Ang 331 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੩੧)

ਕਉਨੁ ਕੋ ਪੂਤੁ ਪਿਤਾ ਕੋ ਕਾ ਕੋ ॥kaun ko poot pitaa ko kaa ko ||कउनु को पूतु पिता को का को ॥کان کو پُوت پتا کو کا کو ۔۔

ਕਉਨੁ ਮਰੈ ਕੋ ਦੇਇ ਸੰਤਾਪੋ ॥੧॥kaun marai ko dhei sa(n)taapo ||1||कउनु मरै को देइ संतापो ॥१॥کان مرَے کو دےا سںتاپو ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਠਗ ਜਗ ਕਉ ਠਗਉਰੀ ਲਾਈ ॥har Thag jag kau Thagauree laiee ||हरि ठग जग कउ ठगउरी लाई ॥هر ٹھگ جگ کا ٹھگاریِ لاای ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਬਿਓਗ ਕੈਸੇ ਜੀਅਉ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har ke biog kaise jeeaau meree maiee ||1|| rahaau ||हरि के बिओग कैसे जीअउ मेरी माई ॥१॥ रहाउ ॥هر کے باوگ کَےسے جیِاا مےریِ ماای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਉਨ ਕੋ ਪੁਰਖੁ ਕਉਨ ਕੀ ਨਾਰੀ ॥kaun ko purakh kaun kee naaree ||कउन को पुरखु कउन की नारी ॥کان کو پُرکھ کان کیِ ناریِ ۔۔

ਇਆ ਤਤ ਲੇਹੁ ਸਰੀਰ ਬਿਚਾਰੀ ॥੨॥eiaa tat leh sareer bichaaree ||2||इआ तत लेहु सरीर बिचारी ॥२॥ایا تت لےهُ سریِر بچاریِ ۔۔۲۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਠਗ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥keh kabeer Thag siau man maaniaa ||कहि कबीर ठग सिउ मनु मानिआ ॥کهِ کبیِر ٹھگ سا من مانآ ۔۔

ਗਈ ਠਗਉਰੀ ਠਗੁ ਪਹਿਚਾਨਿਆ ॥੩॥੩੯॥giee Thagauree Thag pahichaaniaa ||3||39||गई ठगउरी ठगु पहिचानिआ ॥३॥३९॥گای ٹھگاریِ ٹھگ پهِچانآ ۔۔۳۔۔۳۹۔۔

ਅਬ ਮੋ ਕਉ ਭਏ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਸਹਾਈ ॥ab mo kau bhe raajaa raam sahaiee ||अब मो कउ भए राजा राम सहाई ॥اب مو کا بھاے راجا رام سهاای ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਟਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥janam maran kaT param gat paiee ||1|| rahaau ||जनम मरन कटि परम गति पाई ॥१॥ रहाउ ॥جنم مرن کٹ پرم گتِ پاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਦੀਓ ਰਲਾਇ ॥saadhoo sa(n)gat dheeo ralai ||साधू संगति दीओ रलाइ ॥سادھُو سںگت دیِاو رلاا ۔۔

ਪੰਚ ਦੂਤ ਤੇ ਲੀਓ ਛਡਾਇ ॥pa(n)ch dhoot te leeo chhaddai ||पंच दूत ते लीओ छडाइ ॥پںچ دُوت تے لیِاو چھڈاا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਜਪਉ ਜਪੁ ਰਸਨਾ ॥a(n)mirat naam japau jap rasanaa ||अंमृत नामु जपउ जपु रसना ॥اںمرت نام جپا جپ رسنا ۔۔

ਅਮੋਲ ਦਾਸੁ ਕਰਿ ਲੀਨੋ ਅਪਨਾ ॥੧॥amol dhaas kar leeno apanaa ||1||अमोल दासु करि लीनो अपना ॥१॥امول داس کر لیٍنو اپنا ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀਨੋ ਪਰਉਪਕਾਰੁ ॥satigur keeno paraupakaar ||सतिगुर कीनो परउपकारु ॥ستگر کیٍنو پراپکار ۔۔

ਕਾਢਿ ਲੀਨ ਸਾਗਰ ਸੰਸਾਰ ॥kaadd leen saagar sa(n)saar ||काढि लीन सागर संसार ॥کاڈھ لیٍن ساگر سںسار ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਸਿਉ ਲਾਗੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥charan kamal siau laagee preet ||चरन कमल सिउ लागी प्रीति ॥چرن کمل سا لاگیِ پریِت ۔۔

ਗੋਬਿੰਦੁ ਬਸੈ ਨਿਤਾ ਨਿਤ ਚੀਤ ॥੨॥gobi(n)dh basai nitaa nit cheet ||2||गोबिंदु बसै निता नित चीत ॥२॥گوبںد بسَے نتا نت چیِت ۔۔۲۔۔

