साचि समावै ॥४॥१॥४०॥نانک گُرمکھ ساچ سماوَے ۔۔۴۔۔۱۔۔۴۰۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਸਬਦਿ ਮੁਆ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥sabadh muaa vichahu aap gavai ||सबदि मुआ विचहु आपु गवाइ ॥سبد مُآ وچهُ آپ گواا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥satigur seve til na tamai ||सतिगुरु सेवे तिलु न तमाइ ॥ستگر سےوے تل ن تماا ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਦਾਤਾ ਸਦਾ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥nirabhau dhaataa sadhaa man hoi ||निरभउ दाता सदा मनि होइ ॥نِربھا داتا سدا من هوا ۔۔

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਪਾਏ ਭਾਗਿ ਕੋਇ ॥੧॥sachee baanee paae bhaag koi ||1||सची बाणी पाए भागि कोइ ॥१॥سچیِ باݨیِ پااے بھاگ کوا ۔۔۱۔۔

ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹੁ ਵਿਚਹੁ ਅਉਗੁਣ ਜਾਹਿ ॥gun sa(n)grahu vichahu aaugun jaeh ||गुण संग्रहु विचहु अउगुण जाहि ॥گُݨ سںگرهُ وچهُ ااگݨ جاه ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥poore gur kai sabadh samaeh ||1|| rahaau ||पूरे गुर कै सबदि समाहि ॥१॥ रहाउ ॥پُورے گُر کَے سبد سماه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਣਾ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਗੁਣ ਜਾਣੈ ॥gunaa kaa gaahak hovai so gun jaanai ||गुणा का गाहकु होवै सो गुण जाणै ॥گُݨا کا گاهک هووَے سو گُݨ جاݨَے ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥a(n)mirat sabadh naam vakhaanai ||अंमृत सबदि नामु वखाणै ॥اںمرت سبد نام وکھاݨَے ۔۔

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸੂਚਾ ਹੋਇ ॥saachee baanee soochaa hoi ||साची बाणी सूचा होइ ॥ساچیِ باݨیِ سُوچا هوا ۔۔

ਗੁਣ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥gun te naam paraapat hoi ||2||गुण ते नामु परापति होइ ॥२॥گُݨ تے نام پراپت هوا ۔۔۲۔۔

ਗੁਣ ਅਮੋਲਕ ਪਾਏ ਨ ਜਾਹਿ ॥gun amolak paae na jaeh ||गुण अमोलक पाए न जाहि ॥گُݨ امولک پااے ن جاه ۔۔

ਮਨਿ ਨਿਰਮਲ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥man niramal saachai sabadh samaeh ||मनि निरमल साचै सबदि समाहि ॥من نرمل ساچَے سبد سماه ۔۔

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੑ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥se vaddabhaagee jin(h) naam dhiaaiaa ||से वडभागी जिन्न नामु धिआइआ ॥سے وڈبھاگیِ جنھ نام دھآایا ۔۔

ਸਦਾ ਗੁਣਦਾਤਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥੩॥sadhaa gunadhaataa ma(n)n vasaiaa ||3||सदा गुणदाता मंनि वसाइआ ॥३॥سدا گُݨداتا منّ وساایا ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਤਿਨੑ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥jo gun sa(n)grahai tin(h) balihaarai jaau ||जो गुण संग्रहै तिन्न बलिहारै जाउ ॥جو گُݨ سںگرهَے تنھ بلهارَے جاا ۔۔

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥dhar saachai saache gun gaau ||दरि साचै साचे गुण गाउ ॥در ساچَے ساچے گُݨ گاا ۔۔

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥aape dhevai sahaj subhai ||आपे देवै सहजि सुभाइ ॥آپے دےوَے سهج سُبھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥੪॥੨॥੪੧॥naanak keemat kahan na jai ||4||2||41||नानक कीमति कहणु न जाइ ॥४॥२॥४१॥نانک کیِمت کهݨ ن جاا ۔۔۴۔۔۲۔۔۴۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥satigur vich vaddee vaddiaaiee ||सतिगुर विचि वडी वडिआई ॥ستگر وچِ وڈیِ وڈِآای ۔۔

ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥chiree vichhu(n)ne mel milaiee ||चिरी विछुँने मेलि मिलाई ॥چِریِ وچھنّے مےل ملاای ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥aape mele mel milaae ||आपे मेले मेलि मिलाए ॥آپے مےلے مےل ملااے ۔۔

