Ang 353 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫੩)

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadhee har ras paiaa naam padhaarath nau nidh paiee ||1|| rahaau ||गुर परसादी हरि रसु पाइआ नामु पदारथु नउ निधि पाई ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرسادیِ هر رس پاایا نام پدارتھ نا ندھِ پاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਮ ਧਰਮ ਸਚੁ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥karam dharam sach saachaa naau ||करम धरम सचु साचा नाउ ॥کرم دھرم سچ ساچا ناا ۔۔

ਤਾ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥taa kai sadh balihaarai jaau ||ता कै सद बलिहारै जाउ ॥تا کَے سد بلهارَے جاا ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਰਾਤੇ ਸੇ ਜਨ ਪਰਵਾਣੁ ॥jo har raate se jan paravaan ||जो हरि राते से जन परवाणु ॥جو هر راتے سے جن پرواݨ ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੁ ॥੨॥tin kee sa(n)gat param nidhaan ||2||तिन की संगति परम निधानु ॥२॥تٍن کیِ سںگت پرم ندھان ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਵਰੁ ਜਿਨਿ ਪਾਇਆ ਧਨ ਨਾਰੀ ॥har var jin paiaa dhan naaree ||हरि वरु जिनि पाइआ धन नारी ॥هر ور جنِ پاایا دھن ناریِ ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਾਤੀ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥har siau raatee sabadh veechaaree ||हरि सिउ राती सबदु वीचारी ॥هر سا راتیِ سبد ویِچاریِ ۔۔

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸੰਗਤਿ ਕੁਲ ਤਾਰੈ ॥aap tarai sa(n)gat kul taarai ||आपि तरै संगति कुल तारै ॥آپ ترَے سںگت کُل تارَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਤਤੁ ਵੀਚਾਰੈ ॥੩॥satigur sev tat veechaarai ||3||सतिगुरु सेवि ततु वीचारै ॥३॥ستگر سےو تت ویِچارَے ۔۔۳۔۔

ਹਮਰੀ ਜਾਤਿ ਪਤਿ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥hamaree jaat pat sach naau ||हमरी जाति पति सचु नाउ ॥همریِ جات پت سچ ناا ۔۔

ਕਰਮ ਧਰਮ ਸੰਜਮੁ ਸਤ ਭਾਉ ॥karam dharam sa(n)jam sat bhaau ||करम धरम संजमु सत भाउ ॥کرم دھرم سںجم ست بھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਖਸੇ ਪੂਛ ਨ ਹੋਇ ॥naanak bakhase poochh na hoi ||नानक बखसे पूछ न होइ ॥نانک بکھسے پُوچھ ن هوا ۔۔

ਦੂਜਾ ਮੇਟੇ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥੪॥੧੪॥dhoojaa meTe eko soi ||4||14||दूजा मेटे एको सोइ ॥४॥१४॥دُوجا مےٹے اےکو سوا ۔۔۴۔۔۱۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਇਕਿ ਆਵਹਿ ਇਕਿ ਜਾਵਹਿ ਆਈ ॥eik aaveh ik jaaveh aaiee ||इकि आवहि इकि जावहि आई ॥ِاک آوه اک جاوه آای ۔۔

ਇਕਿ ਹਰਿ ਰਾਤੇ ਰਹਹਿ ਸਮਾਈ ॥eik har raate raheh samaiee ||इकि हरि राते रहहि समाई ॥ِاک هر راتے رههِ سماای ۔۔

ਇਕਿ ਧਰਨਿ ਗਗਨ ਮਹਿ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵਹਿ ॥eik dharan gagan meh Thaur na paaveh ||इकि धरनि गगन महि ठउर न पावहि ॥ِاک دھرن گگن مهِ ٹھار ن پاوه ۔۔

ਸੇ ਕਰਮਹੀਣ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਧਿਆਵਹਿ ॥੧॥se karamaheen har naam na dhiaaveh ||1||से करमहीण हरि नामु न धिआवहि ॥१॥سے کرمهیِݨ هر نام ن دھآوه ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਪਾਈ ॥gur poore te gat mit paiee ||गुर पूरे ते गति मिति पाई ॥گُر پُورے تے گت متِ پاای ۔۔

ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਬਿਖੁ ਵਤ ਅਤਿ ਭਉਜਲੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eih sa(n)saar bikh vat at bhaujal gur sabadhee har paar la(n)ghaiee ||1|| rahaau ||इहु संसारु बिखु वत अति भउजलु गुर सबदी हरि पारि लंघाई ॥१॥ रहाउ ॥ِاهُ سںسار بکھ وت ات بھاجل گُر سبدیِ هرِ پار لµگھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਨੑ ਕਉ ਆਪਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿ ॥jin(h) kau aap le prabh mel ||जिन्न कउ आपि लए प्रभु मेलि ॥جٍنھ کا آپ لاے پربھ مےل ۔۔

ਤਿਨ ਕਉ ਕਾਲੁ ਨ ਸਾਕੈ ਪੇਲਿ ॥tin kau kaal na saakai pel ||तिन कउ कालु न साकै पेलि ॥تٍن کا کال ن ساکَے پےل ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲ ਰਹਹਿ ਪਿਆਰੇ ॥gurmukh niramal raheh piaare ||गुरमुखि निरमल रहहि पिआरे ॥گُرمکھ نرمل رههِ پآرے ۔۔

ਜਿਉ ਜਲ ਅੰਭ ਊਪਰਿ ਕਮਲ ਨਿਰਾਰੇ ॥੨॥jiau jal a(n)bh uoopar kamal niraare ||2||जिउ जल अंभ ऊपरि कमल निरारे ॥२॥جِا جل اںبھ اُوپر کمل نرارے ۔۔۲۔۔

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਹੁ ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ॥buraa bhalaa kahu kis no kaheeaai ||बुरा भला कहु किस नो कहीऐ ॥بُرا بھلا کهُ کس نو کهیِاَے ۔۔

ਦੀਸੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਲਹੀਐ ॥dheesai braham gurmukh sach laheeaai ||दीसै ब्रहमु गुरमुखि सचु लहीऐ ॥دیِسَے برهم گُرمکھ سچ لهیِاَے ۔۔

ਅਕਥੁ ਕਥਉ ਗੁਰਮਤਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥akath kathau gurmat veechaar ||अकथु कथउ गुरमति वीचारु ॥اکتھ کتھا گُرمت ویِچار ۔۔

ਮਿਲਿ ਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਪਾਵਉ ਪਾਰੁ ॥੩॥mil gur sa(n)gat paavau paar ||3||मिलि गुर संगति पावउ पारु ॥३॥مِل گُر سںگت پاوا پار ۔۔۳۔۔

ਸਾਸਤ ਬੇਦ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਬਹੁ ਭੇਦ ॥saasat bedh si(n)mirat bahu bhedh ||सासत बेद सिंमृति बहु भेद ॥ساست بےد سںمرت بهُ بھےد ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਮਜਨੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਰੇਦ ॥aThasaTh majan har ras redh ||अठसठि मजनु हरि रसु रेद ॥اٹھسٹھ مجن هر رس رےد ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲੁ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥gurmukh niramal mail na laagai ||गुरमुखि निरमलु मैलु न लागै ॥گُرمکھ نرمل مَےل ن لاگَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਡੇ ਧੁਰਿ ਭਾਗੈ ॥੪॥੧੫॥naanak hiradhai naam vadde dhur bhaagai ||4||15||नानक हिरदै नामु वडे धुरि भागै ॥४॥१५॥نانک هردَے نام وڈے دھُر بھاگَے ۔۔۴۔۔۱۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਨਿਵਿ ਨਿਵਿ ਪਾਇ ਲਗਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਨਿਹਾਰਿਆ ॥niv niv pai lagau gur apune aatam raam nihaariaa ||निवि निवि पाइ लगउ गुर अपुने आतम रामु निहारिआ ॥نِو نو پاا لگا گُر اپنے آتم رام نهارآ ۔۔

