Ang 330 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੩੦)

ਜਬ ਨ ਹੋਇ ਰਾਮ ਨਾਮ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jab na hoi raam naam adhaaraa ||1|| rahaau ||जब न होइ राम नाम अधारा ॥१॥ रहाउ ॥جب ن هوا رام نام ادھارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਖੋਜਉ ਅਸਮਾਨ ॥kahu kabeer khojau asamaan ||कहु कबीर खोजउ असमान ॥کهُ کبیِر کھوجا اسمان ۔۔

ਰਾਮ ਸਮਾਨ ਨ ਦੇਖਉ ਆਨ ॥੨॥੩੪॥raam samaan na dhekhau aan ||2||34||राम समान न देखउ आन ॥२॥३४॥رام سمان ن دےکھا آن ۔۔۲۔۔۳۴۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਜਿਹ ਸਿਰਿ ਰਚਿ ਰਚਿ ਬਾਧਤ ਪਾਗ ॥jeh sir rach rach baadhat paag ||जिह सिरि रचि रचि बाधत पाग ॥جِه سر رچِ رچِ بادھت پاگ ۔۔

ਸੋ ਸਿਰੁ ਚੁੰਚ ਸਵਾਰਹਿ ਕਾਗ ॥੧॥so sir chu(n)ch savaareh kaag ||1||सो सिरु चुँच सवारहि काग ॥१॥سو سر چُںچ سواره کاگ ۔۔۱۔۔

ਇਸੁ ਤਨ ਧਨ ਕੋ ਕਿਆ ਗਰਬਈਆ ॥eis tan dhan ko kiaa garabieeaa ||इसु तन धन को किआ गरबईआ ॥ِاس تن دھن کو کآ گربایآ ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਕਾਹੇ ਨ ਦ੍ਰਿੜੑੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam naam kaahe na dhiraR(h)eeaa ||1|| rahaau ||राम नामु काहे न दृड़्ड़ीआ ॥१॥ रहाउ ॥رام نام کاهے ن درڑھیِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥kahat kabeer sunahu man mere ||कहत कबीर सुनहु मन मेरे ॥کهت کبیِر سُنهُ من مےرے ۔۔

ਇਹੀ ਹਵਾਲ ਹੋਹਿਗੇ ਤੇਰੇ ॥੨॥੩੫॥eihee havaal hohige tere ||2||35||इही हवाल होहिगे तेरे ॥२॥३५॥ِاهیِ هوال هوهگے تےرے ۔۔۲۔۔۳۵۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਕੇ ਪਦੇ ਪੈਤੀਸ ॥gauRee guaareree ke padhe paitees ||गउड़ी गुआरेरी के पदे पैतीस ॥گاڑیِ گُآرےریِ کے پدے پَےتیِس ۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਅਸਟਪਦੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਕੀraag gauRee guaareree asaTapadhee kabeer jee keeरागु गउड़ी गुआरेरी असटपदी कबीर जी कीراگ گاڑیِ گُآرےریِ اسٹپدیِ کبیِر جیِ کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੁਖੁ ਮਾਂਗਤ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ਆਵੈ ॥sukh maa(n)gat dhukh aagai aavai ||सुखु माँगत दुखु आगै आवै ॥سُکھ ماںگت دُکھ آگَے آوَے ۔۔

ਸੋ ਸੁਖੁ ਹਮਹੁ ਨ ਮਾਂਗਿਆ ਭਾਵੈ ॥੧॥so sukh hamahu na maa(n)giaa bhaavai ||1||सो सुखु हमहु न माँगिआ भावै ॥१॥سو سُکھ همهُ ن ماںگآ بھاوَے ۔۔۱۔۔

ਬਿਖਿਆ ਅਜਹੁ ਸੁਰਤਿ ਸੁਖ ਆਸਾ ॥bikhiaa ajahu surat sukh aasaa ||बिखिआ अजहु सुरति सुख आसा ॥بِکھآ اجهُ سُرت سُکھ آسا ۔۔

ਕੈਸੇ ਹੋਈ ਹੈ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨਿਵਾਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaise hoiee hai raajaa raam nivaasaa ||1|| rahaau ||कैसे होई है राजा राम निवासा ॥१॥ रहाउ ॥کَےسے هوای هَے راجا رام نواسا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਸੁ ਸੁਖ ਤੇ ਸਿਵ ਬ੍ਰਹਮ ਡਰਾਨਾ ॥eis sukh te siv braham ddaraanaa ||इसु सुख ते सिव ब्रहम डराना ॥ِاس سُکھ تے سو برهم ڈرانا ۔۔

