Ang 32 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੨)

ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੀ ਜਗੁ ਫਿਰੀ ਨਾ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਨਾਲਿ ॥hau hau karatee jag firee naa dhan sa(n)pai naal ||हउ हउ करती जगु फिरी ना धनु संपै नालि ॥ها ها کرتیِ جگ پھریِ نا دھن سمپَے نال ۔۔

ਅੰਧੀ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਈ ਸਭ ਬਾਧੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥a(n)dhee naam na chetiee sabh baadhee jamakaal ||अंधी नामु न चेतई सभ बाधी जमकालि ॥اںدھیِ نام ن چےتای سبھ بادھیِ جمکال ۔۔

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਰਿਦੈ ਸਮਾਲਿ ॥੩॥satagur miliaai dhan paiaa har naamaa ridhai samaal ||3||सतगुरि मिलिऐ धनु पाइआ हरि नामा रिदै समालि ॥३॥ستگر ملاَے دھن پاایا هرِ ناما ردَے سمال ۔۔۳۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥naam rate se niramale gur kai sahaj subhai ||नामि रते से निरमले गुर कै सहजि सुभाइ ॥نام رتے سے نرملے گُر کَے سهج سُبھاا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਸਨਾ ਰਸਨ ਰਸਾਇ ॥man tan raataa ra(n)g siau rasanaa rasan rasai ||मनु तनु राता रंग सिउ रसना रसन रसाइ ॥من تن راتا رںگ سا رسنا رسن رساا ۔۔

ਨਾਨਕ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਜੋ ਹਰਿ ਧੁਰਿ ਛੋਡਿਆ ਲਾਇ ॥੪॥੧੪॥੪੭॥naanak ra(n)g na utarai jo har dhur chhoddiaa lai ||4||14||47||नानक रंगु न उतरै जो हरि धुरि छोडिआ लाइ ॥४॥१४॥४७॥نانک رںگ ن اُترَے جو هر دھُر چھوڈآ لاا ۔۔۴۔۔۱۴۔۔۴۷۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਭਗਤਿ ਕੀਜੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥gurmukh kirapaa kare bhagat keejai bin gur bhagat na hoiee ||गुरमुखि कृपा करे भगति कीजै बिनु गुर भगति न होई ॥گُرمکھ ک®پا کرے بھگت کیِجَے بن گُر بھگت ن هوای ۔۔

ਆਪੈ ਆਪੁ ਮਿਲਾਏ ਬੂਝੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਸੋਈ ॥aapai aap milaae boojhai taa niramal hovai soiee ||आपै आपु मिलाए बूझै ता निरमलु होवै सोई ॥آپَے آپ ملااے بُوجھَے تا نرمل هووَے سوای ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਾਚਾ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਈ ॥੧॥har jeeau saachaa saachee baanee sabadh milaavaa hoiee ||1||हरि जीउ साचा साची बाणी सबदि मिलावा होई ॥१॥هر جیِا ساچا ساچیِ باݨیِ سبد ملاوا هوای ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਭਗਤਿਹੀਣੁ ਕਾਹੇ ਜਗਿ ਆਇਆ ॥bhaiee re bhagatiheen kaahe jag aaiaa ||भाई रे भगतिहीणु काहे जगि आइआ ॥بھاای رے بھگتهیِݨ کاهے جگ آایا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥poore gur kee sev na keenee birathaa janam gavaiaa ||1|| rahaau ||पूरे गुर की सेव न कीनी बिरथा जनमु गवाइआ ॥१॥ रहाउ ॥پُورے گُر کیِ سےو ن کیٍنیِ برتھا جنم گواایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਏ ॥aape jagajeevan sukhadhaataa aape bakhas milaae ||आपे जगजीवनु सुखदाता आपे बखसि मिलाए ॥آپے جگجیِون سُکھداتا آپے بکھس ملااے ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਏ ਕਿਆ ਵੇਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕੋ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥jeea ja(n)t e kiaa vechaare kiaa ko aakh sunaae ||जीअ जंत ए किआ वेचारे किआ को आखि सुणाए ॥جیِا جںت اے کآ وےچارے کآ کو آکھ سُݨااے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇਇ ਵਡਾਈ ਆਪੇ ਸੇਵ ਕਰਾਏ ॥੨॥gurmukh aape dhei vaddaiee aape sev karaae ||2||गुरमुखि आपे देइ वडाई आपे सेव कराए ॥२॥گُرمکھ آپے دےا وڈاای آپے سےو کرااے ۔۔۲۔۔

ਦੇਖਿ ਕੁਟੰਬੁ ਮੋਹਿ ਲੋਭਾਣਾ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਈ ॥dhekh kuTa(n)b moh lobhaanaa chaladhiaa naal na jaiee ||देखि कुटंबु मोहि लोभाणा चलदिआ नालि न जाई ॥دےکھ کُٹںب موه لوبھاݨا چلدآ نال ن جاای ۔۔

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ਤਿਸ ਦੀ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥satagur sev gun nidhaan paiaa tis dhee keem na paiee ||सतगुरु सेवि गुण निधानु पाइआ तिस दी कीम न पाई ॥ستگر سےو گُݨ ندھان پاایا تس دیِ کیِم ن پاای ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਖਾ ਮੀਤੁ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੩॥har prabh sakhaa meet prabh meraa a(n)te hoi sakhaiee ||3||हरि प्रभु सखा मीतु प्रभु मेरा अंते होइ सखाई ॥३॥هر پربھ سکھا میِت پربھ مےرا اںتے هوا سکھاای ۔۔۳۔۔

ਆਪਣੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਆਪੁ ਨ ਜਾਈ ॥aapanai man chit kahai kahaae bin gur aap na jaiee ||आपणै मनि चिति कहै कहाए बिनु गुर आपु न जाई ॥آپݨَے من چتِ کهَے کهااے بن گُر آپ ن جاای ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਦਾਤਾ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਹੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥har jeeau dhaataa bhagat vachhal hai kar kirapaa ma(n)n vasaiee ||हरि जीउ दाता भगति वछलु है करि किरपा मंनि वसाई ॥هر جیِا داتا بھگت وچھل هَے کرِ کرپا منّ وساای ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੧੫॥੪੮॥naanak sobhaa surat dhei prabh aape gurmukh dhe vaddiaaiee ||4||15||48||नानक सोभा सुरति देइ प्रभु आपे गुरमुखि दे वडिआई ॥४॥१५॥४८॥نانک سوبھا سُرت دےا پربھ آپے گُرمکھ دے وڈآای ۔۔۴۔۔۱۵۔۔۴۸۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਧਨੁ ਜਨਨੀ ਜਿਨਿ ਜਾਇਆ ਧੰਨੁ ਪਿਤਾ ਪਰਧਾਨੁ ॥ ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਵਿਚਹੁ ਗਇਆ ਗੁਮਾਨੁ ॥dhan jananee jin jaiaa dha(n)n pitaa paradhaan || satagur sev sukh paiaa vichahu giaa gumaan ||धनु जननी जिनि जाइआ धंनु पिता परधानु ॥ सतगुरु सेवि सुखु पाइआ विचहु गइआ गुमानु ॥دھن جننیِ جن جاایا دھنّ پتا پردھان ۔۔ ستگر سےو سُکھ پاایا وچهُ گایا گُمان ۔۔

ਦਰਿ ਸੇਵਨਿ ਸੰਤ ਜਨ ਖੜੇ ਪਾਇਨਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥dhar sevan sa(n)t jan khaRe pain gunee nidhaan ||1||दरि सेवनि संत जन खड़े पाइनि गुणी निधानु ॥१॥در سےون سںت جن کھڑے پاان گُݨیِ ندھان ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰ ਮੁਖਿ ਧਿਆਇ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥mere man gur mukh dhiaai har soi ||मेरे मन गुर मुखि धिआइ हरि सोइ ॥مےرے من گُر مُکھ دھآا هر سوا ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kaa sabadh man vasai man tan niramal hoi ||1|| rahaau ||गुर का सबदु मनि वसै मनु तनु निरमलु होइ ॥१॥ रहाउ ॥گُر کا سبد من وسَے من تن نرمل هوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਇਆ ਆਪੇ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥kar kirapaa ghar aaiaa aape miliaa aai ||करि किरपा घरि आइआ आपे मिलिआ आइ ॥کر کرپا گھرِ آایا آپے ملِآ آا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਰੰਗੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥gur sabadhee saalaaheeaai ra(n)ge sahaj subhai ||गुर सबदी सालाहीऐ रंगे सहजि सुभाइ ॥گُر سبدیِ سالاهیِاَے رںگے سهج سُبھاا ۔۔

ਸਚੈ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਨ ਵਿਛੁੜਿ ਜਾਇ ॥੨॥sachai sach samaiaa mil rahai na vichhuR jai ||2||सचै सचि समाइआ मिलि रहै न विछुड़ि जाइ ॥२॥سچَے سچ سمااآ ملِ رهَے ن وچھڑ جاا ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੁ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥jo kichh karanaa su kar rahiaa avar na karanaa jai ||जो किछु करणा सु करि रहिआ अवरु न करणा जाइ ॥جو کچھ کرݨا سُ کر رهِآ اور ن کرݨا جاا ۔۔

ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨੇ ਮੇਲਿਅਨੁ ਸਤਗੁਰ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥chiree vichhu(n)ne melian satagur pa(n)nai pai ||चिरी विछुँने मेलिअनु सतगुर पंनै पाइ ॥چِریِ وچھنّے مےلان ستگر پنَّے پاا ۔۔

ਆਪੇ ਕਾਰ ਕਰਾਇਸੀ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥੩॥aape kaar karaisee avar na karanaa jai ||3||आपे कार कराइसी अवरु न करणा जाइ ॥३॥آپے کار کرااسیِ اور ن کرݨا جاا ۔۔۳۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥man tan rataa ra(n)g siau haumai taj vikaar ||मनु तनु रता रंग सिउ हउमै तजि विकार ॥من تن رتا رںگ سا هامَے تج وکار ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਹਿਰਦੈ ਰਵਿ ਰਹੈ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥ahinis hiradhai rav rahai nirabhau naam nira(n)kaar ||अहिनिसि हिरदै रवि रहै निरभउ नामु निरंकार ॥اهٍنس هردَے روِ رهَے نربھا نام نرںکار ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰ ॥੪॥੧੬॥੪੯॥naanak aap milaian poorai sabadh apaar ||4||16||49||नानक आपि मिलाइअनु पूरै सबदि अपार ॥४॥१६॥४९॥نانک آپ ملااان پُورَے سبد اپار ۔۔۴۔۔۱۶۔۔۴۹۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਗੋਵਿਦੁ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥govidh gunee nidhaan hai a(n)t na paiaa jai ||गोविदु गुणी निधानु है अंतु न पाइआ जाइ ॥گوود گُݨیِ ندھان هَے اںت ن پاایا جاا ۔۔

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਨ ਪਾਈਐ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥kathanee badhanee na paieeaai haumai vichahu jai ||कथनी बदनी न पाईऐ हउमै विचहु जाइ ॥کتھنیِ بدنیِ ن پاایاَے هامَے وچهُ جاا ۔۔