Ang 324 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੨੪)

ਤੂੰ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਉ ਨਉਤਨੁ ਚੇਲਾ ॥too(n) satigur hau nautan chelaa ||तूँ सतिगुरु हउ नउतनु चेला ॥تُوں ستگر ها ناتن چےلا ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮਿਲੁ ਅੰਤ ਕੀ ਬੇਲਾ ॥੪॥੨॥keh kabeer mil a(n)t kee belaa ||4||2||कहि कबीर मिलु अंत की बेला ॥४॥२॥کهِ کبیِر مل اںت کیِ بےلا ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਜਬ ਹਮ ਏਕੋ ਏਕੁ ਕਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥jab ham eko ek kar jaaniaa ||जब हम एको एकु करि जानिआ ॥جب هم اےکو اےک کر جانآ ۔۔

ਤਬ ਲੋਗਹ ਕਾਹੇ ਦੁਖੁ ਮਾਨਿਆ ॥੧॥tab logeh kaahe dhukh maaniaa ||1||तब लोगह काहे दुखु मानिआ ॥१॥تب لوگه کاهے دُکھ مانآ ۔۔۱۔۔

ਹਮ ਅਪਤਹ ਅਪੁਨੀ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥ham apateh apunee pat khoiee ||हम अपतह अपुनी पति खोई ॥هم اپته اپنیِ پت کھوای ۔۔

ਹਮਰੈ ਖੋਜਿ ਪਰਹੁ ਮਤਿ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hamarai khoj parahu mat koiee ||1|| rahaau ||हमरै खोजि परहु मति कोई ॥१॥ रहाउ ॥همرَے کھوج پرهُ مت کوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮ ਮੰਦੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥ham ma(n)dhe ma(n)dhe man maahee ||हम मंदे मंदे मन माही ॥هم مںدے مںدے من ماهیِ ۔۔

ਸਾਝ ਪਾਤਿ ਕਾਹੂ ਸਿਉ ਨਾਹੀ ॥੨॥saajh paat kaahoo siau naahee ||2||साझ पाति काहू सिउ नाही ॥२॥ساجھ پات کاهُو سا ناهیِ ۔۔۲۔۔

ਪਤਿ ਅਪਤਿ ਤਾ ਕੀ ਨਹੀ ਲਾਜ ॥pat apat taa kee nahee laaj ||पति अपति ता की नही लाज ॥پت اپت تا کیِ نهیِ لاج ۔۔

ਤਬ ਜਾਨਹੁਗੇ ਜਬ ਉਘਰੈਗੋ ਪਾਜ ॥੩॥tab jaanahuge jab ugharaigo paaj ||3||तब जानहुगे जब उघरैगो पाज ॥३॥تب جانهُگے جب اُگھرَےگو پاج ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਪਤਿ ਹਰਿ ਪਰਵਾਨੁ ॥kahu kabeer pat har paravaan ||कहु कबीर पति हरि परवानु ॥کهُ کبیِر پت هرِ پروان ۔۔

ਸਰਬ ਤਿਆਗਿ ਭਜੁ ਕੇਵਲ ਰਾਮੁ ॥੪॥੩॥sarab tiaag bhaj keval raam ||4||3||सरब तिआगि भजु केवल रामु ॥४॥३॥سرب تآگ بھج کےول رام ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਨਗਨ ਫਿਰਤ ਜੌ ਪਾਈਐ ਜੋਗੁ ॥nagan firat jau paieeaai jog ||नगन फिरत जौ पाईऐ जोगु ॥نگن پھرت جَو پاایاَے جوگ ۔۔

ਬਨ ਕਾ ਮਿਰਗੁ ਮੁਕਤਿ ਸਭੁ ਹੋਗੁ ॥੧॥ban kaa mirag mukat sabh hog ||1||बन का मिरगु मुकति सभु होगु ॥१॥بن کا مرگ مُکت سبھ هوگ ۔۔۱۔۔

ਕਿਆ ਨਾਗੇ ਕਿਆ ਬਾਧੇ ਚਾਮ ॥kiaa naage kiaa baadhe chaam ||किआ नागे किआ बाधे चाम ॥کِآ ناگے کآ بادھے چام ۔۔

ਜਬ ਨਹੀ ਚੀਨਸਿ ਆਤਮ ਰਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jab nahee cheenas aatam raam ||1|| rahaau ||जब नही चीनसि आतम राम ॥१॥ रहाउ ॥جب نهیِ چیٍنس آتم رام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੂਡ ਮੁੰਡਾਏ ਜੌ ਸਿਧਿ ਪਾਈ ॥moodd mu(n)ddaae jau sidh paiee ||मूड मुँडाए जौ सिधि पाई ॥مُوڈ مُںڈااے جَو سدھ پاای ۔۔

