Ang 344 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੪੪)

ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਜੀਵਹੁ ਅਮਰ ਫਲ ਖਾਹੁ ॥੧੦॥jug jug jeevahu amar fal khaahu ||10||जुगु जुगु जीवहु अमर फल खाहु ॥१०॥جُگ جُگ جیِوهُ امر پھل کھاهُ ۔۔۱۰۔۔

ਦਸਮੀ ਦਹ ਦਿਸ ਹੋਇ ਅਨੰਦ ॥dhasamee dheh dhis hoi ana(n)dh ||दसमी दह दिस होइ अनंद ॥دسمیِ ده دس هوا انµد ۔۔

ਛੂਟੈ ਭਰਮੁ ਮਿਲੈ ਗੋਬਿੰਦ ॥chhooTai bharam milai gobi(n)dh ||छूटै भरमु मिलै गोबिंद ॥چھُوٹَے بھرم ملَے گوبںد ۔۔

ਜੋਤਿ ਸਰੂਪੀ ਤਤ ਅਨੂਪ ॥jot saroopee tat anoop ||जोति सरूपी तत अनूप ॥جوت سرُوپیِ تت انُوپ ۔۔

ਅਮਲ ਨ ਮਲ ਨ ਛਾਹ ਨਹੀ ਧੂਪ ॥੧੧॥amal na mal na chhaeh nahee dhoop ||11||अमल न मल न छाह नही धूप ॥११॥امل ن مل ن چھاه نهیِ دھُوپ ۔۔۱۱۔۔

ਏਕਾਦਸੀ ਏਕ ਦਿਸ ਧਾਵੈ ॥ekaadhasee ek dhis dhaavai ||एकादसी एक दिस धावै ॥اےکادسیِ اےک دس دھاوَے ۔۔

ਤਉ ਜੋਨੀ ਸੰਕਟ ਬਹੁਰਿ ਨ ਆਵੈ ॥tau jonee sa(n)kaT bahur na aavai ||तउ जोनी संकट बहुरि न आवै ॥تا جونیِ سںکٹ بهُر ن آوَے ۔۔

ਸੀਤਲ ਨਿਰਮਲ ਭਇਆ ਸਰੀਰਾ ॥seetal niramal bhiaa sareeraa ||सीतल निरमल भइआ सरीरा ॥سیِتل نرمل بھایا سریِرا ۔۔

ਦੂਰਿ ਬਤਾਵਤ ਪਾਇਆ ਨੀਰਾ ॥੧੨॥dhoor bataavat paiaa neeraa ||12||दूरि बतावत पाइआ नीरा ॥१२॥دُور بتاوت پاایا نیِرا ۔۔۱۲۔۔

ਬਾਰਸਿ ਬਾਰਹ ਉਗਵੈ ਸੂਰ ॥baaras baareh ugavai soor ||बारसि बारह उगवै सूर ॥بارس باره اُگوَے سُور ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਬਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰ ॥ahinis baaje anahadh toor ||अहिनिसि बाजे अनहद तूर ॥اهٍنس باجے انهد تُور ۔۔

ਦੇਖਿਆ ਤਿਹੂੰ ਲੋਕ ਕਾ ਪੀਉ ॥dhekhiaa tihoo(n) lok kaa peeau ||देखिआ तिहूँ लोक का पीउ ॥دےکھآ تهُوں لوک کا پیِا ۔۔

ਅਚਰਜੁ ਭਇਆ ਜੀਵ ਤੇ ਸੀਉ ॥੧੩॥acharaj bhiaa jeev te seeau ||13||अचरजु भइआ जीव ते सीउ ॥१३॥اچرج بھایا جیِو تے سیِا ۔۔۱۳۔۔

ਤੇਰਸਿ ਤੇਰਹ ਅਗਮ ਬਖਾਣਿ ॥teras tereh agam bakhaan ||तेरसि तेरह अगम बखाणि ॥تےرس تےره اگم بکھاݨ ۔۔

ਅਰਧ ਉਰਧ ਬਿਚਿ ਸਮ ਪਹਿਚਾਣਿ ॥aradh uradh bich sam pahichaan ||अरध उरध बिचि सम पहिचाणि ॥اردھ اُردھ بچ سم پهِچاݨ ۔۔

ਨੀਚ ਊਚ ਨਹੀ ਮਾਨ ਅਮਾਨ ॥neech uooch nahee maan amaan ||नीच ऊच नही मान अमान ॥نیِچ اُوچ نهیِ مان امان ۔۔

ਬਿਆਪਿਕ ਰਾਮ ਸਗਲ ਸਾਮਾਨ ॥੧੪॥biaapik raam sagal saamaan ||14||बिआपिक राम सगल सामान ॥१४॥بِآپک رام سگل سامان ۔۔۱۴۔۔

ਚਉਦਸਿ ਚਉਦਹ ਲੋਕ ਮਝਾਰਿ ॥chaudhas chaudheh lok majhaar ||चउदसि चउदह लोक मझारि ॥چادس چاده لوک مجھار ۔۔

