Ang 343 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੪੩)

ਬਾਵਨ ਅਖਰ ਜੋਰੇ ਆਨਿ ॥baavan akhar jore aan ||बावन अखर जोरे आनि ॥باون اکھر جورے آن ۔۔

ਸਕਿਆ ਨ ਅਖਰੁ ਏਕੁ ਪਛਾਨਿ ॥sakiaa na akhar ek pachhaan ||सकिआ न अखरु एकु पछानि ॥سکآ ن اکھر اےک پچھان ۔۔

ਸਤ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਬੀਰਾ ਕਹੈ ॥sat kaa sabadh kabeeraa kahai ||सत का सबदु कबीरा कहै ॥ست کا سبد کبیِرا کهَے ۔۔

ਪੰਡਿਤ ਹੋਇ ਸੁ ਅਨਭੈ ਰਹੈ ॥pa(n)ddit hoi su anabhai rahai ||पंडित होइ सु अनभै रहै ॥پںڈت هوا سُ انبھَے رهَے ۔۔

ਪੰਡਿਤ ਲੋਗਹ ਕਉ ਬਿਉਹਾਰ ॥pa(n)ddit logeh kau biauhaar ||पंडित लोगह कउ बिउहार ॥پںڈت لوگه کا باهار ۔۔

ਗਿਆਨਵੰਤ ਕਉ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰ ॥giaanava(n)t kau tat beechaar ||गिआनवंत कउ ततु बीचार ॥گِآنوںت کا تت بیِچار ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਜੀਅ ਜੈਸੀ ਬੁਧਿ ਹੋਈ ॥jaa kai jeea jaisee budh hoiee ||जा कै जीअ जैसी बुधि होई ॥جا کَے جیِا جَےسیِ بُدھ هوای ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਜਾਨੈਗਾ ਸੋਈ ॥੪੫॥keh kabeer jaanaigaa soiee ||45||कहि कबीर जानैगा सोई ॥४५॥کهِ کبیِر جانَےگا سوای ۔۔۴۵۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਥਿਤੰੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਕੰੀ ॥raag gauRee thita(n)ee kabeer jee ka(n)ee ||रागु गउड़ी थितीं कबीर जी कीं ॥راگ گاڑیِ تھتµØیِ کبیِر جیِ کµØیِ ۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਪੰਦ੍ਰਹ ਥਿਤੰੀ ਸਾਤ ਵਾਰ ॥pa(n)dhreh thita(n)ee saat vaar ||पंद्रह थितीं सात वार ॥پںدره تھتµØیِ سات وار ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਉਰਵਾਰ ਨ ਪਾਰ ॥keh kabeer uravaar na paar ||कहि कबीर उरवार न पार ॥کهِ کبیِر اُروار ن پار ۔۔

ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਲਖੈ ਜਉ ਭੇਉ ॥saadhik sidh lakhai jau bheau ||साधिक सिध लखै जउ भेउ ॥سادھک سدھ لکھَے جا بھےا ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਦੇਉ ॥੧॥aape karataa aape dheau ||1||आपे करता आपे देउ ॥१॥آپے کرتا آپے دےا ۔۔۱۔۔

ਥਿਤੰੀ॥thita(n)ee||थितीं॥تھِتµØیِ۔۔

ਅੰਮਾਵਸ ਮਹਿ ਆਸ ਨਿਵਾਰਹੁ ॥a(n)maavas meh aas nivaarahu ||अंमावस महि आस निवारहु ॥اںماوس مهِ آس نوارهُ ۔۔

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਰਾਮੁ ਸਮਾਰਹੁ ॥a(n)tarajaamee raam samaarahu ||अंतरजामी रामु समारहु ॥اںترجامیِ رام سمارهُ ۔۔

ਜੀਵਤ ਪਾਵਹੁ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥jeevat paavahu mokh dhuaar ||जीवत पावहु मोख दुआर ॥جیِوت پاوهُ موکھ دُآر ۔۔

ਅਨਭਉ ਸਬਦੁ ਤਤੁ ਨਿਜੁ ਸਾਰ ॥੧॥anabhau sabadh tat nij saar ||1||अनभउ सबदु ततु निजु सार ॥१॥انبھا سبد تت نج سار ۔۔۱۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਗੋਬਿੰਦ ਰੰਗੁ ਲਾਗਾ ॥charan kamal gobi(n)dh ra(n)g laagaa ||चरन कमल गोबिंद रंगु लागा ॥چرن کمل گوبںد رںگ لاگا ۔۔