ਆਪਣੀ ਕੀਮਤਿ ਆਪੇ ਪਾਏ ॥੧॥aapanee keemat aape paae ||1||आपणी कीमति आपे पाए ॥१॥آپݨیِ کیِمت آپے پااے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨ ਬਿਧਿ ਹੋਇ ॥har kee keemat kin bidh hoi ||हरि की कीमति किन बिधि होइ ॥هر کیِ کیِمت کن بدھِ هوا ۔۔

ਹਰਿ ਅਪਰੰਪਰੁ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har apara(n)par agam agochar gur kai sabadh milai jan koi ||1|| rahaau ||हरि अपरंपरु अगम अगोचरु गुर कै सबदि मिलै जनु कोइ ॥१॥ रहाउ ॥هر اپرمپر اگم اگوچر گُر کَے سبد ملَے جن کوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੀਮਤਿ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥gurmukh keemat jaanai koi ||गुरमुखि कीमति जाणै कोइ ॥گُرمکھ کیِمت جاݨَے کوا ۔۔

ਵਿਰਲੇ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥virale karam paraapat hoi ||विरले करमि परापति होइ ॥وِرلے کرم پراپت هوا ۔۔

ਊਚੀ ਬਾਣੀ ਊਚਾ ਹੋਇ ॥uoochee baanee uoochaa hoi ||ऊची बाणी ऊचा होइ ॥اُوچیِ باݨیِ اُوچا هوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਵਖਾਣੈ ਕੋਇ ॥੨॥gurmukh sabadh vakhaanai koi ||2||गुरमुखि सबदि वखाणै कोइ ॥२॥گُرمکھ سبد وکھاݨَے کوا ۔۔۲۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਦਰਦੁ ਸਰੀਰਿ ॥vin naavai dhukh dharadh sareer ||विणु नावै दुखु दरदु सरीरि ॥وِݨ ناوَے دُکھ درد سریِر ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਉਤਰੈ ਪੀਰ ॥satigur bheTe taa utarai peer ||सतिगुरु भेटे ता उतरै पीर ॥ستگر بھےٹے تا اُترَے پیِر ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਦੁਖੁ ਕਮਾਇ ॥bin gur bheTe dhukh kamai ||बिनु गुर भेटे दुखु कमाइ ॥بٍن گُر بھےٹے دُکھ کماا ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੩॥manmukh bahutee milai sajai ||3||मनमुखि बहुती मिलै सजाइ ॥३॥منمکھ بهُتیِ ملَے سجاا ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੀਠਾ ਅਤਿ ਰਸੁ ਹੋਇ ॥har kaa naam meeThaa at ras hoi ||हरि का नामु मीठा अति रसु होइ ॥هر کا نام میِٹھا اتِ رس هوا ۔۔

ਪੀਵਤ ਰਹੈ ਪੀਆਏ ਸੋਇ ॥peevat rahai peeaae soi ||पीवत रहै पीआए सोइ ॥پیِوت رهَے پیِآاے سوا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਏ ॥gur kirapaa te har ras paae ||गुर किरपा ते हरि रसु पाए ॥گُر کرپا تے هر رس پااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਗਤਿ ਪਾਏ ॥੪॥੩॥੪੨॥naanak naam rate gat paae ||4||3||42||नानक नामि रते गति पाए ॥४॥३॥४२॥نانک نام رتے گت پااے ۔۔۴۔۔۳۔۔۴۲۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ॥meraa prabh saachaa gahir ga(n)bheer ||मेरा प्रभु साचा गहिर गंभीर ॥مےرا پربھ ساچا گهِر گںبھیِر ۔۔

ਸੇਵਤ ਹੀ ਸੁਖੁ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥sevat hee sukh saa(n)t sareer ||सेवत ही सुखु साँति सरीर ॥سےوت هیِ سُکھ ساںت سریِر ۔۔

ਸਬਦਿ ਤਰੇ ਜਨ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥sabadh tare jan sahaj subhai ||सबदि तरे जन सहजि सुभाइ ॥سبد ترے جن سهج سُبھاا ۔۔

ਤਿਨ ਕੈ ਹਮ ਸਦ ਲਾਗਹ ਪਾਇ ॥੧॥tin kai ham sadh laageh pai ||1||तिन कै हम सद लागह पाइ ॥१॥تٍن کَے هم سد لاگه پاا ۔۔۱۔۔