ਸੋ ਸੁਖੁ ਹਮਹੁ ਸਾਚੁ ਕਰਿ ਜਾਨਾ ॥੨॥so sukh hamahu saach kar jaanaa ||2||सो सुखु हमहु साचु करि जाना ॥२॥سو سُکھ همهُ ساچ کر جانا ۔۔۲۔۔

ਸਨਕਾਦਿਕ ਨਾਰਦ ਮੁਨਿ ਸੇਖਾ ॥sanakaadhik naaradh mun sekhaa ||सनकादिक नारद मुनि सेखा ॥سنکادک نارد مُن سےکھا ۔۔

ਤਿਨ ਭੀ ਤਨ ਮਹਿ ਮਨੁ ਨਹੀ ਪੇਖਾ ॥੩॥tin bhee tan meh man nahee pekhaa ||3||तिन भी तन महि मनु नही पेखा ॥३॥تٍن بھیِ تن مهِ من نهیِ پےکھا ۔۔۳۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਕੋਈ ਖੋਜਹੁ ਭਾਈ ॥eis man kau koiee khojahu bhaiee ||इसु मन कउ कोई खोजहु भाई ॥ِاس من کا کوای کھوجهُ بھاای ۔۔

ਤਨ ਛੂਟੇ ਮਨੁ ਕਹਾ ਸਮਾਈ ॥੪॥tan chhooTe man kahaa samaiee ||4||तन छूटे मनु कहा समाई ॥४॥تن چھُوٹے من کها سماای ۔۔۴۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੈਦੇਉ ਨਾਮਾਂ ॥gur parasaadhee jaidheau naamaa(n) ||गुर परसादी जैदेउ नामाँ ॥گُر پرسادیِ جَےدےا ناماں ۔۔

ਭਗਤਿ ਕੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਇਨ ਹੀ ਹੈ ਜਾਨਾਂ ॥੫॥bhagat kai prem in hee hai jaanaa(n) ||5||भगति कै प्रेमि इन ही है जानाँ ॥५॥بھگت کَے پرےم ان هیِ هَے جاناں ۔۔۵۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਨਹੀ ਆਵਨ ਜਾਨਾ ॥eis man kau nahee aavan jaanaa ||इसु मन कउ नही आवन जाना ॥ِاس من کا نهیِ آون جانا ۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਤਿਨਿ ਸਾਚੁ ਪਛਾਨਾ ॥੬॥jis kaa bharam giaa tin saach pachhaanaa ||6||जिस का भरमु गइआ तिनि साचु पछाना ॥६॥جِس کا بھرم گایا تن ساچ پچھانا ۔۔۶۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਕਾਈ ॥eis man kau roop na rekhiaa kaiee ||इसु मन कउ रूपु न रेखिआ काई ॥ِاس من کا رُوپ ن رےکھآ کاای ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਹੋਇਆ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਸਮਾਈ ॥੭॥hukame hoiaa hukam boojh samaiee ||7||हुकमे होइआ हुकमु बूझि समाई ॥७॥هُکمے هواآ هُکم بُوجھ سماای ۔۔۷۔۔

ਇਸ ਮਨ ਕਾ ਕੋਈ ਜਾਨੈ ਭੇਉ ॥eis man kaa koiee jaanai bheau ||इस मन का कोई जानै भेउ ॥ِاس من کا کوای جانَے بھےا ۔۔

ਇਹ ਮਨਿ ਲੀਣ ਭਏ ਸੁਖਦੇਉ ॥੮॥eeh man leen bhe sukhadheau ||8||इह मनि लीण भए सुखदेउ ॥८॥ِاه من لیِݨ بھاے سُکھدےا ۔۔۸۔۔

ਜੀਉ ਏਕੁ ਅਰੁ ਸਗਲ ਸਰੀਰਾ ॥jeeau ek ar sagal sareeraa ||जीउ एकु अरु सगल सरीरा ॥جیِا اےک ار سگل سریِرا ۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਰਵਿ ਰਹੇ ਕਬੀਰਾ ॥੯॥੧॥੩੬॥eis man kau rav rahe kabeeraa ||9||1||36||इसु मन कउ रवि रहे कबीरा ॥९॥१॥३६॥ِاس من کا رو رهے کبیِرا ۔۔۹۔۔۱۔۔۳۶۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ॥gauRee guaareree ||गउड़ी गुआरेरी ॥گاڑیِ گُآرےریِ ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਏਕ ਨਾਮ ਜੋ ਜਾਗੇ ॥ahinis ek naam jo jaage ||अहिनिसि एक नाम जो जागे ॥اهٍنس اےک نام جو جاگے ۔۔

