Ang 342 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੪੨)

ਬੰਦਕ ਹੋਇ ਬੰਧ ਸੁਧਿ ਲਹੈ ॥੨੯॥ba(n)dhak hoi ba(n)dh sudh lahai ||29||बंदक होइ बंध सुधि लहै ॥२९॥بںدک هوا بںدھ سُدھ لهَے ۔۔۲۹۔۔

ਭਭਾ ਭੇਦਹਿ ਭੇਦ ਮਿਲਾਵਾ ॥bhabhaa bhedheh bhedh milaavaa ||भभा भेदहि भेद मिलावा ॥بھبھا بھےده بھےد ملاوا ۔۔

ਅਬ ਭਉ ਭਾਨਿ ਭਰੋਸਉ ਆਵਾ ॥ab bhau bhaan bharosau aavaa ||अब भउ भानि भरोसउ आवा ॥اب بھا بھان بھروسا آوا ۔۔

ਜੋ ਬਾਹਰਿ ਸੋ ਭੀਤਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥jo baahar so bheetar jaaniaa ||जो बाहरि सो भीतरि जानिआ ॥جو باهر سو بھیِتر جانآ ۔۔

ਭਇਆ ਭੇਦੁ ਭੂਪਤਿ ਪਹਿਚਾਨਿਆ ॥੩੦॥bhiaa bhedh bhoopat pahichaaniaa ||30||भइआ भेदु भूपति पहिचानिआ ॥३०॥بھایا بھےد بھُوپت پهِچانآ ۔۔۳۰۔۔

ਮਮਾ ਮੂਲ ਗਹਿਆ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥mamaa mool gahiaa man maanai ||ममा मूल गहिआ मनु मानै ॥مما مُول گهِآ من مانَے ۔۔

ਮਰਮੀ ਹੋਇ ਸੁ ਮਨ ਕਉ ਜਾਨੈ ॥maramee hoi su man kau jaanai ||मरमी होइ सु मन कउ जानै ॥مرمیِ هوا سُ من کا جانَے ۔۔

ਮਤ ਕੋਈ ਮਨ ਮਿਲਤਾ ਬਿਲਮਾਵੈ ॥mat koiee man milataa bilamaavai ||मत कोई मन मिलता बिलमावै ॥مت کوای من ملتا بلماوَے ۔۔

ਮਗਨ ਭਇਆ ਤੇ ਸੋ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ॥੩੧॥magan bhiaa te so sach paavai ||31||मगन भइआ ते सो सचु पावै ॥३१॥مگن بھایا تے سو سچ پاوَے ۔۔۳۱۔۔

ਮਮਾ ਮਨ ਸਿਉ ਕਾਜੁ ਹੈ ਮਨ ਸਾਧੇ ਸਿਧਿ ਹੋਇ ॥mamaa man siau kaaj hai man saadhe sidh hoi ||ममा मन सिउ काजु है मन साधे सिधि होइ ॥مما من سا کاج هَے من سادھے سدھ هوا ۔۔

ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸਿਉ ਕਹੈ ਕਬੀਰਾ ਮਨ ਸਾ ਮਿਲਿਆ ਨ ਕੋਇ ॥੩੨॥man hee man siau kahai kabeeraa man saa miliaa na koi ||32||मन ही मन सिउ कहै कबीरा मन सा मिलिआ न कोइ ॥३२॥من هیِ من سا کهَے کبیِرا من سا ملآ ن کوا ۔۔۳۲۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਕਤੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਸੀਉ ॥eih man sakatee ih man seeau ||इहु मनु सकती इहु मनु सीउ ॥ِاهُ من سکتیِ اهُ من سیِا ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਪੰਚ ਤਤ ਕੋ ਜੀਉ ॥eih man pa(n)ch tat ko jeeau ||इहु मनु पंच तत को जीउ ॥ِاهُ من پںچ تت کو جیِا ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਲੇ ਜਉ ਉਨਮਨਿ ਰਹੈ ॥eih man le jau unaman rahai ||इहु मनु ले जउ उनमनि रहै ॥ِاهُ من لے جا اُنمن رهَے ۔۔

