Ang 350 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫੦)

ਜੇ ਸਉ ਵਰ੍ਹਿਆ ਜੀਵਣ ਖਾਣੁ ॥je sau varihaa jeevan khaan ||जे सउ वरि्हआ जीवण खाणु ॥جے سا ورھآ جیِوݨ کھاݨ ۔۔

ਖਸਮ ਪਛਾਣੈ ਸੋ ਦਿਨੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥੨॥khasam pachhaanai so dhin paravaan ||2||खसम पछाणै सो दिनु परवाणु ॥२॥کھسم پچھاݨَے سو دن پرواݨ ۔۔۲۔۔

ਦਰਸਨਿ ਦੇਖਿਐ ਦਇਆ ਨ ਹੋਇ ॥dharasan dhekhiaai dhiaa na hoi ||दरसनि देखिऐ दइआ न होइ ॥درسن دےکھاَے دایا ن هوا ۔۔

ਲਏ ਦਿਤੇ ਵਿਣੁ ਰਹੈ ਨ ਕੋਇ ॥le dhite vin rahai na koi ||लए दिते विणु रहै न कोइ ॥لاے دتے وݨ رهَے ن کوا ۔۔

ਰਾਜਾ ਨਿਆਉ ਕਰੇ ਹਥਿ ਹੋਇ ॥raajaa niaau kare hath hoi ||राजा निआउ करे हथि होइ ॥راجا نآا کرے هتھ هوا ۔۔

ਕਹੈ ਖੁਦਾਇ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥੩॥kahai khudhai na maanai koi ||3||कहै खुदाइ न मानै कोइ ॥३॥کهَے کھُداا ن مانَے کوا ۔۔۳۔۔

ਮਾਣਸ ਮੂਰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ॥maanas moorat naanak naam ||माणस मूरति नानकु नामु ॥ماݨس مُورت نانک نام ۔۔

ਕਰਣੀ ਕੁਤਾ ਦਰਿ ਫੁਰਮਾਨੁ ॥karanee kutaa dhar furamaan ||करणी कुता दरि फुरमानु ॥کرݨیِ کُتا در پھُرمان ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਜਾਣੈ ਮਿਹਮਾਨੁ ॥gur parasaadh jaanai mihamaan ||गुर परसादि जाणै मिहमानु ॥گُر پرساد جاݨَے مهمان ۔۔

ਤਾ ਕਿਛੁ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥੪॥੪॥taa kichh dharageh paavai maan ||4||4||ता किछु दरगह पावै मानु ॥४॥४॥تا کچھ درگه پاوَے مان ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਜੇਤਾ ਸਬਦੁ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਤੇਤੀ ਜੇਤਾ ਰੂਪੁ ਕਾਇਆ ਤੇਰੀ ॥jetaa sabadh surat dhun tetee jetaa roop kaiaa teree ||जेता सबदु सुरति धुनि तेती जेता रूपु काइआ तेरी ॥جےتا سبد سُرت دھُن تےتیِ جےتا رُوپ کاایا تےریِ ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਰਸਨਾ ਆਪੇ ਬਸਨਾ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕਹਉ ਮਾਈ ॥੧॥too(n) aape rasanaa aape basanaa avar na dhoojaa kahau maiee ||1||तूँ आपे रसना आपे बसना अवरु न दूजा कहउ माई ॥१॥تُوں آپے رسنا آپے بسنا اور ن دُوجا کها ماای ۔۔۱۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਏਕੋ ਹੈ ॥saahib meraa eko hai ||साहिबु मेरा एको है ॥ساهب مےرا اےکو هَے ۔۔

