Ang 351 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫੧)

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਛਪੈ ਕਿਉ ਛਪਿਆ ਏਕੀ ਏਕੀ ਵੰਡਿ ਦੀਆ ॥੪॥੭॥kahai naanak chhapai kiau chhapiaa ekee ekee va(n)dd dheeaa ||4||7||कहै नानकु छपै किउ छपिआ एकी एकी वंडि दीआ ॥४॥७॥کهَے نانک چھپَے کا چھپآ اےکیِ اےکیِ وںڈ دیِآ ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਕਰਮ ਕਰਤੂਤਿ ਬੇਲਿ ਬਿਸਥਾਰੀ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਫਲੁ ਹੂਆ ॥karam karatoot bel bisathaaree raam naam fal hooaa ||करम करतूति बेलि बिसथारी राम नामु फलु हूआ ॥کرم کرتُوت بےل بستھاریِ رام نام پھل هُوآ ۔۔

ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਅਨਾਹਦੁ ਵਾਜੈ ਸਬਦੁ ਨਿਰੰਜਨਿ ਕੀਆ ॥੧॥tis roop na rekh anaahadh vaajai sabadh nira(n)jan keeaa ||1||तिसु रूपु न रेख अनाहदु वाजै सबदु निरंजनि कीआ ॥१॥تِس رُوپ ن رےکھ اناهد واجَے سبد نرںجن کیِآ ۔۔۱۔۔

ਕਰੇ ਵਖਿਆਣੁ ਜਾਣੈ ਜੇ ਕੋਈ ॥kare vakhiaan jaanai je koiee ||करे वखिआणु जाणै जे कोई ॥کرے وکھآݨ جاݨَے جے کوای ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)mrit peevai soiee ||1|| rahaau ||अंमृतु पीवै सोई ॥१॥ रहाउ ॥اںمرت پیِوَے سوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਨੑ ਪੀਆ ਸੇ ਮਸਤ ਭਏ ਹੈ ਤੂਟੇ ਬੰਧਨ ਫਾਹੇ ॥jin(h) peeaa se masat bhe hai tooTe ba(n)dhan faahe ||जिन्न पीआ से मसत भए है तूटे बंधन फाहे ॥جٍنھ پیِآ سے مست بھاے هَے تُوٹے بںدھن پھاهے ۔۔

ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਭੀਤਰਿ ਤਾ ਛੋਡੇ ਮਾਇਆ ਕੇ ਲਾਹੇ ॥੨॥jotee jot samaanee bheetar taa chhodde maiaa ke laahe ||2||जोती जोति समाणी भीतरि ता छोडे माइआ के लाहे ॥२॥جوتیِ جوت سماݨیِ بھیِتر تا چھوڈے ماایا کے لاهے ۔۔۲۔۔

ਸਰਬ ਜੋਤਿ ਰੂਪੁ ਤੇਰਾ ਦੇਖਿਆ ਸਗਲ ਭਵਨ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ॥sarab jot roop teraa dhekhiaa sagal bhavan teree maiaa ||सरब जोति रूपु तेरा देखिआ सगल भवन तेरी माइआ ॥سرب جوت رُوپ تےرا دےکھآ سگل بھون تےریِ ماایا ۔۔

ਰਾਰੈ ਰੂਪਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਬੈਠਾ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਵਿਚਿ ਛਾਇਆ ॥੩॥raarai roop niraalam baiThaa nadhar kare vich chhaiaa ||3||रारै रूपि निरालमु बैठा नदरि करे विचि छाइआ ॥३॥رارَے رُوپ نرالم بَےٹھا ندر کرے وچ چھاایا ۔۔۳۔۔

ਬੀਣਾ ਸਬਦੁ ਵਜਾਵੈ ਜੋਗੀ ਦਰਸਨਿ ਰੂਪਿ ਅਪਾਰਾ ॥beenaa sabadh vajaavai jogee dharasan roop apaaraa ||बीणा सबदु वजावै जोगी दरसनि रूपि अपारा ॥بیِݨا سبد وجاوَے جوگیِ درسن رُوپ اپارا ۔۔

ਸਬਦਿ ਅਨਾਹਦਿ ਸੋ ਸਹੁ ਰਾਤਾ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ॥੪॥੮॥sabadh anaahadh so sahu raataa naanak kahai vichaaraa ||4||8||सबदि अनाहदि सो सहु राता नानकु कहै विचारा ॥४॥८॥سبد اناهد سو سهُ راتا نانک کهَے وچارا ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਮੈ ਗੁਣ ਗਲਾ ਕੇ ਸਿਰਿ ਭਾਰ ॥mai gun galaa ke sir bhaar ||मै गुण गला के सिरि भार ॥مَے گُݨ گلا کے سر بھار ۔۔

