Ang 31 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੧)

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਛੋਡਿ ਬਿਖਿਆ ਲੋਭਾਣੇ ਸੇਵਾ ਕਰਹਿ ਵਿਡਾਣੀ ॥a(n)mrit chhodd bikhiaa lobhaane sevaa kareh viddaanee ||अंमृतु छोडि बिखिआ लोभाणे सेवा करहि विडाणी ॥اںمرت چھوڈ بکھآ لوبھاݨے سےوا کره وڈاݨیِ ۔۔

ਆਪਣਾ ਧਰਮੁ ਗਵਾਵਹਿ ਬੂਝਹਿ ਨਾਹੀ ਅਨਦਿਨੁ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥aapanaa dharam gavaaveh boojheh naahee anadhin dhukh vihaanee ||आपणा धरमु गवावहि बूझहि नाही अनदिनु दुखि विहाणी ॥آپݨا دھرم گواوه بُوجھه ناهیِ اندن دُکھ وهاݨیِ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਨ ਚੇਤਹੀ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਪਾਣੀ ॥੧॥manmukh a(n)dh na chetahee ddoob mue bin paanee ||1||मनमुख अंध न चेतही डूबि मुए बिनु पाणी ॥१॥منمکھ اںدھ ن چےتهیِ ڈُوب مُاے بن پاݨیِ ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਸਦਾ ਭਜਹੁ ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ॥man re sadhaa bhajahu har saranaiee ||मन रे सदा भजहु हरि सरणाई ॥من رے سدا بھجهُ هر سرݨاای ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਤਰਿ ਵਸੈ ਤਾ ਹਰਿ ਵਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kaa sabadh a(n)tar vasai taa har visar na jaiee ||1|| rahaau ||गुर का सबदु अंतरि वसै ता हरि विसरि न जाई ॥१॥ रहाउ ॥گُر کا سبد اںتر وسَے تا هر وسر ن جاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਮਾਇਆ ਕਾ ਪੁਤਲਾ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਦੁਸਟੀ ਪਾਈ ॥eih sareer maiaa kaa putalaa vich haumai dhusaTee paiee ||इहु सरीरु माइआ का पुतला विचि हउमै दुसटी पाई ॥ِاهُ سریِر ماایا کا پُتلا وچ هامَے دُسٹیِ پاای ۔۔

ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਮਨਮੁਖਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥aavan jaanaa ja(n)man maranaa manmukh pat gavaiee ||आवणु जाणा जंमणु मरणा मनमुखि पति गवाई ॥آوݨ جاݨا جںمݨ مرݨا منمکھ پت گواای ۔۔

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥੨॥satagur sev sadhaa sukh paiaa jotee jot milaiee ||2||सतगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ जोती जोति मिलाई ॥२॥ستگر سےو سدا سُکھ پاایا جوتیِ جوت ملاای ۔۔۲۔۔

ਸਤਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਅਤਿ ਸੁਖਾਲੀ ਜੋ ਇਛੇ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥satagur kee sevaa at sukhaalee jo ichhe so fal paae ||सतगुर की सेवा अति सुखाली जो इछे सो फलु पाए ॥ستگر کیِ سےوا ات سُکھالیِ جو اچھے سو پھل پااے ۔۔

ਜਤੁ ਸਤੁ ਤਪੁ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥jat sat tap pavit sareeraa har har ma(n)n vasaae ||जतु सतु तपु पवितु सरीरा हरि हरि मंनि वसाए ॥جت ست تپ پوت سریِرا هرِ هرِ منّ وسااے ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੩॥sadhaa ana(n)dh rahai dhin raatee mil preetam sukh paae ||3||सदा अनंदि रहै दिनु राती मिलि प्रीतम सुखु पाए ॥३॥سدا انµد رهَے دن راتیِ مل پریِتم سُکھ پااے ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਸਤਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾਗਤੀ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥jo satagur kee saranaagatee hau tin kai bal jaau ||जो सतगुर की सरणागती हउ तिन कै बलि जाउ ॥جو ستگر کیِ سرݨاگتیِ ها تن کَے بل جاا ۔۔

ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥dhar sachai sachee vaddiaaiee sahaje sach samaau ||दरि सचै सची वडिआई सहजे सचि समाउ ॥در سچَے سچیِ وڈِآای سهجے سچِ سماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥੪॥੧੨॥੪੫॥naanak nadharee paieeaai gurmukh mel milaau ||4||12||45||नानक नदरी पाईऐ गुरमुखि मेलि मिलाउ ॥४॥१२॥४५॥نانک ندریِ پاایاَے گُرمکھ مےل ملاا ۔۔۴۔۔۱۲۔۔۴۵۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਜਿਉ ਦੋਹਾਗਣਿ ਤਨਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥manmukh karam kamaavane jiau dhohaagan tan seegaar ||मनमुख करम कमावणे जिउ दोहागणि तनि सीगारु ॥منمکھ کرم کماوݨے جا دوهاگݨ تن سیِگار ۔۔

ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਵਈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥sejai ka(n)t na aaviee nit nit hoi khuaar ||सेजै कंतु न आवई नित नित होइ खुआरु ॥سےجَے کںت ن آوای نت نت هوا کھُآر ۔۔

ਪਿਰ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵਈ ਨਾ ਦੀਸੈ ਘਰੁ ਬਾਰੁ ॥੧॥pir kaa mahal na paaviee naa dheesai ghar baar ||1||पिर का महलु न पावई ना दीसै घरु बारु ॥१॥پِر کا مهل ن پاوای نا دیِسَے گھر بار ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਇਕ ਮਨਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥bhaiee re ik man naam dhiaai ||भाई रे इक मनि नामु धिआइ ॥بھاای رے اک من نام دھآا ۔۔