ਤਉ ਤੀਨਿ ਲੋਕ ਕੀ ਬਾਤੈ ਕਹੈ ॥੩੩॥tau teen lok kee baatai kahai ||33||तउ तीनि लोक की बातै कहै ॥३३॥تا تیٍن لوک کیِ باتَے کهَے ۔۔۳۳۔۔

ਯਯਾ ਜਉ ਜਾਨਹਿ ਤਉ ਦੁਰਮਤਿ ਹਨਿ ਕਰਿ ਬਸਿ ਕਾਇਆ ਗਾਉ ॥yayaa jau jaaneh tau dhuramat han kar bas kaiaa gaau ||यया जउ जानहि तउ दुरमति हनि करि बसि काइआ गाउ ॥ےےا جا جانه تا دُرمت هن کرِ بسِ کاایا گاا ۔۔

ਰਣਿ ਰੂਤਉ ਭਾਜੈ ਨਹੀ ਸੂਰਉ ਥਾਰਉ ਨਾਉ ॥੩੪॥ran rootau bhaajai nahee soorau thaarau naau ||34||रणि रूतउ भाजै नही सूरउ थारउ नाउ ॥३४॥رݨ رُوتا بھاجَے نهیِ سُورا تھارا ناا ۔۔۳۴۔۔

ਰਾਰਾ ਰਸੁ ਨਿਰਸ ਕਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥raaraa ras niras kar jaaniaa ||रारा रसु निरस करि जानिआ ॥رارا رس نرس کر جانآ ۔۔

ਹੋਇ ਨਿਰਸ ਸੁ ਰਸੁ ਪਹਿਚਾਨਿਆ ॥hoi niras su ras pahichaaniaa ||होइ निरस सु रसु पहिचानिआ ॥هوا نرس سُ رس پهِچانآ ۔۔

ਇਹ ਰਸ ਛਾਡੇ ਉਹ ਰਸੁ ਆਵਾ ॥eeh ras chhaadde uh ras aavaa ||इह रस छाडे उह रसु आवा ॥ِاه رس چھاڈے اُه رس آوا ۔۔

ਉਹ ਰਸੁ ਪੀਆ ਇਹ ਰਸੁ ਨਹੀ ਭਾਵਾ ॥੩੫॥auh ras peeaa ieh ras nahee bhaavaa ||35||उह रसु पीआ इह रसु नही भावा ॥३५॥اُه رس پیِآ اه رس نهیِ بھاوا ۔۔۳۵۔۔

ਲਲਾ ਐਸੇ ਲਿਵ ਮਨੁ ਲਾਵੈ ॥lalaa aaise liv man laavai ||लला ऐसे लिव मनु लावै ॥للا اَےسے لو من لاوَے ۔۔

ਅਨਤ ਨ ਜਾਇ ਪਰਮ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ॥anat na jai param sach paavai ||अनत न जाइ परम सचु पावै ॥انت ن جاا پرم سچ پاوَے ۔۔

ਅਰੁ ਜਉ ਤਹਾ ਪ੍ਰੇਮ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥ar jau tahaa prem liv laavai ||अरु जउ तहा प्रेम लिव लावै ॥ار جا تها پرےم لو لاوَے ۔۔

ਤਉ ਅਲਹ ਲਹੈ ਲਹਿ ਚਰਨ ਸਮਾਵੈ ॥੩੬॥tau aleh lahai leh charan samaavai ||36||तउ अलह लहै लहि चरन समावै ॥३६॥تا اله لهَے لهِ چرن سماوَے ۔۔۳۶۔۔

ਵਵਾ ਬਾਰ ਬਾਰ ਬਿਸਨ ਸਮ੍ਹਾਰਿ ॥vavaa baar baar bisan samhaar ||ववा बार बार बिसन सम्हारि ॥ووا بار بار بسن سمھار ۔۔

ਬਿਸਨ ਸੰਮ੍ਹਾਰਿ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥bisan sa(n)mhaar na aavai haar ||बिसन संम्हारि न आवै हारि ॥بِسن سںمھار ن آوَے هار ۔۔

