Ang 323 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੨੩)

ਨਾਨਕ ਲੜਿ ਲਾਇ ਉਧਾਰਿਅਨੁ ਦਯੁ ਸੇਵਿ ਅਮਿਤਾ ॥੧੯॥naanak laR lai udhaarian dhay sev amitaa ||19||नानक लड़ि लाइ उधारिअनु दयु सेवि अमिता ॥१९॥نانک لڑ لاا اُدھاران دے سےو امِتا ۔۔۱۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਧੰਧੜੇ ਕੁਲਾਹ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਹੇਕੜੋ ॥dha(n)dhaRe kulaeh chit na aavai hekaRo ||धंधड़े कुलाह चिति न आवै हेकड़ो ॥دھںدھڑے کُلاه چت ن آوَے هےکڑو ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਤੰਨ ਫੁਟੰਨਿ ਜਿਨਾ ਸਾਂਈ ਵਿਸਰੈ ॥੧॥naanak seiee ta(n)n fuTa(n)n jinaa saa(n)iee visarai ||1||नानक सेई तंन फुटंनि जिना साँई विसरै ॥१॥نانک سےای تنّ پھُٹنّ جنا ساںای وسرَے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਪਰੇਤਹੁ ਕੀਤੋਨੁ ਦੇਵਤਾ ਤਿਨਿ ਕਰਣੈਹਾਰੇ ॥paretahu keeton dhevataa tin karanaihaare ||परेतहु कीतोनु देवता तिनि करणैहारे ॥پرےتهُ کیِتون دےوتا تن کرݨَےهارے ۔۔

ਸਭੇ ਸਿਖ ਉਬਾਰਿਅਨੁ ਪ੍ਰਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ॥sabhe sikh ubaarian prabh kaaj savaare ||सभे सिख उबारिअनु प्रभि काज सवारे ॥سبھے سکھ اُباران پربھ کاج سوارے ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਪਕੜਿ ਪਛਾੜਿਅਨੁ ਝੂਠੇ ਦਰਬਾਰੇ ॥ni(n)dhak pakaR pachhaaRian jhooThe dharabaare ||निंदक पकड़ि पछाड़िअनु झूठे दरबारे ॥نِںدک پکڑ پچھاڑان جھُوٹھے دربارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਵਡਾ ਹੈ ਆਪਿ ਸਾਜਿ ਸਵਾਰੇ ॥੨॥naanak kaa prabh vaddaa hai aap saaj savaare ||2||नानक का प्रभु वडा है आपि साजि सवारे ॥२॥نانک کا پربھ وڈا هَے آپ ساج سوارے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਬੇਅੰਤੁ ਕਿਛੁ ਅੰਤੁ ਨਾਹਿ ਸਭੁ ਤਿਸੈ ਕਰਣਾ ॥prabh bea(n)t kichh a(n)t naeh sabh tisai karanaa ||प्रभु बेअंतु किछु अंतु नाहि सभु तिसै करणा ॥پربھ بےاںت کچھ اںت ناه سبھ تسَے کرݨا ۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਸਾਹਿਬੋ ਜੀਆਂ ਕਾ ਪਰਣਾ ॥agam agochar saahibo jeeaa(n) kaa paranaa ||अगम अगोचरु साहिबो जीआँ का परणा ॥اگم اگوچر ساهبو جیِآں کا پرݨا ۔۔

ਹਸਤ ਦੇਇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਦਾ ਭਰਣ ਪੋਖਣੁ ਕਰਣਾ ॥hasat dhei pratipaaladhaa bharan pokhan karanaa ||हसत देइ प्रतिपालदा भरण पोखणु करणा ॥هست دےا پرتپالدا بھرݨ پوکھݨ کرݨا ۔۔

ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਬਖਸਿੰਦੁ ਆਪਿ ਜਪਿ ਸਚੇ ਤਰਣਾ ॥miharavaan bakhasi(n)dh aap jap sache taranaa ||मिहरवानु बखसिंदु आपि जपि सचे तरणा ॥مِهروان بکھسںد آپ جپ سچے ترݨا ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭਲਾ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਰਣਾ ॥੨੦॥jo tudh bhaavai so bhalaa naanak dhaas saranaa ||20||जो तुधु भावै सो भला नानक दास सरणा ॥२०॥جو تُدھ بھاوَے سو بھلا نانک داس سرݨا ۔۔۲۰۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਤਿੰਨਾ ਭੁਖ ਨ ਕਾ ਰਹੀ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਸੋਇ ॥ti(n)naa bhukh na kaa rahee jis dhaa prabh hai soi ||तिंना भुख न का रही जिस दा प्रभु है सोइ ॥تٍنّا بھُکھ ن کا رهیِ جس دا پربھ هَے سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਚਰਣੀ ਲਗਿਆ ਉਧਰੈ ਸਭੋ ਕੋਇ ॥੧॥naanak charanee lagiaa udharai sabho koi ||1||नानक चरणी लगिआ उधरै सभो कोइ ॥१॥نانک چرݨیِ لگآ اُدھرَے سبھو کوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਜਾਚਿਕੁ ਮੰਗੈ ਨਿਤ ਨਾਮੁ ਸਾਹਿਬੁ ਕਰੇ ਕਬੂਲੁ ॥jaachik ma(n)gai nit naam saahib kare kabool ||जाचिकु मंगै नित नामु साहिबु करे कबूलु ॥جاچک مںگَے نت نام ساهب کرے کبُول ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਰਮੇਸਰੁ ਜਜਮਾਨੁ ਤਿਸਹਿ ਭੁਖ ਨ ਮੂਲਿ ॥੨॥naanak paramesar jajamaan tiseh bhukh na mool ||2||नानक परमेसरु जजमानु तिसहि भुख न मूलि ॥२॥نانک پرمےسر ججمان تسه بھُکھ ن مُول ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮਨੁ ਰਤਾ ਗੋਵਿੰਦ ਸੰਗਿ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ ਜੋੜੇ ॥man rataa govi(n)dh sa(n)g sach bhojan joRe ||मनु रता गोविंद संगि सचु भोजनु जोड़े ॥من رتا گووںد سںگ سچ بھوجن جوڑے ۔۔

ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸਿਉ ਏ ਹਸਤੀ ਘੋੜੇ ॥preet lagee har naam siau e hasatee ghoRe ||प्रीति लगी हरि नाम सिउ ए हसती घोड़े ॥پریِت لگیِ هر نام سا اے هستیِ گھوڑے ۔۔

ਰਾਜ ਮਿਲਖ ਖੁਸੀਆ ਘਣੀ ਧਿਆਇ ਮੁਖੁ ਨ ਮੋੜੇ ॥raaj milakh khuseeaa ghanee dhiaai mukh na moRe ||राज मिलख खुसीआ घणी धिआइ मुखु न मोड़े ॥راج ملکھ کھُسیِآ گھݨیِ دھآا مُکھ ن موڑے ۔۔

ਢਾਢੀ ਦਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੰਗਣਾ ਦਰੁ ਕਦੇ ਨ ਛੋੜੇ ॥ddaaddee dhar prabh ma(n)ganaa dhar kadhe na chhoRe ||ढाढी दरि प्रभ मंगणा दरु कदे न छोड़े ॥ڈھاڈھیِ در پربھ مںگݨا در کدے ن چھوڑے ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਚਾਉ ਏਹੁ ਨਿਤ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਲੋੜੇ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁ ਕੀਚੇnaanak man tan chaau eh nit prabh kau loRe ||21||1|| sudh keecheनानक मनि तनि चाउ एहु नित प्रभ कउ लोड़े ॥२१॥१॥ सुधु कीचेنانک من تنِ چاا اےهُ نت پربھ کا لوڑے ۔۔۲۱۔۔۱۔۔ سُدھ کیِچے

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਭਗਤਾਂ ਕੀ ਬਾਣੀraag gauRee bhagataa(n) kee baaneeरागु गउड़ी भगताँ की बाणीراگ گاڑیِ بھگتاں کیِ باݨیِ

ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satinaam karataa purakh gur prasaadh ||ੴ सतिनामु करता पुरखु गुर प्रसादि ॥اک اونکار ستنام کرتا پُرکھ گُر پرساد ۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਚਉਪਦੇ ੧੪ ॥gauRee guaareree sree kabeer jeeau ke chaupadhe 14 ||गउड़ी गुआरेरी स्री कबीर जीउ के चउपदे १४ ॥گاڑیِ گُآرےریِ سریِ کبیِر جیِا کے چاپدے ۱۴ ۔۔

ਅਬ ਮੋਹਿ ਜਲਤ ਰਾਮ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ॥ab moh jalat raam jal paiaa ||अब मोहि जलत राम जलु पाइआ ॥اب موه جلت رام جل پاایا ۔۔

ਰਾਮ ਉਦਕਿ ਤਨੁ ਜਲਤ ਬੁਝਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam udhak tan jalat bujhaiaa ||1|| rahaau ||राम उदकि तनु जलत बुझाइआ ॥१॥ रहाउ ॥رام اُدک تن جلت بُجھاایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨੁ ਮਾਰਣ ਕਾਰਣਿ ਬਨ ਜਾਈਐ ॥man maaran kaaran ban jaieeaai ||मनु मारण कारणि बन जाईऐ ॥من مارݨ کارݨ بن جاایاَے ۔۔

