Ang 322 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੨੨)

ਜੀਵਨ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੁ ਇਕੋ ਸਿਮਰੀਐ ॥jeevan padh nirabaan iko simareeaai ||जीवन पदु निरबाणु इको सिमरीऐ ॥جیِون پد نرباݨ اکو سمریِاَے ۔۔

ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ਕਿਨਿ ਬਿਧਿ ਧੀਰੀਐ ॥dhoojee naahee jai kin bidh dheereeaai ||दूजी नाही जाइ किनि बिधि धीरीऐ ॥دُوجیِ ناهیِ جاا کن بدھِ دھیِریِاَے ۔۔

ਡਿਠਾ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਸੁਖੁ ਨ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ॥ddiThaa sabh sa(n)saar sukh na naam bin ||डिठा सभु संसारु सुखु न नाम बिनु ॥ڈِٹھا سبھ سںسار سُکھ ن نام بن ۔۔

ਤਨੁ ਧਨੁ ਹੋਸੀ ਛਾਰੁ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ਜਨੁ ॥tan dhan hosee chhaar jaanai koi jan ||तनु धनु होसी छारु जाणै कोइ जनु ॥تن دھن هوسیِ چھار جاݨَے کوا جن ۔۔

ਰੰਗ ਰੂਪ ਰਸ ਬਾਦਿ ਕਿ ਕਰਹਿ ਪਰਾਣੀਆ ॥ra(n)g roop ras baadh k kareh paraaneeaa ||रंग रूप रस बादि कि करहि पराणीआ ॥رںگ رُوپ رس باد ک کره پراݨیِآ ۔۔

ਜਿਸੁ ਭੁਲਾਏ ਆਪਿ ਤਿਸੁ ਕਲ ਨਹੀ ਜਾਣੀਆ ॥jis bhulaae aap tis kal nahee jaaneeaa ||जिसु भुलाए आपि तिसु कल नही जाणीआ ॥جِس بھُلااے آپ تس کل نهیِ جاݨیِآ ۔۔

ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਨਿਰਬਾਣੁ ਸਚਾ ਗਾਵਹੀ ॥ra(n)g rate nirabaan sachaa gaavahee ||रंगि रते निरबाणु सचा गावही ॥رںگ رتے نرباݨ سچا گاوهیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਦੁਆਰਿ ਜੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹੀ ॥੨॥naanak saran dhuaar je tudh bhaavahee ||2||नानक सरणि दुआरि जे तुधु भावही ॥२॥نانک سرݨ دُآر جے تُدھ بھاوهیِ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਤਿਨੑ ਕਉ ਜੋ ਹਰਿ ਲੜਿ ਲਾਗੇ ॥ja(n)man maran na tin(h) kau jo har laR laage ||जंमणु मरणु न तिन्न कउ जो हरि लड़ि लागे ॥جںمݨ مرݨ ن تنھ کا جو هر لڑِ لاگے ۔۔

ਜੀਵਤ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਏ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨਿ ਜਾਗੇ ॥jeevat se paravaan hoe har keeratan jaage ||जीवत से परवाणु होए हरि कीरतनि जागे ॥جیِوت سے پرواݨ هواے هر کیِرتن جاگے ۔۔

ਸਾਧਸੰਗੁ ਜਿਨ ਪਾਇਆ ਸੇਈ ਵਡਭਾਗੇ ॥saadhasa(n)g jin paiaa seiee vaddabhaage ||साधसंगु जिन पाइआ सेई वडभागे ॥سادھسںگ جن پاایا سےای وڈبھاگے ۔۔

ਨਾਇ ਵਿਸਰਿਐ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣਾ ਤੂਟੇ ਕਚ ਧਾਗੇ ॥nai visariaai dhirag jeevanaa tooTe kach dhaage ||नाइ विसरिऐ धृगु जीवणा तूटे कच धागे ॥ناا وسراَے دھرگ جیِوݨا تُوٹے کچ دھاگے ۔۔

ਨਾਨਕ ਧੂੜਿ ਪੁਨੀਤ ਸਾਧ ਲਖ ਕੋਟਿ ਪਿਰਾਗੇ ॥੧੬॥naanak dhooR puneet saadh lakh koT piraage ||16||नानक धूड़ि पुनीत साध लख कोटि पिरागे ॥१६॥نانک دھُوڑ پُنیِت سادھ لکھ کوٹ پراگے ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोकु म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਧਰਣਿ ਸੁਵੰਨੀ ਖੜ ਰਤਨ ਜੜਾਵੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪੁਰਖੁ ਮਨਿ ਵੁਠਾ ॥dharan suva(n)nee khaR ratan jaRaavee har prem purakh man vuThaa ||धरणि सुवंनी खड़ रतन जड़ावी हरि प्रेम पुरखु मनि वुठा ॥دھرݨ سُونّیِ کھڑ رتن جڑاویِ هر پرےم پُرکھ منِ وُٹھا ۔۔