ਮਾਇਆ ਤਪਤਿ ਬੁਝਿਆ ਅੰਗਿਆਰੁ ॥maiaa tapat bujhiaa a(n)giaar ||माइआ तपति बुझिआ अंगिआरु ॥مااآ تپت بُجھآ اںگآر ۔۔

ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥man sa(n)tokh naam aadhaar ||मनि संतोखु नामु आधारु ॥من سںتوکھ نام آدھار ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ॥jal thal poor rahe prabh suaamee ||जलि थलि पूरि रहे प्रभ सुआमी ॥جل تھلِ پُور رهے پربھ سُآمیِ ۔۔

ਜਤ ਪੇਖਉ ਤਤ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥੩॥jat pekhau tat a(n)tarajaamee ||3||जत पेखउ तत अंतरजामी ॥३॥جت پےکھا تت اںترجامیِ ۔۔۳۔۔

ਅਪਨੀ ਭਗਤਿ ਆਪ ਹੀ ਦ੍ਰਿੜਾਈ ॥apanee bhagat aap hee dhiraRaiee ||अपनी भगति आप ही दृड़ाई ॥اپنیِ بھگت آپ هیِ درڑاای ۔۔

ਪੂਰਬ ਲਿਖਤੁ ਮਿਲਿਆ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥poorab likhat miliaa mere bhaiee ||पूरब लिखतु मिलिआ मेरे भाई ॥پُورب لکھت ملآ مےرے بھاای ۔۔

ਜਿਸੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਪੂਰਨ ਸਾਜ ॥jis kirapaa kare tis pooran saaj ||जिसु कृपा करे तिसु पूरन साज ॥جِس ک®پا کرے تس پُورن ساج ۔۔

ਕਬੀਰ ਕੋ ਸੁਆਮੀ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜ ॥੪॥੪੦॥kabeer ko suaamee gareeb nivaaj ||4||40||कबीर को सुआमी गरीब निवाज ॥४॥४०॥کبیِر کو سُآمیِ گریِب نواج ۔۔۴۔۔۴۰۔۔

ਜਲਿ ਹੈ ਸੂਤਕੁ ਥਲਿ ਹੈ ਸੂਤਕੁ ਸੂਤਕ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥jal hai sootak thal hai sootak sootak opat hoiee ||जलि है सूतकु थलि है सूतकु सूतक ओपति होई ॥جل هَے سُوتک تھلِ هَے سُوتک سُوتک اوپت هوای ۔۔

ਜਨਮੇ ਸੂਤਕੁ ਮੂਏ ਫੁਨਿ ਸੂਤਕੁ ਸੂਤਕ ਪਰਜ ਬਿਗੋਈ ॥੧॥janame sootak mooe fun sootak sootak paraj bigoiee ||1||जनमे सूतकु मूए फुनि सूतकु सूतक परज बिगोई ॥१॥جنمے سُوتک مُواے پھُن سُوتک سُوتک پرج بگوای ۔۔۱۔۔

ਕਹੁ ਰੇ ਪੰਡੀਆ ਕਉਨ ਪਵੀਤਾ ॥kahu re pa(n)ddeeaa kaun paveetaa ||कहु रे पंडीआ कउन पवीता ॥کهُ رے پںڈیِآ کان پویِتا ۔۔

ਐਸਾ ਗਿਆਨੁ ਜਪਹੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aaisaa giaan japahu mere meetaa ||1|| rahaau ||ऐसा गिआनु जपहु मेरे मीता ॥१॥ रहाउ ॥اَےسا گآن جپهُ مےرے میِتا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨੈਨਹੁ ਸੂਤਕੁ ਬੈਨਹੁ ਸੂਤਕੁ ਸੂਤਕੁ ਸ੍ਰਵਨੀ ਹੋਈ ॥nainahu sootak bainahu sootak sootak sravanee hoiee ||नैनहु सूतकु बैनहु सूतकु सूतकु स्रवनी होई ॥نَےنهُ سُوتک بَےنهُ سُوتک سُوتک سرونیِ هوای ۔۔

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸੂਤਕੁ ਲਾਗੈ ਸੂਤਕੁ ਪਰੈ ਰਸੋਈ ॥੨॥uooThat baiThat sootak laagai sootak parai rasoiee ||2||ऊठत बैठत सूतकु लागै सूतकु परै रसोई ॥२॥اُوٹھت بَےٹھت سُوتک لاگَے سُوتک پرَے رسوای ۔۔۲۔۔

