Ang 337 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੩੭)

ਝੂਠਾ ਪਰਪੰਚੁ ਜੋਰਿ ਚਲਾਇਆ ॥੨॥jhooThaa parapa(n)ch jor chalaiaa ||2||झूठा परपंचु जोरि चलाइआ ॥२॥جھُوٹھا پرپںچ جور چلاایا ۔۔۲۔۔

ਕਿਨਹੂ ਲਾਖ ਪਾਂਚ ਕੀ ਜੋਰੀ ॥kinahoo laakh paa(n)ch kee joree ||किनहू लाख पाँच की जोरी ॥کٍنهُو لاکھ پاںچ کیِ جوریِ ۔۔

ਅੰਤ ਕੀ ਬਾਰ ਗਗਰੀਆ ਫੋਰੀ ॥੩॥a(n)t kee baar gagareeaa foree ||3||अंत की बार गगरीआ फोरी ॥३॥اںت کیِ بار گگریِآ پھوریِ ۔۔۳۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਇਕ ਨੀਵ ਉਸਾਰੀ ॥keh kabeer ik neev usaaree ||कहि कबीर इक नीव उसारी ॥کهِ کبیِر اک نیِو اُساریِ ۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥੪॥੧॥੯॥੬੦॥khin meh binas jai aha(n)kaaree ||4||1||9||60||खिन महि बिनसि जाइ अहंकारी ॥४॥१॥९॥६०॥کھٍن مهِ بنس جاا اهںکاریِ ۔۔۴۔۔۱۔۔۹۔۔۶۰۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਰਾਮ ਜਪਉ ਜੀਅ ਐਸੇ ਐਸੇ ॥ ਧ੍ਰੂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜਪਿਓ ਹਰਿ ਜੈਸੇ ॥੧॥raam japau jeea aaise aaise || dhraoo prahilaadh japio har jaise ||1||राम जपउ जीअ ऐसे ऐसे ॥ ध्रू प्रहिलाद जपिओ हरि जैसे ॥१॥رام جپا جیِا اَےسے اَےسے ۔۔ دھر¨ پرهلاد جپاو هرِ جَےسے ۔۔۱۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਭਰੋਸੇ ਤੇਰੇ ॥dheen dhiaal bharose tere ||दीन दइआल भरोसे तेरे ॥دیٍن دایال بھروسے تےرے ۔۔

ਸਭੁ ਪਰਵਾਰੁ ਚੜਾਇਆ ਬੇੜੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sabh paravaar chaRaiaa beRe ||1|| rahaau ||सभु परवारु चड़ाइआ बेड़े ॥१॥ रहाउ ॥سبھ پروار چڑاایا بےڑے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਵੈ ॥jaa tis bhaavai taa hukam manaavai ||जा तिसु भावै ता हुकमु मनावै ॥جا تس بھاوَے تا هُکم مناوَے ۔۔

ਇਸ ਬੇੜੇ ਕਉ ਪਾਰਿ ਲਘਾਵੈ ॥੨॥eis beRe kau paar laghaavai ||2||इस बेड़े कउ पारि लघावै ॥२॥ِاس بےڑے کا پار لگھاوَے ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਐਸੀ ਬੁਧਿ ਸਮਾਨੀ ॥gur parasaadh aaisee budh samaanee ||गुर परसादि ऐसी बुधि समानी ॥گُر پرساد اَےسیِ بُدھ سمانیِ ۔۔

ਚੂਕਿ ਗਈ ਫਿਰਿ ਆਵਨ ਜਾਨੀ ॥੩॥chook giee fir aavan jaanee ||3||चूकि गई फिरि आवन जानी ॥३॥چُوک گای پھر آون جانیِ ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਭਜੁ ਸਾਰਿਗਪਾਨੀ ॥kahu kabeer bhaj saarigapaanee ||कहु कबीर भजु सारिगपानी ॥کهُ کبیِر بھج سارگپانیِ ۔۔

ਉਰਵਾਰਿ ਪਾਰਿ ਸਭ ਏਕੋ ਦਾਨੀ ॥੪॥੨॥੧੦॥੬੧॥auravaar paar sabh eko dhaanee ||4||2||10||61||उरवारि पारि सभ एको दानी ॥४॥२॥१०॥६१॥اُروار پار سبھ اےکو دانیِ ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۰۔۔۶۱۔۔

ਗਉੜੀ ੯ ॥gauRee 9 ||गउड़ी ९ ॥گاڑیِ ۹ ۔۔

ਜੋਨਿ ਛਾਡਿ ਜਉ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਓ ॥jon chhaadd jau jag meh aaio ||जोनि छाडि जउ जग महि आइओ ॥جون چھاڈ جا جگ مهِ آااو ۔۔

