Ang 339 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੩੯)

ਸੰਕਟਿ ਨਹੀ ਪਰੈ ਜੋਨਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਜਾ ਕੋ ਰੇ ॥sa(n)kaT nahee parai jon nahee aavai naam nira(n)jan jaa ko re ||संकटि नही परै जोनि नही आवै नामु निरंजन जा को रे ॥سںکٹ نهیِ پرَے جون نهیِ آوَے نام نرںجن جا کو رے ۔۔

ਕਬੀਰ ਕੋ ਸੁਆਮੀ ਐਸੋ ਠਾਕੁਰੁ ਜਾ ਕੈ ਮਾਈ ਨ ਬਾਪੋ ਰੇ ॥੨॥੧੯॥੭੦॥kabeer ko suaamee aaiso Thaakur jaa kai maiee na baapo re ||2||19||70||कबीर को सुआमी ऐसो ठाकुरु जा कै माई न बापो रे ॥२॥१९॥७०॥کبیِر کو سُآمیِ اَےسو ٹھاکر جا کَے ماای ن باپو رے ۔۔۲۔۔۱۹۔۔۷۰۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਨਿੰਦਉ ਨਿੰਦਉ ਮੋ ਕਉ ਲੋਗੁ ਨਿੰਦਉ ॥ni(n)dhau ni(n)dhau mo kau log ni(n)dhau ||निंदउ निंदउ मो कउ लोगु निंदउ ॥نِںدا نںدا مو کا لوگ نںدا ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਜਨ ਕਉ ਖਰੀ ਪਿਆਰੀ ॥ni(n)dhaa jan kau kharee piaaree ||निंदा जन कउ खरी पिआरी ॥نِںدا جن کا کھریِ پآریِ ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਬਾਪੁ ਨਿੰਦਾ ਮਹਤਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ni(n)dhaa baap ni(n)dhaa mahataaree ||1|| rahaau ||निंदा बापु निंदा महतारी ॥१॥ रहाउ ॥نِںدا باپ نںدا مهتاریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਹੋਇ ਤ ਬੈਕੁੰਠਿ ਜਾਈਐ ॥ni(n)dhaa hoi ta baiku(n)Th jaieeaai ||निंदा होइ त बैकुँठि जाईऐ ॥نِںدا هوا ت بَےکںٹھ جاایاَے ۔۔

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਹਿ ਬਸਾਈਐ ॥naam padhaarath maneh basaieeaai ||नामु पदारथु मनहि बसाईऐ ॥نام پدارتھ منه بساایاَے ۔۔

ਰਿਦੈ ਸੁਧ ਜਉ ਨਿੰਦਾ ਹੋਇ ॥ridhai sudh jau ni(n)dhaa hoi ||रिदै सुध जउ निंदा होइ ॥رِدَے سُدھ جا نںدا هوا ۔۔

ਹਮਰੇ ਕਪਰੇ ਨਿੰਦਕੁ ਧੋਇ ॥੧॥hamare kapare ni(n)dhak dhoi ||1||हमरे कपरे निंदकु धोइ ॥१॥همرے کپرے نںدک دھوا ۔۔۱۔۔

ਨਿੰਦਾ ਕਰੈ ਸੁ ਹਮਰਾ ਮੀਤੁ ॥ni(n)dhaa karai su hamaraa meet ||निंदा करै सु हमरा मीतु ॥نِںدا کرَے سُ همرا میِت ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਮਾਹਿ ਹਮਾਰਾ ਚੀਤੁ ॥ni(n)dhak maeh hamaaraa cheet ||निंदक माहि हमारा चीतु ॥نِںدک ماه همارا چیِت ۔۔

ਨਿੰਦਕੁ ਸੋ ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਹੋਰੈ ॥ni(n)dhak so jo ni(n)dhaa horai ||निंदकु सो जो निंदा होरै ॥نِںدک سو جو نںدا هورَے ۔۔

