Ang 35 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੫)

ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਗਇਆ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸੀ ਜਾਇ ॥੩॥manmukh janam birathaa giaa kiaa muh dhesee jai ||3||मनमुख जनमु बिरथा गइआ किआ मुहु देसी जाइ ॥३॥منمکھ جنم برتھا گایا کآ مُهُ دےسیِ جاا ۔۔۳۔۔

ਸਭ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥sabh kichh aape aap hai haumai vich kahan na jai ||सभ किछु आपे आपि है हउमै विचि कहनु न जाइ ॥سبھ کچھ آپے آپ هَے هامَے وچ کهن ن جاِا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਗਵਾਇ ॥gur kai sabadh pachhaaneeaai dhukh haumai vichahu gavai ||गुर कै सबदि पछाणीऐ दुखु हउमै विचहु गवाइ ॥گُر کَے سبد پچھاݨیِاَے دُکھ هامَے وچهُ گواا ۔۔

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥satagur sevan aapanaa hau tin kai laagau pai ||सतगुरु सेवनि आपणा हउ तिन कै लागउ पाइ ॥ستگر سےون آپݨا ها تن کَے لاگا پاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ਹਹਿ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੪॥੨੧॥੫੪॥naanak dhar sachai sachiaar heh hau tin balihaarai jaau ||4||21||54||नानक दरि सचै सचिआर हहि हउ तिन बलिहारै जाउ ॥४॥२१॥५४॥نانک در سچَے سچِآر ههِ ها تن بلِهارَے جاا ۔۔۴۔۔۲۱۔۔۵۴۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਜੇ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਤਾ ਕਿਤੁ ਵੇਲਾ ਭਗਤਿ ਹੋਇ ॥je velaa vakhat veechaareeaai taa kit velaa bhagat hoi ||जे वेला वखतु वीचारीऐ ता कितु वेला भगति होइ ॥جے وےلا وکھت ویِچاریِاَے تا کت وےلا بھگت هوا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥anadhin naame ratiaa sache sachee soi ||अनदिनु नामे रतिआ सचे सची सोइ ॥اندن نامے رتآ سچے سچیِ سوا ۔۔

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵਿਸਰੈ ਭਗਤਿ ਕਿਨੇਹੀ ਹੋਇ ॥eik til piaaraa visarai bhagat kinehee hoi ||इकु तिलु पिआरा विसरै भगति किनेही होइ ॥ِاک تل پآرا وسرَے بھگت کنےهیِ هوِا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਚ ਸਿਉ ਸਾਸੁ ਨ ਬਿਰਥਾ ਕੋਇ ॥੧॥man tan seetal saach siau saas na birathaa koi ||1||मनु तनु सीतलु साच सिउ सासु न बिरथा कोइ ॥१॥من تن سیِتل ساچ سا ساس ن برتھا کوِا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥mere man har kaa naam dhiaai ||मेरे मन हरि का नामु धिआइ ॥مےرے من هر کا نام دھآا ۔۔

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਤਾ ਥੀਐ ਜਾ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saachee bhagat taa theeaai jaa har vasai man aai ||1|| rahaau ||साची भगति ता थीऐ जा हरि वसै मनि आइ ॥१॥ रहाउ ॥ساچیِ بھگت تا تھیِاَے جا هر وسَے منِ آا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਹਜੇ ਖੇਤੀ ਰਾਹੀਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਬੀਜੁ ਪਾਇ ॥sahaje khetee raaheeaai sach naam beej pai ||सहजे खेती राहीऐ सचु नामु बीजु पाइ ॥سهجے کھےتیِ راهیِاَے سچ نام بیِج پاا ۔۔

ਖੇਤੀ ਜੰਮੀ ਅਗਲੀ ਮਨੂਆ ਰਜਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥khetee ja(n)mee agalee manooaa rajaa sahaj subhai ||खेती जंमी अगली मनूआ रजा सहजि सुभाइ ॥کھےتیِ جںمیِ اگلیِ منُوآ رجا سهج سُبھاا ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥gur kaa sabadh a(n)mrit hai jit peetai tikh jai ||गुर का सबदु अंमृतु है जितु पीतै तिख जाइ ॥گُر کا سبد اںمرت هَے جت پیِتَے تکھ جاِا ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਸਚਿ ਰਤਾ ਸਚੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥eih man saachaa sach rataa sache rahiaa samai ||2||इहु मनु साचा सचि रता सचे रहिआ समाइ ॥२॥ِاهُ من ساچا سچ رتا سچے رهِآ سماا ۔۔۲۔۔

ਆਖਣੁ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣਾ ਸਬਦੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥aakhan vekhan bolanaa sabadhe rahiaa samai ||आखणु वेखणु बोलणा सबदे रहिआ समाइ ॥آکھݨ وےکھݨ بولݨا سبدے رهِآ سماا ۔۔

ਬਾਣੀ ਵਜੀ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਸੁਣਾਇ ॥baanee vajee chahu jugee sacho sach sunai ||बाणी वजी चहु जुगी सचो सचु सुणाइ ॥باݨیِ وجیِ چهُ جُگیِ سچو سچ سُݨاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਰਹਿ ਗਇਆ ਸਚੈ ਲਇਆ ਮਿਲਾਇ ॥haumai meraa reh giaa sachai liaa milai ||हउमै मेरा रहि गइआ सचै लइआ मिलाइ ॥هامَے مےرا رهِ گایا سچَے لایا ملاا ۔۔

