Ang 345 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੪੫)

ਜਬ ਲਗੁ ਘਟ ਮਹਿ ਦੂਜੀ ਆਨ ॥jab lag ghaT meh dhoojee aan ||जब लगु घट महि दूजी आन ॥جب لگ گھٹ مهِ دُوجیِ آن ۔۔

ਤਉ ਲਉ ਮਹਲਿ ਨ ਲਾਭੈ ਜਾਨ ॥tau lau mahal na laabhai jaan ||तउ लउ महलि न लाभै जान ॥تا لا مهل ن لابھَے جان ۔۔

ਰਮਤ ਰਾਮ ਸਿਉ ਲਾਗੋ ਰੰਗੁ ॥ramat raam siau laago ra(n)g ||रमत राम सिउ लागो रंगु ॥رمت رام سا لاگو رںگ ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਤਬ ਨਿਰਮਲ ਅੰਗ ॥੮॥੧॥keh kabeer tab niramal a(n)g ||8||1||कहि कबीर तब निरमल अंग ॥८॥१॥کهِ کبیِر تب نرمل اںگ ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਚੇਤੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮਦੇਉ ਜੀਉ ਕੀraag gauRee chetee baanee naamadheau jeeau keeरागु गउड़ी चेती बाणी नामदेउ जीउ कीراگ گاڑیِ چےتیِ باݨیِ نامدےا جیِا کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਦੇਵਾ ਪਾਹਨ ਤਾਰੀਅਲੇ ॥dhevaa paahan taareeale ||देवा पाहन तारीअले ॥دےوا پاهن تاریِالے ۔۔

ਰਾਮ ਕਹਤ ਜਨ ਕਸ ਨ ਤਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam kahat jan kas na tare ||1|| rahaau ||राम कहत जन कस न तरे ॥१॥ रहाउ ॥رام کهت جن کس ن ترے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਾਰੀਲੇ ਗਨਿਕਾ ਬਿਨੁ ਰੂਪ ਕੁਬਿਜਾ ਬਿਆਧਿ ਅਜਾਮਲੁ ਤਾਰੀਅਲੇ ॥taareele ganikaa bin roop kubijaa biaadh ajaamal taareeale ||तारीले गनिका बिनु रूप कुबिजा बिआधि अजामलु तारीअले ॥تاریِلے گنکا بن رُوپ کُبجا بآدھ اجامل تاریِالے ۔۔

ਚਰਨ ਬਧਿਕ ਜਨ ਤੇਊ ਮੁਕਤਿ ਭਏ ॥charan badhik jan teuoo mukat bhe ||चरन बधिक जन तेऊ मुकति भए ॥چرن بدھک جن تےاُو مُکت بھاے ۔۔

ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਿਨ ਰਾਮ ਕਹੇ ॥੧॥hau bal bal jin raam kahe ||1||हउ बलि बलि जिन राम कहे ॥१॥ها بل بلِ جن رام کهے ۔۔۱۔۔

ਦਾਸੀ ਸੁਤ ਜਨੁ ਬਿਦਰੁ ਸੁਦਾਮਾ ਉਗ੍ਰਸੈਨ ਕਉ ਰਾਜ ਦੀਏ ॥dhaasee sut jan bidhar sudhaamaa ugrasain kau raaj dhe'ee ||दासी सुत जनु बिदरु सुदामा उग्रसैन कउ राज दीए ॥داسیِ سُت جن بدر سُداما اُگرسَےن کا راج دیِاے ۔۔

ਜਪ ਹੀਨ ਤਪ ਹੀਨ ਕੁਲ ਹੀਨ ਕ੍ਰਮ ਹੀਨ ਨਾਮੇ ਕੇ ਸੁਆਮੀ ਤੇਊ ਤਰੇ ॥੨॥੧॥jap heen tap heen kul heen karam heen naame ke suaamee teuoo tare ||2||1||जप हीन तप हीन कुल हीन क्रम हीन नामे के सुआमी तेऊ तरे ॥२॥१॥جپ هیٍن تپ هیٍن کُل هیٍن ک®م هیٍن نامے کے سُآمیِ تےاُو ترے ۔۔۲۔۔۱۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੇ ਪਦੇ ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀraag gauRee ravidhaas jee ke padhe gauRee guaarereeरागु गउड़ी रविदास जी के पदे गउड़ी गुआरेरीراگ گاڑیِ روداس جیِ کے پدے گاڑیِ گُآرےریِ

ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satinaam karataa purakh guraprasaadh ||ੴ सतिनामु करता पुरखु गुरप्रसादि ॥اک اونکار ستنام کرتا پُرکھ گُرپرساد ۔۔

ਮੇਰੀ ਸੰਗਤਿ ਪੋਚ ਸੋਚ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ॥meree sa(n)gat poch soch dhin raatee ||मेरी संगति पोच सोच दिनु राती ॥مےریِ سںگت پوچ سوچ دن راتیِ ۔۔

ਮੇਰਾ ਕਰਮੁ ਕੁਟਿਲਤਾ ਜਨਮੁ ਕੁਭਾਂਤੀ ॥੧॥meraa karam kuTilataa janam kubhaa(n)tee ||1||मेरा करमु कुटिलता जनमु कुभाँती ॥१॥مےرا کرم کُٹلتا جنم کُبھاںتیِ ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਗੁਸਈਆ ਜੀਅ ਕੇ ਜੀਵਨਾ ॥raam gusieeaa jeea ke jeevanaa ||राम गुसईआ जीअ के जीवना ॥رام گُسایآ جیِا کے جیِونا ۔۔

ਮੋਹਿ ਨ ਬਿਸਾਰਹੁ ਮੈ ਜਨੁ ਤੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥moh na bisaarahu mai jan teraa ||1|| rahaau ||मोहि न बिसारहु मै जनु तेरा ॥१॥ रहाउ ॥موه ن بسارهُ مَے جن تےرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੇਰੀ ਹਰਹੁ ਬਿਪਤਿ ਜਨ ਕਰਹੁ ਸੁਭਾਈ ॥meree harahu bipat jan karahu subhaiee ||मेरी हरहु बिपति जन करहु सुभाई ॥مےریِ هرهُ بپت جن کرهُ سُبھاای ۔۔

ਚਰਣ ਨ ਛਾਡਉ ਸਰੀਰ ਕਲ ਜਾਈ ॥੨॥charan na chhaaddau sareer kal jaiee ||2||चरण न छाडउ सरीर कल जाई ॥२॥چرݨ ن چھاڈا سریِر کل جاای ۔۔۲۔۔

ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ਪਰਉ ਤੇਰੀ ਸਾਭਾ ॥kahu ravidhaas parau teree saabhaa ||कहु रविदास परउ तेरी साभा ॥کهُ روداس پرا تےریِ سابھا ۔۔

ਬੇਗਿ ਮਿਲਹੁ ਜਨ ਕਰਿ ਨ ਬਿਲਾਂਬਾ ॥੩॥੧॥beg milahu jan kar na bilaa(n)baa ||3||1||बेगि मिलहु जन करि न बिलाँबा ॥३॥१॥بےگ ملهُ جن کر ن بلاںبا ۔۔۳۔۔۱۔۔

ਬੇਗਮ ਪੁਰਾ ਸਹਰ ਕੋ ਨਾਉ ॥begam puraa sahar ko naau ||बेगम पुरा सहर को नाउ ॥بےگم پُرا سهر کو ناا ۔۔

ਦੂਖੁ ਅੰਦੋਹੁ ਨਹੀ ਤਿਹਿ ਠਾਉ ॥dhookh a(n)dhoh nahee teh Thaau ||दूखु अंदोहु नही तिहि ठाउ ॥دُوکھ اںدوهُ نهیِ تهِ ٹھاا ۔۔

ਨਾਂ ਤਸਵੀਸ ਖਿਰਾਜੁ ਨ ਮਾਲੁ ॥naa(n) tasavees khiraaj na maal ||नाँ तसवीस खिराजु न मालु ॥ناں تسویِس کھراج ن مال ۔۔

ਖਉਫੁ ਨ ਖਤਾ ਨ ਤਰਸੁ ਜਵਾਲੁ ॥੧॥khauf na khataa na taras javaal ||1||खउफु न खता न तरसु जवालु ॥१॥کھاپھ ن کھتا ن ترس جوال ۔۔۱۔۔

