Ang 320 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੨੦)

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀਹੋ ਜਿਸ ਦੈ ਨਾਉ ਪਲੈ ॥tisai sarevahu praaneeho jis dhai naau palai ||तिसै सरेवहु प्राणीहो जिस दै नाउ पलै ॥تِسَے سرےوهُ پراݨیِهو جس دَے ناا پلَے ۔۔

ਐਥੈ ਰਹਹੁ ਸੁਹੇਲਿਆ ਅਗੈ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ॥aaithai rahahu suheliaa agai naal chalai ||ऐथै रहहु सुहेलिआ अगै नालि चलै ॥اَےتھَے رههُ سُهےلآ اگَے نال چلَے ۔۔

ਘਰੁ ਬੰਧਹੁ ਸਚ ਧਰਮ ਕਾ ਗਡਿ ਥੰਮੁ ਅਹਲੈ ॥ghar ba(n)dhahu sach dharam kaa gadd tha(n)m ahalai ||घरु बंधहु सच धरम का गडि थंमु अहलै ॥گھر بںدھهُ سچ دھرم کا گڈ تھںم اهلَے ۔۔

ਓਟ ਲੈਹੁ ਨਾਰਾਇਣੈ ਦੀਨ ਦੁਨੀਆ ਝਲੈ ॥oT laih naarainai dheen dhuneeaa jhalai ||ओट लैहु नाराइणै दीन दुनीआ झलै ॥اوٹ لَےهُ نارااݨَے دیٍن دُنیِآ جھلَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਕੜੇ ਚਰਣ ਹਰਿ ਤਿਸੁ ਦਰਗਹ ਮਲੈ ॥੮॥naanak pakaRe charan har tis dharageh malai ||8||नानक पकड़े चरण हरि तिसु दरगह मलै ॥८॥نانک پکڑے چرݨ هر تس درگه ملَے ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਜਾਚਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਦੇਹਿ ਪਿਆਰਿਆ ॥jaachak ma(n)gai dhaan dheh piaariaa ||जाचकु मंगै दानु देहि पिआरिआ ॥جاچک مںگَے دان دےه پآرآ ۔۔

ਦੇਵਣਹਾਰੁ ਦਾਤਾਰੁ ਮੈ ਨਿਤ ਚਿਤਾਰਿਆ ॥dhevanahaar dhaataar mai nit chitaariaa ||देवणहारु दातारु मै नित चितारिआ ॥دےوݨهار داتار مَے نت چتارآ ۔۔

ਨਿਖੁਟਿ ਨ ਜਾਈ ਮੂਲਿ ਅਤੁਲ ਭੰਡਾਰਿਆ ॥nikhuT na jaiee mool atul bha(n)ddaariaa ||निखुटि न जाई मूलि अतुल भंडारिआ ॥نِکھٹ ن جاای مُول اتل بھںڈارآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰੁ ਤਿਨਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਰਿਆ ॥੧॥naanak sabadh apaar tin sabh kichh saariaa ||1||नानक सबदु अपारु तिनि सभु किछु सारिआ ॥१॥نانک سبد اپار تن سبھ کچھ سارآ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਸਿਖਹੁ ਸਬਦੁ ਪਿਆਰਿਹੋ ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੀ ਟੇਕ ॥sikhahu sabadh piaariho janam maran kee Tek ||सिखहु सबदु पिआरिहो जनम मरन की टेक ॥سِکھهُ سبد پآرهو جنم مرن کیِ ٹےک ۔۔

ਮੁਖ ਊਜਲ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਨਾਨਕ ਸਿਮਰਤ ਏਕ ॥੨॥mukh uoojal sadhaa sukhee naanak simarat ek ||2||मुख ऊजल सदा सुखी नानक सिमरत एक ॥२॥مُکھ اُوجل سدا سُکھیِ نانک سمرت اےک ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਓਥੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੰਡੀਐ ਸੁਖੀਆ ਹਰਿ ਕਰਣੇ ॥othai a(n)mrit va(n)ddeeaai sukheeaa har karane ||ओथै अंमृतु वंडीऐ सुखीआ हरि करणे ॥اوتھَے اںمرت وںڈیِاَے سُکھیِآ هر کرݨے ۔۔

