Ang 326 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੨੬)

ਐਸੇ ਘਰ ਹਮ ਬਹੁਤੁ ਬਸਾਏ ॥aaise ghar ham bahut basaae ||ऐसे घर हम बहुतु बसाए ॥اَےسے گھر هم بهُت بسااے ۔۔

ਜਬ ਹਮ ਰਾਮ ਗਰਭ ਹੋਇ ਆਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jab ham raam garabh hoi aae ||1|| rahaau ||जब हम राम गरभ होइ आए ॥१॥ रहाउ ॥جب هم رام گربھ هوا آاے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋਗੀ ਜਤੀ ਤਪੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ॥jogee jatee tapee brahamachaaree ||जोगी जती तपी ब्रहमचारी ॥جوگیِ جتیِ تپیِ برهمچاریِ ۔۔

ਕਬਹੂ ਰਾਜਾ ਛਤ੍ਰਪਤਿ ਕਬਹੂ ਭੇਖਾਰੀ ॥੨॥kabahoo raajaa chhatrapat kabahoo bhekhaaree ||2||कबहू राजा छत्रपति कबहू भेखारी ॥२॥کبهُو راجا چھترپت کبهُو بھےکھاریِ ۔۔۲۔۔

ਸਾਕਤ ਮਰਹਿ ਸੰਤ ਸਭਿ ਜੀਵਹਿ ॥saakat mareh sa(n)t sabh jeeveh ||साकत मरहि संत सभि जीवहि ॥ساکت مره سںت سبھ جیِوه ۔۔

ਰਾਮ ਰਸਾਇਨੁ ਰਸਨਾ ਪੀਵਹਿ ॥੩॥raam rasain rasanaa peeveh ||3||राम रसाइनु रसना पीवहि ॥३॥رام رساان رسنا پیِوه ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਕੀਜੈ ॥kahu kabeer prabh kirapaa keejai ||कहु कबीर प्रभ किरपा कीजै ॥کهُ کبیِر پربھ کرپا کیِجَے ۔۔

ਹਾਰਿ ਪਰੇ ਅਬ ਪੂਰਾ ਦੀਜੈ ॥੪॥੧੩॥haar pare ab pooraa dheejai ||4||13||हारि परे अब पूरा दीजै ॥४॥१३॥هار پرے اب پُورا دیِجَے ۔۔۴۔۔۱۳۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਕੀ ਨਾਲਿ ਰਲਾਇ ਲਿਖਿਆ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee kabeer jee kee naal ralai likhiaa mahalaa panjavaa ||गउड़ी कबीर जी की नालि रलाइ लिखिआ महला ५ ॥گاڑیِ کبیِر جیِ کیِ نال رلاا لکھآ مهلا ۵ ۔۔

ਐਸੋ ਅਚਰਜੁ ਦੇਖਿਓ ਕਬੀਰ ॥aaiso acharaj dhekhio kabeer ||ऐसो अचरजु देखिओ कबीर ॥اَےسو اچرج دےکھاو کبیِر ۔۔

ਦਧਿ ਕੈ ਭੋਲੈ ਬਿਰੋਲੈ ਨੀਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhadh kai bholai birolai neer ||1|| rahaau ||दधि कै भोलै बिरोलै नीरु ॥१॥ रहाउ ॥ددھ کَے بھولَے برولَے نیِر ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰੀ ਅੰਗੂਰੀ ਗਦਹਾ ਚਰੈ ॥haree a(n)gooree gadhahaa charai ||हरी अंगूरी गदहा चरै ॥هریِ اںگُوریِ گدها چرَے ۔۔

ਨਿਤ ਉਠਿ ਹਾਸੈ ਹੀਗੈ ਮਰੈ ॥੧॥nit uTh haasai heegai marai ||1||नित उठि हासै हीगै मरै ॥१॥نِت اُٹھ هاسَے هیِگَے مرَے ۔۔۱۔۔

ਮਾਤਾ ਭੈਸਾ ਅੰਮੁਹਾ ਜਾਇ ॥maataa bhaisaa a(n)muhaa jai ||माता भैसा अंमुहा जाइ ॥ماتا بھَےسا اںمها جاا ۔۔

ਕੁਦਿ ਕੁਦਿ ਚਰੈ ਰਸਾਤਲਿ ਪਾਇ ॥੨॥kudh kudh charai rasaatal pai ||2||कुदि कुदि चरै रसातलि पाइ ॥२॥کُد کُد چرَے رساتل پاا ۔۔۲۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਪਰਗਟੁ ਭਈ ਖੇਡ ॥kahu kabeer paragaT bhiee khedd ||कहु कबीर परगटु भई खेड ॥کهُ کبیِر پرگٹ بھای کھےڈ ۔۔

ਲੇਲੇ ਕਉ ਚੂਘੈ ਨਿਤ ਭੇਡ ॥੩॥lele kau chooghai nit bhedd ||3||लेले कउ चूघै नित भेड ॥३॥لےلے کا چُوگھَے نت بھےڈ ۔۔۳۔۔

