Ang 359 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫੯)

ਆਸਾ ਘਰੁ ੫ ਮਹਲਾ ੧aasaa ghar panjavaa mahalaa pehilaaआसा घरु ५ महला १آسا گھر ۵ مهلا ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਭੀਤਰਿ ਪੰਚ ਗੁਪਤ ਮਨਿ ਵਾਸੇ ॥bheetar pa(n)ch gupat man vaase ||भीतरि पंच गुपत मनि वासे ॥بھیِتر پںچ گُپت من واسے ۔۔

ਥਿਰੁ ਨ ਰਹਹਿ ਜੈਸੇ ਭਵਹਿ ਉਦਾਸੇ ॥੧॥thir na raheh jaise bhaveh udhaase ||1||थिरु न रहहि जैसे भवहि उदासे ॥१॥تھِر ن رههِ جَےسے بھوه اُداسے ۔۔۱۔۔

ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਦਇਆਲ ਸੇਤੀ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹੈ ॥man meraa dhiaal setee thir na rahai ||मनु मेरा दइआल सेती थिरु न रहै ॥من مےرا دایال سےتیِ تھر ن رهَے ۔۔

ਲੋਭੀ ਕਪਟੀ ਪਾਪੀ ਪਾਖੰਡੀ ਮਾਇਆ ਅਧਿਕ ਲਗੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥lobhee kapaTee paapee paakha(n)ddee maiaa adhik lagai ||1|| rahaau ||लोभी कपटी पापी पाखंडी माइआ अधिक लगै ॥१॥ रहाउ ॥لوبھیِ کپٹیِ پاپیِ پاکھںڈیِ مااآ ادھک لگَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਫੂਲ ਮਾਲਾ ਗਲਿ ਪਹਿਰਉਗੀ ਹਾਰੋ ॥fool maalaa gal pahiraugee haaro ||फूल माला गलि पहिरउगी हारो ॥پھُول مالا گل پهِراگیِ هارو ۔۔

ਮਿਲੈਗਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਤਬ ਕਰਉਗੀ ਸੀਗਾਰੋ ॥੨॥milaigaa preetam tab karaugee seegaaro ||2||मिलैगा प्रीतमु तब करउगी सीगारो ॥२॥مِلَےگا پریِتم تب کراگیِ سیِگارو ۔۔۲۔۔

ਪੰਚ ਸਖੀ ਹਮ ਏਕੁ ਭਤਾਰੋ ॥pa(n)ch sakhee ham ek bhataaro ||पंच सखी हम एकु भतारो ॥پںچ سکھیِ هم اےک بھتارو ۔۔

ਪੇਡਿ ਲਗੀ ਹੈ ਜੀਅੜਾ ਚਾਲਣਹਾਰੋ ॥੩॥pedd lagee hai jeeaRaa chaalanahaaro ||3||पेडि लगी है जीअड़ा चालणहारो ॥३॥پےڈ لگیِ هَے جیِاڑا چالݨهارو ۔۔۳۔۔

ਪੰਚ ਸਖੀ ਮਿਲਿ ਰੁਦਨੁ ਕਰੇਹਾ ॥pa(n)ch sakhee mil rudhan karehaa ||पंच सखी मिलि रुदनु करेहा ॥پںچ سکھیِ مل رُدن کرےها ۔۔

ਸਾਹੁ ਪਜੂਤਾ ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਲੇਖਾ ਦੇਹਾ ॥੪॥੧॥੩੪॥saahu pajootaa pranavat naanak lekhaa dhehaa ||4||1||34||साहु पजूता प्रणवति नानक लेखा देहा ॥४॥१॥३४॥ساهُ پجُوتا پرݨوت نانک لےکھا دےها ۔۔۴۔۔۱۔۔۳۴۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਆਸਾ ਘਰੁ ੬ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa ghar chhayvaa mahalaa pehilaa ||आसा घरु ६ महला १ ॥آسا گھر ۶ مهلا ۱ ۔۔

ਮਨੁ ਮੋਤੀ ਜੇ ਗਹਣਾ ਹੋਵੈ ਪਉਣੁ ਹੋਵੈ ਸੂਤ ਧਾਰੀ ॥man motee je gahanaa hovai paun hovai soot dhaaree ||मनु मोती जे गहणा होवै पउणु होवै सूत धारी ॥من موتیِ جے گهݨا هووَے پاݨ هووَے سُوت دھاریِ ۔۔