ਏਕੋ ਹੈ ਭਾਈ ਏਕੋ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eko hai bhaiee eko hai ||1|| rahaau ||एको है भाई एको है ॥१॥ रहाउ ॥اےکو هَے بھاای اےکو هَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਮਾਰੇ ਆਪੇ ਛੋਡੈ ਆਪੇ ਲੇਵੈ ਦੇਇ ॥aape maare aape chhoddai aape levai dhei ||आपे मारे आपे छोडै आपे लेवै देइ ॥آپے مارے آپے چھوڈَے آپے لےوَے دےا ۔۔

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਆਪੇ ਵਿਗਸੈ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੨॥aape vekhai aape vigasai aape nadhar karei ||2||आपे वेखै आपे विगसै आपे नदरि करेइ ॥२॥آپے وےکھَے آپے وگسَے آپے ندر کرےا ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੋ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ ॥jo kichh karanaa so kar rahiaa avar na karanaa jaiee ||जो किछु करणा सो करि रहिआ अवरु न करणा जाई ॥جو کچھ کرݨا سو کر رهِآ اور ن کرݨا جاای ۔۔

ਜੈਸਾ ਵਰਤੈ ਤੈਸੋ ਕਹੀਐ ਸਭ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੩॥jaisaa varatai taiso kaheeaai sabh teree vaddiaaiee ||3||जैसा वरतै तैसो कहीऐ सभ तेरी वडिआई ॥३॥جَےسا ورتَے تَےسو کهیِاَے سبھ تےریِ وڈآای ۔۔۳۔۔

ਕਲਿ ਕਲਵਾਲੀ ਮਾਇਆ ਮਦੁ ਮੀਠਾ ਮਨੁ ਮਤਵਾਲਾ ਪੀਵਤੁ ਰਹੈ ॥kal kalavaalee maiaa madh meeThaa man matavaalaa peevat rahai ||कलि कलवाली माइआ मदु मीठा मनु मतवाला पीवतु रहै ॥کل کلوالیِ مااآ مد میِٹھا من متوالا پیِوت رهَے ۔۔

ਆਪੇ ਰੂਪ ਕਰੇ ਬਹੁ ਭਾਂਤੀਂ ਨਾਨਕੁ ਬਪੁੜਾ ਏਵ ਕਹੈ ॥੪॥੫॥aape roop kare bahu bhaa(n)tee(n) naanak bapuRaa ev kahai ||4||5||आपे रूप करे बहु भाँतीं नानकु बपुड़ा एव कहै ॥४॥५॥آپے رُوپ کرے بهُ بھاںتیِں نانک بپڑا اےو کهَے ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਵਾਜਾ ਮਤਿ ਪਖਾਵਜੁ ਭਾਉ ॥vaajaa mat pakhaavaj bhaau ||वाजा मति पखावजु भाउ ॥واجا مت پکھاوج بھاا ۔۔

ਹੋਇ ਅਨੰਦੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥hoi ana(n)dh sadhaa man chaau ||होइ अनंदु सदा मनि चाउ ॥هوا انµد سدا من چاا ۔۔

ਏਹਾ ਭਗਤਿ ਏਹੋ ਤਪ ਤਾਉ ॥ehaa bhagat eho tap taau ||एहा भगति एहो तप ताउ ॥اےها بھگت اےهو تپ تاا ۔۔

ਇਤੁ ਰੰਗਿ ਨਾਚਹੁ ਰਖਿ ਰਖਿ ਪਾਉ ॥੧॥eit ra(n)g naachahu rakh rakh paau ||1||इतु रंगि नाचहु रखि रखि पाउ ॥१॥ِات رںگ ناچهُ رکھ رکھِ پاا ۔۔۱۔۔

ਪੂਰੇ ਤਾਲ ਜਾਣੈ ਸਾਲਾਹ ॥poore taal jaanai saalaeh ||पूरे ताल जाणै सालाह ॥پُورے تال جاݨَے سالاه ۔۔