ਅਬ ਮੋਹਿ ਖੂਬ ਵਤਨ ਗਹ ਪਾਈ ॥ab moh khoob vatan geh paiee ||अब मोहि खूब वतन गह पाई ॥اب موه کھُوب وتن گه پاای ۔۔

ਊਹਾਂ ਖੈਰਿ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥uoohaa(n) khair sadhaa mere bhaiee ||1|| rahaau ||ऊहाँ खैरि सदा मेरे भाई ॥१॥ रहाउ ॥اُوهاں کھَےر سدا مےرے بھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਇਮੁ ਦਾਇਮੁ ਸਦਾ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ॥kaim dhaim sadhaa paatisaahee ||काइमु दाइमु सदा पातिसाही ॥کاام داام سدا پاتساهیِ ۔۔

ਦੋਮ ਨ ਸੇਮ ਏਕ ਸੋ ਆਹੀ ॥dhom na sem ek so aahee ||दोम न सेम एक सो आही ॥دوم ن سےم اےک سو آهیِ ۔۔

ਆਬਾਦਾਨੁ ਸਦਾ ਮਸਹੂਰ ॥aabaadhaan sadhaa masahoor ||आबादानु सदा मसहूर ॥آبادان سدا مسهُور ۔۔

ਊਹਾਂ ਗਨੀ ਬਸਹਿ ਮਾਮੂਰ ॥੨॥uoohaa(n) ganee baseh maamoor ||2||ऊहाँ गनी बसहि मामूर ॥२॥اُوهاں گنیِ بسه مامُور ۔۔۲۔۔

ਤਿਉ ਤਿਉ ਸੈਲ ਕਰਹਿ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ॥tiau tiau sail kareh jiau bhaavai ||तिउ तिउ सैल करहि जिउ भावै ॥تِا تا سَےل کره جا بھاوَے ۔۔

ਮਹਰਮ ਮਹਲ ਨ ਕੋ ਅਟਕਾਵੈ ॥maharam mahal na ko aTakaavai ||महरम महल न को अटकावै ॥مهرم مهل ن کو اٹکاوَے ۔۔

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਖਲਾਸ ਚਮਾਰਾ ॥keh ravidhaas khalaas chamaaraa ||कहि रविदास खलास चमारा ॥کهِ روداس کھلاس چمارا ۔۔

ਜੋ ਹਮ ਸਹਰੀ ਸੁ ਮੀਤੁ ਹਮਾਰਾ ॥੩॥੨॥jo ham saharee su meet hamaaraa ||3||2||जो हम सहरी सु मीतु हमारा ॥३॥२॥جو هم سهریِ سُ میِت همارا ۔۔۳۔۔۲۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ॥gauRee bairaagan ravidhaas jeeau ||गउड़ी बैरागणि रविदास जीउ ॥گاڑیِ بَےراگݨ روداس جیِا ۔۔

ਘਟ ਅਵਘਟ ਡੂਗਰ ਘਣਾ ਇਕੁ ਨਿਰਗੁਣੁ ਬੈਲੁ ਹਮਾਰ ॥ghaT avaghaT ddoogar ghanaa ik niragun bail hamaar ||घट अवघट डूगर घणा इकु निरगुणु बैलु हमार ॥گھٹ اوگھٹ ڈُوگر گھݨا اک نرگݨ بَےل همار ۔۔

ਰਮਈਏ ਸਿਉ ਇਕ ਬੇਨਤੀ ਮੇਰੀ ਪੂੰਜੀ ਰਾਖੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥੧॥ramie'ee siau ik benatee meree poo(n)jee raakh muraar ||1||रमईए सिउ इक बेनती मेरी पूँजी राखु मुरारि ॥१॥رمایاے سا اک بےنتیِ مےریِ پُوںجیِ راکھ مُرار ۔۔۱۔۔

ਕੋ ਬਨਜਾਰੋ ਰਾਮ ਕੋ ਮੇਰਾ ਟਾਂਡਾ ਲਾਦਿਆ ਜਾਇ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ko banajaaro raam ko meraa Taa(n)ddaa laadhiaa jai re ||1|| rahaau ||को बनजारो राम को मेरा टाँडा लादिआ जाइ रे ॥१॥ रहाउ ॥کو بنجارو رام کو مےرا ٹاںڈا لادآ جاا رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