ਰਾਮ ਰਮਤ ਮਤਿ ਪਰਗਟੀ ਆਈ ॥raam ramat mat paragaTee aaiee ||राम रमत मति परगटी आई ॥رام رمت مت پرگٹیِ آای ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੪॥੧॥੧੪॥kahu kabeer gur sojhee paiee ||4||1||14||कहु कबीर गुरि सोझी पाई ॥४॥१॥१४॥کهُ کبیِر گُر سوجھیِ پاای ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۴۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਪੰਚਪਦੇ ॥gauRee kabeer jee pa(n)chapadhe ||गउड़ी कबीर जी पंचपदे ॥گاڑیِ کبیِر جیِ پںچپدے ۔۔

ਜਿਉ ਜਲ ਛੋਡਿ ਬਾਹਰਿ ਭਇਓ ਮੀਨਾ ॥jiau jal chhodd baahar bhio meenaa ||जिउ जल छोडि बाहरि भइओ मीना ॥جِا جل چھوڈ باهر بھِااو میٍنا ۔۔

ਪੂਰਬ ਜਨਮ ਹਉ ਤਪ ਕਾ ਹੀਨਾ ॥੧॥poorab janam hau tap kaa heenaa ||1||पूरब जनम हउ तप का हीना ॥१॥پُورب جنم ها تپ کا هیٍنا ۔۔۱۔۔

ਅਬ ਕਹੁ ਰਾਮ ਕਵਨ ਗਤਿ ਮੋਰੀ ॥ab kahu raam kavan gat moree ||अब कहु राम कवन गति मोरी ॥اب کهُ رام کون گت موریِ ۔۔

ਤਜੀ ਲੇ ਬਨਾਰਸ ਮਤਿ ਭਈ ਥੋਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tajee le banaaras mat bhiee thoree ||1|| rahaau ||तजी ले बनारस मति भई थोरी ॥१॥ रहाउ ॥تجیِ لے بنارس مت بھای تھوریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਗਲ ਜਨਮੁ ਸਿਵ ਪੁਰੀ ਗਵਾਇਆ ॥sagal janam siv puree gavaiaa ||सगल जनमु सिव पुरी गवाइआ ॥سگل جنم سو پُریِ گواایا ۔۔

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਮਗਹਰਿ ਉਠਿ ਆਇਆ ॥੨॥maratee baar magahar uTh aaiaa ||2||मरती बार मगहरि उठि आइआ ॥२॥مرتیِ بار مگهر اُٹھ آایا ۔۔۲۔۔

ਬਹੁਤੁ ਬਰਸ ਤਪੁ ਕੀਆ ਕਾਸੀ ॥bahut baras tap keeaa kaasee ||बहुतु बरस तपु कीआ कासी ॥بهُت برس تپ کیِآ کاسیِ ۔۔

ਮਰਨੁ ਭਇਆ ਮਗਹਰ ਕੀ ਬਾਸੀ ॥੩॥maran bhiaa magahar kee baasee ||3||मरनु भइआ मगहर की बासी ॥३॥مرن بھایا مگهر کیِ باسیِ ۔۔۳۔۔

ਕਾਸੀ ਮਗਹਰ ਸਮ ਬੀਚਾਰੀ ॥kaasee magahar sam beechaaree ||कासी मगहर सम बीचारी ॥کاسیِ مگهر سم بیِچاریِ ۔۔

ਓਛੀ ਭਗਤਿ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰੀ ॥੪॥ochhee bhagat kaise utaras paaree ||4||ओछी भगति कैसे उतरसि पारी ॥४॥اوچھیِ بھگت کَےسے اُترس پاریِ ۔۔۴۔۔

ਕਹੁ ਗੁਰ ਗਜ ਸਿਵ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਨੈ ॥kahu gur gaj siv sabh ko jaanai ||कहु गुर गज सिव सभु को जानै ॥کهُ گُر گج سو سبھ کو جانَے ۔۔

ਮੁਆ ਕਬੀਰੁ ਰਮਤ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮੈ ॥੫॥੧੫॥muaa kabeer ramat sree raamai ||5||15||मुआ कबीरु रमत स्री रामै ॥५॥१५॥مُآ کبیِر رمت سریِ رامَے ۔۔۵۔۔۱۵۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਚੋਆ ਚੰਦਨ ਮਰਦਨ ਅੰਗਾ ॥choaa cha(n)dhan maradhan a(n)gaa ||चोआ चंदन मरदन अंगा ॥چوآ چںدن مردن اںگا ۔۔

ਸੋ ਤਨੁ ਜਲੈ ਕਾਠ ਕੈ ਸੰਗਾ ॥੧॥so tan jalai kaaTh kai sa(n)gaa ||1||सो तनु जलै काठ कै संगा ॥१॥سو تن جلَے کاٹھ کَے سںگا ۔۔۱۔۔

