Ang 33 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੩)

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਦ ਭੈ ਰਚੈ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥satagur miliaai sadh bhai rachai aap vasai man aai ||1||सतगुरि मिलिऐ सद भै रचै आपि वसै मनि आइ ॥१॥ستگر ملاَے سد بھَے رچَے آپ وسَے منِ آا ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥bhaiee re gurmukh boojhai koi ||भाई रे गुरमुखि बूझै कोइ ॥بھاای رے گُرمکھ بُوجھَے کوا ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin boojhe karam kamaavane janam padhaarath khoi ||1|| rahaau ||बिनु बूझे करम कमावणे जनमु पदारथु खोइ ॥१॥ रहाउ ॥بٍن بُوجھے کرم کماوݨے جنم پدارتھ کھوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਤਿਨੀ ਸਾਦੁ ਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਚਾਖੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥jinee chaakhiaa tinee saadh paiaa bin chaakhe bharam bhulai ||जिनी चाखिआ तिनी सादु पाइआ बिनु चाखे भरमि भुलाइ ॥جٍنیِ چاکھآ تنیِ ساد پاایا بن چاکھے بھرم بھُلاِا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥a(n)mrit saachaa naam hai kahanaa kachhoo na jai ||अंमृतु साचा नामु है कहणा कछू न जाइ ॥اںمرت ساچا نام هَے کهݨا کچھُو ن جاا ۔۔

ਪੀਵਤ ਹੂ ਪਰਵਾਣੁ ਭਇਆ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥peevat hoo paravaan bhiaa poorai sabadh samai ||2||पीवत हू परवाणु भइआ पूरै सबदि समाइ ॥२॥پیِوت هُو پرواݨ بھایا پُورَے سبد سماا ۔۔۲۔۔

ਆਪੇ ਦੇਇ ਤ ਪਾਈਐ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥aape dhei ta paieeaai hor karanaa kichhoo na jai ||आपे देइ त पाईऐ होरु करणा किछू न जाइ ॥آپے دےا ت پاایاَے هور کرݨا کچھُو ن جاا ۔۔

ਦੇਵਣ ਵਾਲੇ ਕੈ ਹਥਿ ਦਾਤਿ ਹੈ ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਪਾਇ ॥dhevan vaale kai hath dhaat hai guroo dhuaarai pai ||देवण वाले कै हथि दाति है गुरू दुआरै पाइ ॥دےوݨ والے کَے هتھ دات هَے گُرُو دُآرَے پاا ۔۔

ਜੇਹਾ ਕੀਤੋਨੁ ਤੇਹਾ ਹੋਆ ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥੩॥jehaa keeton tehaa hoaa jehe karam kamai ||3||जेहा कीतोनु तेहा होआ जेहे करम कमाइ ॥३॥جےها کیِتون تےها هوآ جےهے کرم کماا ۔۔۳۔۔

ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਿਰਮਲੁ ਨ ਹੋਇ ॥jat sat sa(n)jam naam hai vin naavai niramal na hoi ||जतु सतु संजमु नामु है विणु नावै निरमलु न होइ ॥جت ست سںجم نام هَے وݨ ناوَے نرمل ن هوِا ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥poorai bhaag naam man vasai sabadh milaavaa hoi ||पूरै भागि नामु मनि वसै सबदि मिलावा होइ ॥پُورَے بھاگ نام من وسَے سبد ملاوا هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਹੀ ਰੰਗਿ ਵਰਤਦਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੪॥੧੭॥੫੦॥naanak sahaje hee ra(n)g varatadhaa har gun paavai soi ||4||17||50||नानक सहजे ही रंगि वरतदा हरि गुण पावै सोइ ॥४॥१७॥५०॥نانک سهجے هیِ رںگ ورتدا هر گُݨ پاوَے سوا ۔۔۴۔۔۱۷۔۔۵۰۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਕਾਂਇਆ ਸਾਧੈ ਉਰਧ ਤਪੁ ਕਰੈ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਨ ਜਾਇ ॥kaa(n)iaa saadhai uradh tap karai vichahu haumai na jai ||काँइआ साधै उरध तपु करै विचहु हउमै न जाइ ॥کاںاآ سادھَے اُردھ تپ کرَے وچهُ هامَے ن جاا ۔۔

ਅਧਿਆਤਮ ਕਰਮ ਜੇ ਕਰੇ ਨਾਮੁ ਨ ਕਬ ਹੀ ਪਾਇ ॥adhiaatam karam je kare naam na kab hee pai ||अधिआतम करम जे करे नामु न कब ही पाइ ॥ادھآتم کرم جے کرے نام ن کب هیِ پاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥gur kai sabadh jeevat marai har naam vasai man aai ||1||गुर कै सबदि जीवतु मरै हरि नामु वसै मनि आइ ॥१॥گُر کَے سبد جیِوت مرَے هر نام وسَے منِ آا ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਭਜੁ ਸਤਗੁਰ ਸਰਣਾ ॥sun man mere bhaj satagur saranaa ||सुणि मन मेरे भजु सतगुर सरणा ॥سُݨ من مےرے بھج ستگر سرݨا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਛੁਟੀਐ ਬਿਖੁ ਭਵਜਲੁ ਸਬਦਿ ਗੁਰ ਤਰਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadhee chhuTeeaai bikh bhavajal sabadh gur taranaa ||1|| rahaau ||गुर परसादी छुटीऐ बिखु भवजलु सबदि गुर तरणा ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرسادیِ چھُٹیِاَے بکھ بھوجل سبد گُر ترݨا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਭਾ ਧਾਤੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਵਿਕਾਰੁ ॥trai gun sabhaa dhaat hai dhoojaa bhaau vikaar ||त्रै गुण सभा धातु है दूजा भाउ विकारु ॥ترَے گُݨ سبھا دھات هَے دُوجا بھاا وکار ۔۔