ਜਮ ਕੈ ਪੰਥਿ ਨ ਪਾਈਅਹਿ ਫਿਰਿ ਨਾਹੀ ਮਰਣੇ ॥jam kai pa(n)th na paie'eeh fir naahee marane ||जम कै पंथि न पाईअहि फिरि नाही मरणे ॥جم کَے پںتھ ن پاایاه پھر ناهیِ مرݨے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਆਇਆ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਤਿਸੈ ਹੀ ਜਰਣੇ ॥jis no aaiaa prem ras tisai hee jarane ||जिस नो आइआ प्रेम रसु तिसै ही जरणे ॥جِس نو آاآ پرےم رس تسَے هیِ جرݨے ۔۔

ਬਾਣੀ ਉਚਰਹਿ ਸਾਧ ਜਨ ਅਮਿਉ ਚਲਹਿ ਝਰਣੇ ॥baanee uchareh saadh jan amiau chaleh jharane ||बाणी उचरहि साध जन अमिउ चलहि झरणे ॥باݨیِ اُچره سادھ جن اما چله جھرݨے ۔۔

ਪੇਖਿ ਦਰਸਨੁ ਨਾਨਕੁ ਜੀਵਿਆ ਮਨ ਅੰਦਰਿ ਧਰਣੇ ॥੯॥pekh dharasan naanak jeeviaa man a(n)dhar dharane ||9||पेखि दरसनु नानकु जीविआ मन अंदरि धरणे ॥९॥پےکھ درسن نانک جیِوآ من اںدر دھرݨے ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਸੇਵਿਐ ਦੂਖਾ ਕਾ ਹੋਇ ਨਾਸੁ ॥satigur poorai seviaai dhookhaa kaa hoi naas ||सतिगुरि पूरै सेविऐ दूखा का होइ नासु ॥ستگر پُورَے سےواَے دُوکھا کا هوا ناس ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਅਰਾਧਿਐ ਕਾਰਜੁ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥੧॥naanak naam araadhiaai kaaraj aavai raas ||1||नानक नामि अराधिऐ कारजु आवै रासि ॥१॥نانک نام ارادھاَے کارج آوَے راس ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸੰਕਟ ਛੁਟਹਿ ਅਨਦ ਮੰਗਲ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥jis simarat sa(n)kaT chhuTeh anadh ma(n)gal bisraam ||जिसु सिमरत संकट छुटहि अनद मंगल बिस्राम ॥جِس سمرت سںکٹ چھُٹه اند مںگل بسرام ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਪੀਐ ਸਦਾ ਹਰਿ ਨਿਮਖ ਨ ਬਿਸਰਉ ਨਾਮੁ ॥੨॥naanak japeeaai sadhaa har nimakh na bisarau naam ||2||नानक जपीऐ सदा हरि निमख न बिसरउ नामु ॥२॥نانک جپیِاَے سدا هر نمکھ ن بسرا نام ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਸੋਭਾ ਕਿਆ ਗਣੀ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਲਧਾ ॥tin kee sobhaa kiaa ganee jinee har har ladhaa ||तिन की सोभा किआ गणी जिनी हरि हरि लधा ॥تٍن کیِ سوبھا کآ گݨیِ جنیِ هر هرِ لدھا ۔۔

ਸਾਧਾ ਸਰਣੀ ਜੋ ਪਵੈ ਸੋ ਛੁਟੈ ਬਧਾ ॥saadhaa saranee jo pavai so chhuTai badhaa ||साधा सरणी जो पवै सो छुटै बधा ॥سادھا سرݨیِ جو پوَے سو چھُٹَے بدھا ۔۔

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਅਬਿਨਾਸੀਐ ਜੋਨਿ ਗਰਭਿ ਨ ਦਧਾ ॥gun gaavai abinaaseeaai jon garabh na dhadhaa ||गुण गावै अबिनासीऐ जोनि गरभि न दधा ॥گُݨ گاوَے ابناسیِاَے جون گربھ ن ددھا ۔۔

ਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹਰਿ ਪੜਿ ਬੁਝਿ ਸਮਧਾ ॥gur bheTiaa paarabraham har paR bujh samadhaa ||गुरु भेटिआ पारब्रहमु हरि पड़ि बुझि समधा ॥گُر بھےٹآ پاربرهم هر پڑِ بُجھ سمدھا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ਸੋ ਧਣੀ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗਧਾ ॥੧੦॥naanak paiaa so dhanee har agam agadhaa ||10||नानक पाइआ सो धणी हरि अगम अगधा ॥१०॥نانک پااآ سو دھݨیِ هر اگم اگدھا ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਕਾਮੁ ਨ ਕਰਹੀ ਆਪਣਾ ਫਿਰਹਿ ਅਵਤਾ ਲੋਇ ॥kaam na karahee aapanaa fireh avataa loi ||कामु न करही आपणा फिरहि अवता लोइ ॥کام ن کرهیِ آپݨا پھره اوتا لوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਇ ਵਿਸਾਰਿਐ ਸੁਖੁ ਕਿਨੇਹਾ ਹੋਇ ॥੧॥naanak nai visaariaai sukh kinehaa hoi ||1||नानक नाइ विसारिऐ सुखु किनेहा होइ ॥१॥نانک ناا وساراَے سُکھ کنےها هوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਬਿਖੈ ਕਉੜਤਣਿ ਸਗਲ ਮਾਹਿ ਜਗਤਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥bikhai kauRatan sagal maeh jagat rahee lapaTai ||बिखै कउड़तणि सगल माहि जगति रही लपटाइ ॥بِکھَے کاڑتݨ سگل ماه جگت رهیِ لپٹاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਨਿ ਵੀਚਾਰਿਆ ਮੀਠਾ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ॥੨॥naanak jan veechaariaa meeThaa har kaa naau ||2||नानक जनि वीचारिआ मीठा हरि का नाउ ॥२॥نانک جن ویِچارآ میِٹھا هرِ کا ناا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਇਹ ਨੀਸਾਣੀ ਸਾਧ ਕੀ ਜਿਸੁ ਭੇਟਤ ਤਰੀਐ ॥eeh neesaanee saadh kee jis bheTat tareeaai ||इह नीसाणी साध की जिसु भेटत तरीऐ ॥ِاه نیِساݨیِ سادھ کیِ جس بھےٹت تریِاَے ۔۔

ਜਮਕੰਕਰੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਫਿਰਿ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਰੀਐ ॥jamaka(n)kar neR na aaviee fir bahuR na mareeaai ||जमकंकरु नेड़ि न आवई फिरि बहुड़ि न मरीऐ ॥جمکںکر نےڑ ن آوای پھر بهُڑ ن مریِاَے ۔۔

ਭਵ ਸਾਗਰੁ ਸੰਸਾਰੁ ਬਿਖੁ ਸੋ ਪਾਰਿ ਉਤਰੀਐ ॥bhav saagar sa(n)saar bikh so paar utareeaai ||भव सागरु संसारु बिखु सो पारि उतरीऐ ॥بھو ساگر سںسار بکھ سو پار اُتریِاَے ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗੁੰਫਹੁ ਮਨਿ ਮਾਲ ਹਰਿ ਸਭ ਮਲੁ ਪਰਹਰੀਐ ॥har gun gu(n)fahu man maal har sabh mal parahareeaai ||हरि गुण गुँफहु मनि माल हरि सभ मलु परहरीऐ ॥هر گُݨ گُںپھهُ منِ مال هرِ سبھ مل پرهریِاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਨਰਹਰੀਐ ॥੧੧॥naanak preetam mil rahe paarabraham narahareeaai ||11||नानक प्रीतम मिलि रहे पारब्रहम नरहरीऐ ॥११॥نانک پریِتم مل رهے پاربرهم نرهریِاَے ۔۔۱۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵੁਠਾ ਚਿਤਿ ॥naanak aae se paravaan hai jin har vuThaa chit ||नानक आए से परवाणु है जिन हरि वुठा चिति ॥نانک آاے سے پرواݨ هَے جن هر وُٹھا چتِ ۔۔

ਗਾਲੑੀ ਅਲ ਪਲਾਲੀਆ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵਹਿ ਮਿਤ ॥੧॥gaal(h)ee al palaaleeaa ka(n)m na aaveh mit ||1||गाल्ली अल पलालीआ कंमि न आवहि मित ॥१॥گالھیِ ال پلالیِآ کںم ن آوه مت ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪ੍ਰਭੁ ਦ੍ਰਿਸਟੀ ਆਇਆ ਪੂਰਨ ਅਗਮ ਬਿਸਮਾਦ ॥paarabraham prabh dhirasaTee aaiaa pooran agam bisamaadh ||पारब्रहमु प्रभु दृसटी आइआ पूरन अगम बिसमाद ॥پاربرهم پربھ درسٹیِ آایا پُورن اگم بسماد ۔۔