ਕੇਤਕ ਸਿਧ ਭਏ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ketak sidh bhe liv laage ||1|| rahaau ||केतक सिध भए लिव लागे ॥१॥ रहाउ ॥کےتک سدھ بھاے لو لاگے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਧਕ ਸਿਧ ਸਗਲ ਮੁਨਿ ਹਾਰੇ ॥saadhak sidh sagal mun haare ||साधक सिध सगल मुनि हारे ॥سادھک سدھ سگل مُن هارے ۔۔

ਏਕ ਨਾਮ ਕਲਿਪ ਤਰ ਤਾਰੇ ॥੧॥ek naam kalip tar taare ||1||एक नाम कलिप तर तारे ॥१॥اےک نام کلپ تر تارے ۔۔۱۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਹਰੇ ਸੁ ਹੋਹਿ ਨ ਆਨਾ ॥jo har hare su hoh na aanaa ||जो हरि हरे सु होहि न आना ॥جو هر هرے سُ هوه ن آنا ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਨਾਮ ਪਛਾਨਾ ॥੨॥੩੭॥keh kabeer raam naam pachhaanaa ||2||37||कहि कबीर राम नाम पछाना ॥२॥३७॥کهِ کبیِر رام نام پچھانا ۔۔۲۔۔۳۷۔۔

ਗਉੜੀ ਭੀ ਸੋਰਠਿ ਭੀ ॥gauRee bhee soraTh bhee ||गउड़ी भी सोरठि भी ॥گاڑیِ بھیِ سورٹھ بھیِ ۔۔

ਰੇ ਜੀਅ ਨਿਲਜ ਲਾਜ ਤੋੁਹਿ ਨਾਹੀ ॥re jeea nilaj laaj tuoh naahee ||रे जीअ निलज लाज तुोहि नाही ॥رے جیِا نلج لاج تُوه ناهیِ ۔۔

ਹਰਿ ਤਜਿ ਕਤ ਕਾਹੂ ਕੇ ਜਾਂਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har taj kat kaahoo ke jaa(n)hee ||1|| rahaau ||हरि तजि कत काहू के जाँही ॥१॥ रहाउ ॥هر تجِ کت کاهُو کے جاںهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਊਚਾ ਹੋਈ ॥jaa ko Thaakur uoochaa hoiee ||जा को ठाकुरु ऊचा होई ॥جا کو ٹھاکر اُوچا هوای ۔۔

ਸੋ ਜਨੁ ਪਰ ਘਰ ਜਾਤ ਨ ਸੋਹੀ ॥੧॥so jan par ghar jaat na sohee ||1||सो जनु पर घर जात न सोही ॥१॥سو جن پر گھر جات ن سوهیِ ۔۔۱۔۔

ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥so saahib rahiaa bharapoor ||सो साहिबु रहिआ भरपूरि ॥سو ساهب رهِآ بھرپُور ۔۔

ਸਦਾ ਸੰਗਿ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਦੂਰਿ ॥੨॥sadhaa sa(n)g naahee har dhoor ||2||सदा संगि नाही हरि दूरि ॥२॥سدا سںگ ناهیِ هر دُور ۔۔۲۔۔

ਕਵਲਾ ਚਰਨ ਸਰਨ ਹੈ ਜਾ ਕੇ ॥kavalaa charan saran hai jaa ke ||कवला चरन सरन है जा के ॥کولا چرن سرن هَے جا کے ۔۔

ਕਹੁ ਜਨ ਕਾ ਨਾਹੀ ਘਰ ਤਾ ਕੇ ॥੩॥kahu jan kaa naahee ghar taa ke ||3||कहु जन का नाही घर ता के ॥३॥کهُ جن کا ناهیِ گھر تا کے ۔۔۳۔۔

ਸਭੁ ਕੋਊ ਕਹੈ ਜਾਸੁ ਕੀ ਬਾਤਾ ॥sabh kouoo kahai jaas kee baataa ||सभु कोऊ कहै जासु की बाता ॥سبھ کواُو کهَے جاس کیِ باتا ۔۔

ਸੋ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਨਿਜ ਪਤਿ ਹੈ ਦਾਤਾ ॥੪॥so sa(n)mrath nij pat hai dhaataa ||4||सो संम्रथु निज पति है दाता ॥४॥سو سںمرتھ نج پت هَے داتا ۔۔۴۔۔

ਕਹੈ ਕਬੀਰੁ ਪੂਰਨ ਜਗ ਸੋਈ ॥kahai kabeer pooran jag soiee ||कहै कबीरु पूरन जग सोई ॥کهَے کبیِر پُورن جگ سوای ۔۔

ਜਾ ਕੇ ਹਿਰਦੈ ਅਵਰੁ ਨ ਹੋਈ ॥੫॥੩੮॥jaa ke hiradhai avar na hoiee ||5||38||जा के हिरदै अवरु न होई ॥५॥३८॥جا کے هردَے اور ن هوای ۔۔۵۔۔۳۸۔۔