ਹਮਰਾ ਜੀਵਨੁ ਨਿੰਦਕੁ ਲੋਰੈ ॥੨॥hamaraa jeevan ni(n)dhak lorai ||2||हमरा जीवनु निंदकु लोरै ॥२॥همرا جیِون نںدک لورَے ۔۔۲۔۔

ਨਿੰਦਾ ਹਮਰੀ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ॥ni(n)dhaa hamaree prem piaar ||निंदा हमरी प्रेम पिआरु ॥نِںدا همریِ پرےم پآر ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਹਮਰਾ ਕਰੈ ਉਧਾਰੁ ॥ni(n)dhaa hamaraa karai udhaar ||निंदा हमरा करै उधारु ॥نِںدا همرا کرَے اُدھار ۔۔

ਜਨ ਕਬੀਰ ਕਉ ਨਿੰਦਾ ਸਾਰੁ ॥jan kabeer kau ni(n)dhaa saar ||जन कबीर कउ निंदा सारु ॥جن کبیِر کا نںدا سار ۔۔

ਨਿੰਦਕੁ ਡੂਬਾ ਹਮ ਉਤਰੇ ਪਾਰਿ ॥੩॥੨੦॥੭੧॥ni(n)dhak ddoobaa ham utare paar ||3||20||71||निंदकु डूबा हम उतरे पारि ॥३॥२०॥७१॥نِںدک ڈُوبا هم اُترے پار ۔۔۳۔۔۲۰۔۔۷۱۔۔

ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਤੂੰ ਐਸਾ ਨਿਰਭਉ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਰਾਮ ਰਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raajaa raam too(n) aaisaa nirabhau taran taaran raam raiaa ||1|| rahaau ||राजा राम तूँ ऐसा निरभउ तरन तारन राम राइआ ॥१॥ रहाउ ॥راجا رام تُوں اَےسا نربھا ترن تارن رام راایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਬ ਹਮ ਹੋਤੇ ਤਬ ਤੁਮ ਨਾਹੀ ਅਬ ਤੁਮ ਹਹੁ ਹਮ ਨਾਹੀ ॥jab ham hote tab tum naahee ab tum hahu ham naahee ||जब हम होते तब तुम नाही अब तुम हहु हम नाही ॥جب هم هوتے تب تُم ناهیِ اب تُم ههُ هم ناهیِ ۔۔

ਅਬ ਹਮ ਤੁਮ ਏਕ ਭਏ ਹਹਿ ਏਕੈ ਦੇਖਤ ਮਨੁ ਪਤੀਆਹੀ ॥੧॥ab ham tum ek bhe heh ekai dhekhat man pateeaahee ||1||अब हम तुम एक भए हहि एकै देखत मनु पतीआही ॥१॥اب هم تُم اےک بھاے ههِ اےکَے دےکھت من پتیِآهیِ ۔۔۱۔۔

ਜਬ ਬੁਧਿ ਹੋਤੀ ਤਬ ਬਲੁ ਕੈਸਾ ਅਬ ਬੁਧਿ ਬਲੁ ਨ ਖਟਾਈ ॥jab budh hotee tab bal kaisaa ab budh bal na khaTaiee ||जब बुधि होती तब बलु कैसा अब बुधि बलु न खटाई ॥جب بُدھ هوتیِ تب بل کَےسا اب بُدھ بل ن کھٹاای ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਬੁਧਿ ਹਰਿ ਲਈ ਮੇਰੀ ਬੁਧਿ ਬਦਲੀ ਸਿਧਿ ਪਾਈ ॥੨॥੨੧॥੭੨॥keh kabeer budh har liee meree budh badhalee sidh paiee ||2||21||72||कहि कबीर बुधि हरि लई मेरी बुधि बदली सिधि पाई ॥२॥२१॥७२॥کهِ کبیِر بُدھ هر لای مےریِ بُدھ بدلیِ سدھِ پاای ۔۔۲۔۔۲۱۔۔۷۲۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਖਟ ਨੇਮ ਕਰਿ ਕੋਠੜੀ ਬਾਂਧੀ ਬਸਤੁ ਅਨੂਪੁ ਬੀਚ ਪਾਈ ॥khaT nem kar koThaRee baa(n)dhee basat anoop beech paiee ||खट नेम करि कोठड़ी बाँधी बसतु अनूपु बीच पाई ॥کھٹ نےم کر کوٹھڑیِ باںدھیِ بست انُوپ بیِچ پاای ۔۔

