Ang 318 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੧੮)

ਗਉੜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ਰਾਇ ਕਮਾਲਦੀ ਮੋਜਦੀ ਕੀ ਵਾਰ ਕੀ ਧੁਨਿ ਉਪਰਿ ਗਾਵਣੀgauRee kee vaar mahalaa panjavaa rai kamaaladhee mojadhee kee vaar kee dhun upar gaavaneeगउड़ी की वार महला ५ राइ कमालदी मोजदी की वार की धुनि उपरि गावणीگاڑیِ کیِ وار مهلا ۵ راا کمالدیِ موجدیِ کیِ وار کیِ دھُن اُپر گاوݨیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜੋ ਜਨੁ ਜਪੈ ਸੋ ਆਇਆ ਪਰਵਾਣੁ ॥har har naam jo jan japai so aaiaa paravaan ||हरि हरि नामु जो जनु जपै सो आइआ परवाणु ॥هر هرِ نام جو جن جپَے سو آایا پرواݨ ۔۔

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨਿ ਭਜਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਬਾਣੁ ॥tis jan kai balihaaranai jin bhajiaa prabh nirabaan ||तिसु जन कै बलिहारणै जिनि भजिआ प्रभु निरबाणु ॥تِس جن کَے بلهارݨَے جنِ بھجِآ پربھ نرباݨ ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਹਰਿ ਭੇਟਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥janam maran dhukh kaTiaa har bheTiaa purakh sujaan ||जनम मरन दुखु कटिआ हरि भेटिआ पुरखु सुजाणु ॥جنم مرن دُکھ کٹآ هرِ بھےٹآ پُرکھ سُجاݨ ۔۔

ਸੰਤ ਸੰਗਿ ਸਾਗਰੁ ਤਰੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਤਾਣੁ ॥੧॥sa(n)t sa(n)g saagar tare jan naanak sachaa taan ||1||संत संगि सागरु तरे जन नानक सचा ताणु ॥१॥سںت سںگ ساگر ترے جن نانک سچا تاݨ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਪਰਾਹੁਣਾ ਮੇਰੈ ਘਰਿ ਆਵਉ ॥bhalake uTh paraahunaa merai ghar aavau ||भलके उठि पराहुणा मेरै घरि आवउ ॥بھلکے اُٹھ پراهُݨا مےرَے گھر آوا ۔۔

ਪਾਉ ਪਖਾਲਾ ਤਿਸ ਕੇ ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਿਤ ਭਾਵਉ ॥paau pakhaalaa tis ke man tan nit bhaavau ||पाउ पखाला तिस के मनि तनि नित भावउ ॥پاا پکھالا تس کے من تنِ نت بھاوا ۔۔

ਨਾਮੁ ਸੁਣੇ ਨਾਮੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਨਾਮੇ ਲਿਵ ਲਾਵਉ ॥naam sune naam sa(n)grahai naame liv laavau ||नामु सुणे नामु संग्रहै नामे लिव लावउ ॥نام سُݨے نام سںگرهَے نامے لو لاوا ۔۔

ਗ੍ਰਿਹੁ ਧਨੁ ਸਭੁ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੋਇ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਉ ॥girahu dhan sabh pavitr hoi har ke gun gaavau ||गृहु धनु सभु पवित्रु होइ हरि के गुण गावउ ॥گِرهُ دھن سبھ پوترü هوا هرِ کے گُݨ گاوا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਵਉ ॥੨॥har naam vaapaaree naanakaa vaddabhaagee paavau ||2||हरि नाम वापारी नानका वडभागी पावउ ॥२॥هر نام واپاریِ نانکا وڈبھاگیِ پاوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭਲਾ ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ॥jo tudh bhaavai so bhalaa sach teraa bhaanaa ||जो तुधु भावै सो भला सचु तेरा भाणा ॥جو تُدھ بھاوَے سو بھلا سچ تےرا بھاݨا ۔۔

