Ang 352 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫੨)

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪਾਏ ਨਿਜ ਥਾਉ ॥੧॥satigur sev paae nij thaau ||1||सतिगुरु सेवि पाए निज थाउ ॥१॥ستگر سےو پااے نج تھاا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਚੂਰੇ ਖਟੁ ਦਰਸਨ ਜਾਣੁ ॥man choore khaT dharasan jaan ||मन चूरे खटु दरसन जाणु ॥من چُورے کھٹ درسن جاݨ ۔۔

ਸਰਬ ਜੋਤਿ ਪੂਰਨ ਭਗਵਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sarab jot pooran bhagavaan ||1|| rahaau ||सरब जोति पूरन भगवानु ॥१॥ रहाउ ॥سرب جوت پُورن بھگوان ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਧਿਕ ਤਿਆਸ ਭੇਖ ਬਹੁ ਕਰੈ ॥adhik tiaas bhekh bahu karai ||अधिक तिआस भेख बहु करै ॥ادھک تآس بھےکھ بهُ کرَے ۔۔

ਦੁਖੁ ਬਿਖਿਆ ਸੁਖੁ ਤਨਿ ਪਰਹਰੈ ॥dhukh bikhiaa sukh tan paraharai ||दुखु बिखिआ सुखु तनि परहरै ॥دُکھ بکھآ سُکھ تنِ پرهرَے ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅੰਤਰਿ ਧਨੁ ਹਿਰੈ ॥kaam karodh a(n)tar dhan hirai ||कामु क्रोधु अंतरि धनु हिरै ॥کام ک®ودھ اںتر دھن هرَے ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਛੋਡਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਰੈ ॥੨॥dhubidhaa chhodd naam nisatarai ||2||दुबिधा छोडि नामि निसतरै ॥२॥دُبدھا چھوڈ نام نسترَے ۔۔۲۔۔

ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਣੁ ਸਹਜ ਅਨੰਦ ॥sifat salaahan sahaj ana(n)dh ||सिफति सलाहणु सहज अनंद ॥سِپھت سلاهݨ سهج انµد ۔۔

ਸਖਾ ਸੈਨੁ ਪ੍ਰੇਮੁ ਗੋਬਿੰਦ ॥sakhaa sain prem gobi(n)dh ||सखा सैनु प्रेमु गोबिंद ॥سکھا سَےن پرےم گوبںد ۔۔

ਆਪੇ ਕਰੇ ਆਪੇ ਬਖਸਿੰਦੁ ॥aape kare aape bakhasi(n)dh ||आपे करे आपे बखसिंदु ॥آپے کرے آپے بکھسںد ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿ ਪਹਿ ਆਗੈ ਜਿੰਦੁ ॥੩॥tan man har peh aagai ji(n)dh ||3||तनु मनु हरि पहि आगै जिंदु ॥३॥تن من هر پهِ آگَے جںد ۔۔۳۔۔

ਝੂਠ ਵਿਕਾਰ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਦੇਹ ॥jhooTh vikaar mahaa dhukh dheh ||झूठ विकार महा दुखु देह ॥جھُوٹھ وکار مها دُکھ دےه ۔۔

ਭੇਖ ਵਰਨ ਦੀਸਹਿ ਸਭਿ ਖੇਹ ॥bhekh varan dheeseh sabh kheh ||भेख वरन दीसहि सभि खेह ॥بھےکھ ورن دیِسه سبھ کھےه ۔۔

ਜੋ ਉਪਜੈ ਸੋ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥jo upajai so aavai jai ||जो उपजै सो आवै जाइ ॥جو اُپجَے سو آوَے جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਸਥਿਰੁ ਨਾਮੁ ਰਜਾਇ ॥੪॥੧੧॥naanak asathir naam rajai ||4||11||नानक असथिरु नामु रजाइ ॥४॥११॥نانک استھر نام رجاا ۔۔۴۔۔۱۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਏਕੋ ਸਰਵਰੁ ਕਮਲ ਅਨੂਪ ॥eko saravar kamal anoop ||एको सरवरु कमल अनूप ॥اےکو سرور کمل انُوپ ۔۔

ਸਦਾ ਬਿਗਾਸੈ ਪਰਮਲ ਰੂਪ ॥sadhaa bigaasai paramal roop ||सदा बिगासै परमल रूप ॥سدا بگاسَے پرمل رُوپ ۔۔

ਊਜਲ ਮੋਤੀ ਚੂਗਹਿ ਹੰਸ ॥uoojal motee choogeh ha(n)s ||ऊजल मोती चूगहि हंस ॥اُوجل موتیِ چُوگه هںس ۔۔

