Ang 357 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫੭)

ਆਸ ਪਿਆਸੀ ਸੇਜੈ ਆਵਾ ॥aas piaasee sejai aavaa ||आस पिआसी सेजै आवा ॥آس پآسیِ سےجَے آوا ۔۔

ਆਗੈ ਸਹ ਭਾਵਾ ਕਿ ਨ ਭਾਵਾ ॥੨॥aagai seh bhaavaa k na bhaavaa ||2||आगै सह भावा कि न भावा ॥२॥آگَے سه بھاوا ک ن بھاوا ۔۔۲۔۔

ਕਿਆ ਜਾਨਾ ਕਿਆ ਹੋਇਗਾ ਰੀ ਮਾਈ ॥kiaa jaanaa kiaa hoigaa ree maiee ||किआ जाना किआ होइगा री माई ॥کِآ جانا کآ هواگا ریِ ماای ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਬਿਨੁ ਰਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har dharasan bin rahan na jaiee ||1|| rahaau ||हरि दरसन बिनु रहनु न जाई ॥१॥ रहाउ ॥هر درسن بن رهن ن جاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰੇਮੁ ਨ ਚਾਖਿਆ ਮੇਰੀ ਤਿਸ ਨ ਬੁਝਾਨੀ ॥prem na chaakhiaa meree tis na bujhaanee ||प्रेमु न चाखिआ मेरी तिस न बुझानी ॥پرےم ن چاکھآ مےریِ تس ن بُجھانیِ ۔۔

ਗਇਆ ਸੁ ਜੋਬਨੁ ਧਨ ਪਛੁਤਾਨੀ ॥੩॥giaa su joban dhan pachhutaanee ||3||गइआ सु जोबनु धन पछुतानी ॥३॥گایا سُ جوبن دھن پچھتانیِ ۔۔۳۔۔

ਅਜੈ ਸੁ ਜਾਗਉ ਆਸ ਪਿਆਸੀ ॥ajai su jaagau aas piaasee ||अजै सु जागउ आस पिआसी ॥اجَے سُ جاگا آس پآسیِ ۔۔

ਭਈਲੇ ਉਦਾਸੀ ਰਹਉ ਨਿਰਾਸੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bhieele udhaasee rahau niraasee ||1|| rahaau ||भईले उदासी रहउ निरासी ॥१॥ रहाउ ॥بھایلے اُداسیِ رها نراسیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਖੋਇ ਕਰੇ ਸੀਗਾਰੁ ॥haumai khoi kare seegaar ||हउमै खोइ करे सीगारु ॥هامَے کھوا کرے سیِگار ۔۔

ਤਉ ਕਾਮਣਿ ਸੇਜੈ ਰਵੈ ਭਤਾਰੁ ॥੪॥tau kaaman sejai ravai bhataar ||4||तउ कामणि सेजै रवै भतारु ॥४॥تا کامݨ سےجَے روَے بھتار ۔۔۴۔۔

ਤਉ ਨਾਨਕ ਕੰਤੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥tau naanak ka(n)tai man bhaavai ||तउ नानक कंतै मनि भावै ॥تا نانک کںتَے من بھاوَے ۔۔

ਛੋਡਿ ਵਡਾਈ ਅਪਣੇ ਖਸਮ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥੨੬॥chhodd vaddaiee apane khasam samaavai ||1|| rahaau ||26||छोडि वडाई अपणे खसम समावै ॥१॥ रहाउ ॥२६॥چھوڈ وڈاای اپݨے کھسم سماوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔۲۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਪੇਵਕੜੈ ਧਨ ਖਰੀ ਇਆਣੀ ॥pevakaRai dhan kharee iaanee ||पेवकड़ै धन खरी इआणी ॥پےوکڑَے دھن کھریِ اآݨیِ ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਹ ਕੀ ਮੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ॥੧॥tis seh kee mai saar na jaanee ||1||तिसु सह की मै सार न जाणी ॥१॥تِس سه کیِ مَے سار ن جاݨیِ ۔۔۱۔۔

ਸਹੁ ਮੇਰਾ ਏਕੁ ਦੂਜਾ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥sahu meraa ek dhoojaa nahee koiee ||सहु मेरा एकु दूजा नही कोई ॥سهُ مےرا اےک دُوجا نهیِ کوای ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥nadhar kare melaavaa hoiee ||1|| rahaau ||नदरि करे मेलावा होई ॥१॥ रहाउ ॥ندر کرے مےلاوا هوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਹੁਰੜੈ ਧਨ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥saahuraRai dhan saach pachhaaniaa ||साहुरड़ै धन साचु पछाणिआ ॥ساهُرڑَے دھن ساچ پچھاݨآ ۔۔

ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ਅਪਣਾ ਪਿਰੁ ਜਾਣਿਆ ॥੨॥sahaj subhai apanaa pir jaaniaa ||2||सहजि सुभाइ अपणा पिरु जाणिआ ॥२॥سهج سُبھاا اپݨا پر جاݨآ ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਐਸੀ ਮਤਿ ਆਵੈ ॥gur parasaadhee aaisee mat aavai ||गुर परसादी ऐसी मति आवै ॥گُر پرسادیِ اَےسیِ مت آوَے ۔۔

ਤਾਂ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥੩॥taa(n) kaaman ka(n)tai man bhaavai ||3||ताँ कामणि कंतै मनि भावै ॥३॥تاں کامݨ کںتَے من بھاوَے ۔۔۳۔۔

ਕਹਤੁ ਨਾਨਕੁ ਭੈ ਭਾਵ ਕਾ ਕਰੇ ਸੀਗਾਰੁ ॥kahat naanak bhai bhaav kaa kare seegaar ||कहतु नानकु भै भाव का करे सीगारु ॥کهت نانک بھَے بھاو کا کرے سیِگار ۔۔

ਸਦ ਹੀ ਸੇਜੈ ਰਵੈ ਭਤਾਰੁ ॥੪॥੨੭॥sadh hee sejai ravai bhataar ||4||27||सद ही सेजै रवै भतारु ॥४॥२७॥سد هیِ سےجَے روَے بھتار ۔۔۴۔۔۲۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਨ ਕਿਸ ਕਾ ਪੂਤੁ ਨ ਕਿਸ ਕੀ ਮਾਈ ॥n kis kaa poot na kis kee maiee ||न किस का पूतु न किस की माई ॥ن کس کا پُوت ن کس کیِ ماای ۔۔

ਝੂਠੈ ਮੋਹਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥੧॥jhooThai moh bharam bhulaiee ||1||झूठै मोहि भरमि भुलाई ॥१॥جھُوٹھَے موه بھرم بھُلاای ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬ ਹਉ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ॥mere saahib hau keetaa teraa ||मेरे साहिब हउ कीता तेरा ॥مےرے ساهب ها کیِتا تےرا ۔۔

ਜਾਂ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਜਪੀ ਨਾਉ ਤੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa(n) too(n) dheh japee naau teraa ||1|| rahaau ||जाँ तूँ देहि जपी नाउ तेरा ॥१॥ रहाउ ॥جاں تُوں دےه جپیِ ناا تےرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਹੁਤੇ ਅਉਗਣ ਕੂਕੈ ਕੋਈ ॥bahute aaugan kookai koiee ||बहुते अउगण कूकै कोई ॥بهُتے ااگݨ کُوکَے کوای ۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਬਖਸੇ ਸੋਈ ॥੨॥jaa tis bhaavai bakhase soiee ||2||जा तिसु भावै बखसे सोई ॥२॥جا تس بھاوَے بکھسے سوای ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਈ ॥gur parasaadhee dhuramat khoiee ||गुर परसादी दुरमति खोई ॥گُر پرسادیِ دُرمت کھوای ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥੩॥jeh dhekhaa teh eko soiee ||3||जह देखा तह एको सोई ॥३॥جه دےکھا ته اےکو سوای ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਨਾਨਕ ਐਸੀ ਮਤਿ ਆਵੈ ॥kahat naanak aaisee mat aavai ||कहत नानक ऐसी मति आवै ॥کهت نانک اَےسیِ مت آوَے ۔۔

ਤਾਂ ਕੋ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥੨੮॥taa(n) ko sache sach samaavai ||4||28||ताँ को सचे सचि समावै ॥४॥२८॥تاں کو سچے سچ سماوَے ۔۔۴۔۔۲۸۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਦੁਪਦੇ ॥aasaa mahalaa pehilaa dhupadhe ||आसा महला १ दुपदे ॥آسا مهلا ۱ دُپدے ۔۔

