Ang 336 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੩੬)

ਬਿਖੈ ਬਾਚੁ ਹਰਿ ਰਾਚੁ ਸਮਝੁ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ॥bikhai baach har raach samajh man bauraa re ||बिखै बाचु हरि राचु समझु मन बउरा रे ॥بِکھَے باچ هر راچ سمجھ من بارا رے ۔۔

ਨਿਰਭੈ ਹੋਇ ਨ ਹਰਿ ਭਜੇ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ਗਹਿਓ ਨ ਰਾਮ ਜਹਾਜੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥nirabhai hoi na har bhaje man bauraa re gahio na raam jahaaj ||1|| rahaau ||निरभै होइ न हरि भजे मन बउरा रे गहिओ न राम जहाजु ॥१॥ रहाउ ॥نِربھَے هوا ن هر بھجے من بارا رے گهِاو ن رام جهاج ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਰਕਟ ਮੁਸਟੀ ਅਨਾਜ ਕੀ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ਲੀਨੀ ਹਾਥੁ ਪਸਾਰਿ ॥marakaT musaTee anaaj kee man bauraa re leenee haath pasaar ||मरकट मुसटी अनाज की मन बउरा रे लीनी हाथु पसारि ॥مرکٹ مُسٹیِ اناج کیِ من بارا رے لیٍنیِ هاتھ پسار ۔۔

ਛੂਟਨ ਕੋ ਸਹਸਾ ਪਰਿਆ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ਨਾਚਿਓ ਘਰ ਘਰ ਬਾਰਿ ॥੨॥chhooTan ko sahasaa pariaa man bauraa re naachio ghar ghar baar ||2||छूटन को सहसा परिआ मन बउरा रे नाचिओ घर घर बारि ॥२॥چھُوٹن کو سهسا پرآ من بارا رے ناچاو گھر گھر بار ۔۔۲۔۔

ਜਿਉ ਨਲਨੀ ਸੂਅਟਾ ਗਹਿਓ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ਮਾਯਾ ਇਹੁ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥jiau nalanee sooaTaa gahio man bauraa re maayaa ih biauhaar ||जिउ नलनी सूअटा गहिओ मन बउरा रे माया इहु बिउहारु ॥جِا نلنیِ سُواٹا گهِاو من بارا رے ماےا اهُ باهار ۔۔

ਜੈਸਾ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਕਾ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ਤਿਉ ਪਸਰਿਓ ਪਾਸਾਰੁ ॥੩॥jaisaa ra(n)g kasu(n)bh kaa man bauraa re tiau pasario paasaar ||3||जैसा रंगु कसुँभ का मन बउरा रे तिउ पसरिओ पासारु ॥३॥جَےسا رںگ کسںبھ کا من بارا رے تا پسراو پاسار ۔۔۳۔۔

ਨਾਵਨ ਕਉ ਤੀਰਥ ਘਨੇ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ਪੂਜਨ ਕਉ ਬਹੁ ਦੇਵ ॥naavan kau teerath ghane man bauraa re poojan kau bahu dhev ||नावन कउ तीरथ घने मन बउरा रे पूजन कउ बहु देव ॥ناون کا تیِرتھ گھنے من بارا رے پُوجن کا بهُ دےو ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਛੂਟਨੁ ਨਹੀ ਮਨ ਬਉਰਾ ਰੇ ਛੂਟਨੁ ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵ ॥੪॥੧॥੬॥੫੭॥kahu kabeer chhooTan nahee man bauraa re chhooTan har kee sev ||4||1||6||57||कहु कबीर छूटनु नही मन बउरा रे छूटनु हरि की सेव ॥४॥१॥६॥५७॥کهُ کبیِر چھُوٹن نهیِ من بارا رے چھُوٹن هر کیِ سےو ۔۔۴۔۔۱۔۔۶۔۔۵۷۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਅਗਨਿ ਨ ਦਹੈ ਪਵਨੁ ਨਹੀ ਮਗਨੈ ਤਸਕਰੁ ਨੇਰਿ ਨ ਆਵੈ ॥agan na dhahai pavan nahee maganai tasakar ner na aavai ||अगनि न दहै पवनु नही मगनै तसकरु नेरि न आवै ॥اگن ن دهَے پون نهیِ مگنَے تسکر نےر ن آوَے ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਧਨੁ ਕਰਿ ਸੰਚਉਨੀ ਸੋ ਧਨੁ ਕਤ ਹੀ ਨ ਜਾਵੈ ॥੧॥raam naam dhan kar sa(n)chaunee so dhan kat hee na jaavai ||1||राम नाम धनु करि संचउनी सो धनु कत ही न जावै ॥१॥رام نام دھن کر سںچانیِ سو دھن کت هیِ ن جاوَے ۔۔۱۔۔