ਸੰਤਾ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਜਪਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sa(n)taa sa(n)gat mil rahai jap raam naam sukh pai ||1|| rahaau ||संता संगति मिलि रहै जपि राम नामु सुखु पाइ ॥१॥ रहाउ ॥سںتا سںگت مل رهَے جپِ رام نام سُکھ پاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥gurmukh sadhaa sohaaganee pir raakhiaa ur dhaar ||गुरमुखि सदा सोहागणी पिरु राखिआ उर धारि ॥گُرمکھ سدا سوهاگݨیِ پر راکھآ اُر دھار ۔۔

ਮਿਠਾ ਬੋਲਹਿ ਨਿਵਿ ਚਲਹਿ ਸੇਜੈ ਰਵੈ ਭਤਾਰੁ ॥miThaa boleh niv chaleh sejai ravai bhataar ||मिठा बोलहि निवि चलहि सेजै रवै भतारु ॥مِٹھا بوله نو چله سےجَے روَے بھتار ۔۔

ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨ ਗੁਰ ਕਾ ਹੇਤੁ ਅਪਾਰੁ ॥੨॥sobhaava(n)tee sohaaganee jin gur kaa het apaar ||2||सोभावंती सोहागणी जिन गुर का हेतु अपारु ॥२॥سوبھاوںتیِ سوهاگݨیِ جن گُر کا هےت اپار ۔۔۲۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਾ ਭਾਗੈ ਕਾ ਉਦਉ ਹੋਇ ॥poorai bhaag satagur milai jaa bhaagai kaa udhau hoi ||पूरै भागि सतगुरु मिलै जा भागै का उदउ होइ ॥پُورَے بھاگ ستگر ملَے جا بھاگَے کا اُدا هوا ۔۔

ਅੰਤਰਹੁ ਦੁਖੁ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟੀਐ ਸੁਖੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥a(n)tarahu dhukh bhram kaTeeaai sukh paraapat hoi ||अंतरहु दुखु भ्रमु कटीऐ सुखु परापति होइ ॥اںترهُ دُکھ بھرم کٹیِاَے سُکھ پراپت هوا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਦੁਖੁ ਨ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੩॥gur kai bhaanai jo chalai dhukh na paavai koi ||3||गुर कै भाणै जो चलै दुखु न पावै कोइ ॥३॥گُر کَے بھاݨَے جو چلَے دُکھ ن پاوَے کوا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਕੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਹਜੇ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥gur ke bhaane vich a(n)mrit hai sahaje paavai koi ||गुर के भाणे विचि अंमृतु है सहजे पावै कोइ ॥گُر کے بھاݨے وچ اںمرت هَے سهجے پاوَے کوا ۔۔

ਜਿਨਾ ਪਰਾਪਤਿ ਤਿਨ ਪੀਆ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਇ ॥jinaa paraapat tin peeaa haumai vichahu khoi ||जिना परापति तिन पीआ हउमै विचहु खोइ ॥جٍنا پراپت تن پیِآ هامَے وچهُ کھوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੪॥੧੩॥੪੬॥naanak gurmukh naam dhiaaieeaai sach milaavaa hoi ||4||13||46||नानक गुरमुखि नामु धिआईऐ सचि मिलावा होइ ॥४॥१३॥४६॥نانک گُرمکھ نام دھآایاَے سچ ملاوا هوا ۔۔۴۔۔۱۳۔۔۴۶۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਜਾ ਪਿਰੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਅਗੈ ਧਰੇਇ ॥jaa pir jaanai aapanaa tan man agai dharei ||जा पिरु जाणै आपणा तनु मनु अगै धरेइ ॥جا پر جاݨَے آپݨا تن من اگَے دھرےا ۔۔

ਸੋਹਾਗਣੀ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੀਆ ਸੇਈ ਕਰਮ ਕਰੇਇ ॥sohaaganee karam kamaavadheeaa seiee karam karei ||सोहागणी करम कमावदीआ सेई करम करेइ ॥سوهاگݨیِ کرم کماودیِآ سےای کرم کرےا ۔۔

ਸਹਜੇ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਸਾਚੁ ਵਡਾਈ ਦੇਇ ॥੧॥sahaje saach milaavaRaa saach vaddaiee dhei ||1||सहजे साचि मिलावड़ा साचु वडाई देइ ॥१॥سهجے ساچ ملاوڑا ساچ وڈاای دےا ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥bhaiee re gur bin bhagat na hoi ||भाई रे गुर बिनु भगति न होइ ॥بھاای رے گُر بن بھگت ن هوا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin gur bhagat na paieeaai je lochai sabh koi ||1|| rahaau ||बिनु गुर भगति न पाईऐ जे लोचै सभु कोइ ॥१॥ रहाउ ॥بٍن گُر بھگت ن پاایاَے جے لوچَے سبھ کوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਕਾਮਣਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥lakh chauraaseeh fer piaa kaaman dhoojai bhai ||लख चउरासीह फेरु पइआ कामणि दूजै भाइ ॥لکھ چاراسیِه پھےر پایا کامݨ دُوجَے بھاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਨੀਦ ਨ ਆਵਈ ਦੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥bin gur needh na aaviee dhukhee rain vihai ||बिनु गुर नीद न आवई दुखी रैणि विहाइ ॥بٍن گُر نیِد ن آوای دُکھیِ رَےݨ وهاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਪਿਰੁ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥੨॥bin sabadhai pir na paieeaai birathaa janam gavai ||2||बिनु सबदै पिरु न पाईऐ बिरथा जनमु गवाइ ॥२॥بٍن سبدَے پر ن پاایاَے برتھا جنم گواا ۔۔۲۔۔