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਭਏ ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਮਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sa(n)t prasaadh bhe man niramal har keeratan meh anadhin jaagaa ||1|| rahaau ||संत प्रसादि भए मन निरमल हरि कीरतन महि अनदिनु जागा ॥१॥ रहाउ ॥سںت پرساد بھاے من نرمل هر کیِرتن مهِ اندن جاگا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਰਿਵਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰ ॥parivaa preetam karahu beechaar ||परिवा प्रीतम करहु बीचार ॥پروا پریِتم کرهُ بیِچار ۔۔

ਘਟ ਮਹਿ ਖੇਲੈ ਅਘਟ ਅਪਾਰ ॥ghaT meh khelai aghaT apaar ||घट महि खेलै अघट अपार ॥گھٹ مهِ کھےلَے اگھٹ اپار ۔۔

ਕਾਲ ਕਲਪਨਾ ਕਦੇ ਨ ਖਾਇ ॥kaal kalapanaa kadhe na khai ||काल कलपना कदे न खाइ ॥کال کلپنا کدے ن کھاا ۔۔

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥aadh purakh meh rahai samai ||2||आदि पुरख महि रहै समाइ ॥२॥آد پُرکھ مهِ رهَے سماا ۔۔۲۔۔

ਦੁਤੀਆ ਦੁਹ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਅੰਗ ॥dhuteeaa dhuh kar jaanai a(n)g ||दुतीआ दुह करि जानै अंग ॥دُتیِآ دُه کر جانَے اںگ ۔۔

ਮਾਇਆ ਬ੍ਰਹਮ ਰਮੈ ਸਭ ਸੰਗ ॥maiaa braham ramai sabh sa(n)g ||माइआ ब्रहम रमै सभ संग ॥مااآ برهم رمَے سبھ سںگ ۔۔

ਨਾ ਓਹੁ ਬਢੈ ਨ ਘਟਤਾ ਜਾਇ ॥naa oh baddai na ghaTataa jai ||ना ओहु बढै न घटता जाइ ॥نا اوهُ بڈھَے ن گھٹتا جاا ۔۔

ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨ ਏਕੈ ਭਾਇ ॥੩॥akul nira(n)jan ekai bhai ||3||अकुल निरंजन एकै भाइ ॥३॥اکل نرںجن اےکَے بھاا ۔۔۳۔۔

ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤੀਨੇ ਸਮ ਕਰਿ ਲਿਆਵੈ ॥tirateeaa teene sam kar liaavai ||तृतीआ तीने सम करि लिआवै ॥تِرتیِآ تیٍنے سم کر لآوَے ۔۔

ਆਨਦ ਮੂਲ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਵੈ ॥aanadh mool param padh paavai ||आनद मूल परम पदु पावै ॥آند مُول پرم پد پاوَے ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਉਪਜੈ ਬਿਸ੍ਵਾਸ ॥saadhasa(n)gat upajai bisavaiaas ||साधसंगति उपजै बिस्वास ॥سادھسںگت اُپجَے بسواس ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਭੀਤਰਿ ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥੪॥baahar bheetar sadhaa pragaas ||4||बाहरि भीतरि सदा प्रगास ॥४॥باهر بھیِتر سدا پرگاس ۔۔۴۔۔

ਚਉਥਹਿ ਚੰਚਲ ਮਨ ਕਉ ਗਹਹੁ ॥chautheh cha(n)chal man kau gahahu ||चउथहि चंचल मन कउ गहहु ॥چاتھه چںچل من کا گههُ ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਸੰਗਿ ਕਬਹੁ ਨ ਬਹਹੁ ॥kaam karodh sa(n)g kabahu na bahahu ||काम क्रोध संगि कबहु न बहहु ॥کام ک®ودھ سںگ کبهُ ن بههُ ۔۔

ਜਲ ਥਲ ਮਾਹੇ ਆਪਹਿ ਆਪ ॥jal thal maahe aapeh aap ||जल थल माहे आपहि आप ॥جل تھل ماهے آپه آپ ۔۔

ਆਪੈ ਜਪਹੁ ਆਪਨਾ ਜਾਪ ॥੫॥aapai japahu aapanaa jaap ||5||आपै जपहु आपना जाप ॥५॥آپَے جپهُ آپنا جاپ ۔۔۵۔۔

ਪਾਂਚੈ ਪੰਚ ਤਤ ਬਿਸਥਾਰ ॥paa(n)chai pa(n)ch tat bisathaar ||पाँचै पंच तत बिसथार ॥پاںچَے پںچ تت بستھار ۔۔

ਕਨਿਕ ਕਾਮਿਨੀ ਜੁਗ ਬਿਉਹਾਰ ॥kanik kaaminee jug biauhaar ||कनिक कामिनी जुग बिउहार ॥کنک کامنیِ جُگ باهار ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਧਾ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਕੋਇ ॥prem sudhaa ras peevai koi ||प्रेम सुधा रसु पीवै कोइ ॥پرےم سُدھا رس پیِوَے کوا ۔۔

