Ang 333 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੩੩)

ਦਹ ਦਿਸ ਬੂਡੀ ਪਵਨੁ ਝੁਲਾਵੈ ਡੋਰਿ ਰਹੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੩॥dheh dhis booddee pavan jhulaavai ddor rahee liv laiee ||3||दह दिस बूडी पवनु झुलावै डोरि रही लिव लाई ॥३॥ده دس بُوڈیِ پون جھُلاوَے ڈور رهیِ لو لاای ۔۔۳۔۔

ਉਨਮਨਿ ਮਨੂਆ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਨਾ ਦੁਬਿਧਾ ਦੁਰਮਤਿ ਭਾਗੀ ॥aunaman manooaa su(n)n samaanaa dhubidhaa dhuramat bhaagee ||उनमनि मनूआ सुँनि समाना दुबिधा दुरमति भागी ॥اُنمن منُوآ سُنّ سمانا دُبدھا دُرمت بھاگیِ ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਅਨਭਉ ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੪॥੨॥੪੬॥kahu kabeer anabhau ik dhekhiaa raam naam liv laagee ||4||2||46||कहु कबीर अनभउ इकु देखिआ राम नामि लिव लागी ॥४॥२॥४६॥کهُ کبیِر انبھا اک دےکھآ رام نام لو لاگیِ ۔۔۴۔۔۲۔۔۴۶۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਤਿਪਦੇ ॥gauRee bairaagan tipadhe ||गउड़ी बैरागणि तिपदे ॥گاڑیِ بَےراگݨ تپدے ۔۔

ਉਲਟਤ ਪਵਨ ਚਕ੍ਰ ਖਟੁ ਭੇਦੇ ਸੁਰਤਿ ਸੁੰਨ ਅਨਰਾਗੀ ॥aulaTat pavan chakar khaT bhedhe surat su(n)n anaraagee ||उलटत पवन चक्र खटु भेदे सुरति सुँन अनरागी ॥اُلٹت پون چک® کھٹ بھےدے سُرت سُنّ انراگیِ ۔۔

ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ਮਰੈ ਨ ਜੀਵੈ ਤਾਸੁ ਖੋਜੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥aavai na jai marai na jeevai taas khoj bairaagee ||1||आवै न जाइ मरै न जीवै तासु खोजु बैरागी ॥१॥آوَے ن جاا مرَے ن جیِوَے تاس کھوج بَےراگیِ ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਮਨ ਹੀ ਉਲਟਿ ਸਮਾਨਾ ॥mere man man hee ulaT samaanaa ||मेरे मन मन ही उलटि समाना ॥مےرے من من هیِ اُلٹ سمانا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਅਕਲਿ ਭਈ ਅਵਰੈ ਨਾਤਰੁ ਥਾ ਬੇਗਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadh akal bhiee avarai naatar thaa begaanaa ||1|| rahaau ||गुर परसादि अकलि भई अवरै नातरु था बेगाना ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرساد اکل بھای اورَے ناتر تھا بےگانا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਿਵਰੈ ਦੂਰਿ ਦੂਰਿ ਫੁਨਿ ਨਿਵਰੈ ਜਿਨਿ ਜੈਸਾ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ॥nivarai dhoor dhoor fun nivarai jin jaisaa kar maaniaa ||निवरै दूरि दूरि फुनि निवरै जिनि जैसा करि मानिआ ॥نِورَے دُور دُور پھُن نورَے جن جَےسا کرِ مانآ ۔۔

ਅਲਉਤੀ ਕਾ ਜੈਸੇ ਭਇਆ ਬਰੇਡਾ ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਤਿਨਿ ਜਾਨਿਆ ॥੨॥alautee kaa jaise bhiaa bareddaa jin peeaa tin jaaniaa ||2||अलउती का जैसे भइआ बरेडा जिनि पीआ तिनि जानिआ ॥२॥الاتیِ کا جَےسے بھایا برےڈا جن پیِآ تنِ جانآ ۔۔۲۔۔

ਤੇਰੀ ਨਿਰਗੁਨ ਕਥਾ ਕਾਇ ਸਿਉ ਕਹੀਐ ਐਸਾ ਕੋਇ ਬਿਬੇਕੀ ॥teree niragun kathaa kai siau kaheeaai aaisaa koi bibekee ||तेरी निरगुन कथा काइ सिउ कहीऐ ऐसा कोइ बिबेकी ॥تےریِ نرگن کتھا کاا سا کهیِاَے اَےسا کوا ببےکیِ ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਿਨਿ ਦੀਆ ਪਲੀਤਾ ਤਿਨਿ ਤੈਸੀ ਝਲ ਦੇਖੀ ॥੩॥੩॥੪੭॥kahu kabeer jin dheeaa paleetaa tin taisee jhal dhekhee ||3||3||47||कहु कबीर जिनि दीआ पलीता तिनि तैसी झल देखी ॥३॥३॥४७॥کهُ کبیِر جن دیِآ پلیِتا تنِ تَےسیِ جھل دےکھیِ ۔۔۳۔۔۳۔۔۴۷۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਤਹ ਪਾਵਸ ਸਿੰਧੁ ਧੂਪ ਨਹੀ ਛਹੀਆ ਤਹ ਉਤਪਤਿ ਪਰਲਉ ਨਾਹੀ ॥teh paavas si(n)dh dhoop nahee chhaheeaa teh utapat paralau naahee ||तह पावस सिंधु धूप नही छहीआ तह उतपति परलउ नाही ॥ته پاوس سںدھ دھُوپ نهیِ چھهیِآ ته اُتپت پرلا ناهیِ ۔۔