ਬਲਿ ਬਲਿ ਜੇ ਬਿਸਨਤਨਾ ਜਸੁ ਗਾਵੈ ॥bal bal je bisanatanaa jas gaavai ||बलि बलि जे बिसनतना जसु गावै ॥بل بلِ جے بسنتنا جس گاوَے ۔۔

ਵਿਸਨ ਮਿਲੇ ਸਭ ਹੀ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ॥੩੭॥visan mile sabh hee sach paavai ||37||विसन मिले सभ ही सचु पावै ॥३७॥وِسن ملے سبھ هیِ سچ پاوَے ۔۔۳۷۔۔

ਵਾਵਾ ਵਾਹੀ ਜਾਨੀਐ ਵਾ ਜਾਨੇ ਇਹੁ ਹੋਇ ॥vaavaa vaahee jaaneeaai vaa jaane ih hoi ||वावा वाही जानीऐ वा जाने इहु होइ ॥واوا واهیِ جانیِاَے وا جانے اهُ هوا ۔۔

ਇਹੁ ਅਰੁ ਓਹੁ ਜਬ ਮਿਲੈ ਤਬ ਮਿਲਤ ਨ ਜਾਨੈ ਕੋਇ ॥੩੮॥eih ar oh jab milai tab milat na jaanai koi ||38||इहु अरु ओहु जब मिलै तब मिलत न जानै कोइ ॥३८॥ِاهُ ار اوهُ جب ملَے تب ملت ن جانَے کوا ۔۔۳۸۔۔

ਸਸਾ ਸੋ ਨੀਕਾ ਕਰਿ ਸੋਧਹੁ ॥sasaa so neekaa kar sodhahu ||ससा सो नीका करि सोधहु ॥سسا سو نیِکا کر سودھهُ ۔۔

ਘਟ ਪਰਚਾ ਕੀ ਬਾਤ ਨਿਰੋਧਹੁ ॥ghaT parachaa kee baat nirodhahu ||घट परचा की बात निरोधहु ॥گھٹ پرچا کیِ بات نرودھهُ ۔۔

ਘਟ ਪਰਚੈ ਜਉ ਉਪਜੈ ਭਾਉ ॥ghaT parachai jau upajai bhaau ||घट परचै जउ उपजै भाउ ॥گھٹ پرچَے جا اُپجَے بھاا ۔۔

ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਤਹ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਰਾਉ ॥੩੯॥poor rahiaa teh tirabhavan raau ||39||पूरि रहिआ तह तृभवण राउ ॥३९॥پُور رهِآ ته تربھوݨ راا ۔۔۳۹۔۔

ਖਖਾ ਖੋਜਿ ਪਰੈ ਜਉ ਕੋਈ ॥ ਜੋ ਖੋਜੈ ਸੋ ਬਹੁਰਿ ਨ ਹੋਈ ॥khakhaa khoj parai jau koiee || jo khojai so bahur na hoiee ||खखा खोजि परै जउ कोई ॥ जो खोजै सो बहुरि न होई ॥کھکھا کھوج پرَے جا کوای ۔۔ جو کھوجَے سو بهُر ن هوای ۔۔

ਖੋਜ ਬੂਝਿ ਜਉ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰਾ ॥khoj boojh jau karai beechaaraa ||खोज बूझि जउ करै बीचारा ॥کھوج بُوجھ جا کرَے بیِچارا ۔۔

ਤਉ ਭਵਜਲ ਤਰਤ ਨ ਲਾਵੈ ਬਾਰਾ ॥੪੦॥tau bhavajal tarat na laavai baaraa ||40||तउ भवजल तरत न लावै बारा ॥४०॥تا بھوجل ترت ن لاوَے بارا ۔۔۴۰۔۔

ਸਸਾ ਸੋ ਸਹ ਸੇਜ ਸਵਾਰੈ ॥sasaa so seh sej savaarai ||ससा सो सह सेज सवारै ॥سسا سو سه سےج سوارَے ۔۔

ਸੋਈ ਸਹੀ ਸੰਦੇਹ ਨਿਵਾਰੈ ॥soiee sahee sa(n)dheh nivaarai ||सोई सही संदेह निवारै ॥سوای سهیِ سںدےه نوارَے ۔۔