ਖਿਮਾ ਸੀਗਾਰੁ ਕਾਮਣਿ ਤਨਿ ਪਹਿਰੈ ਰਾਵੈ ਲਾਲ ਪਿਆਰੀ ॥੧॥khimaa seegaar kaaman tan pahirai raavai laal piaaree ||1||खिमा सीगारु कामणि तनि पहिरै रावै लाल पिआरी ॥१॥کھِما سیِگار کامݨ تن پهِرَے راوَے لال پآریِ ۔۔۱۔۔

ਲਾਲ ਬਹੁ ਗੁਣਿ ਕਾਮਣਿ ਮੋਹੀ ॥laal bahu gun kaaman mohee ||लाल बहु गुणि कामणि मोही ॥لال بهُ گُݨ کامݨ موهیِ ۔۔

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਹੋਹਿ ਨ ਅਵਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tere gun hoh na avaree ||1|| rahaau ||तेरे गुण होहि न अवरी ॥१॥ रहाउ ॥تےرے گُݨ هوه ن اوریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਾਰੁ ਕੰਠਿ ਲੇ ਪਹਿਰੈ ਦਾਮੋਦਰੁ ਦੰਤੁ ਲੇਈ ॥har har haar ka(n)Th le pahirai dhaamodhar dha(n)t leiee ||हरि हरि हारु कंठि ले पहिरै दामोदरु दंतु लेई ॥هر هرِ هار کںٹھ لے پهِرَے دامودر دںت لےای ۔۔

ਕਰ ਕਰਿ ਕਰਤਾ ਕੰਗਨ ਪਹਿਰੈ ਇਨ ਬਿਧਿ ਚਿਤੁ ਧਰੇਈ ॥੨॥kar kar karataa ka(n)gan pahirai in bidh chit dhareiee ||2||कर करि करता कंगन पहिरै इन बिधि चितु धरेई ॥२॥کر کر کرتا کںگن پهِرَے ان بدھِ چت دھرےای ۔۔۲۔۔

ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਕਰ ਮੁੰਦਰੀ ਪਹਿਰੈ ਪਰਮੇਸਰੁ ਪਟੁ ਲੇਈ ॥madhusoodhan kar mu(n)dharee pahirai paramesar paT leiee ||मधुसूदनु कर मुँदरी पहिरै परमेसरु पटु लेई ॥مدھسُودن کر مُںدریِ پهِرَے پرمےسر پٹ لےای ۔۔

ਧੀਰਜੁ ਧੜੀ ਬੰਧਾਵੈ ਕਾਮਣਿ ਸ੍ਰੀਰੰਗੁ ਸੁਰਮਾ ਦੇਈ ॥੩॥dheeraj dhaRee ba(n)dhaavai kaaman sreera(n)g suramaa dheiee ||3||धीरजु धड़ी बंधावै कामणि स्रीरंगु सुरमा देई ॥३॥دھیِرج دھڑیِ بںدھاوَے کامݨ سریِرںگ سُرما دےای ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਮੰਦਰਿ ਜੇ ਦੀਪਕੁ ਜਾਲੇ ਕਾਇਆ ਸੇਜ ਕਰੇਈ ॥man ma(n)dhar je dheepak jaale kaiaa sej kareiee ||मन मंदरि जे दीपकु जाले काइआ सेज करेई ॥من مںدر جے دیِپک جالے کاایا سےج کرےای ۔۔

ਗਿਆਨ ਰਾਉ ਜਬ ਸੇਜੈ ਆਵੈ ਤ ਨਾਨਕ ਭੋਗੁ ਕਰੇਈ ॥੪॥੧॥੩੫॥giaan raau jab sejai aavai ta naanak bhog kareiee ||4||1||35||गिआन राउ जब सेजै आवै त नानक भोगु करेई ॥४॥१॥३५॥گِآن راا جب سےجَے آوَے ت نانک بھوگ کرےای ۔۔۴۔۔۱۔۔۳۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਕੀਤਾ ਹੋਵੈ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ਤਿਸੁ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਭਾਈ ॥keetaa hovai kare karaiaa tis kiaa kaheeaai bhaiee ||कीता होवै करे कराइआ तिसु किआ कहीऐ भाई ॥کیِتا هووَے کرے کرااآ تس کآ کهیِاَے بھاای ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੋ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਕੀਤੇ ਕਿਆ ਚਤੁਰਾਈ ॥੧॥jo kichh karanaa so kar rahiaa keete kiaa chaturaiee ||1||जो किछु करणा सो करि रहिआ कीते किआ चतुराई ॥१॥جو کچھ کرݨا سو کر رهِآ کیِتے کآ چتراای ۔۔۱۔۔

ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਭਲਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ॥teraa hukam bhalaa tudh bhaavai ||तेरा हुकमु भला तुधु भावै ॥تےرا هُکم بھلا تُدھ بھاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਸਾਚੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naanak taa kau milai vaddaiee saache naam samaavai ||1|| rahaau ||नानक ता कउ मिलै वडाई साचे नामि समावै ॥१॥ रहाउ ॥نانک تا کا ملَے وڈاای ساچے نام سماوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਪਰਵਾਣਾ ਲਿਖਿਆ ਬਾਹੁੜਿ ਹੁਕਮੁ ਨ ਹੋਈ ॥kirat piaa paravaanaa likhiaa baahuR hukam na hoiee ||किरतु पइआ परवाणा लिखिआ बाहुड़ि हुकमु न होई ॥کِرت پایا پرواݨا لکھآ باهُڑ هُکم ن هوای ۔۔

ਜੈਸਾ ਲਿਖਿਆ ਤੈਸਾ ਪੜਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥੨॥jaisaa likhiaa taisaa paRiaa meT na sakai koiee ||2||जैसा लिखिआ तैसा पड़िआ मेटि न सकै कोई ॥२॥جَےسا لکھآ تَےسا پڑِآ مےٹ ن سکَے کوای ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਕੋ ਦਰਗਹ ਬਹੁਤਾ ਬੋਲੈ ਨਾਉ ਪਵੈ ਬਾਜਾਰੀ ॥je ko dharageh bahutaa bolai naau pavai baajaaree ||जे को दरगह बहुता बोलै नाउ पवै बाजारी ॥جے کو درگه بهُتا بولَے ناا پوَے باجاریِ ۔۔

ਸਤਰੰਜ ਬਾਜੀ ਪਕੈ ਨਾਹੀ ਕਚੀ ਆਵੈ ਸਾਰੀ ॥੩॥satara(n)j baajee pakai naahee kachee aavai saaree ||3||सतरंज बाजी पकै नाही कची आवै सारी ॥३॥سترںج باجیِ پکَے ناهیِ کچیِ آوَے ساریِ ۔۔۳۔۔

ਨਾ ਕੋ ਪੜਿਆ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਨਾ ਕੋ ਮੂਰਖੁ ਮੰਦਾ ॥naa ko paRiaa pa(n)ddit beenaa naa ko moorakh ma(n)dhaa ||ना को पड़िआ पंडितु बीना ना को मूरखु मंदा ॥نا کو پڑآ پںڈت بیٍنا نا کو مُورکھ مںدا ۔۔

ਬੰਦੀ ਅੰਦਰਿ ਸਿਫਤਿ ਕਰਾਏ ਤਾ ਕਉ ਕਹੀਐ ਬੰਦਾ ॥੪॥੨॥੩੬॥ba(n)dhee a(n)dhar sifat karaae taa kau kaheeaai ba(n)dhaa ||4||2||36||बंदी अंदरि सिफति कराए ता कउ कहीऐ बंदा ॥४॥२॥३६॥بںدیِ اںدر سپھت کرااے تا کا کهیِاَے بںدا ۔۔۴۔۔۲۔۔۳۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨੈ ਮਹਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਖਿੰਥਾ ਖਿਮਾ ਹਢਾਵਉ ॥gur kaa sabadh manai meh mu(n)dhraa khi(n)thaa khimaa haddaavau ||गुर का सबदु मनै महि मुँद्रा खिंथा खिमा हढावउ ॥گُر کا سبد منَے مهِ مُںدرا کھںتھا کھما هڈھاوا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਭਲਾ ਕਰਿ ਮਾਨਉ ਸਹਜ ਜੋਗ ਨਿਧਿ ਪਾਵਉ ॥੧॥jo kichh karai bhalaa kar maanau sahaj jog nidh paavau ||1||जो किछु करै भला करि मानउ सहज जोग निधि पावउ ॥१॥جو کچھ کرَے بھلا کر مانا سهج جوگ ندھِ پاوا ۔۔۱۔۔