Ang 360 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੬੦)

ਬਾਬਾ ਜੁਗਤਾ ਜੀਉ ਜੁਗਹ ਜੁਗ ਜੋਗੀ ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਜੋਗੰ ॥baabaa jugataa jeeau jugeh jug jogee param ta(n)t meh joga(n) ||बाबा जुगता जीउ जुगह जुग जोगी परम तंत महि जोगं ॥بابا جُگتا جیِا جُگه جُگ جوگیِ پرم تںت مهِ جوگں ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਪਾਇਆ ਗਿਆਨ ਕਾਇਆ ਰਸ ਭੋਗੰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)mrit naam nira(n)jan paiaa giaan kaiaa ras bhoga(n) ||1|| rahaau ||अंमृतु नामु निरंजन पाइआ गिआन काइआ रस भोगं ॥१॥ रहाउ ॥اںمرت نام نرںجن پاایا گآن کاایا رس بھوگں ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਿਵ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਆਸਣਿ ਬੈਸਉ ਕਲਪ ਤਿਆਗੀ ਬਾਦੰ ॥siv nagaree meh aasan baisau kalap tiaagee baadha(n) ||सिव नगरी महि आसणि बैसउ कलप तिआगी बादं ॥سِو نگریِ مهِ آسݨ بَےسا کلپ تآگیِ بادں ۔۔

ਸਿੰਙੀ ਸਬਦੁ ਸਦਾ ਧੁਨਿ ਸੋਹੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਪੂਰੈ ਨਾਦੰ ॥੨॥si(n)n(g)ee sabadh sadhaa dhun sohai ahinis poorai naadha(n) ||2||सिंङी सबदु सदा धुनि सोहै अहिनिसि पूरै नादं ॥२॥سِںنگیِ سبد سدا دھُن سوهَے اهٍنس پُورَے نادں ۔۔۲۔۔

ਪਤੁ ਵੀਚਾਰੁ ਗਿਆਨ ਮਤਿ ਡੰਡਾ ਵਰਤਮਾਨ ਬਿਭੂਤੰ ॥pat veechaar giaan mat dda(n)ddaa varatamaan bibhoota(n) ||पतु वीचारु गिआन मति डंडा वरतमान बिभूतं ॥پت ویِچار گآن مت ڈںڈا ورتمان ببھُوتں ۔۔

ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਰਹਰਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੰਥੁ ਅਤੀਤੰ ॥੩॥har keerat raharaas hamaaree gurmukh pa(n)th ateeta(n) ||3||हरि कीरति रहरासि हमारी गुरमुखि पंथु अतीतं ॥३॥هر کیِرت رهراس هماریِ گُرمکھ پںتھ اتیِتں ۔۔۳۔۔

ਸਗਲੀ ਜੋਤਿ ਹਮਾਰੀ ਸੰਮਿਆ ਨਾਨਾ ਵਰਨ ਅਨੇਕੰ ॥sagalee jot hamaaree sa(n)miaa naanaa varan aneka(n) ||सगली जोति हमारी संमिआ नाना वरन अनेकं ॥سگلیِ جوت هماریِ سںمآ نانا ورن انےکں ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਣਿ ਭਰਥਰਿ ਜੋਗੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਲਿਵ ਏਕੰ ॥੪॥੩॥੩੭॥kahu naanak sun bharathar jogee paarabraham liv eka(n) ||4||3||37||कहु नानक सुणि भरथरि जोगी पारब्रहम लिव एकं ॥४॥३॥३७॥کهُ نانک سُݨ بھرتھر جوگیِ پاربرهم لو اےکں ۔۔۴۔۔۳۔۔۳۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਗੁੜੁ ਕਰਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਰਿ ਧਾਵੈ ਕਰਿ ਕਰਣੀ ਕਸੁ ਪਾਈਐ ॥guR kar giaan dhiaan kar dhaavai kar karanee kas paieeaai ||गुड़ु करि गिआनु धिआनु करि धावै करि करणी कसु पाईऐ ॥گُڑ کر گآن دھآن کرِ دھاوَے کرِ کرݨیِ کس پاایاَے ۔۔