ਹੋਰੁ ਨਚਣਾ ਖੁਸੀਆ ਮਨ ਮਾਹ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hor nachanaa khuseeaa man maeh ||1|| rahaau ||होरु नचणा खुसीआ मन माह ॥१॥ रहाउ ॥هور نچݨا کھُسیِآ من ماه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਵਜਹਿ ਦੁਇ ਤਾਲ ॥sat sa(n)tokh vajeh dhui taal ||सतु संतोखु वजहि दुइ ताल ॥ست سںتوکھ وجه دُا تال ۔۔

ਪੈਰੀ ਵਾਜਾ ਸਦਾ ਨਿਹਾਲ ॥pairee vaajaa sadhaa nihaal ||पैरी वाजा सदा निहाल ॥پَےریِ واجا سدا نهال ۔۔

ਰਾਗੁ ਨਾਦੁ ਨਹੀ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥raag naadh nahee dhoojaa bhaau ||रागु नादु नही दूजा भाउ ॥راگ ناد نهیِ دُوجا بھاا ۔۔

ਇਤੁ ਰੰਗਿ ਨਾਚਹੁ ਰਖਿ ਰਖਿ ਪਾਉ ॥੨॥eit ra(n)g naachahu rakh rakh paau ||2||इतु रंगि नाचहु रखि रखि पाउ ॥२॥ِات رںگ ناچهُ رکھ رکھِ پاا ۔۔۲۔۔

ਭਉ ਫੇਰੀ ਹੋਵੈ ਮਨ ਚੀਤਿ ॥bhau feree hovai man cheet ||भउ फेरी होवै मन चीति ॥بھا پھےریِ هووَے من چیِت ۔۔

ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨੀਤਾ ਨੀਤਿ ॥bahadhiaa uThadhiaa neetaa neet ||बहदिआ उठदिआ नीता नीति ॥بهدآ اُٹھدآ نیِتا نیِت ۔۔

ਲੇਟਣਿ ਲੇਟਿ ਜਾਣੈ ਤਨੁ ਸੁਆਹੁ ॥leTan leT jaanai tan suaahu ||लेटणि लेटि जाणै तनु सुआहु ॥لےٹݨ لےٹ جاݨَے تن سُآهُ ۔۔

ਇਤੁ ਰੰਗਿ ਨਾਚਹੁ ਰਖਿ ਰਖਿ ਪਾਉ ॥੩॥eit ra(n)g naachahu rakh rakh paau ||3||इतु रंगि नाचहु रखि रखि पाउ ॥३॥ِات رںگ ناچهُ رکھ رکھِ پاا ۔۔۳۔۔

ਸਿਖ ਸਭਾ ਦੀਖਿਆ ਕਾ ਭਾਉ ॥sikh sabhaa dheekhiaa kaa bhaau ||सिख सभा दीखिआ का भाउ ॥سِکھ سبھا دیِکھآ کا بھاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਣਣਾ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥gurmukh sunanaa saachaa naau ||गुरमुखि सुणणा साचा नाउ ॥گُرمکھ سُݨݨا ساچا ناا ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਖਣੁ ਵੇਰਾ ਵੇਰ ॥naanak aakhan veraa ver ||नानक आखणु वेरा वेर ॥نانک آکھݨ وےرا وےر ۔۔

ਇਤੁ ਰੰਗਿ ਨਾਚਹੁ ਰਖਿ ਰਖਿ ਪੈਰ ॥੪॥੬॥eit ra(n)g naachahu rakh rakh pair ||4||6||इतु रंगि नाचहु रखि रखि पैर ॥४॥६॥ِات رںگ ناچهُ رکھ رکھِ پَےر ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਪਉਣੁ ਉਪਾਇ ਧਰੀ ਸਭ ਧਰਤੀ ਜਲ ਅਗਨੀ ਕਾ ਬੰਧੁ ਕੀਆ ॥paun upai dharee sabh dharatee jal aganee kaa ba(n)dh keeaa ||पउणु उपाइ धरी सभ धरती जल अगनी का बंधु कीआ ॥پاݨ اُپاا دھریِ سبھ دھرتیِ جل اگنیِ کا بںدھ کیِآ ۔۔