ਜਰਾ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਫੇਰਿ ਨ ਹੋਇ ॥੬॥jaraa maran dhukh fer na hoi ||6||जरा मरण दुखु फेरि न होइ ॥६॥جرا مرݨ دُکھ پھےر ن هوا ۔۔۶۔۔

ਛਠਿ ਖਟੁ ਚਕ੍ਰ ਛਹੂੰ ਦਿਸ ਧਾਇ ॥chhaTh khaT chakar chhahoo(n) dhis dhai ||छठि खटु चक्र छहूँ दिस धाइ ॥چھٹھ کھٹ چک® چھهُوں دس دھاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਪਰਚੈ ਨਹੀ ਥਿਰਾ ਰਹਾਇ ॥bin parachai nahee thiraa rahai ||बिनु परचै नही थिरा रहाइ ॥بٍن پرچَے نهیِ تھرا رهاا ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਮੇਟਿ ਖਿਮਾ ਗਹਿ ਰਹਹੁ ॥dhubidhaa meT khimaa geh rahahu ||दुबिधा मेटि खिमा गहि रहहु ॥دُبدھا مےٹ کھما گهِ رههُ ۔۔

ਕਰਮ ਧਰਮ ਕੀ ਸੂਲ ਨ ਸਹਹੁ ॥੭॥karam dharam kee sool na sahahu ||7||करम धरम की सूल न सहहु ॥७॥کرم دھرم کیِ سُول ن سههُ ۔۔۷۔۔

ਸਾਤੈਂ ਸਤਿ ਕਰਿ ਬਾਚਾ ਜਾਣਿ ॥saatai(n) sat kar baachaa jaan ||सातैं सति करि बाचा जाणि ॥ساتَےں ست کرِ باچا جاݨ ۔۔

ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਲੇਹੁ ਪਰਵਾਣਿ ॥aatam raam leh paravaan ||आतम रामु लेहु परवाणि ॥آتم رام لےهُ پرواݨ ۔۔

ਛੂਟੈ ਸੰਸਾ ਮਿਟਿ ਜਾਹਿ ਦੁਖ ॥chhooTai sa(n)saa miT jaeh dhukh ||छूटै संसा मिटि जाहि दुख ॥چھُوٹَے سںسا مٹ جاه دُکھ ۔۔

ਸੁੰਨ ਸਰੋਵਰਿ ਪਾਵਹੁ ਸੁਖ ॥੮॥su(n)n sarovar paavahu sukh ||8||सुँन सरोवरि पावहु सुख ॥८॥سُنّ سروور پاوهُ سُکھ ۔۔۸۔۔

ਅਸਟਮੀ ਅਸਟ ਧਾਤੁ ਕੀ ਕਾਇਆ ॥asaTamee asaT dhaat kee kaiaa ||असटमी असट धातु की काइआ ॥اسٹمیِ اسٹ دھات کیِ کاایا ۔۔

ਤਾ ਮਹਿ ਅਕੁਲ ਮਹਾ ਨਿਧਿ ਰਾਇਆ ॥taa meh akul mahaa nidh raiaa ||ता महि अकुल महा निधि राइआ ॥تا مهِ اکل مها ندھ راایا ۔۔

ਗੁਰ ਗਮ ਗਿਆਨ ਬਤਾਵੈ ਭੇਦ ॥gur gam giaan bataavai bhedh ||गुर गम गिआन बतावै भेद ॥گُر گم گآن بتاوَے بھےد ۔۔

ਉਲਟਾ ਰਹੈ ਅਭੰਗ ਅਛੇਦ ॥੯॥aulaTaa rahai abha(n)g achhedh ||9||उलटा रहै अभंग अछेद ॥९॥اُلٹا رهَے ابھںگ اچھےد ۔۔۹۔۔

ਨਉਮੀ ਨਵੈ ਦੁਆਰ ਕਉ ਸਾਧਿ ॥naumee navai dhuaar kau saadh ||नउमी नवै दुआर कउ साधि ॥نامیِ نوَے دُآر کا سادھ ۔۔

ਬਹਤੀ ਮਨਸਾ ਰਾਖਹੁ ਬਾਂਧਿ ॥bahatee manasaa raakhahu baa(n)dh ||बहती मनसा राखहु बाँधि ॥بهتیِ منسا راکھهُ باںدھ ۔۔

ਲੋਭ ਮੋਹ ਸਭ ਬੀਸਰਿ ਜਾਹੁ ॥lobh moh sabh beesar jaahu ||लोभ मोह सभ बीसरि जाहु ॥لوبھ موه سبھ بیِسر جاهُ ۔۔