ਤਿਤੁ ਸਰਵਰੜੈ ਭਈਲੇ ਨਿਵਾਸਾ ਪਾਣੀ ਪਾਵਕੁ ਤਿਨਹਿ ਕੀਆ ॥tit saravaraRai bhieele nivaasaa paanee paavak tineh keeaa ||तितु सरवरड़ै भईले निवासा पाणी पावकु तिनहि कीआ ॥تِت سرورڑَے بھایلے نواسا پاݨیِ پاوک تنه کیِآ ۔۔

ਪੰਕਜੁ ਮੋਹ ਪਗੁ ਨਹੀ ਚਾਲੈ ਹਮ ਦੇਖਾ ਤਹ ਡੂਬੀਅਲੇ ॥੧॥pa(n)kaj moh pag nahee chaalai ham dhekhaa teh ddoobeeale ||1||पंकजु मोह पगु नही चालै हम देखा तह डूबीअले ॥१॥پںکج موه پگ نهیِ چالَے هم دےکھا ته ڈُوبیِالے ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਏਕੁ ਨ ਚੇਤਸਿ ਮੂੜ ਮਨਾ ॥man ek na chetas mooR manaa ||मन एकु न चेतसि मूड़ मना ॥من اےک ن چےتس مُوڑ منا ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har bisarat tere gun galiaa ||1|| rahaau ||हरि बिसरत तेरे गुण गलिआ ॥१॥ रहाउ ॥هر بسرت تےرے گُݨ گلِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾ ਹਉ ਜਤੀ ਸਤੀ ਨਹੀ ਪੜਿਆ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧਾ ਜਨਮੁ ਭਇਆ ॥naa hau jatee satee nahee paRiaa moorakh mugadhaa janam bhiaa ||ना हउ जती सती नही पड़िआ मूरख मुगधा जनमु भइआ ॥نا ها جتیِ ستیِ نهیِ پڑآ مُورکھ مُگدھا جنم بھایا ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਤਿਨੑ ਕੀ ਸਰਣਾ ਜਿਨੑ ਤੂੰ ਨਾਹੀ ਵੀਸਰਿਆ ॥੨॥੨੯॥pranavat naanak tin(h) kee saranaa jin(h) too(n) naahee veesariaa ||2||29||प्रणवति नानक तिन्न की सरणा जिन्न तूँ नाही वीसरिआ ॥२॥२९॥پرݨوت نانک تنھ کیِ سرݨا جنھ تُوں ناهیِ ویِسرآ ۔۔۲۔۔۲۹۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਛਿਅ ਘਰ ਛਿਅ ਗੁਰ ਛਿਅ ਉਪਦੇਸ ॥chhia ghar chhia gur chhia upadhes ||छिअ घर छिअ गुर छिअ उपदेस ॥چھِا گھر چھا گُر چھا اُپدےس ۔۔

ਗੁਰ ਗੁਰੁ ਏਕੋ ਵੇਸ ਅਨੇਕ ॥੧॥gur gur eko ves anek ||1||गुर गुरु एको वेस अनेक ॥१॥گُر گُر اےکو وےس انےک ۔۔۱۔۔

ਜੈ ਘਰਿ ਕਰਤੇ ਕੀਰਤਿ ਹੋਇ ॥jai ghar karate keerat hoi ||जै घरि करते कीरति होइ ॥جَے گھر کرتے کیِرت هوا ۔۔

ਸੋ ਘਰੁ ਰਾਖੁ ਵਡਾਈ ਤੋਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥so ghar raakh vaddaiee toh ||1|| rahaau ||सो घरु राखु वडाई तोहि ॥१॥ रहाउ ॥سو گھر راکھ وڈاای توه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵਿਸੁਏ ਚਸਿਆ ਘੜੀਆ ਪਹਰਾ ਥਿਤੀ ਵਾਰੀ ਮਾਹੁ ਭਇਆ ॥ ਸੂਰਜੁ ਏਕੋ ਰੁਤਿ ਅਨੇਕ ॥visue chasiaa ghaReeaa paharaa thitee vaaree maahu bhiaa || sooraj eko rut anek ||विसुए चसिआ घड़ीआ पहरा थिती वारी माहु भइआ ॥ सूरजु एको रुति अनेक ॥وِساے چسآ گھڑیِآ پهرا تھتیِ واریِ ماهُ بھایا ۔۔ سُورج اےکو رُت انےک ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕੇ ਕੇਤੇ ਵੇਸ ॥੨॥੩੦॥naanak karate ke kete ves ||2||30||नानक करते के केते वेस ॥२॥३०॥نانک کرتے کے کےتے وےس ۔۔۲۔۔۳۰۔۔