ਰੋਮ ਰੋਮ ਮਹਿ ਬਸਹਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥rom rom meh baseh muraar ||रोम रोम महि बसहि मुरारि ॥روم روم مهِ بسه مُرار ۔۔

ਸਤ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਧਰਹੁ ਧਿਆਨ ॥sat sa(n)tokh kaa dharahu dhiaan ||सत संतोख का धरहु धिआन ॥ست سںتوکھ کا دھرهُ دھآن ۔۔

ਕਥਨੀ ਕਥੀਐ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ॥੧੫॥kathanee katheeaai braham giaan ||15||कथनी कथीऐ ब्रहम गिआन ॥१५॥کتھنیِ کتھیِاَے برهم گآن ۔۔۱۵۔۔

ਪੂਨਿਉ ਪੂਰਾ ਚੰਦ ਅਕਾਸ ॥pooniau pooraa cha(n)dh akaas ||पूनिउ पूरा चंद अकास ॥پٌا پُورا چںد اکاس ۔۔

ਪਸਰਹਿ ਕਲਾ ਸਹਜ ਪਰਗਾਸ ॥pasareh kalaa sahaj paragaas ||पसरहि कला सहज परगास ॥پسره کلا سهج پرگاس ۔۔

ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਮਧਿ ਹੋਇ ਰਹਿਆ ਥੀਰ ॥aadh a(n)t madh hoi rahiaa theer ||आदि अंति मधि होइ रहिआ थीर ॥آد اںت مدھ هوا رهِآ تھیِر ۔۔

ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਮਹਿ ਰਮਹਿ ਕਬੀਰ ॥੧੬॥sukh saagar meh rameh kabeer ||16||सुख सागर महि रमहि कबीर ॥१६॥سُکھ ساگر مهِ رمه کبیِر ۔۔۱۶۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਵਾਰ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ੭ ॥raag gauRee vaar kabeer jeeau ke 7 ||रागु गउड़ी वार कबीर जीउ के ७ ॥راگ گاڑیِ وار کبیِر جیِا کے ۷ ۔۔

ਬਾਰ ਬਾਰ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥baar baar har ke gun gaavau ||बार बार हरि के गुन गावउ ॥بار بار هر کے گُن گاوا ۔۔

ਗੁਰ ਗਮਿ ਭੇਦੁ ਸੁ ਹਰਿ ਕਾ ਪਾਵਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur gam bhedhu su har kaa paavau ||1|| rahaau ||गुर गमि भेदु सु हरि का पावउ ॥१॥ रहाउ ॥گُر گم بھےد سُ هرِ کا پاوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਦਿਤ ਕਰੈ ਭਗਤਿ ਆਰੰਭ ॥aadhit karai bhagat aara(n)bh ||आदित करै भगति आरंभ ॥آدت کرَے بھگت آرںبھ ۔۔

ਕਾਇਆ ਮੰਦਰ ਮਨਸਾ ਥੰਭ ॥kaiaa ma(n)dhar manasaa tha(n)bh ||काइआ मंदर मनसा थंभ ॥کااآ مںدر منسا تھںبھ ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਅਖੰਡ ਸੁਰਹੀ ਜਾਇ ॥ahinis akha(n)dd surahee jai ||अहिनिसि अखंड सुरही जाइ ॥اهٍنس اکھںڈ سُرهیِ جاا ۔۔

ਤਉ ਅਨਹਦ ਬੇਣੁ ਸਹਜ ਮਹਿ ਬਾਇ ॥੧॥tau anahadh ben sahaj meh bai ||1||तउ अनहद बेणु सहज महि बाइ ॥१॥تا انهد بےݨ سهج مهِ باا ۔۔۱۔۔

ਸੋਮਵਾਰਿ ਸਸਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਝਰੈ ॥somavaar sas a(n)mrit jharai ||सोमवारि ससि अंमृतु झरै ॥سوموار سس اںمرت جھرَے ۔۔

ਚਾਖਤ ਬੇਗਿ ਸਗਲ ਬਿਖ ਹਰੈ ॥chaakhat beg sagal bikh harai ||चाखत बेगि सगल बिख हरै ॥چاکھت بےگ سگل بکھ هرَے ۔۔

ਬਾਣੀ ਰੋਕਿਆ ਰਹੈ ਦੁਆਰ ॥baanee rokiaa rahai dhuaar ||बाणी रोकिआ रहै दुआर ॥باݨیِ روکآ رهَے دُآر ۔۔

ਤਉ ਮਨੁ ਮਤਵਾਰੋ ਪੀਵਨਹਾਰ ॥੨॥tau man matavaaro peevanahaar ||2||तउ मनु मतवारो पीवनहार ॥२॥تا من متوارو پیِونهار ۔۔۲۔۔

ਮੰਗਲਵਾਰੇ ਲੇ ਮਾਹੀਤਿ ॥ma(n)galavaare le maaheet ||मंगलवारे ले माहीति ॥مںگلوارے لے ماهیِت ۔۔