ਫਾਸਨ ਕੀ ਬਿਧਿ ਸਭੁ ਕੋਊ ਜਾਨੈ ਛੂਟਨ ਕੀ ਇਕੁ ਕੋਈ ॥faasan kee bidh sabh kouoo jaanai chhooTan kee ik koiee ||फासन की बिधि सभु कोऊ जानै छूटन की इकु कोई ॥پھاسن کیِ بدھ سبھ کواُو جانَے چھُوٹن کیِ اک کوای ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰੈ ਸੂਤਕੁ ਤਿਨੈ ਨ ਹੋਈ ॥੩॥੪੧॥keh kabeer raam ridhai bichaarai sootak tinai na hoiee ||3||41||कहि कबीर रामु रिदै बिचारै सूतकु तिनै न होई ॥३॥४१॥کهِ کبیِر رام ردَے بچارَے سُوتک تنَے ن هوای ۔۔۳۔۔۴۱۔۔

ਗਉੜੀ ॥gauRee ||गउड़ी ॥گاڑیِ ۔۔

ਝਗਰਾ ਏਕੁ ਨਿਬੇਰਹੁ ਰਾਮ ॥jhagaraa ek niberahu raam ||झगरा एकु निबेरहु राम ॥جھگرا اےک نبےرهُ رام ۔۔

ਜਉ ਤੁਮ ਅਪਨੇ ਜਨ ਸੌ ਕਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jau tum apane jan sau kaam ||1|| rahaau ||जउ तुम अपने जन सौ कामु ॥१॥ रहाउ ॥جا تُم اپنے جن سَو کام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਬਡਾ ਕਿ ਜਾ ਸਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥eih man baddaa k jaa sau man maaniaa ||इहु मनु बडा कि जा सउ मनु मानिआ ॥ِاهُ من بڈا ک جا سا من مانآ ۔۔

ਰਾਮੁ ਬਡਾ ਕੈ ਰਾਮਹਿ ਜਾਨਿਆ ॥੧॥raam baddaa kai raameh jaaniaa ||1||रामु बडा कै रामहि जानिआ ॥१॥رام بڈا کَے رامه جانآ ۔۔۱۔۔

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਡਾ ਕਿ ਜਾਸੁ ਉਪਾਇਆ ॥brahamaa baddaa k jaas upaiaa ||ब्रहमा बडा कि जासु उपाइआ ॥برهما بڈا ک جاس اُپاایا ۔۔

ਬੇਦੁ ਬਡਾ ਕਿ ਜਹਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ॥੨॥bedh baddaa k jahaa(n) te aaiaa ||2||बेदु बडा कि जहाँ ते आइआ ॥२॥بےد بڈا ک جهاں تے آایا ۔۔۲۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਹਉ ਭਇਆ ਉਦਾਸੁ ॥keh kabeer hau bhiaa udhaas ||कहि कबीर हउ भइआ उदासु ॥کهِ کبیِر ها بھایا اُداس ۔۔

ਤੀਰਥੁ ਬਡਾ ਕਿ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ॥੩॥੪੨॥teerath baddaa k har kaa dhaas ||3||42||तीरथु बडा कि हरि का दासु ॥३॥४२॥تیِرتھ بڈا ک هر کا داس ۔۔۳۔۔۴۲۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਚੇਤੀ ॥raag gauRee chetee ||रागु गउड़ी चेती ॥راگ گاڑیِ چےتیِ ۔۔

ਦੇਖੌ ਭਾਈ ਗੵਾਨ ਕੀ ਆਈ ਆਂਧੀ ॥dhekhau bhaiee gayeaan kee aaiee aa(n)dhee ||देखौ भाई ग्यान की आई आँधी ॥دےکھَو بھاای گےان کیِ آای آںدھیِ ۔۔

ਸਭੈ ਉਡਾਨੀ ਭ੍ਰਮ ਕੀ ਟਾਟੀ ਰਹੈ ਨ ਮਾਇਆ ਬਾਂਧੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sabhai uddaanee bhram kee TaaTee rahai na maiaa baa(n)dhee ||1|| rahaau ||सभै उडानी भ्रम की टाटी रहै न माइआ बाँधी ॥१॥ रहाउ ॥سبھَے اُڈانیِ بھرم کیِ ٹاٹیِ رهَے ن مااآ باںدھیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੁਚਿਤੇ ਕੀ ਦੁਇ ਥੂਨਿ ਗਿਰਾਨੀ ਮੋਹ ਬਲੇਡਾ ਟੂਟਾ ॥dhuchite kee dhui thoon giraanee moh baleddaa TooTaa ||दुचिते की दुइ थूनि गिरानी मोह बलेडा टूटा ॥دُچتے کیِ دُا تھٌ گرانیِ موه بلےڈا ٹُوٹا ۔۔

ਤਿਸਨਾ ਛਾਨਿ ਪਰੀ ਧਰ ਊਪਰਿ ਦੁਰਮਤਿ ਭਾਂਡਾ ਫੂਟਾ ॥੧॥tisanaa chhaan paree dhar uoopar dhuramat bhaa(n)ddaa fooTaa ||1||तिसना छानि परी धर ऊपरि दुरमति भाँडा फूटा ॥१॥تِسنا چھان پریِ دھر اُوپر دُرمت بھاںڈا پھُوٹا ۔۔۱۔۔