ਮੁਕਤੀ ਭੇਡ ਨ ਗਈਆ ਕਾਈ ॥੨॥mukatee bhedd na gieeaa kaiee ||2||मुकती भेड न गईआ काई ॥२॥مُکتیِ بھےڈ ن گایآ کاای ۔۔۲۔۔

ਬਿੰਦੁ ਰਾਖਿ ਜੌ ਤਰੀਐ ਭਾਈ ॥bi(n)dh raakh jau tareeaai bhaiee ||बिंदु राखि जौ तरीऐ भाई ॥بِںد راکھ جَو تریِاَے بھاای ۔۔

ਖੁਸਰੈ ਕਿਉ ਨ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੩॥khusarai kiau na param gat paiee ||3||खुसरै किउ न परम गति पाई ॥३॥کھُسرَے کا ن پرم گت پاای ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਨਰ ਭਾਈ ॥kahu kabeer sunahu nar bhaiee ||कहु कबीर सुनहु नर भाई ॥کهُ کبیِر سُنهُ نر بھاای ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥੪॥raam naam bin kin gat paiee ||4||4||राम नाम बिनु किनि गति पाई ॥४॥४॥رام نام بن کن گتِ پاای ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਸੰਧਿਆ ਪ੍ਰਾਤ ਇਸ੍ਨਾਨੁ ਕਰਾਹੀ ॥sa(n)dhiaa praat isanaan karaahee ||संधिआ प्रात इस्नानु कराही ॥سںدھآ پرات اسنان کراهیِ ۔۔

ਜਿਉ ਭਏ ਦਾਦੁਰ ਪਾਨੀ ਮਾਹੀ ॥੧॥jiau bhe dhaadhur paanee maahee ||1||जिउ भए दादुर पानी माही ॥१॥جِا بھاے دادر پانیِ ماهیِ ۔۔۱۔۔

ਜਉ ਪੈ ਰਾਮ ਰਾਮ ਰਤਿ ਨਾਹੀ ॥jau pai raam raam rat naahee ||जउ पै राम राम रति नाही ॥جا پَے رام رام رت ناهیِ ۔۔

ਤੇ ਸਭਿ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੈ ਜਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥te sabh dharam rai kai jaahee ||1|| rahaau ||ते सभि धरम राइ कै जाही ॥१॥ रहाउ ॥تے سبھ دھرم راا کَے جاهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਇਆ ਰਤਿ ਬਹੁ ਰੂਪ ਰਚਾਹੀ ॥kaiaa rat bahu roop rachaahee ||काइआ रति बहु रूप रचाही ॥کااآ رت بهُ رُوپ رچاهیِ ۔۔

ਤਿਨ ਕਉ ਦਇਆ ਸੁਪਨੈ ਭੀ ਨਾਹੀ ॥੨॥tin kau dhiaa supanai bhee naahee ||2||तिन कउ दइआ सुपनै भी नाही ॥२॥تٍن کا دایا سُپنَے بھیِ ناهیِ ۔۔۲۔۔

ਚਾਰਿ ਚਰਨ ਕਹਹਿ ਬਹੁ ਆਗਰ ॥chaar charan kaheh bahu aagar ||चारि चरन कहहि बहु आगर ॥چار چرن کههِ بهُ آگر ۔۔

ਸਾਧੂ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਕਲਿ ਸਾਗਰ ॥੩॥saadhoo sukh paaveh kal saagar ||3||साधू सुखु पावहि कलि सागर ॥३॥سادھُو سُکھ پاوه کل ساگر ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਬਹੁ ਕਾਇ ਕਰੀਜੈ ॥kahu kabeer bahu kai kareejai ||कहु कबीर बहु काइ करीजै ॥کهُ کبیِر بهُ کاا کریِجَے ۔۔

ਸਰਬਸੁ ਛੋਡਿ ਮਹਾ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥੪॥੫॥sarabas chhodd mahaa ras peejai ||4||5||सरबसु छोडि महा रसु पीजै ॥४॥५॥سربس چھوڈ مها رس پیِجَے ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਕਬੀਰ ਜੀ ਗਉੜੀ ॥kabeer jee gauRee ||कबीर जी गउड़ी ॥کبیِر جیِ گاڑیِ ۔۔

ਕਿਆ ਜਪੁ ਕਿਆ ਤਪੁ ਕਿਆ ਬ੍ਰਤ ਪੂਜਾ ॥kiaa jap kiaa tap kiaa brat poojaa ||किआ जपु किआ तपु किआ ब्रत पूजा ॥کِآ جپ کآ تپ کآ برت پُوجا ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਭਾਉ ਹੈ ਦੂਜਾ ॥੧॥jaa kai ridhai bhaau hai dhoojaa ||1||जा कै रिदै भाउ है दूजा ॥१॥جا کَے ردَے بھاا هَے دُوجا ۔۔۱۔۔

ਰੇ ਜਨ ਮਨੁ ਮਾਧਉ ਸਿਉ ਲਾਈਐ ॥re jan man maadhau siau laieeaai ||रे जन मनु माधउ सिउ लाईऐ ॥رے جن من مادھا سا لاایاَے ۔۔