ਪੰਚ ਚੋਰ ਕੀ ਜਾਣੈ ਰੀਤਿ ॥pa(n)ch chor kee jaanai reet ||पंच चोर की जाणै रीति ॥پںچ چور کیِ جاݨَے ریِت ۔۔

ਘਰ ਛੋਡੇਂ ਬਾਹਰਿ ਜਿਨਿ ਜਾਇ ॥ghar chhodde(n) baahar jin jai ||घर छोडें बाहरि जिनि जाइ ॥گھر چھوڈےں باهر جنِ جاا ۔۔

ਨਾਤਰੁ ਖਰਾ ਰਿਸੈ ਹੈ ਰਾਇ ॥੩॥naatar kharaa risai hai rai ||3||नातरु खरा रिसै है राइ ॥३॥ناتر کھرا رسَے هَے راا ۔۔۳۔۔

ਬੁਧਵਾਰਿ ਬੁਧਿ ਕਰੈ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥budhavaar budh karai pragaas ||बुधवारि बुधि करै प्रगास ॥بُدھوار بُدھ کرَے پرگاس ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਕਮਲ ਮਹਿ ਹਰਿ ਕਾ ਬਾਸ ॥hiradhai kamal meh har kaa baas ||हिरदै कमल महि हरि का बास ॥هِردَے کمل مهِ هر کا باس ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਦੋਊ ਏਕ ਸਮ ਧਰੈ ॥gur mil dhouoo ek sam dharai ||गुर मिलि दोऊ एक सम धरै ॥گُر مل دواُو اےک سم دھرَے ۔۔

ਉਰਧ ਪੰਕ ਲੈ ਸੂਧਾ ਕਰੈ ॥੪॥auradh pa(n)k lai soodhaa karai ||4||उरध पंक लै सूधा करै ॥४॥اُردھ پںک لَے سُودھا کرَے ۔۔۴۔۔

ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਬਿਖਿਆ ਦੇਇ ਬਹਾਇ ॥birahasapat bikhiaa dhei bahai ||बृहसपति बिखिआ देइ बहाइ ॥بِرهسپت بکھآ دےا بهاا ۔۔

ਤੀਨਿ ਦੇਵ ਏਕ ਸੰਗਿ ਲਾਇ ॥teen dhev ek sa(n)g lai ||तीनि देव एक संगि लाइ ॥تیٍن دےو اےک سںگ لاا ۔۔

ਤੀਨਿ ਨਦੀ ਤਹ ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਮਾਹਿ ॥teen nadhee teh tirakuTee maeh ||तीनि नदी तह तृकुटी माहि ॥تیٍن ندیِ ته ترکٹیِ ماه ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਕਸਮਲ ਧੋਵਹਿ ਨਾਹਿ ॥੫॥ahinis kasamal dhoveh naeh ||5||अहिनिसि कसमल धोवहि नाहि ॥५॥اهٍنس کسمل دھووه ناه ۔۔۵۔۔

ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਸਹਾਰੈ ਸੁ ਇਹ ਬ੍ਰਤਿ ਚੜੈ ॥sukirat sahaarai su ieh brat chaRai ||सुकृतु सहारै सु इह ब्रति चड़ै ॥سُک®ت سهارَے سُ اه برت چڑَے ۔۔

ਅਨਦਿਨ ਆਪਿ ਆਪ ਸਿਉ ਲੜੈ ॥anadhin aap aap siau laRai ||अनदिन आपि आप सिउ लड़ै ॥اندن آپ آپ سا لڑَے ۔۔

ਸੁਰਖੀ ਪਾਂਚਉ ਰਾਖੈ ਸਬੈ ॥surakhee paa(n)chau raakhai sabai ||सुरखी पाँचउ राखै सबै ॥سُرکھیِ پاںچا راکھَے سبَے ۔۔

ਤਉ ਦੂਜੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨ ਪੈਸੈ ਕਬੈ ॥੬॥tau dhoojee dhirasaT na paisai kabai ||6||तउ दूजी दृसटि न पैसै कबै ॥६॥تا دُوجیِ درسٹ ن پَےسَے کبَے ۔۔۶۔۔

ਥਾਵਰ ਥਿਰੁ ਕਰਿ ਰਾਖੈ ਸੋਇ ॥ ਜੋਤਿ ਦੀ ਵਟੀ ਘਟ ਮਹਿ ਜੋਇ ॥thaavar thir kar raakhai soi || jot dhee vaTee ghaT meh joi ||थावर थिरु करि राखै सोइ ॥ जोति दी वटी घट महि जोइ ॥تھاور تھر کر راکھَے سوا ۔۔ جوت دیِ وٹیِ گھٹ مهِ جوا ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਭੀਤਰਿ ਭਇਆ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥baahar bheetar bhiaa pragaas ||बाहरि भीतरि भइआ प्रगासु ॥باهر بھیِتر بھایا پرگاس ۔۔

ਤਬ ਹੂਆ ਸਗਲ ਕਰਮ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥੭॥tab hooaa sagal karam kaa naas ||7||तब हूआ सगल करम का नासु ॥७॥تب هُوآ سگل کرم کا ناس ۔۔۷۔۔