ਇਸੁ ਤਨ ਧਨ ਕੀ ਕਵਨ ਬਡਾਈ ॥eis tan dhan kee kavan baddaiee ||इसु तन धन की कवन बडाई ॥ِاس تن دھن کیِ کون بڈاای ۔۔

ਧਰਨਿ ਪਰੈ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dharan parai uravaar na jaiee ||1|| rahaau ||धरनि परै उरवारि न जाई ॥१॥ रहाउ ॥دھرن پرَے اُروار ن جاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਾਤਿ ਜਿ ਸੋਵਹਿ ਦਿਨ ਕਰਹਿ ਕਾਮ ॥raat j soveh dhin kareh kaam ||राति जि सोवहि दिन करहि काम ॥رات ج سووه دن کره کام ۔۔

ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਲੇਹਿ ਨ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮ ॥੨॥eik khin leh na har ko naam ||2||इकु खिनु लेहि न हरि को नाम ॥२॥ِاک کھن لےه ن هر کو نام ۔۔۲۔۔

ਹਾਥਿ ਤ ਡੋਰ ਮੁਖਿ ਖਾਇਓ ਤੰਬੋਰ ॥haath ta ddor mukh khaio ta(n)bor ||हाथि त डोर मुखि खाइओ तंबोर ॥هاتھ ت ڈور مُکھ کھاااو تںبور ۔۔

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਕਸਿ ਬਾਧਿਓ ਚੋਰ ॥੩॥maratee baar kas baadhio chor ||3||मरती बार कसि बाधिओ चोर ॥३॥مرتیِ بار کس بادھاو چور ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਰਸਿ ਰਸਿ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥gurmat ras ras har gun gaavai ||गुरमति रसि रसि हरि गुन गावै ॥گُرمت رس رسِ هرِ گُن گاوَے ۔۔

ਰਾਮੈ ਰਾਮ ਰਮਤ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੪॥raamai raam ramat sukh paavai ||4||रामै राम रमत सुखु पावै ॥४॥رامَے رام رمت سُکھ پاوَے ۔۔۴۔۔

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਈ ॥kirapaa kar kai naam dhiraRaiee ||किरपा करि कै नामु दृड़ाई ॥کِرپا کر کَے نام درڑاای ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਾਸੁ ਸੁਗੰਧ ਬਸਾਈ ॥੫॥har har baas suga(n)dh basaiee ||5||हरि हरि बासु सुगंध बसाई ॥५॥هر هرِ باس سُگںدھ بساای ۔۔۵۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਚੇਤਿ ਰੇ ਅੰਧਾ ॥kahat kabeer chet re a(n)dhaa ||कहत कबीर चेति रे अंधा ॥کهت کبیِر چےت رے اںدھا ۔۔

ਸਤਿ ਰਾਮੁ ਝੂਠਾ ਸਭੁ ਧੰਧਾ ॥੬॥੧੬॥sat raam jhooThaa sabh dha(n)dhaa ||6||16||सति रामु झूठा सभु धंधा ॥६॥१६॥ست رام جھُوٹھا سبھ دھںدھا ۔۔۶۔۔۱۶۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਤਿਪਦੇ ਚਾਰਤੁਕੇ ॥gauRee kabeer jee tipadhe chaaratuke ||गउड़ी कबीर जी तिपदे चारतुके ॥گاڑیِ کبیِر جیِ تپدے چارتکے ۔۔

ਜਮ ਤੇ ਉਲਟਿ ਭਏ ਹੈ ਰਾਮ ॥jam te ulaT bhe hai raam ||जम ते उलटि भए है राम ॥جم تے اُلٹ بھاے هَے رام ۔۔

ਦੁਖ ਬਿਨਸੇ ਸੁਖ ਕੀਓ ਬਿਸਰਾਮ ॥dhukh binase sukh keeo bisaraam ||दुख बिनसे सुख कीओ बिसराम ॥دُکھ بنسے سُکھ کیِاو بسرام ۔۔

ਬੈਰੀ ਉਲਟਿ ਭਏ ਹੈ ਮੀਤਾ ॥bairee ulaT bhe hai meetaa ||बैरी उलटि भए है मीता ॥بَےریِ اُلٹ بھاے هَے میِتا ۔۔

ਸਾਕਤ ਉਲਟਿ ਸੁਜਨ ਭਏ ਚੀਤਾ ॥੧॥saakat ulaT sujan bhe cheetaa ||1||साकत उलटि सुजन भए चीता ॥१॥ساکت اُلٹ سُجن بھاے چیِتا ۔۔۱۔۔

ਅਬ ਮੋਹਿ ਸਰਬ ਕੁਸਲ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ॥ab moh sarab kusal kar maaniaa ||अब मोहि सरब कुसल करि मानिआ ॥اب موه سرب کُسل کر مانآ ۔۔

ਸਾਂਤਿ ਭਈ ਜਬ ਗੋਬਿਦੁ ਜਾਨਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saa(n)t bhiee jab gobidh jaaniaa ||1|| rahaau ||साँति भई जब गोबिदु जानिआ ॥१॥ रहाउ ॥ساںت بھای جب گوبد جانآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