ਜੀਵਨ ਮਿਰਤੁ ਨ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਬਿਆਪੈ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਦੋਊ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥੧॥jeevan mrit na dhukh sukh biaapai su(n)n samaadh dhouoo teh naahee ||1||जीवन मिरतु न दुखु सुखु बिआपै सुँन समाधि दोऊ तह नाही ॥१॥جیِون مرت ن دُکھ سُکھ بآپَے سُنّ سمادھ دواُو ته ناهیِ ۔۔۱۔۔

ਸਹਜ ਕੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਹੈ ਨਿਰਾਰੀ ॥sahaj kee akath kathaa hai niraaree ||सहज की अकथ कथा है निरारी ॥سهج کیِ اکتھ کتھا هَے نراریِ ۔۔

ਤੁਲਿ ਨਹੀ ਚਢੈ ਜਾਇ ਨ ਮੁਕਾਤੀ ਹਲੁਕੀ ਲਗੈ ਨ ਭਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tul nahee chaddai jai na mukaatee halukee lagai na bhaaree ||1|| rahaau ||तुलि नही चढै जाइ न मुकाती हलुकी लगै न भारी ॥१॥ रहाउ ॥تُل نهیِ چڈھَے جاا ن مُکاتیِ هلکیِ لگَے ن بھاریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਰਧ ਉਰਧ ਦੋਊ ਤਹ ਨਾਹੀ ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥aradh uradh dhouoo teh naahee raat dhinas teh naahee ||अरध उरध दोऊ तह नाही राति दिनसु तह नाही ॥اردھ اُردھ دواُو ته ناهیِ رات دنس ته ناهیِ ۔۔

ਜਲੁ ਨਹੀ ਪਵਨੁ ਪਾਵਕੁ ਫੁਨਿ ਨਾਹੀ ਸਤਿਗੁਰ ਤਹਾ ਸਮਾਹੀ ॥੨॥jal nahee pavan paavak fun naahee satigur tahaa samaahee ||2||जलु नही पवनु पावकु फुनि नाही सतिगुर तहा समाही ॥२॥جل نهیِ پون پاوک پھُن ناهیِ ستگر تها سماهیِ ۔۔۲۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਰਹੈ ਨਿਰੰਤਰਿ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਲਹੀਐ ॥agam agochar rahai nira(n)tar gur kirapaa te laheeaai ||अगम अगोचरु रहै निरंतरि गुर किरपा ते लहीऐ ॥اگم اگوچر رهَے نرںتر گُر کرپا تے لهیِاَے ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਬਲਿ ਜਾਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੀਐ ॥੩॥੪॥੪੮॥kahu kabeer bal jaau gur apune satasa(n)gat mil raheeaai ||3||4||48||कहु कबीर बलि जाउ गुर अपुने सतसंगति मिलि रहीऐ ॥३॥४॥४८॥کهُ کبیِر بل جاا گُر اپنے ستسںگت ملِ رهیِاَے ۔۔۳۔۔۴۔۔۴۸۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਦੁਇ ਬੈਲ ਬਿਸਾਹੇ ਪਵਨੁ ਪੂਜੀ ਪਰਗਾਸਿਓ ॥paap pu(n)n dhui bail bisaahe pavan poojee paragaasio ||पापु पुँनु दुइ बैल बिसाहे पवनु पूजी परगासिओ ॥پاپ پُنّ دُا بَےل بساهے پون پُوجیِ پرگاساو ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਗੂਣਿ ਭਰੀ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਇਨ ਬਿਧਿ ਟਾਂਡ ਬਿਸਾਹਿਓ ॥੧॥tirasanaa goon bharee ghaT bheetar in bidh Taa(n)dd bisaahio ||1||तृसना गूणि भरी घट भीतरि इन बिधि टाँड बिसाहिओ ॥१॥تِرسنا گُوݨ بھریِ گھٹ بھیِتر ان بدھ ٹاںڈ بساهاو ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਨਾਇਕੁ ਰਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥aaisaa naik raam hamaaraa ||ऐसा नाइकु रामु हमारा ॥اَےسا نااک رام همارا ۔۔

ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਕੀਓ ਬਨਜਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sagal sa(n)saar keeo banajaaraa ||1|| rahaau ||सगल संसारु कीओ बनजारा ॥१॥ रहाउ ॥سگل سںسار کیِاو بنجارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਦੁਇ ਭਏ ਜਗਾਤੀ ਮਨ ਤਰੰਗ ਬਟਵਾਰਾ ॥kaam karodh dhui bhe jagaatee man tara(n)g baTavaaraa ||कामु क्रोधु दुइ भए जगाती मन तरंग बटवारा ॥کام ک®ودھ دُا بھاے جگاتیِ من ترںگ بٹوارا ۔۔

ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਦਾਨੁ ਨਿਬੇਰਹਿ ਟਾਂਡਾ ਉਤਰਿਓ ਪਾਰਾ ॥੨॥pa(n)ch tat mil dhaan nibereh Taa(n)ddaa utario paaraa ||2||पंच ततु मिलि दानु निबेरहि टाँडा उतरिओ पारा ॥२॥پںچ تت مل دان نبےره ٹاںڈا اُتراو پارا ۔۔۲۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਬ ਐਸੀ ਬਨਿ ਆਈ ॥kahat kabeer sunahu re sa(n)tahu ab aaisee ban aaiee ||कहत कबीरु सुनहु रे संतहु अब ऐसी बनि आई ॥کهت کبیِر سُنهُ رے سںتهُ اب اَےسیِ بن آای ۔۔

ਘਾਟੀ ਚਢਤ ਬੈਲੁ ਇਕੁ ਥਾਕਾ ਚਲੋ ਗੋਨਿ ਛਿਟਕਾਈ ॥੩॥੫॥੪੯॥ghaaTee chaddat bail ik thaakaa chalo gon chhiTakaiee ||3||5||49||घाटी चढत बैलु इकु थाका चलो गोनि छिटकाई ॥३॥५॥४९॥گھاٹیِ چڈھت بَےل اک تھاکا چلو گون چھٹکاای ۔۔۳۔۔۵۔۔۴۹۔۔

ਗਉੜੀ ਪੰਚਪਦਾ ॥gauRee pa(n)chapadhaa ||गउड़ी पंचपदा ॥گاڑیِ پںچپدا ۔۔

ਪੇਵਕੜੈ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਹੈ ਸਾਹੁਰੜੈ ਜਾਣਾ ॥pevakaRai dhin chaar hai saahuraRai jaanaa ||पेवकड़ै दिन चारि है साहुरड़ै जाणा ॥پےوکڑَے دن چار هَے ساهُرڑَے جاݨا ۔۔

ਅੰਧਾ ਲੋਕੁ ਨ ਜਾਣਈ ਮੂਰਖੁ ਏਆਣਾ ॥੧॥a(n)dhaa lok na jaaniee moorakh eaanaa ||1||अंधा लोकु न जाणई मूरखु एआणा ॥१॥اںدھا لوک ن جاݨای مُورکھ اےآݨا ۔۔۱۔۔

ਕਹੁ ਡਡੀਆ ਬਾਧੈ ਧਨ ਖੜੀ ॥kahu ddaddeeaa baadhai dhan khaRee ||कहु डडीआ बाधै धन खड़ी ॥کهُ ڈڈیِآ بادھَے دھن کھڑیِ ۔۔

ਪਾਹੂ ਘਰਿ ਆਏ ਮੁਕਲਾਊ ਆਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paahoo ghar aae mukalaauoo aae ||1|| rahaau ||पाहू घरि आए मुकलाऊ आए ॥१॥ रहाउ ॥پاهُو گھر آاے مُکلااُو آاے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਓਹ ਜਿ ਦਿਸੈ ਖੂਹੜੀ ਕਉਨ ਲਾਜੁ ਵਹਾਰੀ ॥oh j dhisai khoohaRee kaun laaj vahaaree ||ओह जि दिसै खूहड़ी कउन लाजु वहारी ॥اوه ج دسَے کھُوهڑیِ کان لاج وهاریِ ۔۔

ਲਾਜੁ ਘੜੀ ਸਿਉ ਤੂਟਿ ਪੜੀ ਉਠਿ ਚਲੀ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥੨॥laaj ghaRee siau tooT paRee uTh chalee panihaaree ||2||लाजु घड़ी सिउ तूटि पड़ी उठि चली पनिहारी ॥२॥لاج گھڑیِ سا تُوٹ پڑیِ اُٹھ چلیِ پنهاریِ ۔۔۲۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਅਪੁਨਾ ਕਾਰਜੁ ਸਵਾਰੇ ॥saahib hoi dhiaal kirapaa kare apunaa kaaraj savaare ||साहिबु होइ दइआलु कृपा करे अपुना कारजु सवारे ॥ساهب هوا دایال ک®پا کرے اپنا کارج سوارے ۔۔