ਭਾਠੀ ਭਵਨੁ ਪ੍ਰੇਮ ਕਾ ਪੋਚਾ ਇਤੁ ਰਸਿ ਅਮਿਉ ਚੁਆਈਐ ॥੧॥bhaaThee bhavan prem kaa pochaa it ras amiau chuaaieeaai ||1||भाठी भवनु प्रेम का पोचा इतु रसि अमिउ चुआईऐ ॥१॥بھاٹھیِ بھون پرےم کا پوچا ات رس امِا چُآایاَے ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਮਨੁ ਮਤਵਾਰੋ ਨਾਮ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਸਹਜ ਰੰਗ ਰਚਿ ਰਹਿਆ ॥baabaa man matavaaro naam ras peevai sahaj ra(n)g rach rahiaa ||बाबा मनु मतवारो नाम रसु पीवै सहज रंग रचि रहिआ ॥بابا من متوارو نام رس پیِوَے سهج رںگ رچ رهِآ ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਬਨੀ ਪ੍ਰੇਮ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਬਦੁ ਅਨਾਹਦ ਗਹਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ahinis banee prem liv laagee sabadh anaahadh gahiaa ||1|| rahaau ||अहिनिसि बनी प्रेम लिव लागी सबदु अनाहद गहिआ ॥१॥ रहाउ ॥اهٍنس بنیِ پرےم لو لاگیِ سبد اناهد گهِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੂਰਾ ਸਾਚੁ ਪਿਆਲਾ ਸਹਜੇ ਤਿਸਹਿ ਪੀਆਏ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥pooraa saach piaalaa sahaje tiseh peeaae jaa kau nadhar kare ||पूरा साचु पिआला सहजे तिसहि पीआए जा कउ नदरि करे ॥پُورا ساچ پآلا سهجے تسه پیِآاے جا کا ندر کرے ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਵਾਪਾਰੀ ਹੋਵੈ ਕਿਆ ਮਦਿ ਛੂਛੈ ਭਾਉ ਧਰੇ ॥੨॥a(n)mirat kaa vaapaaree hovai kiaa madh chhoochhai bhaau dhare ||2||अंमृत का वापारी होवै किआ मदि छूछै भाउ धरे ॥२॥اںمرت کا واپاریِ هووَے کآ مد چھُوچھَے بھاا دھرے ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਪੀਵਤ ਹੀ ਪਰਵਾਣੁ ਭਇਆ ॥gur kee saakhee a(n)mirat baanee peevat hee paravaan bhiaa ||गुर की साखी अंमृत बाणी पीवत ही परवाणु भइआ ॥گُر کیِ ساکھیِ اںمرت باݨیِ پیِوت هیِ پرواݨ بھایا ۔۔

ਦਰ ਦਰਸਨ ਕਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਹੋਵੈ ਮੁਕਤਿ ਬੈਕੁੰਠੈ ਕਰੈ ਕਿਆ ॥੩॥dhar dharasan kaa preetam hovai mukat baiku(n)Thai karai kiaa ||3||दर दरसन का प्रीतमु होवै मुकति बैकुँठै करै किआ ॥३॥در درسن کا پریِتم هووَے مُکت بَےکںٹھَے کرَے کآ ۔۔۳۔۔

ਸਿਫਤੀ ਰਤਾ ਸਦ ਬੈਰਾਗੀ ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਨ ਹਾਰੈ ॥sifatee rataa sadh bairaagee jooaai janam na haarai ||सिफती रता सद बैरागी जूऐ जनमु न हारै ॥سِپھتیِ رتا سد بَےراگیِ جُواَے جنم ن هارَے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਣਿ ਭਰਥਰਿ ਜੋਗੀ ਖੀਵਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰੈ ॥੪॥੪॥੩੮॥kahu naanak sun bharathar jogee kheevaa a(n)mirat dhaarai ||4||4||38||कहु नानक सुणि भरथरि जोगी खीवा अंमृत धारै ॥४॥४॥३८॥کهُ نانک سُݨ بھرتھر جوگیِ کھیِوا اںمرت دھارَے ۔۔۴۔۔۴۔۔۳۸۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਖੁਰਾਸਾਨ ਖਸਮਾਨਾ ਕੀਆ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੁ ਡਰਾਇਆ ॥khuraasaan khasamaanaa keeaa hi(n)dhusataan ddaraiaa ||खुरासान खसमाना कीआ हिंदुसतानु डराइआ ॥کھُراسان کھسمانا کیِآ هںدستان ڈراایا ۔۔

ਆਪੈ ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਈ ਕਰਤਾ ਜਮੁ ਕਰਿ ਮੁਗਲੁ ਚੜਾਇਆ ॥aapai dhos na dheiee karataa jam kar mugal chaRaiaa ||आपै दोसु न देई करता जमु करि मुगलु चड़ाइआ ॥آپَے دوس ن دےای کرتا جم کر مُگل چڑاایا ۔۔