ਕੁੰਜੀ ਕੁਲਫੁ ਪ੍ਰਾਨ ਕਰਿ ਰਾਖੇ ਕਰਤੇ ਬਾਰ ਨ ਲਾਈ ॥੧॥ku(n)jee kulaf praan kar raakhe karate baar na laiee ||1||कुँजी कुलफु प्रान करि राखे करते बार न लाई ॥१॥کُںجیِ کُلپھ پران کر راکھے کرتے بار ن لاای ۔۔۱۔۔

ਅਬ ਮਨ ਜਾਗਤ ਰਹੁ ਰੇ ਭਾਈ ॥ab man jaagat rahu re bhaiee ||अब मन जागत रहु रे भाई ॥اب من جاگت رهُ رے بھاای ۔۔

ਗਾਫਲੁ ਹੋਇ ਕੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਓ ਚੋਰੁ ਮੁਸੈ ਘਰੁ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gaafal hoi kai janam gavaio chor musai ghar jaiee ||1|| rahaau ||गाफलु होइ कै जनमु गवाइओ चोरु मुसै घरु जाई ॥१॥ रहाउ ॥گاپھل هوا کَے جنم گواااو چور مُسَے گھر جاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੰਚ ਪਹਰੂਆ ਦਰ ਮਹਿ ਰਹਤੇ ਤਿਨ ਕਾ ਨਹੀ ਪਤੀਆਰਾ ॥pa(n)ch paharooaa dhar meh rahate tin kaa nahee pateeaaraa ||पंच पहरूआ दर महि रहते तिन का नही पतीआरा ॥پںچ پهرُوآ در مهِ رهتے تن کا نهیِ پتیِآرا ۔۔

ਚੇਤਿ ਸੁਚੇਤ ਚਿਤ ਹੋਇ ਰਹੁ ਤਉ ਲੈ ਪਰਗਾਸੁ ਉਜਾਰਾ ॥੨॥chet suchet chit hoi rahu tau lai paragaas ujaaraa ||2||चेति सुचेत चित होइ रहु तउ लै परगासु उजारा ॥२॥چےت سُچےت چت هوا رهُ تا لَے پرگاس اُجارا ۔۔۲۔۔

ਨਉ ਘਰ ਦੇਖਿ ਜੁ ਕਾਮਨਿ ਭੂਲੀ ਬਸਤੁ ਅਨੂਪ ਨ ਪਾਈ ॥nau ghar dhekh ju kaaman bhoolee basat anoop na paiee ||नउ घर देखि जु कामनि भूली बसतु अनूप न पाई ॥نا گھر دےکھ جُ کامن بھُولیِ بست انُوپ ن پاای ۔۔

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰ ਨਵੈ ਘਰ ਮੂਸੇ ਦਸਵੈਂ ਤਤੁ ਸਮਾਈ ॥੩॥੨੨॥੭੩॥kahat kabeer navai ghar moose dhasavai(n) tat samaiee ||3||22||73||कहतु कबीर नवै घर मूसे दसवैं ततु समाई ॥३॥२२॥७३॥کهت کبیِر نوَے گھر مُوسے دسوَےں تت سماای ۔۔۳۔۔۲۲۔۔۷۳۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਮਾਈ ਮੋਹਿ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਿਓ ਆਨਾਨਾਂ ॥maiee moh avar na jaanio aanaanaa(n) ||माई मोहि अवरु न जानिओ आनानाँ ॥ماای موه اور ن جاناو آناناں ۔۔