ਤਿਨ ਕਉ ਮਹਲੁ ਹਦੂਰਿ ਹੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥tin kau mahal hadhoor hai jo sach rahe liv lai ||3||तिन कउ महलु हदूरि है जो सचि रहे लिव लाइ ॥३॥تٍن کا مهل هدُور هَے جو سچ رهے لو لاا ۔۔۳۔۔

ਨਦਰੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥nadharee naam dhiaaieeaai vin karamaa paiaa na jai ||नदरी नामु धिआईऐ विणु करमा पाइआ न जाइ ॥ندریِ نام دھآایاَے وݨ کرما پاایا ن جاا ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਲਹੈ ਸਤਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥poorai bhaag satasa(n)gat lahai satagur bheTai jis aai ||पूरै भागि सतसंगति लहै सतगुरु भेटै जिसु आइ ॥پُورَے بھاگ ستسںگت لهَے ستگر بھےٹَے جس آِا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਦੁਖੁ ਬਿਖਿਆ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥anadhin naame ratiaa dhukh bikhiaa vichahu jai ||अनदिनु नामे रतिआ दुखु बिखिआ विचहु जाइ ॥اندن نامے رتآ دُکھ بکھِآ وچهُ جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੨੨॥੫੫॥naanak sabadh milaavaRaa naame naam samai ||4||22||55||नानक सबदि मिलावड़ा नामे नामि समाइ ॥४॥२२॥५५॥نانک سبد ملاوڑا نامے نام سماا ۔۔۴۔۔۲۲۔۔۵۵۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਆਪਣਾ ਭਉ ਤਿਨ ਪਾਇਓਨੁ ਜਿਨ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥aapanaa bhau tin paion jin gur kaa sabadh beechaar ||आपणा भउ तिन पाइओनु जिन गुर का सबदु बीचारि ॥آپݨا بھا تن پاااون جن گُر کا سبد بیِچار ۔۔

ਸਤਸੰਗਤੀ ਸਦਾ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥satasa(n)gatee sadhaa mil rahe sache ke gun saar ||सतसंगती सदा मिलि रहे सचे के गुण सारि ॥ستسںگتیِ سدا مل رهے سچے کے گُݨ سار ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਈਅਨੁ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥dhubidhaa mail chukaieean har raakhiaa ur dhaar ||दुबिधा मैलु चुकाईअनु हरि राखिआ उर धारि ॥دُبدھا مَےل چُکاایان هر راکھآ اُر دھار ۔۔

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥sachee baanee sach man sache naal piaar ||1||सची बाणी सचु मनि सचे नालि पिआरु ॥१॥سچیِ باݨیِ سچ من سچے نال پآر ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਭਰ ਨਾਲਿ ॥man mere haumai mail bhar naal ||मन मेरे हउमै मैलु भर नालि ॥من مےرے هامَے مَےل بھر نال ۔۔

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har niramal sadhaa sohanaa sabadh savaaranahaar ||1|| rahaau ||हरि निरमलु सदा सोहणा सबदि सवारणहारु ॥१॥ रहाउ ॥هر نرمل سدا سوهݨا سبد سوارݨهار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥sachai sabadh man mohiaa prabh aape le milai ||सचै सबदि मनु मोहिआ प्रभि आपे लए मिलाइ ॥سچَے سبد من موهآ پربھ آپے لاے ملاا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥anadhin naame ratiaa jotee jot samai ||अनदिनु नामे रतिआ जोती जोति समाइ ॥اندن نامے رتآ جوتیِ جوت سماا ۔۔

ਜੋਤੀ ਹੂ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਪਦਾ ਬਿਨੁ ਸਤਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥jotee hoo prabh jaapadhaa bin satagur boojh na pai ||जोती हू प्रभु जापदा बिनु सतगुर बूझ न पाइ ॥جوتیِ هُو پربھ جاپدا بن ستگر بُوجھ ن پاا ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸਤਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਤਿਨ ਆਇ ॥੨॥jin kau poorab likhiaa satagur bheTiaa tin aai ||2||जिन कउ पूरबि लिखिआ सतगुरु भेटिआ तिन आइ ॥२॥جٍن کا پُورب لکھآ ستگر بھےٹآ تن آِا ۔۔۲۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਡੁਮਣੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥vin naavai sabh ddumanee dhoojai bhai khuaai ||विणु नावै सभ डुमणी दूजै भाइ खुआइ ॥وِݨ ناوَے سبھ ڈُمݨیِ دُوجَے بھاا کھُآا ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਦੀ ਦੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥tis bin ghaRee na jeevadhee dhukhee rain vihai ||तिसु बिनु घड़ी न जीवदी दुखी रैणि विहाइ ॥تِس بن گھڑیِ ن جیِودیِ دُکھیِ رَےݨ وهاا ۔۔

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ਅੰਧੁਲਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥bharam bhulaanaa a(n)dhulaa fir fir aavai jai ||भरमि भुलाणा अंधुला फिरि फिरि आवै जाइ ॥بھرم بھُلاݨا اںدھلا پھر پھرِ آوَے جاا ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣੀ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੩॥nadhar kare prabh aapanee aape le milai ||3||नदरि करे प्रभु आपणी आपे लए मिलाइ ॥३॥ندر کرے پربھ آپݨیِ آپے لاے ملاا ۔۔۳۔۔