Ang 355 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫੫)

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜੀਵਾਲੇ ਜੀਆ ਜਹ ਭਾਵੈ ਤਹ ਰਾਖੁ ਤੁਹੀ ॥੫॥੧੯॥kahai naanak jeevaale jeeaa jeh bhaavai teh raakh tuhee ||5||19||कहै नानकु जीवाले जीआ जह भावै तह राखु तुही ॥५॥१९॥کهَے نانک جیِوالے جیِآ جه بھاوَے ته راکھ تُهیِ ۔۔۵۔۔۱۹۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਕਾਇਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮਨੁ ਹੈ ਧੋਤੀ ॥kaiaa brahamaa man hai dhotee ||काइआ ब्रहमा मनु है धोती ॥کااآ برهما من هَے دھوتیِ ۔۔

ਗਿਆਨੁ ਜਨੇਊ ਧਿਆਨੁ ਕੁਸਪਾਤੀ ॥giaan janeuoo dhiaan kusapaatee ||गिआनु जनेऊ धिआनु कुसपाती ॥گِآن جنےاُو دھآن کُسپاتیِ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਜਸੁ ਜਾਚਉ ਨਾਉ ॥har naamaa jas jaachau naau ||हरि नामा जसु जाचउ नाउ ॥هر ناما جس جاچا ناا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬ੍ਰਹਮਿ ਸਮਾਉ ॥੧॥gur parasaadhee braham samaau ||1||गुर परसादी ब्रहमि समाउ ॥१॥گُر پرسادیِ برهم سماا ۔۔۱۔۔

ਪਾਂਡੇ ਐਸਾ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੁ ॥paa(n)dde aaisaa braham beechaar ||पाँडे ऐसा ब्रहम बीचारु ॥پاںڈے اَےسا برهم بیِچار ۔۔

ਨਾਮੇ ਸੁਚਿ ਨਾਮੋ ਪੜਉ ਨਾਮੇ ਚਜੁ ਆਚਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naame such naamo paRau naame chaj aachaar ||1|| rahaau ||नामे सुचि नामो पड़उ नामे चजु आचारु ॥१॥ रहाउ ॥نامے سُچ نامو پڑا نامے چج آچار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਜਨੇਊ ਜਿਚਰੁ ਜੋਤਿ ਹੈ ਨਾਲਿ ॥baahar janeuoo jichar jot hai naal ||बाहरि जनेऊ जिचरु जोति है नालि ॥باهر جنےاُو جچر جوت هَے نال ۔۔

ਧੋਤੀ ਟਿਕਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥dhotee Tikaa naam samaal ||धोती टिका नामु समालि ॥دھوتیِ ٹکا نام سمال ۔۔

ਐਥੈ ਓਥੈ ਨਿਬਹੀ ਨਾਲਿ ॥aaithai othai nibahee naal ||ऐथै ओथै निबही नालि ॥اَےتھَے اوتھَے نبهیِ نال ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰਿ ਕਰਮ ਨ ਭਾਲਿ ॥੨॥vin naavai hor karam na bhaal ||2||विणु नावै होरि करम न भालि ॥२॥وِݨ ناوَے هور کرم ن بھال ۔۔۲۔۔

ਪੂਜਾ ਪ੍ਰੇਮ ਮਾਇਆ ਪਰਜਾਲਿ ॥poojaa prem maiaa parajaal ||पूजा प्रेम माइआ परजालि ॥پُوجا پرےم مااآ پرجال ۔۔

ਏਕੋ ਵੇਖਹੁ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥eko vekhahu avar na bhaal ||एको वेखहु अवरु न भालि ॥اےکو وےکھهُ اور ن بھال ۔۔

ਚੀਨੑੈ ਤਤੁ ਗਗਨ ਦਸ ਦੁਆਰ ॥cheen(h)ai tat gagan dhas dhuaar ||चीन्नै ततु गगन दस दुआर ॥چیٍنھَے تت گگن دس دُآر ۔۔

ਹਰਿ ਮੁਖਿ ਪਾਠ ਪੜੈ ਬੀਚਾਰ ॥੩॥har mukh paaTh paRai beechaar ||3||हरि मुखि पाठ पड़ै बीचार ॥३॥هر مُکھ پاٹھ پڑَے بیِچار ۔۔۳۔۔

ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਭਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥bhojan bhaau bharam bhau bhaagai ||भोजनु भाउ भरमु भउ भागै ॥بھوجن بھاا بھرم بھا بھاگَے ۔۔

ਪਾਹਰੂਅਰਾ ਛਬਿ ਚੋਰੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥paaharooaraa chhab chor na laagai ||पाहरूअरा छबि चोरु न लागै ॥پاهرُوارا چھب چور ن لاگَے ۔۔