ਅੰਧੁਲੈ ਦਹਸਿਰਿ ਮੂੰਡੁ ਕਟਾਇਆ ਰਾਵਣੁ ਮਾਰਿ ਕਿਆ ਵਡਾ ਭਇਆ ॥੧॥a(n)dhulai dhahasir moo(n)dd kaTaiaa raavan maar kiaa vaddaa bhiaa ||1||अंधुलै दहसिरि मूँडु कटाइआ रावणु मारि किआ वडा भइआ ॥१॥اںدھلَے دهسر مُوںڈ کٹاایا راوݨ مار کآ وڈا بھایا ۔۔۱۔۔

ਕਿਆ ਉਪਮਾ ਤੇਰੀ ਆਖੀ ਜਾਇ ॥kiaa upamaa teree aakhee jai ||किआ उपमा तेरी आखी जाइ ॥کِآ اُپما تےریِ آکھیِ جاا ۔۔

ਤੂੰ ਸਰਬੇ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥too(n) sarabe poor rahiaa liv lai ||1|| rahaau ||तूँ सरबे पूरि रहिआ लिव लाइ ॥१॥ रहाउ ॥تُوں سربے پُور رهِآ لو لاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਜੁਗਤਿ ਹਥਿ ਕੀਨੀ ਕਾਲੀ ਨਥਿ ਕਿਆ ਵਡਾ ਭਇਆ ॥jeea upai jugat hath keenee kaalee nath kiaa vaddaa bhiaa ||जीअ उपाइ जुगति हथि कीनी काली नथि किआ वडा भइआ ॥جیِا اُپاا جُگت هتھ کیٍنیِ کالیِ نتھِ کآ وڈا بھایا ۔۔

ਕਿਸੁ ਤੂੰ ਪੁਰਖੁ ਜੋਰੂ ਕਉਣ ਕਹੀਐ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੨॥kis too(n) purakh joroo kaun kaheeaai sarab nira(n)tar rav rahiaa ||2||किसु तूँ पुरखु जोरू कउण कहीऐ सरब निरंतरि रवि रहिआ ॥२॥کِس تُوں پُرکھ جورُو کاݨ کهیِاَے سرب نرںتر رو رهِآ ۔۔۲۔۔

ਨਾਲਿ ਕੁਟੰਬੁ ਸਾਥਿ ਵਰਦਾਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਭਾਲਣ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਗਇਆ ॥naal kuTa(n)b saath varadhaataa brahamaa bhaalan sirasaT giaa ||नालि कुटंबु साथि वरदाता ब्रहमा भालण सृसटि गइआ ॥نال کُٹںب ساتھ ورداتا برهما بھالݨ سرسٹ گایا ۔۔

ਆਗੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਓ ਤਾ ਕਾ ਕੰਸੁ ਛੇਦਿ ਕਿਆ ਵਡਾ ਭਇਆ ॥੩॥aagai a(n)t na paio taa kaa ka(n)s chhedh kiaa vaddaa bhiaa ||3||आगै अंतु न पाइओ ता का कंसु छेदि किआ वडा भइआ ॥३॥آگَے اںت ن پاااو تا کا کںس چھےد کآ وڈا بھایا ۔۔۳۔۔

ਰਤਨ ਉਪਾਇ ਧਰੇ ਖੀਰੁ ਮਥਿਆ ਹੋਰਿ ਭਖਲਾਏ ਜਿ ਅਸੀ ਕੀਆ ॥ratan upai dhare kheer mathiaa hor bhakhalaae j asee keeaa ||रतन उपाइ धरे खीरु मथिआ होरि भखलाए जि असी कीआ ॥رتن اُپاا دھرے کھیِر متھآ هور بھکھلااے ج اسیِ کیِآ ۔۔