ਲਾਗਤ ਪਵਨ ਖਸਮੁ ਬਿਸਰਾਇਓ ॥੧॥laagat pavan khasam bisaraio ||1||लागत पवन खसमु बिसराइओ ॥१॥لاگت پون کھسم بسراااو ۔۔۱۔۔

ਜੀਅਰਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨਾ ਗਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeearaa har ke gunaa gaau ||1|| rahaau ||जीअरा हरि के गुना गाउ ॥१॥ रहाउ ॥جیِارا هر کے گُنا گاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਮਹਿ ਉਰਧ ਤਪੁ ਕਰਤਾ ॥garabh jon meh uradh tap karataa ||गरभ जोनि महि उरध तपु करता ॥گربھ جون مهِ اُردھ تپ کرتا ۔۔

ਤਉ ਜਠਰ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਰਹਤਾ ॥੨॥tau jaThar agan meh rahataa ||2||तउ जठर अगनि महि रहता ॥२॥تا جٹھر اگن مهِ رهتا ۔۔۲۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੋਨਿ ਭ੍ਰਮਿ ਆਇਓ ॥lakh chauraaseeh jon bhram aaio ||लख चउरासीह जोनि भ्रमि आइओ ॥لکھ چاراسیِه جون بھرم آااو ۔۔

ਅਬ ਕੇ ਛੁਟਕੇ ਠਉਰ ਨ ਠਾਇਓ ॥੩॥ab ke chhuTake Thaur na Thaio ||3||अब के छुटके ठउर न ठाइओ ॥३॥اب کے چھُٹکے ٹھار ن ٹھاااو ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਭਜੁ ਸਾਰਿਗਪਾਨੀ ॥kahu kabeer bhaj saarigapaanee ||कहु कबीर भजु सारिगपानी ॥کهُ کبیِر بھج سارگپانیِ ۔۔

ਆਵਤ ਦੀਸੈ ਜਾਤ ਨ ਜਾਨੀ ॥੪॥੧॥੧੧॥੬੨॥aavat dheesai jaat na jaanee ||4||1||11||62||आवत दीसै जात न जानी ॥४॥१॥११॥६२॥آوت دیِسَے جات ن جانیِ ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۱۔۔۶۲۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ॥gauRee poorabee ||गउड़ी पूरबी ॥گاڑیِ پُوربیِ ۔۔

ਸੁਰਗ ਬਾਸੁ ਨ ਬਾਛੀਐ ਡਰੀਐ ਨ ਨਰਕਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥surag baas na baachheeaai ddareeaai na narak nivaas ||सुरग बासु न बाछीऐ डरीऐ न नरकि निवासु ॥سُرگ باس ن باچھیِاَے ڈریِاَے ن نرک نواس ۔۔

ਹੋਨਾ ਹੈ ਸੋ ਹੋਈ ਹੈ ਮਨਹਿ ਨ ਕੀਜੈ ਆਸ ॥੧॥honaa hai so hoiee hai maneh na keejai aas ||1||होना है सो होई है मनहि न कीजै आस ॥१॥هونا هَے سو هوای هَے منه ن کیِجَے آس ۔۔۱۔۔

ਰਮਈਆ ਗੁਨ ਗਾਈਐ ॥ramieeaa gun gaieeaai ||रमईआ गुन गाईऐ ॥رمایآ گُن گاایاَے ۔۔

ਜਾ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa te paieeaai param nidhaan ||1|| rahaau ||जा ते पाईऐ परम निधानु ॥१॥ रहाउ ॥جا تے پاایاَے پرم ندھان ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਿਆ ਜਪੁ ਕਿਆ ਤਪੁ ਸੰਜਮੋ ਕਿਆ ਬਰਤੁ ਕਿਆ ਇਸਨਾਨੁ ॥kiaa jap kiaa tap sa(n)jamo kiaa barat kiaa isanaan ||किआ जपु किआ तपु संजमो किआ बरतु किआ इसनानु ॥کِآ جپ کآ تپ سںجمو کآ برت کآ ِاسنان ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਜੁਗਤਿ ਨ ਜਾਨੀਐ ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਭਗਵਾਨ ॥੨॥jab lag jugat na jaaneeaai bhaau bhagat bhagavaan ||2||जब लगु जुगति न जानीऐ भाउ भगति भगवान ॥२॥جب لگ جُگت ن جانیِاَے بھاا بھگت بھگوان ۔۔۲۔۔

ਸੰਪੈ ਦੇਖਿ ਨ ਹਰਖੀਐ ਬਿਪਤਿ ਦੇਖਿ ਨ ਰੋਇ ॥sa(n)pai dhekh na harakheeaai bipat dhekh na roi ||संपै देखि न हरखीऐ बिपति देखि न रोइ ॥سمپَے دےکھ ن هرکھیِاَے بپت دےکھ ن روا ۔۔