ਤਿਲਕੁ ਲਿਲਾਟਿ ਜਾਣੈ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ॥tilak lilaaT jaanai prabh ek ||तिलकु लिलाटि जाणै प्रभु एकु ॥تِلک للاٹ جاݨَے پربھ اےک ۔۔

ਬੂਝੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕੁ ॥੪॥boojhai braham a(n)tar bibek ||4||बूझै ब्रहमु अंतरि बिबेकु ॥४॥بُوجھَے برهم اںتر ببےک ۔۔۴۔۔

ਆਚਾਰੀ ਨਹੀ ਜੀਤਿਆ ਜਾਇ ॥aachaaree nahee jeetiaa jai ||आचारी नही जीतिआ जाइ ॥آچاریِ نهیِ جیِتآ جاا ۔۔

ਪਾਠ ਪੜੈ ਨਹੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ॥paaTh paRai nahee keemat pai ||पाठ पड़ै नही कीमति पाइ ॥پاٹھ پڑَے نهیِ کیِمت پاا ۔۔

ਅਸਟ ਦਸੀ ਚਹੁ ਭੇਦੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥asaT dhasee chahu bhedh na paiaa ||असट दसी चहु भेदु न पाइआ ॥اسٹ دسیِ چهُ بھےد ن پاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੫॥੨੦॥naanak satigur braham dhikhaiaa ||5||20||नानक सतिगुरि ब्रहमु दिखाइआ ॥५॥२०॥نانک ستگر برهم دکھاایا ۔۔۵۔۔۲۰۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਸੇਵਕੁ ਦਾਸੁ ਭਗਤੁ ਜਨੁ ਸੋਈ ॥sevak dhaas bhagat jan soiee ||सेवकु दासु भगतु जनु सोई ॥سےوک داس بھگت جن سوای ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਦਾਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਈ ॥Thaakur kaa dhaas gurmukh hoiee ||ठाकुर का दासु गुरमुखि होई ॥ٹھاکر کا داس گُرمکھ هوای ۔۔

ਜਿਨਿ ਸਿਰਿ ਸਾਜੀ ਤਿਨਿ ਫੁਨਿ ਗੋਈ ॥jin sir saajee tin fun goiee ||जिनि सिरि साजी तिनि फुनि गोई ॥جٍن سر ساجیِ تنِ پھُن گوای ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੧॥tis bin dhoojaa avar na koiee ||1||तिसु बिनु दूजा अवरु न कोई ॥१॥تِس بن دُوجا اور ن کوای ۔۔۱۔۔

ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੇ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saach naam gur sabadh veechaar || gurmukh saache saachai dharabaar ||1|| rahaau ||साचु नामु गुर सबदि वीचारि ॥ गुरमुखि साचे साचै दरबारि ॥१॥ रहाउ ॥ساچ نام گُر سبد ویِچار ۔۔ گُرمکھ ساچے ساچَے دربار ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਸਚਾ ਅਰਜੁ ਸਚੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥sachaa araj sachee aradhaas ||सचा अरजु सची अरदासि ॥سچا ارج سچیِ ارداس ۔۔

ਮਹਲੀ ਖਸਮੁ ਸੁਣੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥mahalee khasam sune saabaas ||महली खसमु सुणे साबासि ॥مهلیِ کھسم سُݨے ساباس ۔۔

ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਬੁਲਾਵੈ ਸੋਇ ॥sachai takhat bulaavai soi ||सचै तखति बुलावै सोइ ॥سچَے تکھت بُلاوَے سوا ۔۔

ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੨॥dhe vaddiaaiee kare su hoi ||2||दे वडिआई करे सु होइ ॥२॥دے وڈآای کرے سُ هوا ۔۔۲۔۔

ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ਤੂਹੈ ਦੀਬਾਣੁ ॥teraa taan toohai dheebaan ||तेरा ताणु तूहै दीबाणु ॥تےرا تاݨ تُوهَے دیِباݨ ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥gur kaa sabadh sach neesaan ||गुर का सबदु सचु नीसाणु ॥گُر کا سبد سچ نیِساݨ ۔۔

ਮੰਨੇ ਹੁਕਮੁ ਸੁ ਪਰਗਟੁ ਜਾਇ ॥ma(n)ne hukamu su paragaT jai ||मंने हुकमु सु परगटु जाइ ॥منّے هُکم سُ پرگٹ جاا ۔۔

ਸਚੁ ਨੀਸਾਣੈ ਠਾਕ ਨ ਪਾਇ ॥੩॥sach neesaanai Thaak na pai ||3||सचु नीसाणै ठाक न पाइ ॥३॥سچ نیِساݨَے ٹھاک ن پاا ۔۔۳۔۔