ਹਮਰਾ ਧਨੁ ਮਾਧਉ ਗੋਬਿੰਦੁ ਧਰਣੀਧਰੁ ਇਹੈ ਸਾਰ ਧਨੁ ਕਹੀਐ ॥hamaraa dhan maadhau gobi(n)dh dharaneedhar ihai saar dhan kaheeaai ||हमरा धनु माधउ गोबिंदु धरणीधरु इहै सार धनु कहीऐ ॥همرا دھن مادھا گوبںد دھرݨیِدھر اهَے سار دھن کهیِاَے ۔۔

ਜੋ ਸੁਖੁ ਪ੍ਰਭ ਗੋਬਿੰਦ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਸੁਖੁ ਰਾਜਿ ਨ ਲਹੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo sukh prabh gobi(n)dh kee sevaa so sukh raaj na laheeaai ||1|| rahaau ||जो सुखु प्रभ गोबिंद की सेवा सो सुखु राजि न लहीऐ ॥१॥ रहाउ ॥جو سُکھ پربھ گوبںد کیِ سےوا سو سُکھ راج ن لهیِاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਸੁ ਧਨ ਕਾਰਣਿ ਸਿਵ ਸਨਕਾਦਿਕ ਖੋਜਤ ਭਏ ਉਦਾਸੀ ॥eis dhan kaaran siv sanakaadhik khojat bhe udhaasee ||इसु धन कारणि सिव सनकादिक खोजत भए उदासी ॥ِاس دھن کارݨ سو سنکادک کھوجت بھاے اُداسیِ ۔۔

ਮਨਿ ਮੁਕੰਦੁ ਜਿਹਬਾ ਨਾਰਾਇਨੁ ਪਰੈ ਨ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥੨॥man muka(n)dh jihabaa naarain parai na jam kee faasee ||2||मनि मुकंदु जिहबा नाराइनु परै न जम की फासी ॥२॥من مُکںد جهبا ناراان پرَے ن جم کیِ پھاسیِ ۔۔۲۔۔

ਨਿਜ ਧਨੁ ਗਿਆਨੁ ਭਗਤਿ ਗੁਰਿ ਦੀਨੀ ਤਾਸੁ ਸੁਮਤਿ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ॥nij dhan giaan bhagat gur dheenee taas sumat man laagaa ||निज धनु गिआनु भगति गुरि दीनी तासु सुमति मनु लागा ॥نِج دھن گآن بھگت گُر دیٍنیِ تاس سُمت من لاگا ۔۔

ਜਲਤ ਅੰਭ ਥੰਭਿ ਮਨੁ ਧਾਵਤ ਭਰਮ ਬੰਧਨ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥੩॥jalat a(n)bh tha(n)bh man dhaavat bharam ba(n)dhan bhau bhaagaa ||3||जलत अंभ थंभि मनु धावत भरम बंधन भउ भागा ॥३॥جلت اںبھ تھںبھ من دھاوت بھرم بںدھن بھا بھاگا ۔۔۳۔۔

ਕਹੈ ਕਬੀਰੁ ਮਦਨ ਕੇ ਮਾਤੇ ਹਿਰਦੈ ਦੇਖੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥kahai kabeer madhan ke maate hiradhai dhekh beechaaree ||कहै कबीरु मदन के माते हिरदै देखु बीचारी ॥کهَے کبیِر مدن کے ماتے هردَے دےکھ بیِچاریِ ۔۔

ਤੁਮ ਘਰਿ ਲਾਖ ਕੋਟਿ ਅਸ੍ਵ ਹਸਤੀ ਹਮ ਘਰਿ ਏਕੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥੪॥੧॥੭॥੫੮॥tum ghar laakh koT asavai hasatee ham ghar ek muraaree ||4||1||7||58||तुम घरि लाख कोटि अस्व हसती हम घरि एकु मुरारी ॥४॥१॥७॥५८॥تُم گھر لاکھ کوٹ اسو هستیِ هم گھرِ اےک مُراریِ ۔۔۴۔۔۱۔۔۷۔۔۵۸۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਜਿਉ ਕਪਿ ਕੇ ਕਰ ਮੁਸਟਿ ਚਨਨ ਕੀ ਲੁਬਧਿ ਨ ਤਿਆਗੁ ਦਇਓ ॥jiau kap ke kar musaT chanan kee lubadh na tiaag dhio ||जिउ कपि के कर मुसटि चनन की लुबधि न तिआगु दइओ ॥جِا کپ کے کر مُسٹ چنن کیِ لُبدھ ن تآگ دِااو ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਕਰਮ ਕੀਏ ਲਾਲਚ ਸਿਉ ਤੇ ਫਿਰਿ ਗਰਹਿ ਪਰਿਓ ॥੧॥jo jo karam ke'ee laalach siau te fir gareh pario ||1||जो जो करम कीए लालच सिउ ते फिरि गरहि परिओ ॥१॥جو جو کرم کیِاے لالچ سا تے پھر گره پرِاو ۔۔۱۔۔