ਤੂ ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਵਰਤਦਾ ਸਭ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣਾ ॥too sabh meh ek varatadhaa sabh maeh samaanaa ||तू सभ महि एकु वरतदा सभ माहि समाणा ॥تُو سبھ مهِ اےک ورتدا سبھ ماه سماݨا ۔۔

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜੀਅ ਅੰਦਰਿ ਜਾਣਾ ॥thaan thana(n)tar rav rahiaa jeea a(n)dhar jaanaa ||थान थनंतरि रवि रहिआ जीअ अंदरि जाणा ॥تھان تھنµتر رو رهِآ جیِا اںدر جاݨا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਪਾਈਐ ਮਨਿ ਸਚੇ ਭਾਣਾ ॥saadhasa(n)g mil paieeaai man sache bhaanaa ||साधसंगि मिलि पाईऐ मनि सचे भाणा ॥سادھسںگ مل پاایاَے منِ سچے بھاݨا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਗਤੀ ਸਦ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣਾ ॥੧॥naanak prabh saranaagatee sadh sadh kurabaanaa ||1||नानक प्रभ सरणागती सद सद कुरबाणा ॥१॥نانک پربھ سرݨاگتیِ سد سد کُرباݨا ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਚੇਤਾ ਈ ਤਾਂ ਚੇਤਿ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚਾ ਸੋ ਧਣੀ ॥chetaa iee taa(n) chet saahib sachaa so dhanee ||चेता ई ताँ चेति साहिबु सचा सो धणी ॥چےتا ای تاں چےت ساهب سچا سو دھݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਚੜਿ ਬੋਹਿਥਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਪਉ ॥੧॥naanak satigur sev chaR bohith bhaujal paar pau ||1||नानक सतिगुरु सेवि चड़ि बोहिथि भउजलु पारि पउ ॥१॥نانک ستگر سےو چڑِ بوهتھِ بھاجل پار پاُ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਵਾਊ ਸੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਰਹਿ ਗਰਬਿ ਗਵਾਰ ॥vaauoo sa(n)dhe kapaRe pahireh garab gavaar ||वाऊ संदे कपड़े पहिरहि गरबि गवार ॥وااُو سںدے کپڑے پهِره گرب گوار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਨੀ ਜਲਿ ਬਲਿ ਹੋਏ ਛਾਰੁ ॥੨॥naanak naal na chalanee jal bal hoe chhaar ||2||नानक नालि न चलनी जलि बलि होए छारु ॥२॥نانک نال ن چلنیِ جل بلِ هواے چھار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੇਈ ਉਬਰੇ ਜਗੈ ਵਿਚਿ ਜੋ ਸਚੈ ਰਖੇ ॥seiee ubare jagai vich jo sachai rakhe ||सेई उबरे जगै विचि जो सचै रखे ॥سےای اُبرے جگَے وچ جو سچَے رکھے ۔۔

ਮੁਹਿ ਡਿਠੈ ਤਿਨ ਕੈ ਜੀਵੀਐ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਖੇ ॥muh ddiThai tin kai jeeveeaai har a(n)mrit chakhe ||मुहि डिठै तिन कै जीवीऐ हरि अंमृतु चखे ॥مُه ڈٹھَے تن کَے جیِویِاَے هر اںمرت چکھے ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਸੰਗਿ ਸਾਧਾ ਭਖੇ ॥kaam karodh lobh moh sa(n)g saadhaa bhakhe ||कामु क्रोधु लोभु मोहु संगि साधा भखे ॥کام ک®ودھ لوبھ موهُ سںگ سادھا بھکھے ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਣੀ ਹਰਿ ਆਪਿ ਪਰਖੇ ॥kar kirapaa prabh aapanee har aap parakhe ||करि किरपा प्रभि आपणी हरि आपि परखे ॥کر کرپا پربھ آپݨیِ هرِ آپ پرکھے ۔۔