ਏਤੀ ਮਾਰ ਪਈ ਕਰਲਾਣੇ ਤੈਂ ਕੀ ਦਰਦੁ ਨ ਆਇਆ ॥੧॥etee maar piee karalaane tai(n) kee dharadh na aaiaa ||1||एती मार पई करलाणे तैं की दरदु न आइआ ॥१॥اےتیِ مار پای کرلاݨے تَےں کیِ درد ن آایا ۔۔۱۔۔

ਕਰਤਾ ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਕਾ ਸੋਈ ॥karataa too(n) sabhanaa kaa soiee ||करता तूँ सभना का सोई ॥کرتا تُوں سبھنا کا سوای ۔۔

ਜੇ ਸਕਤਾ ਸਕਤੇ ਕਉ ਮਾਰੇ ਤਾ ਮਨਿ ਰੋਸੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥je sakataa sakate kau maare taa man ros na hoiee ||1|| rahaau ||जे सकता सकते कउ मारे ता मनि रोसु न होई ॥१॥ रहाउ ॥جے سکتا سکتے کا مارے تا من روس ن هوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਕਤਾ ਸੀਹੁ ਮਾਰੇ ਪੈ ਵਗੈ ਖਸਮੈ ਸਾ ਪੁਰਸਾਈ ॥sakataa seeh maare pai vagai khasamai saa purasaiee ||सकता सीहु मारे पै वगै खसमै सा पुरसाई ॥سکتا سیِهُ مارے پَے وگَے کھسمَے سا پُرساای ۔۔

ਰਤਨ ਵਿਗਾੜਿ ਵਿਗੋਏ ਕੁਤਂੀ ਮੁਇਆ ਸਾਰ ਨ ਕਾਈ ॥ratan vigaaR vigoe kuta(n)ee muiaa saar na kaiee ||रतन विगाड़ि विगोए कुतीं मुइआ सार न काई ॥رتن وگاڑ وگواے کُتˆØیِ مُایا سار ن کاای ۔۔

ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜੇ ਆਪੇ ਵੇਖੁ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥aape joR vichhoRe aape vekh teree vaddiaaiee ||2||आपे जोड़ि विछोड़े आपे वेखु तेरी वडिआई ॥२॥آپے جوڑ وچھوڑے آپے وےکھ تےریِ وڈآای ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਕੋ ਨਾਉ ਧਰਾਏ ਵਡਾ ਸਾਦ ਕਰੇ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥je ko naau dharaae vaddaa saadh kare man bhaane ||जे को नाउ धराए वडा साद करे मनि भाणे ॥جے کو ناا دھرااے وڈا ساد کرے من بھاݨے ۔۔

ਖਸਮੈ ਨਦਰੀ ਕੀੜਾ ਆਵੈ ਜੇਤੇ ਚੁਗੈ ਦਾਣੇ ॥khasamai nadharee keeRaa aavai jete chugai dhaane ||खसमै नदरी कीड़ा आवै जेते चुगै दाणे ॥کھسمَے ندریِ کیِڑا آوَے جےتے چُگَے داݨے ۔۔

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੀਵੈ ਤਾ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੇ ॥੩॥੫॥੩੯॥mar mar jeevai taa kichh paae naanak naam vakhaane ||3||5||39||मरि मरि जीवै ता किछु पाए नानक नामु वखाणे ॥३॥५॥३९॥مر مرِ جیِوَے تا کچھ پااے نانک نام وکھاݨے ۔۔۳۔۔۵۔۔۳۹۔۔

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਘਰੁ ੨ ਮਹਲਾ ੩raag aasaa ghar doojaa mahalaa teejaaरागु आसा घरु २ महला ३راگ آسا گھر ۲ مهلا ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਪਾਵੈ ਵਡਭਾਗਿ ॥har dharasan paavai vaddabhaag ||हरि दरसनु पावै वडभागि ॥هر درسن پاوَے وڈبھاگ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਬੈਰਾਗਿ ॥gur kai sabadh sachai bairaag ||गुर कै सबदि सचै बैरागि ॥گُر کَے سبد سچَے بَےراگ ۔۔

ਖਟੁ ਦਰਸਨੁ ਵਰਤੈ ਵਰਤਾਰਾ ॥khaT dharasan varatai varataaraa ||खटु दरसनु वरतै वरतारा ॥کھٹ درسن ورتَے ورتارا ۔۔