ਭਗਤਿ ਬਿਨੁ ਬਿਰਥੇ ਜਨਮੁ ਗਇਓ ॥bhagat bin birathe janam gio ||भगति बिनु बिरथे जनमु गइओ ॥بھگت بن برتھے جنم گِااو ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਭਗਵਾਨ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਕਹੀ ਨ ਸਚੁ ਰਹਿਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saadhasa(n)gat bhagavaan bhajan bin kahee na sach rahio ||1|| rahaau ||साधसंगति भगवान भजन बिनु कही न सचु रहिओ ॥१॥ रहाउ ॥سادھسںگت بھگوان بھجن بن کهیِ ن سچ رهِاو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਉ ਉਦਿਆਨ ਕੁਸਮ ਪਰਫੁਲਿਤ ਕਿਨਹਿ ਨ ਘ੍ਰਾਉ ਲਇਓ ॥jiau udhiaan kusam parafulit kineh na ghraau lio ||जिउ उदिआन कुसम परफुलित किनहि न घ्राउ लइओ ॥جِا اُدآن کُسم پرپھلت کنه ن گھراا لِااو ۔۔

ਤੈਸੇ ਭ੍ਰਮਤ ਅਨੇਕ ਜੋਨਿ ਮਹਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਕਾਲ ਹਇਓ ॥੨॥taise bhramat anek jon meh fir fir kaal hio ||2||तैसे भ्रमत अनेक जोनि महि फिरि फिरि काल हइओ ॥२॥تَےسے بھرمت انےک جون مهِ پھر پھرِ کال هِااو ۔۔۲۔۔

ਇਆ ਧਨ ਜੋਬਨ ਅਰੁ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਪੇਖਨ ਕਉ ਜੁ ਦਇਓ ॥eiaa dhan joban ar sut dhaaraa pekhan kau ju dhio ||इआ धन जोबन अरु सुत दारा पेखन कउ जु दइओ ॥ایا دھن جوبن ار سُت دارا پےکھن کا جُ دِااو ۔۔

ਤਿਨ ਹੀ ਮਾਹਿ ਅਟਕਿ ਜੋ ਉਰਝੇ ਇੰਦ੍ਰੀ ਪ੍ਰੇਰਿ ਲਇਓ ॥੩॥tin hee maeh aTak jo urajhe i(n)dhree prer lio ||3||तिन ही माहि अटकि जो उरझे इंद्री प्रेरि लइओ ॥३॥تٍن هیِ ماه اٹک جو اُرجھے اںدریِ پرےر لِااو ۔۔۳۔۔

ਅਉਧ ਅਨਲ ਤਨੁ ਤਿਨ ਕੋ ਮੰਦਰੁ ਚਹੁ ਦਿਸ ਠਾਟੁ ਠਇਓ ॥aaudh anal tan tin ko ma(n)dhar chahu dhis ThaaT Thio ||अउध अनल तनु तिन को मंदरु चहु दिस ठाटु ठइओ ॥اادھ انل تن تن کو مںدر چهُ دس ٹھاٹ ٹھِااو ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਭੈ ਸਾਗਰ ਤਰਨ ਕਉ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰ ਓਟ ਲਇਓ ॥੪॥੧॥੮॥੫੯॥keh kabeer bhai saagar taran kau mai satigur oT lio ||4||1||8||59||कहि कबीर भै सागर तरन कउ मै सतिगुर ओट लइओ ॥४॥१॥८॥५९॥کهِ کبیِر بھَے ساگر ترن کا مَے ستگر اوٹ لِااو ۔۔۴۔۔۱۔۔۸۔۔۵۹۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਪਾਨੀ ਮੈਲਾ ਮਾਟੀ ਗੋਰੀ ॥paanee mailaa maaTee goree ||पानी मैला माटी गोरी ॥پانیِ مَےلا ماٹیِ گوریِ ۔۔

ਇਸ ਮਾਟੀ ਕੀ ਪੁਤਰੀ ਜੋਰੀ ॥੧॥eis maaTee kee putaree joree ||1||इस माटी की पुतरी जोरी ॥१॥ِاس ماٹیِ کیِ پُتریِ جوریِ ۔۔۱۔۔

ਮੈ ਨਾਹੀ ਕਛੁ ਆਹਿ ਨ ਮੋਰਾ ॥mai naahee kachh aaeh na moraa ||मै नाही कछु आहि न मोरा ॥مَے ناهیِ کچھ آه ن مورا ۔۔

ਤਨੁ ਧਨੁ ਸਭੁ ਰਸੁ ਗੋਬਿੰਦ ਤੋਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tan dhan sabh ras gobi(n)dh toraa ||1|| rahaau ||तनु धनु सभु रसु गोबिंद तोरा ॥१॥ रहाउ ॥تن دھن سبھ رس گوبںد تورا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਸ ਮਾਟੀ ਮਹਿ ਪਵਨੁ ਸਮਾਇਆ ॥eis maaTee meh pavan samaiaa ||इस माटी महि पवनु समाइआ ॥ِاس ماٹیِ مهِ پون سماایا ۔۔