Ang 354 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫੪)

ਐਸਾ ਗੁਰਮਤਿ ਰਮਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥aaisaa gurmat ramat sareeraa ||ऐसा गुरमति रमतु सरीरा ॥اَےسا گُرمت رمت سریِرا ۔۔

ਹਰਿ ਭਜੁ ਮੇਰੇ ਮਨ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har bhaj mere man gahir ga(n)bheeraa ||1|| rahaau ||हरि भजु मेरे मन गहिर गंभीरा ॥१॥ रहाउ ॥هر بھج مےرے من گهِر گںبھیِرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਤ ਤਰੰਗ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਰੰਗਾ ॥anat tara(n)g bhagat har ra(n)gaa ||अनत तरंग भगति हरि रंगा ॥انت ترںگ بھگت هر رںگا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸੂਚੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸੰਗਾ ॥anadhin sooche har gun sa(n)gaa ||अनदिनु सूचे हरि गुण संगा ॥اندن سُوچے هر گُݨ سںگا ۔۔

ਮਿਥਿਆ ਜਨਮੁ ਸਾਕਤ ਸੰਸਾਰਾ ॥mithiaa janam saakat sa(n)saaraa ||मिथिआ जनमु साकत संसारा ॥مِتھآ جنم ساکت سںسارا ۔۔

ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਜਨੁ ਰਹੈ ਨਿਰਾਰਾ ॥੨॥raam bhagat jan rahai niraaraa ||2||राम भगति जनु रहै निरारा ॥२॥رام بھگت جن رهَے نرارا ۔۔۲۔۔

ਸੂਚੀ ਕਾਇਆ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥soochee kaiaa har gun gaiaa ||सूची काइआ हरि गुण गाइआ ॥سُوچیِ کااآ هر گُݨ گاایا ۔۔

ਆਤਮੁ ਚੀਨਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥aatam cheen rahai liv laiaa ||आतमु चीनि रहै लिव लाइआ ॥آتم چیٍن رهَے لو لاایا ۔۔

ਆਦਿ ਅਪਾਰੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਹੀਰਾ ॥aadh apaar apara(n)par heeraa ||आदि अपारु अपरंपरु हीरा ॥آد اپار اپرمپر هیِرا ۔۔

ਲਾਲਿ ਰਤਾ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥੩॥laal rataa meraa man dheeraa ||3||लालि रता मेरा मनु धीरा ॥३॥لال رتا مےرا من دھیِرا ۔۔۳۔۔

ਕਥਨੀ ਕਹਹਿ ਕਹਹਿ ਸੇ ਮੂਏ ॥kathanee kaheh kaheh se mooe ||कथनी कहहि कहहि से मूए ॥کتھنیِ کههِ کههِ سے مُواے ۔۔

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰਿ ਨਾਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਤੂੰ ਹੈ ॥so prabh dhoor naahee prabh too(n) hai ||सो प्रभु दूरि नाही प्रभु तूँ है ॥سو پربھ دُور ناهیِ پربھ تُوں هَے ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਦੇਖਿਆ ਮਾਇਆ ਛਾਇਆ ॥sabh jag dhekhiaa maiaa chhaiaa ||सभु जगु देखिआ माइआ छाइआ ॥سبھ جگ دےکھآ ماایا چھاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥੧੭॥naanak gurmat naam dhiaaiaa ||4||17||नानक गुरमति नामु धिआइआ ॥४॥१७॥نانک گُرمت نام دھآایا ۔۔۴۔۔۱۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਤਿਤੁਕਾ ॥aasaa mahalaa pehilaa titukaa ||आसा महला १ तितुका ॥آسا مهلا ۱ تتکا ۔۔

ਕੋਈ ਭੀਖਕੁ ਭੀਖਿਆ ਖਾਇ ॥koiee bheekhak bheekhiaa khai ||कोई भीखकु भीखिआ खाइ ॥کوای بھیِکھک بھیِکھآ کھاا ۔۔

ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥koiee raajaa rahiaa samai ||कोई राजा रहिआ समाइ ॥کوای راجا رهِآ سماا ۔۔

ਕਿਸ ਹੀ ਮਾਨੁ ਕਿਸੈ ਅਪਮਾਨੁ ॥kis hee maan kisai apamaan ||किस ही मानु किसै अपमानु ॥کِس هیِ مان کسَے اپمان ۔۔

ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੇ ਧਰੇ ਧਿਆਨੁ ॥ddaeh usaare dhare dhiaan ||ढाहि उसारे धरे धिआनु ॥ڈھاه اُسارے دھرے دھآن ۔۔

ਤੁਝ ਤੇ ਵਡਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥tujh te vaddaa naahee koi ||तुझ ते वडा नाही कोइ ॥تُجھ تے وڈا ناهیِ کوا ۔۔

ਕਿਸੁ ਵੇਖਾਲੀ ਚੰਗਾ ਹੋਇ ॥੧॥kis vekhaalee cha(n)gaa hoi ||1||किसु वेखाली चंगा होइ ॥१॥کِس وےکھالیِ چںگا هوا ۔۔۱۔۔