ਅਲਪ ਸੁਖ ਛਾਡਿ ਪਰਮ ਸੁਖ ਪਾਵਾ ॥alap sukh chhaadd param sukh paavaa ||अलप सुख छाडि परम सुख पावा ॥الپ سُکھ چھاڈ پرم سُکھ پاوا ۔۔

ਤਬ ਇਹ ਤ੍ਰੀਅ ਓੁਹੁ ਕੰਤੁ ਕਹਾਵਾ ॥੪੧॥tab ieh treea ouh ka(n)t kahaavaa ||41||तब इह त्रीअ ओुहु कंतु कहावा ॥४१॥تب اه تریِا اوُهُ کںت کهاوا ۔۔۴۱۔۔

ਹਾਹਾ ਹੋਤ ਹੋਇ ਨਹੀ ਜਾਨਾ ॥haahaa hot hoi nahee jaanaa ||हाहा होत होइ नही जाना ॥هاها هوت هوا نهیِ جانا ۔۔

ਜਬ ਹੀ ਹੋਇ ਤਬਹਿ ਮਨੁ ਮਾਨਾ ॥jab hee hoi tabeh man maanaa ||जब ही होइ तबहि मनु माना ॥جب هیِ هوا تبه من مانا ۔۔

ਹੈ ਤਉ ਸਹੀ ਲਖੈ ਜਉ ਕੋਈ ॥hai tau sahee lakhai jau koiee ||है तउ सही लखै जउ कोई ॥هَے تا سهیِ لکھَے جا کوای ۔۔

ਤਬ ਓਹੀ ਉਹੁ ਏਹੁ ਨ ਹੋਈ ॥੪੨॥tab ohee uh eh na hoiee ||42||तब ओही उहु एहु न होई ॥४२॥تب اوهیِ اُهُ اےهُ ن هوای ۔۔۴۲۔۔

ਲਿੰਉ ਲਿੰਉ ਕਰਤ ਫਿਰੈ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ॥li(n)au li(n)au karat firai sabh log ||लिंउ लिंउ करत फिरै सभु लोगु ॥لِںا لںا کرت پھرَے سبھ لوگ ۔۔

ਤਾ ਕਾਰਣਿ ਬਿਆਪੈ ਬਹੁ ਸੋਗੁ ॥taa kaaran biaapai bahu sog ||ता कारणि बिआपै बहु सोगु ॥تا کارݨ بآپَے بهُ سوگ ۔۔

ਲਖਿਮੀ ਬਰ ਸਿਉ ਜਉ ਲਿਉ ਲਾਵੈ ॥lakhimee bar siau jau liau laavai ||लखिमी बर सिउ जउ लिउ लावै ॥لکھمیِ بر سا جا لا لاوَے ۔۔

ਸੋਗੁ ਮਿਟੈ ਸਭ ਹੀ ਸੁਖ ਪਾਵੈ ॥੪੩॥sog miTai sabh hee sukh paavai ||43||सोगु मिटै सभ ही सुख पावै ॥४३॥سوگ مٹَے سبھ هیِ سُکھ پاوَے ۔۔۴۳۔۔

ਖਖਾ ਖਿਰਤ ਖਪਤ ਗਏ ਕੇਤੇ ॥khakhaa khirat khapat ge kete ||खखा खिरत खपत गए केते ॥کھکھا کھرت کھپت گاے کےتے ۔۔

ਖਿਰਤ ਖਪਤ ਅਜਹੂੰ ਨਹ ਚੇਤੇ ॥khirat khapat ajahoo(n) neh chete ||खिरत खपत अजहूँ नह चेते ॥کھِرت کھپت اجهُوں نه چےتے ۔۔

ਅਬ ਜਗੁ ਜਾਨਿ ਜਉ ਮਨਾ ਰਹੈ ॥ab jag jaan jau manaa rahai ||अब जगु जानि जउ मना रहै ॥اب جگ جان جا منا رهَے ۔۔

ਜਹ ਕਾ ਬਿਛੁਰਾ ਤਹ ਥਿਰੁ ਲਹੈ ॥੪੪॥jeh kaa bichhuraa teh thir lahai ||44||जह का बिछुरा तह थिरु लहै ॥४४॥جه کا بچھرا ته تھر لهَے ۔۔۴۴۔۔