Ang 356 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫੬)

ਆਪੁ ਬੀਚਾਰਿ ਮਾਰਿ ਮਨੁ ਦੇਖਿਆ ਤੁਮ ਸਾ ਮੀਤੁ ਨ ਅਵਰੁ ਕੋਈ ॥aap beechaar maar man dhekhiaa tum saa meet na avar koiee ||आपु बीचारि मारि मनु देखिआ तुम सा मीतु न अवरु कोई ॥آپ بیِچار مار من دےکھآ تُم سا میِت ن اور کوای ۔۔

ਜਿਉ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ਤਿਵ ਹੀ ਰਹਣਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਦੇਵਹਿ ਕਰਹਿ ਸੋਈ ॥੩॥jiau too(n) raakheh tiv hee rahanaa dhukh sukh dheveh kareh soiee ||3||जिउ तूँ राखहि तिव ही रहणा दुखु सुखु देवहि करहि सोई ॥३॥جِا تُوں راکھه تو هیِ رهݨا دُکھ سُکھ دےوه کره سوای ۔۔۳۔۔

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਦੋਊ ਬਿਨਾਸਤ ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣ ਆਸ ਨਿਰਾਸ ਭਈ ॥aasaa manasaa dhouoo binaasat tirahu gun aas niraas bhiee ||आसा मनसा दोऊ बिनासत तृहु गुण आस निरास भई ॥آسا منسا دواُو بناست ترهُ گُݨ آس نراس بھای ۔۔

ਤੁਰੀਆਵਸਥਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਸੰਤ ਸਭਾ ਕੀ ਓਟ ਲਹੀ ॥੪॥tureeaavasathaa gurmukh paieeaai sa(n)t sabhaa kee oT lahee ||4||तुरीआवसथा गुरमुखि पाईऐ संत सभा की ओट लही ॥४॥تُریِآوستھا گُرمکھ پاایاَے سںت سبھا کیِ اوٹ لهیِ ۔۔۴۔۔

ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਸਗਲੇ ਸਭਿ ਜਪ ਤਪ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥giaan dhiaan sagale sabh jap tap jis har hiradhai alakh abhevaa ||गिआन धिआन सगले सभि जप तप जिसु हरि हिरदै अलख अभेवा ॥گِآن دھآن سگلے سبھ جپ تپ جس هرِ هردَے الکھ ابھےوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਏ ਸਹਜ ਸੇਵਾ ॥੫॥੨੨॥naanak raam naam man raataa gurmat paae sahaj sevaa ||5||22||नानक राम नामि मनु राता गुरमति पाए सहज सेवा ॥५॥२२॥نانک رام نام من راتا گُرمت پااے سهج سےوا ۔۔۵۔۔۲۲۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਪੰਚਪਦੇ ॥aasaa mahalaa pehilaa pa(n)chapadhe ||आसा महला १ पंचपदे ॥آسا مهلا ۱ پںچپدے ۔۔

ਮੋਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਮੋਹੁ ਸਭ ਕਾਰ ॥moh kuTa(n)b moh sabh kaar ||मोहु कुटंबु मोहु सभ कार ॥موهُ کُٹںب موهُ سبھ کار ۔۔

ਮੋਹੁ ਤੁਮ ਤਜਹੁ ਸਗਲ ਵੇਕਾਰ ॥੧॥moh tum tajahu sagal vekaar ||1||मोहु तुम तजहु सगल वेकार ॥१॥موهُ تُم تجهُ سگل وےکار ۔۔۱۔۔

ਮੋਹੁ ਅਰੁ ਭਰਮੁ ਤਜਹੁ ਤੁਮੑ ਬੀਰ ॥moh ar bharam tajahu tum(h) beer ||मोहु अरु भरमु तजहु तुम्म बीर ॥موهُ ار بھرم تجهُ تُمھ بیِر ۔۔

ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੇ ਰਵੈ ਸਰੀਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saach naam ridhe ravai sareer ||1|| rahaau ||साचु नामु रिदे रवै सरीर ॥१॥ रहाउ ॥ساچ نام ردے روَے سریِر ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਜਾ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥sach naam jaa nav nidh paiee ||सचु नामु जा नव निधि पाई ॥سچ نام جا نو ندھ پاای ۔۔

ਰੋਵੈ ਪੂਤੁ ਨ ਕਲਪੈ ਮਾਈ ॥੨॥rovai poot na kalapai maiee ||2||रोवै पूतु न कलपै माई ॥२॥رووَے پُوت ن کلپَے ماای ۔۔۲۔۔