ਗਲੀ ਗਲਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ॥galee galaa sirajanahaar ||गली गला सिरजणहार ॥گلیِ گلا سرجݨهار ۔۔

ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਹਸਣਾ ਬਾਦਿ ॥khaanaa peenaa hasanaa baadh ||खाणा पीणा हसणा बादि ॥کھاݨا پیِݨا هسݨا باد ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਰਿਦੈ ਨ ਆਵਹਿ ਯਾਦਿ ॥੧॥jab lag ridhai na aaveh yaadh ||1||जब लगु रिदै न आवहि यादि ॥१॥جب لگ ردَے ن آوه ےاد ۔۔۱۔۔

ਤਉ ਪਰਵਾਹ ਕੇਹੀ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥tau paravaeh kehee kiaa keejai ||तउ परवाह केही किआ कीजै ॥تا پرواه کےهیِ کآ کیِجَے ۔۔

ਜਨਮਿ ਜਨਮਿ ਕਿਛੁ ਲੀਜੀ ਲੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥janam janam kichh leejee leejai ||1|| rahaau ||जनमि जनमि किछु लीजी लीजै ॥१॥ रहाउ ॥جنم جنم کچھ لیِجیِ لیِجَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਮਤਿ ਮਤਾਗਲੁ ਮਤਾ ॥man kee mat mataagal mataa ||मन की मति मतागलु मता ॥من کیِ مت متاگل متا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਬੋਲੀਐ ਸਭੁ ਖਤੋ ਖਤਾ ॥jo kichh boleeaai sabh khato khataa ||जो किछु बोलीऐ सभु खतो खता ॥جو کچھ بولیِاَے سبھ کھتو کھتا ۔۔

ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਲੈ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥kiaa muh lai keechai aradhaas ||किआ मुहु लै कीचै अरदासि ॥کِآ مُهُ لَے کیِچَے ارداس ۔۔

ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਦੁਇ ਸਾਖੀ ਪਾਸਿ ॥੨॥paap pu(n)n dhui saakhee paas ||2||पापु पुँनु दुइ साखी पासि ॥२॥پاپ پُنّ دُا ساکھیِ پاس ۔۔۲۔۔

ਜੈਸਾ ਤੂੰ ਕਰਹਿ ਤੈਸਾ ਕੋ ਹੋਇ ॥jaisaa too(n) kareh taisaa ko hoi ||जैसा तूँ करहि तैसा को होइ ॥جَےسا تُوں کره تَےسا کو هوا ۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥tujh bin dhoojaa naahee koi ||तुझ बिनु दूजा नाही कोइ ॥تُجھ بن دُوجا ناهیِ کوا ۔۔

ਜੇਹੀ ਤੂੰ ਮਤਿ ਦੇਹਿ ਤੇਹੀ ਕੋ ਪਾਵੈ ॥jehee too(n) mat dheh tehee ko paavai ||जेही तूँ मति देहि तेही को पावै ॥جےهیِ تُوں مت دےه تےهیِ کو پاوَے ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵੈ ॥੩॥tudh aape bhaavai tivai chalaavai ||3||तुधु आपे भावै तिवै चलावै ॥३॥تُدھ آپے بھاوَے توَے چلاوَے ۔۔۳۔۔

ਰਾਗ ਰਤਨ ਪਰੀਆ ਪਰਵਾਰ ॥raag ratan pareeaa paravaar ||राग रतन परीआ परवार ॥راگ رتن پریِآ پروار ۔۔

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਉਪਜੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਰ ॥tis vich upajai a(n)mrit saar ||तिसु विचि उपजै अंमृतु सार ॥تِس وچ اُپجَے اںمرت سار ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕਾ ਇਹੁ ਧਨੁ ਮਾਲੁ ॥naanak karate kaa ih dhan maal ||नानक करते का इहु धनु मालु ॥نانک کرتے کا اهُ دھن مال ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਬੂਝੈ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥੪॥੯॥je ko boojhai eh beechaar ||4||9||जे को बूझै एहु बीचारु ॥४॥९॥جے کو بُوجھَے اےهُ بیِچار ۔۔۴۔۔۹۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪਨੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ਤਾ ਮਿਲਿ ਸਖੀਆ ਕਾਜੁ ਰਚਾਇਆ ॥kar kirapaa apanai ghar aaiaa taa mil sakheeaa kaaj rachaiaa ||करि किरपा अपनै घरि आइआ ता मिलि सखीआ काजु रचाइआ ॥کر کرپا اپنَے گھرِ آایا تا ملِ سکھیِآ کاج رچاایا ۔۔

ਖੇਲੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਸਹੁ ਵੀਆਹਣ ਆਇਆ ॥੧॥khel dhekh man anadh bhiaa sahu veeaahan aaiaa ||1||खेलु देखि मनि अनदु भइआ सहु वीआहण आइआ ॥१॥کھےل دےکھ من اند بھایا سهُ ویِآهݨ آایا ۔۔۱۔۔

ਗਾਵਹੁ ਗਾਵਹੁ ਕਾਮਣੀ ਬਿਬੇਕ ਬੀਚਾਰੁ ॥gaavahu gaavahu kaamanee bibek beechaar ||गावहु गावहु कामणी बिबेक बीचारु ॥گاوهُ گاوهُ کامݨیِ ببےک بیِچار ۔۔

ਹਮਰੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਭਤਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hamarai ghar aaiaa jagajeevan bhataar ||1|| rahaau ||हमरै घरि आइआ जगजीवनु भतारु ॥१॥ रहाउ ॥همرَے گھر آاآ جگجیِون بھتار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਹਮਰਾ ਵੀਆਹੁ ਜਿ ਹੋਆ ਜਾਂ ਸਹੁ ਮਿਲਿਆ ਤਾਂ ਜਾਨਿਆ ॥guroo dhuaarai hamaraa veeaahu j hoaa jaa(n) sahu miliaa taa(n) jaaniaa ||गुरू दुआरै हमरा वीआहु जि होआ जाँ सहु मिलिआ ताँ जानिआ ॥گُرُو دُآرَے همرا ویِآهُ ج هوآ جاں سهُ ملآ تاں جانآ ۔۔

ਤਿਹੁ ਲੋਕਾ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਰਵਿਆ ਹੈ ਆਪੁ ਗਇਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੨॥tih lokaa meh sabadh raviaa hai aap giaa man maaniaa ||2||तिहु लोका महि सबदु रविआ है आपु गइआ मनु मानिआ ॥२॥تِهُ لوکا مهِ سبد روآ هَے آپ گایا من مانآ ۔۔۲۔۔

ਆਪਣਾ ਕਾਰਜੁ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ਹੋਰਨਿ ਕਾਰਜੁ ਨ ਹੋਈ ॥aapanaa kaaraj aap savaare horan kaaraj na hoiee ||आपणा कारजु आपि सवारे होरनि कारजु न होई ॥آپݨا کارج آپ سوارے هورن کارج ن هوای ۔۔

ਜਿਤੁ ਕਾਰਜਿ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਦਇਆ ਧਰਮੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੩॥jit kaaraj sat sa(n)tokh dhiaa dharam hai gurmukh boojhai koiee ||3||जितु कारजि सतु संतोखु दइआ धरमु है गुरमुखि बूझै कोई ॥३॥جِت کارج ست سںتوکھ دایا دھرم هَے گُرمکھ بُوجھَے کوای ۔۔۳۔۔

ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਸਭਨਾ ਕਾ ਪਿਰੁ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥bhanat naanak sabhanaa kaa pir eko soi ||भनति नानकु सभना का पिरु एको सोइ ॥بھنت نانک سبھنا کا پر اےکو سوا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਹੋਇ ॥੪॥੧੦॥jis no nadhar kare saa sohaagan hoi ||4||10||जिस नो नदरि करे सा सोहागणि होइ ॥४॥१०॥جِس نو ندر کرے سا سوهاگݨ هوا ۔۔۴۔۔۱۰۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਗ੍ਰਿਹੁ ਬਨੁ ਸਮਸਰਿ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥girahu ban samasar sahaj subhai ||गृहु बनु समसरि सहजि सुभाइ ॥گِرهُ بن سمسر سهج سُبھاا ۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਗਤੁ ਭਈ ਕੀਰਤਿ ਠਾਇ ॥dhuramat gat bhiee keerat Thai ||दुरमति गतु भई कीरति ठाइ ॥دُرمت گت بھای کیِرت ٹھاا ۔۔

ਸਚ ਪਉੜੀ ਸਾਚਉ ਮੁਖਿ ਨਾਂਉ ॥sach pauRee saachau mukh naa(n)au ||सच पउड़ी साचउ मुखि नाँउ ॥سچ پاڑیِ ساچا مُکھ ناںا ۔۔