ਸਿਵ ਸਨਕਾਦਿ ਜਾਸੁ ਗੁਨ ਗਾਵਹਿ ਤਾਸੁ ਬਸਹਿ ਮੋਰੇ ਪ੍ਰਾਨਾਨਾਂ ॥ ਰਹਾਉ ॥siv sanakaadh jaas gun gaaveh taas baseh more praanaanaa(n) || rahaau ||सिव सनकादि जासु गुन गावहि तासु बसहि मोरे प्रानानाँ ॥ रहाउ ॥سِو سنکاد جاس گُن گاوه تاس بسه مورے پراناناں ۔۔ رهاا ۔۔

ਹਿਰਦੇ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਗਿਆਨ ਗੁਰ ਗੰਮਿਤ ਗਗਨ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਧਿਆਨਾਨਾਂ ॥hiradhe pragaas giaan gur ga(n)mit gagan ma(n)ddal meh dhiaanaanaa(n) ||हिरदे प्रगासु गिआन गुर गंमित गगन मंडल महि धिआनानाँ ॥هِردے پرگاس گآن گُر گںمت گگن مںڈل مهِ دھآناناں ۔۔

ਬਿਖੈ ਰੋਗ ਭੈ ਬੰਧਨ ਭਾਗੇ ਮਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਸੁਖੁ ਜਾਨਾਨਾ ॥੧॥bikhai rog bhai ba(n)dhan bhaage man nij ghar sukh jaanaanaa ||1||बिखै रोग भै बंधन भागे मन निज घरि सुखु जानाना ॥१॥بِکھَے روگ بھَے بںدھن بھاگے من نج گھر سُکھ جانانا ۔۔۱۔۔

ਏਕ ਸੁਮਤਿ ਰਤਿ ਜਾਨਿ ਮਾਨਿ ਪ੍ਰਭ ਦੂਸਰ ਮਨਹਿ ਨ ਆਨਾਨਾ ॥ek sumat rat jaan maan prabh dhoosar maneh na aanaanaa ||एक सुमति रति जानि मानि प्रभ दूसर मनहि न आनाना ॥اےک سُمت رت جان مان پربھ دُوسر منه ن آنانا ۔۔

ਚੰਦਨ ਬਾਸੁ ਭਏ ਮਨ ਬਾਸਨ ਤਿਆਗਿ ਘਟਿਓ ਅਭਿਮਾਨਾਨਾ ॥੨॥cha(n)dhan baas bhe man baasan tiaag ghaTio abhimaanaanaa ||2||चंदन बासु भए मन बासन तिआगि घटिओ अभिमानाना ॥२॥چںدن باس بھاے من باسن تآگ گھٹاو ابھِمانانا ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਜਨ ਗਾਇ ਧਿਆਇ ਜਸੁ ਠਾਕੁਰ ਤਾਸੁ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ ਥਾਨਾਨਾਂ ॥jo jan gai dhiaai jas Thaakur taas prabhoo hai thaanaanaa(n) ||जो जन गाइ धिआइ जसु ठाकुर तासु प्रभू है थानानाँ ॥جو جن گاا دھآا جس ٹھاکر تاس پربھُو هَے تھاناناں ۔۔

ਤਿਹ ਬਡ ਭਾਗ ਬਸਿਓ ਮਨਿ ਜਾ ਕੈ ਕਰਮ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮਥਾਨਾਨਾ ॥੩॥teh badd bhaag basio man jaa kai karam pradhaan mathaanaanaa ||3||तिह बड भाग बसिओ मनि जा कै करम प्रधान मथानाना ॥३॥تِه بڈ بھاگ بساو منِ جا کَے کرم پردھان متھانانا ۔۔۳۔۔

ਕਾਟਿ ਸਕਤਿ ਸਿਵ ਸਹਜੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਓ ਏਕੈ ਏਕ ਸਮਾਨਾਨਾ ॥kaaT sakat siv sahaj pragaasio ekai ek samaanaanaa ||काटि सकति सिव सहजु प्रगासिओ एकै एक समानाना ॥کاٹ سکت سو سهج پرگاساو اےکَے اےک سمانانا ۔۔