ਏਤੁ ਮੋਹਿ ਡੂਬਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥et moh ddoobaa sa(n)saar ||एतु मोहि डूबा संसारु ॥اےت موه ڈُوبا سںسار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਉਤਰੈ ਪਾਰਿ ॥੩॥gurmukh koiee utarai paar ||3||गुरमुखि कोई उतरै पारि ॥३॥گُرمکھ کوای اُترَے پار ۔۔۳۔۔

ਏਤੁ ਮੋਹਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਹਿ ॥et moh fir joonee paeh ||एतु मोहि फिरि जूनी पाहि ॥اےت موه پھر جٌیِ پاه ۔۔

ਮੋਹੇ ਲਾਗਾ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਹਿ ॥੪॥mohe laagaa jam pur jaeh ||4||मोहे लागा जम पुरि जाहि ॥४॥موهے لاگا جم پُر جاه ۔۔۴۔۔

ਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਲੇ ਜਪੁ ਤਪੁ ਕਮਾਹਿ ॥gur dheekhiaa le jap tap kamaeh ||गुर दीखिआ ले जपु तपु कमाहि ॥گُر دیِکھآ لے جپ تپ کماه ۔۔

ਨਾ ਮੋਹੁ ਤੂਟੈ ਨਾ ਥਾਇ ਪਾਹਿ ॥੫॥naa moh tooTai naa thai paeh ||5||ना मोहु तूटै ना थाइ पाहि ॥५॥نا موهُ تُوٹَے نا تھاا پاه ۔۔۵۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਏਹੁ ਮੋਹੁ ਜਾਇ ॥nadhar kare taa eh moh jai ||नदरि करे ता एहु मोहु जाइ ॥ندر کرے تا اےهُ موهُ جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੬॥੨੩॥naanak har siau rahai samai ||6||23||नानक हरि सिउ रहै समाइ ॥६॥२३॥نانک هر سا رهَے سماا ۔۔۶۔۔۲۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਸਚੁ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥aap kare sach alakh apaar ||आपि करे सचु अलख अपारु ॥آپ کرے سچ الکھ اپار ۔۔

ਹਉ ਪਾਪੀ ਤੂੰ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੧॥hau paapee too(n) bakhasanahaar ||1||हउ पापी तूँ बखसणहारु ॥१॥ها پاپیِ تُوں بکھسݨهار ۔۔۱۔۔

ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਵੈ ॥teraa bhaanaa sabh kichh hovai ||तेरा भाणा सभु किछु होवै ॥تےرا بھاݨا سبھ کچھ هووَے ۔۔

ਮਨਹਠਿ ਕੀਚੈ ਅੰਤਿ ਵਿਗੋਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥manahaTh keechai a(n)t vigovai ||1|| rahaau ||मनहठि कीचै अंति विगोवै ॥१॥ रहाउ ॥منهٹھ کیِچَے اںت وگووَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕੀ ਮਤਿ ਕੂੜਿ ਵਿਆਪੀ ॥manmukh kee mat kooR viaapee ||मनमुख की मति कूड़ि विआपी ॥منمکھ کیِ مت کُوڑ وآپیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਸਿਮਰਣ ਪਾਪਿ ਸੰਤਾਪੀ ॥੨॥bin har simaran paap sa(n)taapee ||2||बिनु हरि सिमरण पापि संतापी ॥२॥بٍن هر سمرݨ پاپ سںتاپیِ ۔۔۲۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਤਿਆਗਿ ਲਾਹਾ ਕਿਛੁ ਲੇਵਹੁ ॥dhuramat tiaag laahaa kichh levahu ||दुरमति तिआगि लाहा किछु लेवहु ॥دُرمت تآگ لاها کچھ لےوهُ ۔۔

ਜੋ ਉਪਜੈ ਸੋ ਅਲਖ ਅਭੇਵਹੁ ॥੩॥jo upajai so alakh abhevahu ||3||जो उपजै सो अलख अभेवहु ॥३॥جو اُپجَے سو الکھ ابھےوهُ ۔۔۳۔۔

ਐਸਾ ਹਮਰਾ ਸਖਾ ਸਹਾਈ ॥aaisaa hamaraa sakhaa sahaiee ||ऐसा हमरा सखा सहाई ॥اَےسا همرا سکھا سهاای ۔۔

ਗੁਰ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਈ ॥੪॥gur har miliaa bhagat dhiraRaiee ||4||गुर हरि मिलिआ भगति दृड़ाई ॥४॥گُر هر ملِآ بھگت درڑاای ۔۔۴۔۔