ਮੈ ਤਾਂ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥mai taa(n) naam teraa aadhaar ||मै ताँ नामु तेरा आधारु ॥مَے تاں نام تےرا آدھار ۔۔

ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਕਰਣਹਾਰੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥too(n) dhaataa karanahaar karataar ||1|| rahaau ||तूँ दाता करणहारु करतारु ॥१॥ रहाउ ॥تُوں داتا کرݨهار کرتار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵਾਟ ਨ ਪਾਵਉ ਵੀਗਾ ਜਾਉ ॥vaaT na paavau veegaa jaau ||वाट न पावउ वीगा जाउ ॥واٹ ن پاوا ویِگا جاا ۔۔

ਦਰਗਹ ਬੈਸਣ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥dharageh baisan naahee thaau ||दरगह बैसण नाही थाउ ॥درگه بَےسݨ ناهیِ تھاا ۔۔

ਮਨ ਕਾ ਅੰਧੁਲਾ ਮਾਇਆ ਕਾ ਬੰਧੁ ॥man kaa a(n)dhulaa maiaa kaa ba(n)dh ||मन का अंधुला माइआ का बंधु ॥من کا اںدھلا ماایا کا بںدھ ۔۔

ਖੀਨ ਖਰਾਬੁ ਹੋਵੈ ਨਿਤ ਕੰਧੁ ॥kheen kharaab hovai nit ka(n)dh ||खीन खराबु होवै नित कंधु ॥کھیٍن کھراب هووَے نت کںدھ ۔۔

ਖਾਣ ਜੀਵਣ ਕੀ ਬਹੁਤੀ ਆਸ ॥khaan jeevan kee bahutee aas ||खाण जीवण की बहुती आस ॥کھاݨ جیِوݨ کیِ بهُتیِ آس ۔۔

ਲੇਖੈ ਤੇਰੈ ਸਾਸ ਗਿਰਾਸ ॥੨॥lekhai terai saas giraas ||2||लेखै तेरै सास गिरास ॥२॥لےکھَے تےرَے ساس گراس ۔۔۲۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਅੰਧੁਲੇ ਦੀਪਕੁ ਦੇਇ ॥ahinis a(n)dhule dheepak dhei ||अहिनिसि अंधुले दीपकु देइ ॥اهٍنس اںدھلے دیِپک دےا ۔۔

ਭਉਜਲ ਡੂਬਤ ਚਿੰਤ ਕਰੇਇ ॥bhaujal ddoobat chi(n)t karei ||भउजल डूबत चिंत करेइ ॥بھاجل ڈُوبت چںت کرےا ۔۔

ਕਹਹਿ ਸੁਣਹਿ ਜੋ ਮਾਨਹਿ ਨਾਉ ॥ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ਤਾ ਕੈ ਜਾਉ ॥kaheh suneh jo maaneh naau || hau balihaarai taa kai jaau ||कहहि सुणहि जो मानहि नाउ ॥ हउ बलिहारै ता कै जाउ ॥کههِ سُݨه جو مانه ناا ۔۔ ها بلهارَے تا کَے جاا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਏਕ ਕਹੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥naanak ek kahai aradhaas ||नानकु एक कहै अरदासि ॥نانک اےک کهَے ارداس ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੇਰੈ ਪਾਸਿ ॥੩॥jeeau pi(n)dd sabh terai paas ||3||जीउ पिंडु सभु तेरै पासि ॥३॥جیِا پںڈ سبھ تےرَے پاس ۔۔۳۔۔

ਜਾਂ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਜਪੀ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ॥jaa(n) too(n) dheh japee teraa naau ||जाँ तूँ देहि जपी तेरा नाउ ॥جاں تُوں دےه جپیِ تےرا ناا ۔۔

ਦਰਗਹ ਬੈਸਣ ਹੋਵੈ ਥਾਉ ॥dharageh baisan hovai thaau ||दरगह बैसण होवै थाउ ॥درگه بَےسݨ هووَے تھاا ۔۔

ਜਾਂ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਦੁਰਮਤਿ ਜਾਇ ॥jaa(n) tudh bhaavai taa dhuramat jai ||जाँ तुधु भावै ता दुरमति जाइ ॥جاں تُدھ بھاوَے تا دُرمت جاا ۔۔

ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਆਇ ॥giaan ratan man vasai aai ||गिआन रतनु मनि वसै आइ ॥گِآن رتن من وسَے آا ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ॥nadhar kare taa satigur milai ||नदरि करे ता सतिगुरु मिलै ॥ندر کرے تا ستگر ملَے ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਭਵਜਲੁ ਤਰੈ ॥੪॥੧੮॥pranavat naanak bhavajal tarai ||4||18||प्रणवति नानकु भवजलु तरै ॥४॥१८॥پرݨوت نانک بھوجل ترَے ۔۔۴۔۔۱۸۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਪੰਚਪਦੇ ॥aasaa mahalaa pehilaa pa(n)chapadhe ||आसा महला १ पंचपदे ॥آسا مهلا ۱ پںچپدے ۔۔

