Ang 346 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੪੬)

ਹਉ ਬਨਜਾਰੋ ਰਾਮ ਕੋ ਸਹਜ ਕਰਉ ਬੵਾਪਾਰੁ ॥hau banajaaro raam ko sahaj karau bayeaapaar ||हउ बनजारो राम को सहज करउ ब्यापारु ॥ها بنجارو رام کو سهج کرا بےاپار ۔۔

ਮੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਧਨੁ ਲਾਦਿਆ ਬਿਖੁ ਲਾਦੀ ਸੰਸਾਰਿ ॥੨॥mai raam naam dhan laadhiaa bikh laadhee sa(n)saar ||2||मै राम नाम धनु लादिआ बिखु लादी संसारि ॥२॥مَے رام نام دھن لادآ بکھ لادیِ سںسار ۔۔۲۔۔

ਉਰਵਾਰ ਪਾਰ ਕੇ ਦਾਨੀਆ ਲਿਖਿ ਲੇਹੁ ਆਲ ਪਤਾਲੁ ॥auravaar paar ke dhaaneeaa likh leh aal pataal ||उरवार पार के दानीआ लिखि लेहु आल पतालु ॥اُروار پار کے دانیِآ لکھ لےهُ آل پتال ۔۔

ਮੋਹਿ ਜਮ ਡੰਡੁ ਨ ਲਾਗਈ ਤਜੀਲੇ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ ॥੩॥moh jam dda(n)dd na laagiee tajeele sarab ja(n)jaal ||3||मोहि जम डंडु न लागई तजीले सरब जंजाल ॥३॥موه جم ڈںڈ ن لاگای تجیِلے سرب جںجال ۔۔۳۔۔

ਜੈਸਾ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਕਾ ਤੈਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥jaisaa ra(n)g kasu(n)bh kaa taisaa ih sa(n)saar ||जैसा रंगु कसुँभ का तैसा इहु संसारु ॥جَےسا رںگ کسںبھ کا تَےسا اهُ سںسار ۔۔

ਮੇਰੇ ਰਮਈਏ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠ ਕਾ ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰ ॥੪॥੧॥mere ramie'ee ra(n)g majeeTh kaa kahu ravidhaas chamaar ||4||1||मेरे रमईए रंगु मजीठ का कहु रविदास चमार ॥४॥१॥مےرے رمایاے رںگ مجیِٹھ کا کهُ روداس چمار ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉgauRee poorabee ravidhaas jeeauगउड़ी पूरबी रविदास जीउگاڑیِ پُوربیِ روداس جیِا

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕੂਪੁ ਭਰਿਓ ਜੈਸੇ ਦਾਦਿਰਾ ਕਛੁ ਦੇਸੁ ਬਿਦੇਸੁ ਨ ਬੂਝ ॥koop bhario jaise dhaadhiraa kachh dhes bidhes na boojh ||कूपु भरिओ जैसे दादिरा कछु देसु बिदेसु न बूझ ॥کُوپ بھراو جَےسے دادرا کچھ دےس بدےس ن بُوجھ ۔۔

ਐਸੇ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਬਿਖਿਆ ਬਿਮੋਹਿਆ ਕਛੁ ਆਰਾ ਪਾਰੁ ਨ ਸੂਝ ॥੧॥aaise meraa man bikhiaa bimohiaa kachh aaraa paar na soojh ||1||ऐसे मेरा मनु बिखिआ बिमोहिआ कछु आरा पारु न सूझ ॥१॥اَےسے مےرا من بکھآ بموهآ کچھ آرا پار ن سُوجھ ۔۔۱۔۔

ਸਗਲ ਭਵਨ ਕੇ ਨਾਇਕਾ ਇਕੁ ਛਿਨੁ ਦਰਸੁ ਦਿਖਾਇ ਜੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sagal bhavan ke naikaa ik chhin dharas dhikhai jee ||1|| rahaau ||सगल भवन के नाइका इकु छिनु दरसु दिखाइ जी ॥१॥ रहाउ ॥سگل بھون کے نااکا اک چھن درس دکھاِا جیِ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਮਲਿਨ ਭਈ ਮਤਿ ਮਾਧਵਾ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਲਖੀ ਨ ਜਾਇ ॥malin bhiee mat maadhavaa teree gat lakhee na jai ||मलिन भई मति माधवा तेरी गति लखी न जाइ ॥ملن بھای متِ مادھوا تےریِ گتِ لکھیِ ن جاا ۔۔

ਕਰਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਭ੍ਰਮੁ ਚੂਕਈ ਮੈ ਸੁਮਤਿ ਦੇਹੁ ਸਮਝਾਇ ॥੨॥karahu kirapaa bhram chookiee mai sumat dheh samajhai ||2||करहु कृपा भ्रमु चूकई मै सुमति देहु समझाइ ॥२॥کرهُ ک®پا بھرم چُوکای مَے سُمت دےهُ سمجھاا ۔۔۲۔۔

ਜੋਗੀਸਰ ਪਾਵਹਿ ਨਹੀ ਤੁਅ ਗੁਣ ਕਥਨੁ ਅਪਾਰ ॥jogeesar paaveh nahee tua gun kathan apaar ||जोगीसर पावहि नही तुअ गुण कथनु अपार ॥جوگیِسر پاوه نهیِ تُا گُݨ کتھن اپار ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਕੈ ਕਾਰਣੈ ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰ ॥੩॥੧॥prem bhagat kai kaaranai kahu ravidhaas chamaar ||3||1||प्रेम भगति कै कारणै कहु रविदास चमार ॥३॥१॥پرےم بھگت کَے کارݨَے کهُ روداس چمار ۔۔۳۔۔۱۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿgauRee bairaaganगउड़ी बैरागणिگاڑیِ بَےراگݨ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਤਜੁਗਿ ਸਤੁ ਤੇਤਾ ਜਗੀ ਦੁਆਪਰਿ ਪੂਜਾਚਾਰ ॥satajug sat tetaa jagee dhuaapar poojaachaar ||सतजुगि सतु तेता जगी दुआपरि पूजाचार ॥ستجگ ست تےتا جگیِ دُآپر پُوجاچار ۔۔

ਤੀਨੌ ਜੁਗ ਤੀਨੌ ਦਿੜੇ ਕਲਿ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ਅਧਾਰ ॥੧॥teenau jug teenau dhiRe kal keval naam adhaar ||1||तीनौ जुग तीनौ दिड़े कलि केवल नाम अधार ॥१॥تیٍنَو جُگ تیٍنَو دڑے کل کےول نام ادھار ۔۔۱۔۔

ਪਾਰੁ ਕੈਸੇ ਪਾਇਬੋ ਰੇ ॥paar kaise paibo re ||पारु कैसे पाइबो रे ॥پار کَےسے پاابو رے ۔۔

ਮੋ ਸਉ ਕੋਊ ਨ ਕਹੈ ਸਮਝਾਇ ॥mo sau kouoo na kahai samajhai ||मो सउ कोऊ न कहै समझाइ ॥مو سا کواُو ن کهَے سمجھاا ۔۔

ਜਾ ਤੇ ਆਵਾ ਗਵਨੁ ਬਿਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa te aavaa gavan bilai ||1|| rahaau ||जा ते आवा गवनु बिलाइ ॥१॥ रहाउ ॥جا تے آوا گون بلاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਧਰਮ ਨਿਰੂਪੀਐ ਕਰਤਾ ਦੀਸੈ ਸਭ ਲੋਇ ॥bahu bidh dharam niroopeeaai karataa dheesai sabh loi ||बहु बिधि धरम निरूपीऐ करता दीसै सभ लोइ ॥بهُ بدھ دھرم نرُوپیِاَے کرتا دیِسَے سبھ لوا ۔۔

ਕਵਨ ਕਰਮ ਤੇ ਛੂਟੀਐ ਜਿਹ ਸਾਧੇ ਸਭ ਸਿਧਿ ਹੋਇ ॥੨॥kavan karam te chhooTeeaai jeh saadhe sabh sidh hoi ||2||कवन करम ते छूटीऐ जिह साधे सभ सिधि होइ ॥२॥کون کرم تے چھُوٹیِاَے جه سادھے سبھ سدھ هوا ۔۔۲۔۔

ਕਰਮ ਅਕਰਮ ਬੀਚਾਰੀਐ ਸੰਕਾ ਸੁਨਿ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ॥karam akaram beechaareeaai sa(n)kaa sun bedh puraan ||करम अकरम बीचारीऐ संका सुनि बेद पुरान ॥کرم اکرم بیِچاریِاَے سںکا سُن بےد پُران ۔۔

ਸੰਸਾ ਸਦ ਹਿਰਦੈ ਬਸੈ ਕਉਨੁ ਹਿਰੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੩॥sa(n)saa sadh hiradhai basai kaun hirai abhimaan ||3||संसा सद हिरदै बसै कउनु हिरै अभिमानु ॥३॥سںسا سد هردَے بسَے کان هرَے ابھمان ۔۔۳۔۔