ਪੰਡਿਤੁ ਪੜੈ ਬੰਧਨ ਮੋਹ ਬਾਧਾ ਨਹ ਬੂਝੈ ਬਿਖਿਆ ਪਿਆਰਿ ॥pa(n)ddit paRai ba(n)dhan moh baadhaa neh boojhai bikhiaa piaar ||पंडितु पड़ै बंधन मोह बाधा नह बूझै बिखिआ पिआरि ॥پںڈت پڑَے بںدھن موه بادھا نه بُوجھَے بکھآ پآر ۔۔

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਛੂਟੈ ਚਉਥੈ ਪਦਿ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰੁ ॥੨॥satagur miliaai tirakuTee chhooTai chauthai padh mukat dhuaar ||2||सतगुरि मिलिऐ तृकुटी छूटै चउथै पदि मुकति दुआरु ॥२॥ستگر ملاَے ترکٹیِ چھُوٹَے چاتھَے پدِ مُکت دُآر ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਮਾਰਗੁ ਪਾਈਐ ਚੂਕੈ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥gur te maarag paieeaai chookai moh gubaar ||गुर ते मारगु पाईऐ चूकै मोहु गुबारु ॥گُر تے مارگ پاایاَے چُوکَے موهُ گُبار ۔۔

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾ ਉਧਰੈ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥sabadh marai taa udharai paae mokh dhuaar ||सबदि मरै ता उधरै पाए मोख दुआरु ॥سبد مرَے تا اُدھرَے پااے موکھ دُآر ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥੩॥gur parasaadhee mil rahai sach naam karataar ||3||गुर परसादी मिलि रहै सचु नामु करतारु ॥३॥گُر پرسادیِ مل رهَے سچ نام کرتار ۔۔۳۔۔

ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਅਤਿ ਸਬਲ ਹੈ ਛਡੇ ਨ ਕਿਤੈ ਉਪਾਇ ॥eih manooaa at sabal hai chhadde na kitai upai ||इहु मनूआ अति सबल है छडे न कितै उपाइ ॥ِاهُ منُوآ ات سبل هَے چھڈے ن کتَے اُپاا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਲਾਇਦਾ ਬਹੁਤੀ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥dhoojai bhai dhukh laidhaa bahutee dhei sajai ||दूजै भाइ दुखु लाइदा बहुती देइ सजाइ ॥دُوجَے بھاا دُکھ لاادا بهُتیِ دےا سجاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਗਵਾਇ ॥੪॥੧੮॥੫੧॥naanak naam lage se ubare haumai sabadh gavai ||4||18||51||नानक नामि लगे से उबरे हउमै सबदि गवाइ ॥४॥१८॥५१॥نانک نام لگے سے اُبرے هامَے سبد گواا ۔۔۴۔۔۱۸۔۔۵۱۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਦੇਇ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ॥kirapaa kare gur paieeaai har naamo dhei dhiraRai ||किरपा करे गुरु पाईऐ हरि नामो देइ दृड़ाइ ॥کِرپا کرے گُر پاایاَے هر نامو دےا درڑاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥bin gur kinai na paio birathaa janam gavai ||बिनु गुर किनै न पाइओ बिरथा जनमु गवाइ ॥بٍن گُر کنَے ن پاااو برتھا جنم گواا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥manmukh karam kamaavane dharageh milai sajai ||1||मनमुख करम कमावणे दरगह मिलै सजाइ ॥१॥منمکھ کرم کماوݨے درگه ملَے سجاا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਚੁਕਾਇ ॥man re dhoojaa bhaau chukai ||मन रे दूजा भाउ चुकाइ ॥من رے دُوجا بھاا چُکاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)tar terai har vasai gur sevaa sukh pai || rahaau ||अंतरि तेरै हरि वसै गुर सेवा सुखु पाइ ॥ रहाउ ॥اںتر تےرَے هر وسَے گُر سےوا سُکھ پاا ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਜਾ ਸਚਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥sach baanee sach sabadh hai jaa sach dhare piaar ||सचु बाणी सचु सबदु है जा सचि धरे पिआरु ॥سچ باݨیِ سچ سبد هَے جا سچ دھرے پآر ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰਿ ॥har kaa naam man vasai haumai karodh nivaar ||हरि का नामु मनि वसै हउमै क्रोधु निवारि ॥هر کا نام منِ وسَے هامَے ک®ودھ نوار ۔۔

ਮਨਿ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੨॥man niramal naam dhiaaieeaai taa paae mokh dhuaar ||2||मनि निरमल नामु धिआईऐ ता पाए मोख दुआरु ॥२॥من نرمل نام دھآایاَے تا پااے موکھ دُآر ۔۔۲۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜਗੁ ਬਿਨਸਦਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥haumai vich jag binasadhaa mar ja(n)mai aavai jai ||हउमै विचि जगु बिनसदा मरि जंमै आवै जाइ ॥هامَے وچ جگ بنسدا مرِ جںمَے آوَے جاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਜਾਸਨਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥manmukh sabadh na jaananee jaasan pat gavai ||मनमुख सबदु न जाणनी जासनि पति गवाइ ॥منمکھ سبد ن جاݨنیِ جاسن پت گواا ۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੩॥gur sevaa naau paieeaai sache rahai samai ||3||गुर सेवा नाउ पाईऐ सचे रहै समाइ ॥३॥گُر سےوا ناا پاایاَے سچے رهَے سماا ۔۔۳۔۔