ਸੋ ਜਲੁ ਬਿਨੁ ਭਗਵੰਤ ਨ ਪਾਈਐ ॥੧॥so jal bin bhagava(n)t na paieeaai ||1||सो जलु बिनु भगवंत न पाईऐ ॥१॥سو جل بن بھگوںت ن پاایاَے ۔۔۱۔۔

ਜਿਹ ਪਾਵਕ ਸੁਰਿ ਨਰ ਹੈ ਜਾਰੇ ॥jeh paavak sur nar hai jaare ||जिह पावक सुरि नर है जारे ॥جِه پاوک سُر نر هَے جارے ۔۔

ਰਾਮ ਉਦਕਿ ਜਨ ਜਲਤ ਉਬਾਰੇ ॥੨॥raam udhak jan jalat ubaare ||2||राम उदकि जन जलत उबारे ॥२॥رام اُدک جن جلت اُبارے ۔۔۲۔۔

ਭਵ ਸਾਗਰ ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਮਾਹੀ ॥bhav saagar sukh saagar maahee ||भव सागर सुख सागर माही ॥بھو ساگر سُکھ ساگر ماهیِ ۔۔

ਪੀਵਿ ਰਹੇ ਜਲ ਨਿਖੁਟਤ ਨਾਹੀ ॥੩॥peev rahe jal nikhuTat naahee ||3||पीवि रहे जल निखुटत नाही ॥३॥پیِو رهے جل نکھٹت ناهیِ ۔۔۳۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਭਜੁ ਸਾਰਿੰਗਪਾਨੀ ॥keh kabeer bhaj saari(n)gapaanee ||कहि कबीर भजु सारिंगपानी ॥کهِ کبیِر بھج سارںگپانیِ ۔۔

ਰਾਮ ਉਦਕਿ ਮੇਰੀ ਤਿਖਾ ਬੁਝਾਨੀ ॥੪॥੧॥raam udhak meree tikhaa bujhaanee ||4||1||राम उदकि मेरी तिखा बुझानी ॥४॥१॥رام اُدک مےریِ تکھا بُجھانیِ ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥gauRee kabeer jee ||गउड़ी कबीर जी ॥گاڑیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਮਾਧਉ ਜਲ ਕੀ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥maadhau jal kee piaas na jai ||माधउ जल की पिआस न जाइ ॥مادھا جل کیِ پآس ن جاا ۔۔

ਜਲ ਮਹਿ ਅਗਨਿ ਉਠੀ ਅਧਿਕਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jal meh agan uThee adhikai ||1|| rahaau ||जल महि अगनि उठी अधिकाइ ॥१॥ रहाउ ॥جل مهِ اگن اُٹھیِ ادھکاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੂੰ ਜਲਨਿਧਿ ਹਉ ਜਲ ਕਾ ਮੀਨੁ ॥too(n) jalanidh hau jal kaa meen ||तूँ जलनिधि हउ जल का मीनु ॥تُوں جلندھ ها جل کا میٍن ۔۔

ਜਲ ਮਹਿ ਰਹਉ ਜਲਹਿ ਬਿਨੁ ਖੀਨੁ ॥੧॥jal meh rahau jaleh bin kheen ||1||जल महि रहउ जलहि बिनु खीनु ॥१॥جل مهِ رها جله بن کھیٍن ۔۔۱۔۔

ਤੂੰ ਪਿੰਜਰੁ ਹਉ ਸੂਅਟਾ ਤੋਰ ॥too(n) pi(n)jar hau sooaTaa tor ||तूँ पिंजरु हउ सूअटा तोर ॥تُوں پںجر ها سُواٹا تور ۔۔

ਜਮੁ ਮੰਜਾਰੁ ਕਹਾ ਕਰੈ ਮੋਰ ॥੨॥jam ma(n)jaar kahaa karai mor ||2||जमु मंजारु कहा करै मोर ॥२॥جم مںجار کها کرَے مور ۔۔۲۔۔

ਤੂੰ ਤਰਵਰੁ ਹਉ ਪੰਖੀ ਆਹਿ ॥too(n) taravar hau pa(n)khee aaeh ||तूँ तरवरु हउ पंखी आहि ॥تُوں ترور ها پںکھیِ آه ۔۔

ਮੰਦਭਾਗੀ ਤੇਰੋ ਦਰਸਨੁ ਨਾਹਿ ॥੩॥ma(n)dhabhaagee tero dharasan naeh ||3||मंदभागी तेरो दरसनु नाहि ॥३॥مںدبھاگیِ تےرو درسن ناه ۔۔۳۔۔