ਚਤੁਰਾਈ ਨ ਚਤੁਰਭੁਜੁ ਪਾਈਐ ॥ ਰਹਾਉ ॥chaturaiee na chaturabhuj paieeaai || rahaau ||चतुराई न चतुरभुजु पाईऐ ॥ रहाउ ॥چتراای ن چتربھج پاایاَے ۔۔ رهاا ۔۔

ਪਰਹਰੁ ਲੋਭੁ ਅਰੁ ਲੋਕਾਚਾਰੁ ॥parahar lobh ar lokaachaar ||परहरु लोभु अरु लोकाचारु ॥پرهر لوبھ ار لوکاچار ۔۔

ਪਰਹਰੁ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥੨॥parahar kaam karodh aha(n)kaar ||2||परहरु कामु क्रोधु अहंकारु ॥२॥پرهر کام ک®ودھ اهںکار ۔۔۲۔۔

ਕਰਮ ਕਰਤ ਬਧੇ ਅਹੰਮੇਵ ॥karam karat badhe aha(n)mev ||करम करत बधे अहंमेव ॥کرم کرت بدھے اهںمےو ۔۔

ਮਿਲਿ ਪਾਥਰ ਕੀ ਕਰਹੀ ਸੇਵ ॥੩॥mil paathar kee karahee sev ||3||मिलि पाथर की करही सेव ॥३॥مِل پاتھر کیِ کرهیِ سےو ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ॥kahu kabeer bhagat kar paiaa ||कहु कबीर भगति करि पाइआ ॥کهُ کبیِر بھگت کر پاایا ۔۔

ਭੋਲੇ ਭਾਇ ਮਿਲੇ ਰਘੁਰਾਇਆ ॥੪॥੬॥bhole bhai mile raghuraiaa ||4||6||भोले भाइ मिले रघुराइआ ॥४॥६॥بھولے بھاا ملے رگھراایا ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਗਰਭ ਵਾਸ ਮਹਿ ਕੁਲੁ ਨਹੀ ਜਾਤੀ ॥garabh vaas meh kul nahee jaatee ||गरभ वास महि कुलु नही जाती ॥گربھ واس مهِ کُل نهیِ جاتیِ ۔۔

ਬ੍ਰਹਮ ਬਿੰਦੁ ਤੇ ਸਭ ਉਤਪਾਤੀ ॥੧॥braham bi(n)dh te sabh utapaatee ||1||ब्रहम बिंदु ते सभ उतपाती ॥१॥برهم بںد تے سبھ اُتپاتیِ ۔۔۱۔۔

ਕਹੁ ਰੇ ਪੰਡਿਤ ਬਾਮਨ ਕਬ ਕੇ ਹੋਏ ॥kahu re pa(n)ddit baaman kab ke hoe ||कहु रे पंडित बामन कब के होए ॥کهُ رے پںڈت بامن کب کے هواے ۔۔

ਬਾਮਨ ਕਹਿ ਕਹਿ ਜਨਮੁ ਮਤ ਖੋਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥baaman keh keh janam mat khoe ||1|| rahaau ||बामन कहि कहि जनमु मत खोए ॥१॥ रहाउ ॥بامن کهِ کهِ جنم مت کھواے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੌ ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਬ੍ਰਹਮਣੀ ਜਾਇਆ ॥jau too(n) braahaman brahamanee jaiaa ||जौ तूँ ब्राहमणु ब्रहमणी जाइआ ॥جَو تُوں براهمݨ برهمݨیِ جاایا ۔۔

ਤਉ ਆਨ ਬਾਟ ਕਾਹੇ ਨਹੀ ਆਇਆ ॥੨॥tau aan baaT kaahe nahee aaiaa ||2||तउ आन बाट काहे नही आइआ ॥२॥تا آن باٹ کاهے نهیِ آایا ۔۔۲۔۔

ਤੁਮ ਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮ ਕਤ ਸੂਦ ॥tum kat braahaman ham kat soodh ||तुम कत ब्राहमण हम कत सूद ॥تُم کت براهمݨ هم کت سُود ۔۔

ਹਮ ਕਤ ਲੋਹੂ ਤੁਮ ਕਤ ਦੂਧ ॥੩॥ham kat lohoo tum kat dhoodh ||3||हम कत लोहू तुम कत दूध ॥३॥هم کت لوهُو تُم کت دُودھ ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥kahu kabeer jo braham beechaarai ||कहु कबीर जो ब्रहमु बीचारै ॥کهُ کبیِر جو برهم بیِچارَے ۔۔

ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈ ਹਮਾਰੈ ॥੪॥੭॥so braahaman kaheeat hai hamaarai ||4||7||सो ब्राहमणु कहीअतु है हमारै ॥४॥७॥سو براهمݨ کهیِات هَے همارَے ۔۔۴۔۔۷۔۔