ਸਭੇ ਕਾਜ ਸੁਹੇਲੜੇ ਥੀਏ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤੁਠਾ ॥੧॥sabhe kaaj suhelaRe the'ee gur naanak satigur tuThaa ||1||सभे काज सुहेलड़े थीए गुरु नानकु सतिगुरु तुठा ॥१॥سبھے کاج سُهےلڑے تھیِاے گُر نانک ستگر تُٹھا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਫਿਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਦਹ ਦਿਸਾ ਜਲ ਪਰਬਤ ਬਨਰਾਇ ॥firadhee firadhee dheh dhisaa jal parabat banarai ||फिरदी फिरदी दह दिसा जल परबत बनराइ ॥پھِردیِ پھردیِ ده دسا جل پربت بنراا ۔۔

ਜਿਥੈ ਡਿਠਾ ਮਿਰਤਕੋ ਇਲ ਬਹਿਠੀ ਆਇ ॥੨॥jithai ddiThaa mritako il bahiThee aai ||2||जिथै डिठा मिरतको इल बहिठी आइ ॥२॥جِتھَے ڈٹھا مرتکو ال بهِٹھیِ آا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਫਲ ਲੋੜੀਅਹਿ ਸੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵਉ ॥jis sarab sukhaa fal loRe'eh so sach kamaavau ||जिसु सरब सुखा फल लोड़ीअहि सो सचु कमावउ ॥جِس سرب سُکھا پھل لوڑیِاه سو سچ کماوا ۔۔

ਨੇੜੈ ਦੇਖਉ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਉ ॥neRai dhekhau paarabraham ik naam dhiaavau ||नेड़ै देखउ पारब्रहमु इकु नामु धिआवउ ॥نےڑَے دےکھا پاربرهم اک نام دھآوا ۔۔

ਹੋਇ ਸਗਲ ਕੀ ਰੇਣੁਕਾ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਸਮਾਵਉ ॥hoi sagal kee renukaa har sa(n)g samaavau ||होइ सगल की रेणुका हरि संगि समावउ ॥هوا سگل کیِ رےݨکا هر سںگ سماوا ۔۔

ਦੂਖੁ ਨ ਦੇਈ ਕਿਸੈ ਜੀਅ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਵਉ ॥dhookh na dheiee kisai jeea pat siau ghar jaavau ||दूखु न देई किसै जीअ पति सिउ घरि जावउ ॥دُوکھ ن دےای کسَے جیِا پت سا گھرِ جاوا ۔۔

ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਾਨਕ ਸੁਣਾਵਉ ॥੧੭॥patit puneet karataa purakh naanak sunaavau ||17||पतित पुनीत करता पुरखु नानक सुणावउ ॥१७॥پتت پُنیِت کرتا پُرکھ نانک سُݨاوا ۔۔۱۷۔۔

ਸਲੋਕ ਦੋਹਾ ਮਃ ੫ ॥salok dhohaa mahalaa panjavaa ||सलोक दोहा म: ५ ॥سلوک دوها مÚ ۵ ۔۔

ਏਕੁ ਜਿ ਸਾਜਨੁ ਮੈ ਕੀਆ ਸਰਬ ਕਲਾ ਸਮਰਥੁ ॥ek j saajan mai keeaa sarab kalaa samarath ||एकु जि साजनु मै कीआ सरब कला समरथु ॥اےک ج ساجن مَے کیِآ سرب کلا سمرتھ ۔۔

ਜੀਉ ਹਮਾਰਾ ਖੰਨੀਐ ਹਰਿ ਮਨ ਤਨ ਸੰਦੜੀ ਵਥੁ ॥੧॥jeeau hamaaraa kha(n)neeaai har man tan sa(n)dhaRee vath ||1||जीउ हमारा खंनीऐ हरि मन तन संदड़ी वथु ॥१॥جیِا همارا کھنّیِاَے هر من تن سںدڑیِ وتھ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਜੇ ਕਰੁ ਗਹਹਿ ਪਿਆਰੜੇ ਤੁਧੁ ਨ ਛੋਡਾ ਮੂਲਿ ॥je kar gaheh piaaraRe tudh na chhoddaa mool ||जे करु गहहि पिआरड़े तुधु न छोडा मूलि ॥جے کر گههِ پآرڑے تُدھ ن چھوڈا مُول ۔۔

ਹਰਿ ਛੋਡਨਿ ਸੇ ਦੁਰਜਨਾ ਪੜਹਿ ਦੋਜਕ ਕੈ ਸੂਲਿ ॥੨॥har chhoddan se dhurajanaa paReh dhojak kai sool ||2||हरि छोडनि से दुरजना पड़हि दोजक कै सूलि ॥२॥هر چھوڈن سے دُرجنا پڑه دوجک کَے سُول ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਘਰਿ ਜਿਸ ਦੈ ਹਰਿ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਵੈ ॥sabh nidhaan ghar jis dhai har kare su hovai ||सभि निधान घरि जिस दै हरि करे सु होवै ॥سبھ ندھان گھرِ جس دَے هرِ کرے سُ هووَے ۔۔

ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵਹਿ ਸੰਤ ਜਨ ਪਾਪਾ ਮਲੁ ਧੋਵੈ ॥jap jap jeeveh sa(n)t jan paapaa mal dhovai ||जपि जपि जीवहि संत जन पापा मलु धोवै ॥جپ جپِ جیِوه سںت جن پاپا مل دھووَے ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਹਿਰਦੈ ਵਸਹਿ ਸੰਕਟ ਸਭਿ ਖੋਵੈ ॥charan kamal hiradhai vaseh sa(n)kaT sabh khovai ||चरन कमल हिरदै वसहि संकट सभि खोवै ॥چرن کمل هردَے وسه سںکٹ سبھ کھووَے ۔۔

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਜਿਸੁ ਭੇਟੀਐ ਮਰਿ ਜਨਮਿ ਨ ਰੋਵੈ ॥gur pooraa jis bheTeeaai mar janam na rovai ||गुरु पूरा जिसु भेटीऐ मरि जनमि न रोवै ॥گُر پُورا جس بھےٹیِاَے مر جنم ن رووَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਦਰਸ ਪਿਆਸ ਨਾਨਕ ਘਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਦੇਵੈ ॥੧੮॥prabh dharas piaas naanak ghanee kirapaa kar dhevai ||18||प्रभ दरस पिआस नानक घणी किरपा करि देवै ॥१८॥پربھ درس پآس نانک گھݨیِ کرپا کر دےوَے ۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕ ਡਖਣਾ ਮਃ ੫ ॥salok ddakhanaa mahalaa panjavaa ||सलोक डखणा म: ५ ॥سلوک ڈکھݨا مÚ ۵ ۔۔

ਭੋਰੀ ਭਰਮੁ ਵਞਾਇ ਪਿਰੀ ਮੁਹਬਤਿ ਹਿਕੁ ਤੂ ॥bhoree bharam van(j)ai piree muhabat hik too ||भोरी भरमु वञाइ पिरी मुहबति हिकु तू ॥بھوریِ بھرم ونجاا پریِ مُهبت هک تُو ۔۔

ਜਿਥਹੁ ਵੰਞੈ ਜਾਇ ਤਿਥਾਊ ਮਉਜੂਦੁ ਸੋਇ ॥੧॥jithahu va(n)n(j)ai jai tithaauoo maujoodh soi ||1||जिथहु वंञै जाइ तिथाऊ मउजूदु सोइ ॥१॥جِتھهُ وںنجَے جاا تتھااُو ماجُود سوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਚੜਿ ਕੈ ਘੋੜੜੈ ਕੁੰਦੇ ਪਕੜਹਿ ਖੂੰਡੀ ਦੀ ਖੇਡਾਰੀ ॥chaR kai ghoRaRai ku(n)dhe pakaReh khoo(n)ddee dhee kheddaaree ||चड़ि कै घोड़ड़ै कुँदे पकड़हि खूँडी दी खेडारी ॥چڑ کَے گھوڑڑَے کُںدے پکڑه کھُوںڈیِ دیِ کھےڈاریِ ۔۔

ਹੰਸਾ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਉਲਾਸਹਿ ਕੁਕੜ ਦੀ ਓਡਾਰੀ ॥੨॥ha(n)saa setee chit ulaaseh kukaR dhee oddaaree ||2||हंसा सेती चितु उलासहि कुकड़ दी ओडारी ॥२॥هںسا سےتیِ چت اُلاسه کُکڑ دیِ اوڈاریِ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਰਸਨਾ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣੈ ਸੋ ਉਧਰੈ ਮਿਤਾ ॥rasanaa ucharai har sravanee sunai so udharai mitaa ||रसना उचरै हरि स्रवणी सुणै सो उधरै मिता ॥رسنا اُچرَے هر سروݨیِ سُݨَے سو اُدھرَے متا ۔۔

ਹਰਿ ਜਸੁ ਲਿਖਹਿ ਲਾਇ ਭਾਵਨੀ ਸੇ ਹਸਤ ਪਵਿਤਾ ॥har jas likheh lai bhaavanee se hasat pavitaa ||हरि जसु लिखहि लाइ भावनी से हसत पविता ॥هر جس لکھه لاا بھاونیِ سے هست پوِتا ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਮਜਨਾ ਸਭਿ ਪੁੰਨ ਤਿਨਿ ਕਿਤਾ ॥aThasaTh teerath majanaa sabh pu(n)n tin kitaa ||अठसठि तीरथ मजना सभि पुँन तिनि किता ॥اٹھسٹھ تیِرتھ مجنا سبھ پُنّ تنِ کتا ۔۔

ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਤੇ ਉਧਰੇ ਬਿਖਿਆ ਗੜੁ ਜਿਤਾ ॥sa(n)saar saagar te udhare bikhiaa gaR jitaa ||संसार सागर ते उधरे बिखिआ गड़ु जिता ॥سںسار ساگر تے اُدھرے بکھآ گڑ جتا ۔۔