ਪੰਡਿਤ ਪੜਹਿ ਵਖਾਣਹਿ ਵੇਦੁ ॥pa(n)ddit paReh vakhaaneh vedh ||पंडित पड़हि वखाणहि वेदु ॥پںڈت پڑه وکھاݨه وےد ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਭੇਦੁ ॥a(n)tar vasat na jaaneh bhedh ||अंतरि वसतु न जाणहि भेदु ॥اںتر وست ن جاݨه بھےد ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸੋਝੀ ਬੂਝ ਨ ਹੋਇ ॥gur bin sojhee boojh na hoi ||गुर बिनु सोझी बूझ न होइ ॥گُر بن سوجھیِ بُوجھ ن هوا ۔۔

ਸਾਚਾ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੪॥saachaa rav rahiaa prabh soi ||4||साचा रवि रहिआ प्रभु सोइ ॥४॥ساچا رو رهِآ پربھ سوا ۔۔۴۔۔

ਕਿਆ ਹਉ ਆਖਾ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥kiaa hau aakhaa aakh vakhaanee ||किआ हउ आखा आखि वखाणी ॥کِآ ها آکھا آکھ وکھاݨیِ ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਜਾਣਹਿ ਸਰਬ ਵਿਡਾਣੀ ॥too(n) aape jaaneh sarab viddaanee ||तूँ आपे जाणहि सरब विडाणी ॥تُوں آپے جاݨه سرب وڈاݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਏਕੋ ਦਰੁ ਦੀਬਾਣੁ ॥naanak eko dhar dheebaan ||नानक एको दरु दीबाणु ॥نانک اےکو در دیِباݨ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਤਹਾ ਗੁਦਰਾਣੁ ॥੫॥੨੧॥gurmukh saach tahaa gudharaan ||5||21||गुरमुखि साचु तहा गुदराणु ॥५॥२१॥گُرمکھ ساچ تها گُدراݨ ۔۔۵۔۔۲۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਕਾਚੀ ਗਾਗਰਿ ਦੇਹ ਦੁਹੇਲੀ ਉਪਜੈ ਬਿਨਸੈ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥kaachee gaagar dheh dhuhelee upajai binasai dhukh paiee ||काची गागरि देह दुहेली उपजै बिनसै दुखु पाई ॥کاچیِ گاگر دےه دُهےلیِ اُپجَے بنسَے دُکھ پاای ۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਸਾਗਰੁ ਦੁਤਰੁ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਰ ਪਾਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥eih jag saagar dhutar kiau tareeaai bin har gur paar na paiee ||1||इहु जगु सागरु दुतरु किउ तरीऐ बिनु हरि गुर पारि न पाई ॥१॥ِاهُ جگ ساگر دُتر کا تریِاَے بن هر گُر پار ن پاای ۔۔۱۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਹਰੇ ॥tujh bin avar na koiee mere piaare tujh bin avar na koi hare ||तुझ बिनु अवरु न कोई मेरे पिआरे तुझ बिनु अवरु न कोइ हरे ॥تُجھ بن اور ن کوای مےرے پآرے تُجھ بن اور ن کوِا هرے ۔۔

ਸਰਬੀ ਰੰਗੀ ਰੂਪੀ ਤੂੰਹੈ ਤਿਸੁ ਬਖਸੇ ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sarabee ra(n)gee roopee too(n)hai tis bakhase jis nadhar kare ||1|| rahaau ||सरबी रंगी रूपी तूँहै तिसु बखसे जिसु नदरि करे ॥१॥ रहाउ ॥سربیِ رںگیِ رُوپیِ تُوںهَے تس بکھسے جس ندر کرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਸੁ ਬੁਰੀ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਨ ਦੇਵੈ ਪਿਰ ਸਿਉ ਮਿਲਣ ਨ ਦੇਇ ਬੁਰੀ ॥saas buree ghar vaas na dhevai pir siau milan na dhei buree ||सासु बुरी घरि वासु न देवै पिर सिउ मिलण न देइ बुरी ॥ساس بُریِ گھر واس ن دےوَے پر سا ملݨ ن دےِا بُریِ ۔۔

ਸਖੀ ਸਾਜਨੀ ਕੇ ਹਉ ਚਰਨ ਸਰੇਵਉ ਹਰਿ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਦਰਿ ਧਰੀ ॥੨॥sakhee saajanee ke hau charan sarevau har gur kirapaa te nadhar dharee ||2||सखी साजनी के हउ चरन सरेवउ हरि गुर किरपा ते नदरि धरी ॥२॥سکھیِ ساجنیِ کے ها چرن سرےوا هر گُر کرپا تے ندر دھریِ ۔۔۲۔۔