ਬਾਹਰੁ ਉਦਕਿ ਪਖਾਰੀਐ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਬਿਬਿਧਿ ਬਿਕਾਰ ॥baahar udhak pakhaareeaai ghaT bheetar bibidh bikaar ||बाहरु उदकि पखारीऐ घट भीतरि बिबिधि बिकार ॥باهر اُدک پکھاریِاَے گھٹ بھیِتر ببدھ بکار ۔۔

ਸੁਧ ਕਵਨ ਪਰ ਹੋਇਬੋ ਸੁਚ ਕੁੰਚਰ ਬਿਧਿ ਬਿਉਹਾਰ ॥੪॥sudh kavan par hoibo such ku(n)char bidh biauhaar ||4||सुध कवन पर होइबो सुच कुँचर बिधि बिउहार ॥४॥سُدھ کون پر هوابو سُچ کُںچر بدھ باهار ۔۔۴۔۔

ਰਵਿ ਪ੍ਰਗਾਸ ਰਜਨੀ ਜਥਾ ਗਤਿ ਜਾਨਤ ਸਭ ਸੰਸਾਰ ॥rav pragaas rajanee jathaa gat jaanat sabh sa(n)saar ||रवि प्रगास रजनी जथा गति जानत सभ संसार ॥رو پرگاس رجنیِ جتھا گتِ جانت سبھ سںسار ۔۔

ਪਾਰਸ ਮਾਨੋ ਤਾਬੋ ਛੁਏ ਕਨਕ ਹੋਤ ਨਹੀ ਬਾਰ ॥੫॥paaras maano taabo chhue kanak hot nahee baar ||5||पारस मानो ताबो छुए कनक होत नही बार ॥५॥پارس مانو تابو چھُاے کنک هوت نهیِ بار ۔۔۵۔۔

ਪਰਮ ਪਰਸ ਗੁਰੁ ਭੇਟੀਐ ਪੂਰਬ ਲਿਖਤ ਲਿਲਾਟ ॥param paras gur bheTeeaai poorab likhat lilaaT ||परम परस गुरु भेटीऐ पूरब लिखत लिलाट ॥پرم پرس گُر بھےٹیِاَے پُورب لکھت للاٹ ۔۔

ਉਨਮਨ ਮਨ ਮਨ ਹੀ ਮਿਲੇ ਛੁਟਕਤ ਬਜਰ ਕਪਾਟ ॥੬॥aunaman man man hee mile chhuTakat bajar kapaaT ||6||उनमन मन मन ही मिले छुटकत बजर कपाट ॥६॥اُنمن من من هیِ ملے چھُٹکت بجر کپاٹ ۔۔۶۔۔

ਭਗਤਿ ਜੁਗਤਿ ਮਤਿ ਸਤਿ ਕਰੀ ਭ੍ਰਮ ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ ਬਿਕਾਰ ॥bhagat jugat mat sat karee bhram ba(n)dhan kaaT bikaar ||भगति जुगति मति सति करी भ्रम बंधन काटि बिकार ॥بھگت جُگت مت ستِ کریِ بھرم بںدھن کاٹ بکار ۔۔

ਸੋਈ ਬਸਿ ਰਸਿ ਮਨ ਮਿਲੇ ਗੁਨ ਨਿਰਗੁਨ ਏਕ ਬਿਚਾਰ ॥੭॥soiee bas ras man mile gun niragun ek bichaar ||7||सोई बसि रसि मन मिले गुन निरगुन एक बिचार ॥७॥سوای بس رسِ من ملے گُن نرگن اےک بچار ۔۔۷۔۔

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਨਿਗ੍ਰਹ ਕੀਏ ਟਾਰੀ ਨ ਟਰੈ ਭ੍ਰਮ ਫਾਸ ॥anik jatan nigreh ke'ee Taaree na Tarai bhram faas ||अनिक जतन निग्रह कीए टारी न टरै भ्रम फास ॥انک جتن نگره کیِاے ٹاریِ ن ٹرَے بھرم پھاس ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਨਹੀ ਊਪਜੈ ਤਾ ਤੇ ਰਵਿਦਾਸ ਉਦਾਸ ॥੮॥੧॥prem bhagat nahee uoopajai taa te ravidhaas udhaas ||8||1||प्रेम भगति नही ऊपजै ता ते रविदास उदास ॥८॥१॥پرےم بھگت نهیِ اُوپجَے تا تے روداس اُداس ۔۔۸۔۔۱۔۔