ਸਰਬ ਕਲਾ ਜਗਦੀਸੈ ਅੰਸ ॥੧॥sarab kalaa jagadheesai a(n)s ||1||सरब कला जगदीसै अंस ॥१॥سرب کلا جگدیِسَے اںس ۔۔۱۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਉਪਜੈ ਬਿਨਸੈ ॥jo dheesai so upajai binasai ||जो दीसै सो उपजै बिनसै ॥جو دیِسَے سو اُپجَے بنسَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਜਲ ਸਰਵਰਿ ਕਮਲੁ ਨ ਦੀਸੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin jal saravar kamal na dheesai ||1|| rahaau ||बिनु जल सरवरि कमलु न दीसै ॥१॥ रहाउ ॥بٍن جل سرور کمل ن دیِسَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਪਾਵੈ ਭੇਦੁ ॥biralaa boojhai paavai bhedh ||बिरला बूझै पावै भेदु ॥بِرلا بُوجھَے پاوَے بھےد ۔۔

ਸਾਖਾ ਤੀਨਿ ਕਹੈ ਨਿਤ ਬੇਦੁ ॥saakhaa teen kahai nit bedh ||साखा तीनि कहै नित बेदु ॥ساکھا تیٍن کهَے نت بےد ۔۔

ਨਾਦ ਬਿੰਦ ਕੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥naadh bi(n)dh kee surat samai ||नाद बिंद की सुरति समाइ ॥ناد بںد کیِ سُرت سماا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇ ॥੨॥satigur sev param padh pai ||2||सतिगुरु सेवि परम पदु पाइ ॥२॥ستگر سےو پرم پد پاا ۔۔۲۔۔

ਮੁਕਤੋ ਰਾਤਉ ਰੰਗਿ ਰਵਾਂਤਉ ॥mukato raatau ra(n)g ravaa(n)tau ||मुकतो रातउ रंगि रवाँतउ ॥مُکتو راتا رںگ رواںتا ۔۔

ਰਾਜਨ ਰਾਜਿ ਸਦਾ ਬਿਗਸਾਂਤਉ ॥raajan raaj sadhaa bigasaa(n)tau ||राजन राजि सदा बिगसाँतउ ॥راجن راج سدا بگساںتا ۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥jis too(n) raakheh kirapaa dhaar ||जिसु तूँ राखहि किरपा धारि ॥جِس تُوں راکھه کرپا دھار ۔۔

ਬੂਡਤ ਪਾਹਨ ਤਾਰਹਿ ਤਾਰਿ ॥੩॥booddat paahan taareh taar ||3||बूडत पाहन तारहि तारि ॥३॥بُوڈت پاهن تاره تار ۔۔۳۔۔

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਮਹਿ ਜਾਣਿਆ ॥tirabhavan meh jot tirabhavan meh jaaniaa ||तृभवण महि जोति तृभवण महि जाणिआ ॥تِربھوݨ مهِ جوت تربھوݨ مهِ جاݨآ ۔۔

ਉਲਟ ਭਈ ਘਰੁ ਘਰ ਮਹਿ ਆਣਿਆ ॥aulaT bhiee ghar ghar meh aaniaa ||उलट भई घरु घर महि आणिआ ॥اُلٹ بھای گھر گھر مهِ آݨآ ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗੈ ਪਾਇ ॥੪॥੧੨॥ahinis bhagat kare liv lai || naanak tin kai laagai pai ||4||12||अहिनिसि भगति करे लिव लाइ ॥ नानकु तिन कै लागै पाइ ॥४॥१२॥اهٍنس بھگت کرے لو لاا ۔۔ نانک تن کَے لاگَے پاِا ۔۔۴۔۔۱۲۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚੀ ਹੁਜਤਿ ਦੂਰਿ ॥gurmat saachee hujat dhoor ||गुरमति साची हुजति दूरि ॥گُرمت ساچیِ هُجت دُور ۔۔

ਬਹੁਤੁ ਸਿਆਣਪ ਲਾਗੈ ਧੂਰਿ ॥bahut siaanap laagai dhoor ||बहुतु सिआणप लागै धूरि ॥بهُت سآݨپ لاگَے دھُور ۔۔