ਸਗਲਂੀ ਸਉਦਂੀ ਤੋਟਾ ਆਵੈ ॥sagala(n)ee saudha(n)ee toTaa aavai ||सगलीं सउदीं तोटा आवै ॥سگلˆØیِ سادˆØیِ توٹا آوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥੫॥੨੪॥naanak raam naam man bhaavai ||5||24||नानक राम नामु मनि भावै ॥५॥२४॥نانک رام نام من بھاوَے ۔۔۵۔۔۲۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਚਉਪਦੇ ॥aasaa mahalaa pehilaa chaupadhe ||आसा महला १ चउपदे ॥آسا مهلا ۱ چاپدے ۔۔

ਵਿਦਿਆ ਵੀਚਾਰੀ ਤਾਂ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ॥vidhiaa veechaaree taa(n) paraupakaaree ||विदिआ वीचारी ताँ परउपकारी ॥وِدآ ویِچاریِ تاں پراپکاریِ ۔۔

ਜਾਂ ਪੰਚ ਰਾਸੀ ਤਾਂ ਤੀਰਥ ਵਾਸੀ ॥੧॥jaa(n) pa(n)ch raasee taa(n) teerath vaasee ||1||जाँ पंच रासी ताँ तीरथ वासी ॥१॥جاں پںچ راسیِ تاں تیِرتھ واسیِ ۔۔۱۔۔

ਘੁੰਘਰੂ ਵਾਜੈ ਜੇ ਮਨੁ ਲਾਗੈ ॥ghu(n)gharoo vaajai je man laagai ||घुँघरू वाजै जे मनु लागै ॥گھُںگھرُو واجَے جے من لاگَے ۔۔

ਤਉ ਜਮੁ ਕਹਾ ਕਰੇ ਮੋ ਸਿਉ ਆਗੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tau jam kahaa kare mo siau aagai ||1|| rahaau ||तउ जमु कहा करे मो सिउ आगै ॥१॥ रहाउ ॥تا جم کها کرے مو سا آگَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਸ ਨਿਰਾਸੀ ਤਉ ਸੰਨਿਆਸੀ ॥aas niraasee tau sa(n)niaasee ||आस निरासी तउ संनिआसी ॥آس نراسیِ تا سنّآسیِ ۔۔

ਜਾਂ ਜਤੁ ਜੋਗੀ ਤਾਂ ਕਾਇਆ ਭੋਗੀ ॥੨॥jaa(n) jat jogee taa(n) kaiaa bhogee ||2||जाँ जतु जोगी ताँ काइआ भोगी ॥२॥جاں جت جوگیِ تاں کاایا بھوگیِ ۔۔۲۔۔

ਦਇਆ ਦਿਗੰਬਰੁ ਦੇਹ ਬੀਚਾਰੀ ॥dhiaa dhiga(n)bar dheh beechaaree ||दइआ दिगंबरु देह बीचारी ॥دایا دگںبر دےه بیِچاریِ ۔۔

ਆਪਿ ਮਰੈ ਅਵਰਾ ਨਹ ਮਾਰੀ ॥੩॥aap marai avaraa neh maaree ||3||आपि मरै अवरा नह मारी ॥३॥آپ مرَے اورا نه ماریِ ۔۔۳۔۔

ਏਕੁ ਤੂ ਹੋਰਿ ਵੇਸ ਬਹੁਤੇਰੇ ॥ek too hor ves bahutere ||एकु तू होरि वेस बहुतेरे ॥اےک تُو هور وےس بهُتےرے ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਜਾਣੈ ਚੋਜ ਨ ਤੇਰੇ ॥੪॥੨੫॥naanak jaanai choj na tere ||4||25||नानकु जाणै चोज न तेरे ॥४॥२५॥نانک جاݨَے چوج ن تےرے ۔۔۴۔۔۲۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਏਕ ਨ ਭਰੀਆ ਗੁਣ ਕਰਿ ਧੋਵਾ ॥ek na bhareeaa gun kar dhovaa ||एक न भरीआ गुण करि धोवा ॥اےک ن بھریِآ گُݨ کر دھووا ۔۔

ਮੇਰਾ ਸਹੁ ਜਾਗੈ ਹਉ ਨਿਸਿ ਭਰਿ ਸੋਵਾ ॥੧॥meraa sahu jaagai hau nis bhar sovaa ||1||मेरा सहु जागै हउ निसि भरि सोवा ॥१॥مےرا سهُ جاگَے ها نس بھرِ سووا ۔۔۱۔۔

ਇਉ ਕਿਉ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵਾ ॥eiau kiau ka(n)t piaaree hovaa ||इउ किउ कंत पिआरी होवा ॥ِاا کا کںت پآریِ هووا ۔۔

ਸਹੁ ਜਾਗੈ ਹਉ ਨਿਸ ਭਰਿ ਸੋਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sahu jaagai hau nis bhar sovaa ||1|| rahaau ||सहु जागै हउ निस भरि सोवा ॥१॥ रहाउ ॥سهُ جاگَے ها نس بھر سووا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