ਜਿਉ ਸੰਪੈ ਤਿਉ ਬਿਪਤਿ ਹੈ ਬਿਧ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੋ ਹੋਇ ॥੩॥jiau sa(n)pai tiau bipat hai bidh ne rachiaa so hoi ||3||जिउ संपै तिउ बिपति है बिध ने रचिआ सो होइ ॥३॥جِا سمپَے تا بپت هَے بدھ نے رچآ سو هوِا ۔۔۳۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਅਬ ਜਾਨਿਆ ਸੰਤਨ ਰਿਦੈ ਮਝਾਰਿ ॥keh kabeer ab jaaniaa sa(n)tan ridhai majhaar ||कहि कबीर अब जानिआ संतन रिदै मझारि ॥کهِ کبیِر اب جانآ سںتن ردَے مجھار ۔۔

ਸੇਵਕ ਸੋ ਸੇਵਾ ਭਲੇ ਜਿਹ ਘਟ ਬਸੈ ਮੁਰਾਰਿ ॥੪॥੧॥੧੨॥੬੩॥sevak so sevaa bhale jeh ghaT basai muraar ||4||1||12||63||सेवक सो सेवा भले जिह घट बसै मुरारि ॥४॥१॥१२॥६३॥سےوک سو سےوا بھلے جه گھٹ بسَے مُرار ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۲۔۔۶۳۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਰੇ ਮਨ ਤੇਰੋ ਕੋਇ ਨਹੀ ਖਿੰਚਿ ਲੇਇ ਜਿਨਿ ਭਾਰੁ ॥re man tero koi nahee khi(n)ch lei jin bhaar ||रे मन तेरो कोइ नही खिंचि लेइ जिनि भारु ॥رے من تےرو کوا نهیِ کھںچ لےا جن بھار ۔۔

ਬਿਰਖ ਬਸੇਰੋ ਪੰਖਿ ਕੋ ਤੈਸੋ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੧॥birakh basero pa(n)kh ko taiso ih sa(n)saar ||1||बिरख बसेरो पंखि को तैसो इहु संसारु ॥१॥بِرکھ بسےرو پںکھ کو تَےسو اهُ سںسار ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਰਸੁ ਪੀਆ ਰੇ ॥raam ras peeaa re ||राम रसु पीआ रे ॥رام رس پیِآ رے ۔۔

ਜਿਹ ਰਸ ਬਿਸਰਿ ਗਏ ਰਸ ਅਉਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh ras bisar ge ras aaur ||1|| rahaau ||जिह रस बिसरि गए रस अउर ॥१॥ रहाउ ॥جِه رس بسر گاے رس اار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਉਰ ਮੁਏ ਕਿਆ ਰੋਈਐ ਜਉ ਆਪਾ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹਾਇ ॥aaur mue kiaa roieeaai jau aapaa thir na rahai ||अउर मुए किआ रोईऐ जउ आपा थिरु न रहाइ ॥اار مُاے کآ روایاَے جا آپا تھر ن رهاا ۔۔

ਜੋ ਉਪਜੈ ਸੋ ਬਿਨਸਿ ਹੈ ਦੁਖੁ ਕਰਿ ਰੋਵੈ ਬਲਾਇ ॥੨॥jo upajai so binas hai dhukh kar rovai balai ||2||जो उपजै सो बिनसि है दुखु करि रोवै बलाइ ॥२॥جو اُپجَے سو بنس هَے دُکھ کر رووَے بلاا ۔۔۲۔۔

ਜਹ ਕੀ ਉਪਜੀ ਤਹ ਰਚੀ ਪੀਵਤ ਮਰਦਨ ਲਾਗ ॥jeh kee upajee teh rachee peevat maradhan laag ||जह की उपजी तह रची पीवत मरदन लाग ॥جه کیِ اُپجیِ ته رچیِ پیِوت مردن لاگ ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਚਿਤਿ ਚੇਤਿਆ ਰਾਮ ਸਿਮਰਿ ਬੈਰਾਗ ॥੩॥੨॥੧੩॥੬੪॥keh kabeer chit chetiaa raam simar bairaag ||3||2||13||64||कहि कबीर चिति चेतिआ राम सिमरि बैराग ॥३॥२॥१३॥६४॥کهِ کبیِر چت چےتآ رام سمر بَےراگ ۔۔۳۔۔۲۔۔۱۳۔۔۶۴۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ॥raag gauRee ||रागु गउड़ी ॥راگ گاڑیِ ۔۔

ਪੰਥੁ ਨਿਹਾਰੈ ਕਾਮਨੀ ਲੋਚਨ ਭਰੀ ਲੇ ਉਸਾਸਾ ॥pa(n)th nihaarai kaamanee lochan bharee le usaasaa ||पंथु निहारै कामनी लोचन भरी ले उसासा ॥پںتھ نهارَے کامنیِ لوچن بھریِ لے اُساسا ۔۔