ਲਾਗੀ ਮੈਲੁ ਮਿਟੈ ਸਚ ਨਾਇ ॥laagee mail miTai sach nai ||लागी मैलु मिटै सच नाइ ॥لاگیِ مَےل مٹَے سچ ناا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥gur parasaadh rahai liv lai ||1||गुर परसादि रहै लिव लाइ ॥१॥گُر پرساد رهَے لو لاا ۔۔۱۔۔

ਹੈ ਹਜੂਰਿ ਹਾਜਰੁ ਅਰਦਾਸਿ ॥hai hajoor haajar aradhaas ||है हजूरि हाजरु अरदासि ॥هَے هجُور هاجر ارداس ۔۔

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਾਚੁ ਕਰਤੇ ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhukh sukh saach karate prabh paas ||1|| rahaau ||दुखु सुखु साचु करते प्रभ पासि ॥१॥ रहाउ ॥دُکھ سُکھ ساچ کرتے پربھ پاس ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥kooR kamaavai aavai jaavai ||कूड़ु कमावै आवै जावै ॥کُوڑ کماوَے آوَے جاوَے ۔۔

ਕਹਣਿ ਕਥਨਿ ਵਾਰਾ ਨਹੀ ਆਵੈ ॥kahan kathan vaaraa nahee aavai ||कहणि कथनि वारा नही आवै ॥کهݨ کتھن وارا نهیِ آوَے ۔۔

ਕਿਆ ਦੇਖਾ ਸੂਝ ਬੂਝ ਨ ਪਾਵੈ ॥kiaa dhekhaa soojh boojh na paavai ||किआ देखा सूझ बूझ न पावै ॥کِآ دےکھا سُوجھ بُوجھ ن پاوَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਨਿ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥bin naavai man tirapat na aavai ||2||बिनु नावै मनि तृपति न आवै ॥२॥بٍن ناوَے من ترپت ن آوَے ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਜਨਮੇ ਸੇ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ॥jo janame se rog viaape ||जो जनमे से रोगि विआपे ॥جو جنمے سے روگ وآپے ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਦੂਖਿ ਸੰਤਾਪੇ ॥haumai maiaa dhookh sa(n)taape ||हउमै माइआ दूखि संतापे ॥هامَے ماایا دُوکھ سںتاپے ۔۔

ਸੇ ਜਨ ਬਾਚੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖੇ ॥se jan baache jo prabh raakhe ||से जन बाचे जो प्रभि राखे ॥سے جن باچے جو پربھ راکھے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖੇ ॥੩॥satigur sev a(n)mirat ras chaakhe ||3||सतिगुरु सेवि अंमृत रसु चाखे ॥३॥ستگر سےو اںمرت رس چاکھے ۔۔۳۔۔

ਚਲਤਉ ਮਨੁ ਰਾਖੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਾਖੈ ॥chalatau man raakhai a(n)mrit chaakhai ||चलतउ मनु राखै अंमृतु चाखै ॥چلتا من راکھَے اںمرت چاکھَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦੁ ਭਾਖੈ ॥satigur sev a(n)mirat sabadh bhaakhai ||सतिगुर सेवि अंमृत सबदु भाखै ॥ستگر سےو اںمرت سبد بھاکھَے ۔۔

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਮੁਕਤਿ ਗਤਿ ਪਾਏ ॥saachai sabadh mukat gat paae ||साचै सबदि मुकति गति पाए ॥ساچَے سبد مُکت گت پااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੪॥੧੩॥naanak vichahu aap gavaae ||4||13||नानक विचहु आपु गवाए ॥४॥१३॥نانک وچهُ آپ گوااے ۔۔۴۔۔۱۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਜੋ ਤਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਸਚੁ ਥੀਆ ॥jo tin keeaa so sach theeaa ||जो तिनि कीआ सो सचु थीआ ॥جو تن کیِآ سو سچ تھیِآ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥a(n)mirat naam satigur dheeaa ||अंमृत नामु सतिगुरि दीआ ॥اںمرت نام ستگر دیِآ ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਨਾਹੀ ਮਨਿ ਭੰਗੁ ॥hiradhai naam naahee man bha(n)g ||हिरदै नामु नाही मनि भंगु ॥هِردَے نام ناهیِ من بھںگ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੇ ਸੰਗੁ ॥੧॥anadhin naal piaare sa(n)g ||1||अनदिनु नालि पिआरे संगु ॥१॥اندن نال پآرے سںگ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਹੁ ਅਪਨੀ ਸਰਣਾਈ ॥har jeeau raakhahu apanee saranaiee ||हरि जीउ राखहु अपनी सरणाई ॥هر جیِا راکھهُ اپنیِ سرݨاای ۔۔