ਨਾਨਕ ਚਲਤ ਨ ਜਾਪਨੀ ਕੋ ਸਕੈ ਨ ਲਖੇ ॥੨॥naanak chalat na jaapanee ko sakai na lakhe ||2||नानक चलत न जापनी को सकै न लखे ॥२॥نانک چلت ن جاپنیِ کو سکَے ن لکھے ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਦਿਨਸੁ ਸੁਹਾਵੜਾ ਜਿਤੁ ਪ੍ਰਭੁ ਆਵੈ ਚਿਤਿ ॥naanak soiee dhinas suhaavaRaa jit prabh aavai chit ||नानक सोई दिनसु सुहावड़ा जितु प्रभु आवै चिति ॥نانک سوای دنس سُهاوڑا جت پربھ آوَے چت ۔۔

ਜਿਤੁ ਦਿਨਿ ਵਿਸਰੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਫਿਟੁ ਭਲੇਰੀ ਰੁਤਿ ॥੧॥jit dhin visarai paarabraham fiT bhaleree rut ||1||जितु दिनि विसरै पारब्रहमु फिटु भलेरी रुति ॥१॥جِت دن وسرَے پاربرهم پھٹ بھلےریِ رُت ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਿਤ੍ਰਾਈ ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਿਸ ਕੈ ਹਾਥਿ ॥naanak mitraiee tis siau sabh kichh jis kai haath ||नानक मित्राई तिसु सिउ सभ किछु जिस कै हाथि ॥نانک متراای تس سا سبھ کچھ جس کَے هاتھ ۔۔

ਕੁਮਿਤ੍ਰਾ ਸੇਈ ਕਾਂਢੀਅਹਿ ਇਕ ਵਿਖ ਨ ਚਲਹਿ ਸਾਥਿ ॥੨॥kumitraa seiee kaa(n)dde'eeh ik vikh na chaleh saath ||2||कुमित्रा सेई काँढीअहि इक विख न चलहि साथि ॥२॥کُمترا سےای کاںڈھیِاه اک وکھ ن چله ساتھ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਮਿਲਿ ਪੀਵਹੁ ਭਾਈ ॥a(n)mrit naam nidhaan hai mil peevahu bhaiee ||अंमृतु नामु निधानु है मिलि पीवहु भाई ॥اںمرت نام ندھان هَے مل پیِوهُ بھاای ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਭ ਤਿਖਾ ਬੁਝਾਈ ॥jis simarat sukh paieeaai sabh tikhaa bujhaiee ||जिसु सिमरत सुखु पाईऐ सभ तिखा बुझाई ॥جِس سمرت سُکھ پاایاَے سبھ تکھا بُجھاای ۔۔

ਕਰਿ ਸੇਵਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਗੁਰ ਭੁਖ ਰਹੈ ਨ ਕਾਈ ॥kar sevaa paarabraham gur bhukh rahai na kaiee ||करि सेवा पारब्रहम गुर भुख रहै न काई ॥کر سےوا پاربرهم گُر بھُکھ رهَے ن کاای ۔۔

ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੁੰਨਿਆ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਈ ॥sagal manorath pu(n)niaa amaraa padh paiee ||सगल मनोरथ पुँनिआ अमरा पदु पाई ॥سگل منورتھ پُنّآ امرا پد پاای ۔۔

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਤੂਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਨਾਨਕ ਸਰਣਾਈ ॥੩॥tudh jevadd toohai paarabraham naanak saranaiee ||3||तुधु जेवडु तूहै पारब्रहम नानक सरणाई ॥३॥تُدھ جےوڈ تُوهَے پاربرهم نانک سرݨاای ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਡਿਠੜੋ ਹਭ ਠਾਇ ਊਣ ਨ ਕਾਈ ਜਾਇ ॥ddiThaRo habh Thai uoon na kaiee jai ||डिठड़ो हभ ठाइ ऊण न काई जाइ ॥ڈِٹھڑو هبھ ٹھاا اُوݨ ن کاای جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਲਧਾ ਤਿਨ ਸੁਆਉ ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ॥੧॥naanak ladhaa tin suaau jinaa satigur bheTiaa ||1||नानक लधा तिन सुआउ जिना सतिगुरु भेटिआ ॥१॥نانک لدھا تن سُآا جنا ستگر بھےٹآ ۔۔۱۔۔