ਦੁਧ ਬਿਨੁ ਧੇਨੁ ਪੰਖ ਬਿਨੁ ਪੰਖੀ ਜਲ ਬਿਨੁ ਉਤਭੁਜ ਕਾਮਿ ਨਾਹੀ ॥dhudh bin dhen pa(n)kh bin pa(n)khee jal bin utabhuj kaam naahee ||दुध बिनु धेनु पंख बिनु पंखी जल बिनु उतभुज कामि नाही ॥دُدھ بن دھےن پںکھ بن پںکھیِ جل بن اُتبھج کام ناهیِ ۔۔

ਕਿਆ ਸੁਲਤਾਨੁ ਸਲਾਮ ਵਿਹੂਣਾ ਅੰਧੀ ਕੋਠੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਨਾਹੀ ॥੧॥kiaa sulataan salaam vihoonaa a(n)dhee koThee teraa naam naahee ||1||किआ सुलतानु सलाम विहूणा अंधी कोठी तेरा नामु नाही ॥१॥کِآ سُلتان سلام وهُوݨا اںدھیِ کوٹھیِ تےرا نام ناهیِ ۔۔۱۔۔

ਕੀ ਵਿਸਰਹਿ ਦੁਖੁ ਬਹੁਤਾ ਲਾਗੈ ॥kee visareh dhukh bahutaa laagai ||की विसरहि दुखु बहुता लागै ॥کیِ وسره دُکھ بهُتا لاگَے ۔۔

ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਤੂੰ ਵਿਸਰੁ ਨਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhukh laagai too(n) visar naahee ||1|| rahaau ||दुखु लागै तूँ विसरु नाही ॥१॥ रहाउ ॥دُکھ لاگَے تُوں وسر ناهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਖੀ ਅੰਧੁ ਜੀਭ ਰਸੁ ਨਾਹੀ ਕੰਨੀ ਪਵਣੁ ਨ ਵਾਜੈ ॥akhee a(n)dh jeebh ras naahee ka(n)nee pavan na vaajai ||अखी अंधु जीभ रसु नाही कंनी पवणु न वाजै ॥اکھیِ اںدھ جیِبھ رس ناهیِ کنّیِ پوݨ ن واجَے ۔۔

ਚਰਣੀ ਚਲੈ ਪਜੂਤਾ ਆਗੈ ਵਿਣੁ ਸੇਵਾ ਫਲ ਲਾਗੇ ॥੨॥charanee chalai pajootaa aagai vin sevaa fal laage ||2||चरणी चलै पजूता आगै विणु सेवा फल लागे ॥२॥چرݨیِ چلَے پجُوتا آگَے وݨ سےوا پھل لاگے ۔۔۲۔۔

ਅਖਰ ਬਿਰਖ ਬਾਗ ਭੁਇ ਚੋਖੀ ਸਿੰਚਿਤ ਭਾਉ ਕਰੇਹੀ ॥akhar birakh baag bhui chokhee si(n)chit bhaau karehee ||अखर बिरख बाग भुइ चोखी सिंचित भाउ करेही ॥اکھر برکھ باگ بھُا چوکھیِ سںچت بھاا کرےهیِ ۔۔

ਸਭਨਾ ਫਲੁ ਲਾਗੈ ਨਾਮੁ ਏਕੋ ਬਿਨੁ ਕਰਮਾ ਕੈਸੇ ਲੇਹੀ ॥੩॥sabhanaa fal laagai naam eko bin karamaa kaise lehee ||3||सभना फलु लागै नामु एको बिनु करमा कैसे लेही ॥३॥سبھنا پھل لاگَے نام اےکو بن کرما کَےسے لےهیِ ۔۔۳۔۔

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਵਿਣੁ ਸੇਵਾ ਫਲੁ ਕਿਸੈ ਨਾਹੀ ॥jete jeea tete sabh tere vin sevaa fal kisai naahee ||जेते जीअ तेते सभि तेरे विणु सेवा फलु किसै नाही ॥جےتے جیِا تےتے سبھ تےرے وݨ سےوا پھل کسَے ناهیِ ۔۔

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਭਾਣਾ ਤੇਰਾ ਹੋਵੈ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਜੀਉ ਰਹੈ ਨਾਹੀ ॥੪॥dhukh sukh bhaanaa teraa hovai vin naavai jeeau rahai naahee ||4||दुखु सुखु भाणा तेरा होवै विणु नावै जीउ रहै नाही ॥४॥دُکھ سُکھ بھاݨا تےرا هووَے وݨ ناوَے جیِا رهَے ناهیِ ۔۔۴۔۔

ਮਤਿ ਵਿਚਿ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਹੋਰੁ ਕੈਸਾ ਜਾ ਜੀਵਾ ਤਾਂ ਜੁਗਤਿ ਨਾਹੀ ॥mat vich maran jeevan hor kaisaa jaa jeevaa taa(n) jugat naahee ||मति विचि मरणु जीवणु होरु कैसा जा जीवा ताँ जुगति नाही ॥مت وچِ مرݨ جیِوݨ هور کَےسا جا جیِوا تاں جُگت ناهیِ ۔۔