ਕਰਤ ਬੀਚਾਰੁ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਰਵਿਆ ਹਿਰਦੈ ਦੇਖਿ ਬੀਚਾਰਿਆ ॥੧॥karat beechaar hiradhai har raviaa hiradhai dhekh beechaariaa ||1||करत बीचारु हिरदै हरि रविआ हिरदै देखि बीचारिआ ॥१॥کرت بیِچار هردَے هر روِآ هردَے دےکھ بیِچارآ ۔۔۱۔۔

ਬੋਲਹੁ ਰਾਮੁ ਕਰੇ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥bolahu raam kare nisataaraa ||बोलहु रामु करे निसतारा ॥بولهُ رام کرے نستارا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਰਤਨੁ ਹਰਿ ਲਾਭੈ ਮਿਟੈ ਅਗਿਆਨੁ ਹੋਇ ਉਜੀਆਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadh ratan har laabhai miTai agiaan hoi ujeeaaraa ||1|| rahaau ||गुर परसादि रतनु हरि लाभै मिटै अगिआनु होइ उजीआरा ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرساد رتن هر لابھَے مٹَے اگِآن هوا اُجیِآرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਵਨੀ ਰਵੈ ਬੰਧਨ ਨਹੀ ਤੂਟਹਿ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਈ ॥ravanee ravai ba(n)dhan nahee tooTeh vich haumai bharam na jaiee ||रवनी रवै बंधन नही तूटहि विचि हउमै भरमु न जाई ॥رونیِ روَے بںدھن نهیِ تُوٹه وچ هامَے بھرم ن جاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਹਉਮੈ ਤੂਟੈ ਤਾ ਕੋ ਲੇਖੈ ਪਾਈ ॥੨॥satigur milai ta haumai tooTai taa ko lekhai paiee ||2||सतिगुरु मिलै त हउमै तूटै ता को लेखै पाई ॥२॥ستگر ملَے ت هامَے تُوٹَے تا کو لےکھَے پاای ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥har har naam bhagat pria preetam sukh saagar ur dhaare ||हरि हरि नामु भगति पृअ प्रीतमु सुख सागरु उर धारे ॥هر هرِ نام بھگت پرا پریِتم سُکھ ساگر اُر دھارے ۔۔

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੩॥bhagat vachhal jagajeevan dhaataa mat gurmat har nisataare ||3||भगति वछलु जगजीवनु दाता मति गुरमति हरि निसतारे ॥३॥بھگت وچھل جگجیِون داتا مت گُرمت هرِ نستارے ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਸਿਉ ਜੂਝਿ ਮਰੈ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਏ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਏ ॥man siau joojh marai prabh paae manasaa maneh samaae ||मन सिउ जूझि मरै प्रभु पाए मनसा मनहि समाए ॥من سا جُوجھ مرَے پربھ پااے منسا منه سمااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਸਹਜ ਭਾਇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੪॥੧੬॥naanak kirapaa kare jagajeevan sahaj bhai liv laae ||4||16||नानक कृपा करे जगजीवनु सहज भाइ लिव लाए ॥४॥१६॥نانک ک®پا کرے جگجیِون سهج بھاا لو لااے ۔۔۴۔۔۱۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਕਿਸ ਕਉ ਕਹਹਿ ਸੁਣਾਵਹਿ ਕਿਸ ਕਉ ਕਿਸੁ ਸਮਝਾਵਹਿ ਸਮਝਿ ਰਹੇ ॥kis kau kaheh sunaaveh kis kau kis samajhaaveh samajh rahe ||किस कउ कहहि सुणावहि किस कउ किसु समझावहि समझि रहे ॥کِس کا کههِ سُݨاوه کس کا کس سمجھاوه سمجھ رهے ۔۔

ਕਿਸੈ ਪੜਾਵਹਿ ਪੜਿ ਗੁਣਿ ਬੂਝੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੰਤੋਖਿ ਰਹੇ ॥੧॥kisai paRaaveh paR gun boojhe satigur sabadh sa(n)tokh rahe ||1||किसै पड़ावहि पड़ि गुणि बूझे सतिगुर सबदि संतोखि रहे ॥१॥کِسَے پڑاوه پڑ گُݨ بُوجھے ستِگر سبد سںتوکھ رهے ۔۔۱۔۔