Ang 329 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੨੯)

ਮਨਹਿ ਮਾਰਿ ਕਵਨ ਸਿਧਿ ਥਾਪੀ ॥੧॥maneh maar kavan sidh thaapee ||1||मनहि मारि कवन सिधि थापी ॥१॥منه مار کون سدھ تھاپیِ ۔۔۱۔۔

ਕਵਨੁ ਸੁ ਮੁਨਿ ਜੋ ਮਨੁ ਮਾਰੈ ॥kavanu su mun jo man maarai ||कवनु सु मुनि जो मनु मारै ॥کون سُ مُن جو من مارَے ۔۔

ਮਨ ਕਉ ਮਾਰਿ ਕਹਹੁ ਕਿਸੁ ਤਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man kau maar kahahu kis taarai ||1|| rahaau ||मन कउ मारि कहहु किसु तारै ॥१॥ रहाउ ॥من کا مار کههُ کس تارَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਬੋਲੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥man a(n)tar bolai sabh koiee ||मन अंतरि बोलै सभु कोई ॥من اںتر بولَے سبھ کوای ۔۔

ਮਨ ਮਾਰੇ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੨॥man maare bin bhagat na hoiee ||2||मन मारे बिनु भगति न होई ॥२॥من مارے بن بھگت ن هوای ۔۔۲۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜੋ ਜਾਨੈ ਭੇਉ ॥kahu kabeer jo jaanai bheau ||कहु कबीर जो जानै भेउ ॥کهُ کبیِر جو جانَے بھےا ۔۔

ਮਨੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਦੇਉ ॥੩॥੨੮॥man madhusoodhan tirabhavan dheau ||3||28||मनु मधुसूदनु तृभवण देउ ॥३॥२८॥من مدھسُودن تربھوݨ دےا ۔۔۳۔۔۲۸۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਓਇ ਜੁ ਦੀਸਹਿ ਅੰਬਰਿ ਤਾਰੇ ॥oi ju dheeseh a(n)bar taare ||ओइ जु दीसहि अंबरि तारे ॥اوِا جُ دیِسه اںبر تارے ۔۔

ਕਿਨਿ ਓਇ ਚੀਤੇ ਚੀਤਨਹਾਰੇ ॥੧॥kin oi cheete cheetanahaare ||1||किनि ओइ चीते चीतनहारे ॥१॥کٍن اوِا چیِتے چیِتنهارے ۔۔۱۔۔

ਕਹੁ ਰੇ ਪੰਡਿਤ ਅੰਬਰੁ ਕਾ ਸਿਉ ਲਾਗਾ ॥kahu re pa(n)ddit a(n)bar kaa siau laagaa ||कहु रे पंडित अंबरु का सिउ लागा ॥کهُ رے پںڈت اںبر کا سا لاگا ۔۔

ਬੂਝੈ ਬੂਝਨਹਾਰੁ ਸਭਾਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥boojhai boojhanahaar sabhaagaa ||1|| rahaau ||बूझै बूझनहारु सभागा ॥१॥ रहाउ ॥بُوجھَے بُوجھنهار سبھاگا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੂਰਜ ਚੰਦੁ ਕਰਹਿ ਉਜੀਆਰਾ ॥sooraj cha(n)dh kareh ujeeaaraa ||सूरज चंदु करहि उजीआरा ॥سُورج چںد کره اُجیِآرا ۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਪਸਰਿਆ ਬ੍ਰਹਮ ਪਸਾਰਾ ॥੨॥sabh meh pasariaa braham pasaaraa ||2||सभ महि पसरिआ ब्रहम पसारा ॥२॥سبھ مهِ پسرآ برهم پسارا ۔۔۲۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਾਨੈਗਾ ਸੋਇ ॥kahu kabeer jaanaigaa soi ||कहु कबीर जानैगा सोइ ॥کهُ کبیِر جانَےگا سوا ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਮੁਖਿ ਰਾਮੈ ਹੋਇ ॥੩॥੨੯॥hiradhai raam mukh raamai hoi ||3||29||हिरदै रामु मुखि रामै होइ ॥३॥२९॥هِردَے رام مُکھ رامَے هوا ۔۔۳۔۔۲۹۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਬੇਦ ਕੀ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਾਈ ॥bedh kee putree si(n)mirat bhaiee ||बेद की पुत्री सिंमृति भाई ॥بےد کیِ پُتریِ سںمرت بھاای ۔۔

ਸਾਂਕਲ ਜੇਵਰੀ ਲੈ ਹੈ ਆਈ ॥੧॥saa(n)kal jevaree lai hai aaiee ||1||साँकल जेवरी लै है आई ॥१॥ساںکل جےوریِ لَے هَے آای ۔۔۱۔۔

ਆਪਨ ਨਗਰੁ ਆਪ ਤੇ ਬਾਧਿਆ ॥aapan nagar aap te baadhiaa ||आपन नगरु आप ते बाधिआ ॥آپن نگر آپ تے بادھآ ۔۔

ਮੋਹ ਕੈ ਫਾਧਿ ਕਾਲ ਸਰੁ ਸਾਂਧਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥moh kai faadh kaal sar saa(n)dhiaa ||1|| rahaau ||मोह कै फाधि काल सरु साँधिआ ॥१॥ रहाउ ॥موه کَے پھادھ کال سر ساںدھآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਟੀ ਨ ਕਟੈ ਤੂਟਿ ਨਹ ਜਾਈ ॥kaTee na kaTai tooT neh jaiee ||कटी न कटै तूटि नह जाई ॥کٹیِ ن کٹَے تُوٹ نه جاای ۔۔

ਸਾ ਸਾਪਨਿ ਹੋਇ ਜਗ ਕਉ ਖਾਈ ॥੨॥saa saapan hoi jag kau khaiee ||2||सा सापनि होइ जग कउ खाई ॥२॥سا ساپن هوا جگ کا کھاای ۔۔۲۔۔

ਹਮ ਦੇਖਤ ਜਿਨਿ ਸਭੁ ਜਗੁ ਲੂਟਿਆ ॥ham dhekhat jin sabh jag looTiaa ||हम देखत जिनि सभु जगु लूटिआ ॥هم دےکھت جن سبھ جگ لُوٹآ ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਮੈ ਰਾਮ ਕਹਿ ਛੂਟਿਆ ॥੩॥੩੦॥kahu kabeer mai raam keh chhooTiaa ||3||30||कहु कबीर मै राम कहि छूटिआ ॥३॥३०॥کهُ کبیِر مَے رام کهِ چھُوٹآ ۔۔۳۔۔۳۰۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਦੇਇ ਮੁਹਾਰ ਲਗਾਮੁ ਪਹਿਰਾਵਉ ॥dhei muhaar lagaam pahiraavau ||देइ मुहार लगामु पहिरावउ ॥دےا مُهار لگام پهِراوا ۔۔

ਸਗਲ ਤ ਜੀਨੁ ਗਗਨ ਦਉਰਾਵਉ ॥੧॥sagal ta jeen gagan dhauraavau ||1||सगल त जीनु गगन दउरावउ ॥१॥سگل ت جیٍن گگن داراوا ۔۔۱۔۔

ਅਪਨੈ ਬੀਚਾਰਿ ਅਸਵਾਰੀ ਕੀਜੈ ॥apanai beechaar asavaaree keejai ||अपनै बीचारि असवारी कीजै ॥اپنَے بیِچار اسواریِ کیِجَے ۔۔

ਸਹਜ ਕੈ ਪਾਵੜੈ ਪਗੁ ਧਰਿ ਲੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sahaj kai paavaRai pag dhar leejai ||1|| rahaau ||सहज कै पावड़ै पगु धरि लीजै ॥१॥ रहाउ ॥سهج کَے پاوڑَے پگ دھر لیِجَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਲੁ ਰੇ ਬੈਕੁੰਠ ਤੁਝਹਿ ਲੇ ਤਾਰਉ ॥chal re baiku(n)Th tujheh le taarau ||चलु रे बैकुँठ तुझहि ले तारउ ॥چل رے بَےکںٹھ تُجھه لے تارا ۔۔

ਹਿਚਹਿ ਤ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਚਾਬੁਕ ਮਾਰਉ ॥੨॥hicheh ta prem kai chaabuk maarau ||2||हिचहि त प्रेम कै चाबुक मारउ ॥२॥هِچه ت پرےم کَے چابک مارا ۔۔۲۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਭਲੇ ਅਸਵਾਰਾ ॥ ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਤੇ ਰਹਹਿ ਨਿਰਾਰਾ ॥੩॥੩੧॥kahat kabeer bhale asavaaraa || bedh kateb te raheh niraaraa ||3||31||कहत कबीर भले असवारा ॥ बेद कतेब ते रहहि निरारा ॥३॥३१॥کهت کبیِر بھلے اسوارا ۔۔ بےد کتےب تے رههِ نرارا ۔۔۳۔۔۳۱۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਜਿਹ ਮੁਖਿ ਪਾਂਚਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਏ ॥jeh mukh paa(n)chau a(n)mirat khaae ||जिह मुखि पाँचउ अंमृत खाए ॥جِه مُکھ پاںچا اںمرت کھااے ۔۔

ਤਿਹ ਮੁਖ ਦੇਖਤ ਲੂਕਟ ਲਾਏ ॥੧॥teh mukh dhekhat lookaT laae ||1||तिह मुख देखत लूकट लाए ॥१॥تِه مُکھ دےکھت لُوکٹ لااے ۔۔۱۔۔

ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਰਾਮ ਰਾਇ ਕਾਟਹੁ ਮੇਰਾ ॥eik dhukh raam rai kaaTahu meraa ||इकु दुखु राम राइ काटहु मेरा ॥ِاک دُکھ رام راا کاٹهُ مےرا ۔۔

ਅਗਨਿ ਦਹੈ ਅਰੁ ਗਰਭ ਬਸੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥agan dhahai ar garabh baseraa ||1|| rahaau ||अगनि दहै अरु गरभ बसेरा ॥१॥ रहाउ ॥اگن دهَے ار گربھ بسےرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਇਆ ਬਿਗੂਤੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਤੀ ॥kaiaa bigootee bahu bidh bhaatee ||काइआ बिगूती बहु बिधि भाती ॥کااآ بگُوتیِ بهُ بدھ بھاتیِ ۔۔

ਕੋ ਜਾਰੇ ਕੋ ਗਡਿ ਲੇ ਮਾਟੀ ॥੨॥ko jaare ko gadd le maaTee ||2||को जारे को गडि ले माटी ॥२॥کو جارے کو گڈ لے ماٹیِ ۔۔۲۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਚਰਣ ਦਿਖਾਵਹੁ ॥kahu kabeer har charan dhikhaavahu ||कहु कबीर हरि चरण दिखावहु ॥کهُ کبیِر هر چرݨ دکھاوهُ ۔۔

ਪਾਛੈ ਤੇ ਜਮੁ ਕਿਉ ਨ ਪਠਾਵਹੁ ॥੩॥੩੨॥paachhai te jam kiau na paThaavahu ||3||32||पाछै ते जमु किउ न पठावहु ॥३॥३२॥پاچھَے تے جم کا ن پٹھاوهُ ۔۔۳۔۔۳۲۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਆਪੇ ਪਾਵਕੁ ਆਪੇ ਪਵਨਾ ॥aape paavak aape pavanaa ||आपे पावकु आपे पवना ॥آپے پاوک آپے پونا ۔۔

ਜਾਰੈ ਖਸਮੁ ਤ ਰਾਖੈ ਕਵਨਾ ॥੧॥jaarai khasam ta raakhai kavanaa ||1||जारै खसमु त राखै कवना ॥१॥جارَے کھسم ت راکھَے کونا ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਜਪਤ ਤਨੁ ਜਰਿ ਕੀ ਨ ਜਾਇ ॥raam japat tan jar kee na jai ||राम जपत तनु जरि की न जाइ ॥رام جپت تن جر کیِ ن جاا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਚਿਤੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam naam chit rahiaa samai ||1|| rahaau ||राम नाम चितु रहिआ समाइ ॥१॥ रहाउ ॥رام نام چت رهِآ سماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾ ਕੋ ਜਰੈ ਕਾਹਿ ਹੋਇ ਹਾਨਿ ॥kaa ko jarai kaeh hoi haan ||का को जरै काहि होइ हानि ॥کا کو جرَے کاه هوا هان ۔۔

ਨਟ ਵਟ ਖੇਲੈ ਸਾਰਿਗਪਾਨਿ ॥੨॥naT vaT khelai saarigapaan ||2||नट वट खेलै सारिगपानि ॥२॥نٹ وٹ کھےلَے سارگپان ۔۔۲۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਅਖਰ ਦੁਇ ਭਾਖਿ ॥kahu kabeer akhar dhui bhaakh ||कहु कबीर अखर दुइ भाखि ॥کهُ کبیِر اکھر دُا بھاکھ ۔۔

ਹੋਇਗਾ ਖਸਮੁ ਤ ਲੇਇਗਾ ਰਾਖਿ ॥੩॥੩੩॥hoigaa khasam ta leigaa raakh ||3||33||होइगा खसमु त लेइगा राखि ॥३॥३३॥هواگا کھسم ت لےاگا راکھ ۔۔۳۔۔۳۳۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਦੁਪਦੇ ॥gauRee kabeer jee dhupadhe ||गउड़ी कबीर जी दुपदे ॥گاڑیِ کبیِر جیِ دُپدے ۔۔

ਨਾ ਮੈ ਜੋਗ ਧਿਆਨ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥naa mai jog dhiaan chit laiaa ||ना मै जोग धिआन चितु लाइआ ॥نا مَے جوگ دھآن چت لاایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੈਰਾਗ ਨ ਛੂਟਸਿ ਮਾਇਆ ॥੧॥bin bairaag na chhooTas maiaa ||1||बिनु बैराग न छूटसि माइआ ॥१॥بٍن بَےراگ ن چھُوٹس ماایا ۔۔۱۔۔

ਕੈਸੇ ਜੀਵਨੁ ਹੋਇ ਹਮਾਰਾ ॥kaise jeevan hoi hamaaraa ||कैसे जीवनु होइ हमारा ॥کَےسے جیِون هوا همارا ۔۔