Ang 313 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੧੩)

ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ਪੁਰਖ ਪਰਧਾਨ ॥jinaa saas giraas na visarai se poore purakh paradhaan ||जिना सासि गिरासि न विसरै से पूरे पुरख परधान ॥جٍنا ساس گراس ن وسرَے سے پُورے پُرکھ پردھان ۔۔

ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥karamee satigur paieeaai anadhin lagai dhiaan ||करमी सतिगुरु पाईऐ अनदिनु लगै धिआनु ॥کرمیِ ستگر پاایاَے اندن لگَے دھآن ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹਾ ਦਰਗਹ ਪਾਈ ਮਾਨੁ ॥tin kee sa(n)gat mil rahaa dharageh paiee maan ||तिन की संगति मिलि रहा दरगह पाई मानु ॥تٍن کیِ سںگت مل رها درگه پاای مان ۔۔

ਸਉਦੇ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਉਚਰਹਿ ਉਠਦੇ ਭੀ ਵਾਹੁ ਕਰੇਨਿ ॥saudhe vaahu vaahu uchareh uThadhe bhee vaahu karen ||सउदे वाहु वाहु उचरहि उठदे भी वाहु करेनि ॥سادے واهُ واهُ اُچره اُٹھدے بھیِ واهُ کرےن ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਜਿ ਨਿਤ ਉਠਿ ਸੰਮਾਲੇਨਿ ॥੧॥naanak te mukh ujale j nit uTh sa(n)maalen ||1||नानक ते मुख उजले जि नित उठि संमालेनि ॥१॥نانک تے مُکھ اُجلے ج نت اُٹھ سںمالےن ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਆਪਣਾ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥satigur seveeaai aapanaa paieeaai naam apaar ||सतिगुरु सेवीऐ आपणा पाईऐ नामु अपारु ॥ستگر سےویِاَے آپݨا پاایاَے نام اپار ۔۔

ਭਉਜਲਿ ਡੁਬਦਿਆ ਕਢਿ ਲਏ ਹਰਿ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥bhaujal ddubadhiaa kadd le har dhaat kare dhaataar ||भउजलि डुबदिआ कढि लए हरि दाति करे दातारु ॥بھاجل ڈُبدآ کڈھ لاے هرِ دات کرے داتار ۔۔

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੇ ਸਾਹ ਹੈ ਜਿ ਨਾਮਿ ਕਰਹਿ ਵਾਪਾਰੁ ॥dha(n)n dha(n)n se saeh hai j naam kareh vaapaar ||धंनु धंनु से साह है जि नामि करहि वापारु ॥دھنّ دھنّ سے ساه هَے ج نام کره واپار ۔۔

ਵਣਜਾਰੇ ਸਿਖ ਆਵਦੇ ਸਬਦਿ ਲਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥vanajaare sikh aavadhe sabadh laghaavanahaar ||वणजारे सिख आवदे सबदि लघावणहारु ॥وݨجارے سکھ آودے سبد لگھاوݨهار ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਭਈ ਤਿਨ ਸੇਵਿਆ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੨॥jan naanak jin kau kirapaa bhiee tin seviaa sirajanahaar ||2||जन नानक जिन कउ कृपा भई तिन सेविआ सिरजणहारु ॥२॥جن نانک جن کا ک®پا بھای تن سےوآ سرجݨهار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੇ ਜਨ ਭਗਤ ਹਹਿ ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ॥sach sache ke jan bhagat heh sach sachaa jinee araadhiaa ||सचु सचे के जन भगत हहि सचु सचा जिनी अराधिआ ॥سچ سچے کے جن بھگت ههِ سچ سچا جنیِ ارادھآ ۔۔

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਢੰਢੋਲਿਆ ਤਿਨ ਅੰਦਰਹੁ ਹੀ ਸਚੁ ਲਾਧਿਆ ॥jin gurmukh khoj dda(n)ddoliaa tin a(n)dharahu hee sach laadhiaa ||जिन गुरमुखि खोजि ढंढोलिआ तिन अंदरहु ही सचु लाधिआ ॥جٍن گُرمکھ کھوج ڈھںڈھولآ تن اںدرهُ هیِ سچ لادھآ ۔۔

ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਜਿਨੀ ਸੇਵਿਆ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਤਿਨੀ ਸਾਧਿਆ ॥sach saahib sach jinee seviaa kaal ka(n)Tak maar tinee saadhiaa ||सचु साहिबु सचु जिनी सेविआ कालु कंटकु मारि तिनी साधिआ ॥سچ ساهب سچ جنیِ سےوآ کال کںٹک مار تنیِ سادھآ ۔۔

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਭ ਦੂ ਵਡਾ ਹੈ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਲਾਧਿਆ ॥sach sachaa sabh dhoo vaddaa hai sach sevan se sach ralaadhiaa ||सचु सचा सभ दू वडा है सचु सेवनि से सचि रलाधिआ ॥سچ سچا سبھ دُو وڈا هَے سچ سےون سے سچ رلادھآ ۔۔

ਸਚੁ ਸਚੇ ਨੋ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸੇਵਿ ਫਲਾਧਿਆ ॥੨੨॥sach sache no saabaas hai sach sachaa sev falaadhiaa ||22||सचु सचे नो साबासि है सचु सचा सेवि फलाधिआ ॥२२॥سچ سچے نو ساباس هَے سچ سچا سےو پھلادھآ ۔۔۲۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਨਾਮਹੀਣ ਭਰਮਾਇ ॥manmukh praanee mugadh hai naamaheen bharamai ||मनमुखु प्राणी मुगधु है नामहीण भरमाइ ॥منمکھ پراݨیِ مُگدھ هَے نامهیِݨ بھرماا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਨੂਆ ਨਾ ਟਿਕੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇ ॥bin gur manooaa naa Tikai fir fir joonee pai ||बिनु गुर मनूआ ना टिकै फिरि फिरि जूनी पाइ ॥بٍن گُر منُوآ نا ٹکَے پھر پھرِ جٌیِ پاا ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਦਇਆਲ ਹੋਹਿ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥har prabh aap dhiaal hoh taa(n) satigur miliaa aai ||हरि प्रभु आपि दइआल होहि ताँ सतिगुरु मिलिआ आइ ॥هر پربھ آپ دایال هوه تاں ستِگر ملِآ آِا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥੧॥jan naanak naam salaeh too janam maran dhukh jai ||1||जन नानक नामु सलाहि तू जनम मरण दुखु जाइ ॥१॥جن نانک نام سلاه تُو جنم مرݨ دُکھ جاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਰੰਗਿ ਸੁਭਾਇ ॥gur saalaahee aapanaa bahu bidh ra(n)g subhai ||गुरु सालाही आपणा बहु बिधि रंगि सुभाइ ॥گُر سالاهیِ آپݨا بهُ بدھ رںگ سُبھاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰਖਿਆ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥satigur setee man rataa rakhiaa banat banai ||सतिगुर सेती मनु रता रखिआ बणत बणाइ ॥ستگر سےتیِ من رتا رکھِآ بݨت بݨاا ۔۔

ਜਿਹਵਾ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥jihavaa saalaeh na rajiee har preetam chit lai ||जिहवा सालाहि न रजई हरि प्रीतम चितु लाइ ॥جِهوا سالاه ن رجای هر پریِتم چت لاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਕੀ ਮਨਿ ਭੁਖ ਹੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥੨॥naanak naavai kee man bhukh hai man tirapatai har ras khai ||2||नानक नावै की मनि भुख है मनु तृपतै हरि रसु खाइ ॥२॥نانک ناوَے کیِ من بھُکھ هَے من ترپتَے هرِ رس کھاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਚੁ ਸਚਾ ਕੁਦਰਤਿ ਜਾਣੀਐ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਬਣਾਈਆ ॥sach sachaa kudharat jaaneeaai dhin raatee jin banaieeaa ||सचु सचा कुदरति जाणीऐ दिनु राती जिनि बणाईआ ॥سچ سچا کُدرت جاݨیِاَے دن راتیِ جن بݨاایآ ۔۔

ਸੋ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ॥so sach salaahee sadhaa sadhaa sach sache keeaa vaddiaaieeaa ||सो सचु सलाही सदा सदा सचु सचे कीआ वडिआईआ ॥سو سچ سلاهیِ سدا سدا سچ سچے کیِآ وڈآایآ ۔۔

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹ ਸਚੁ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ॥saalaahee sach salaeh sach sach keemat kinai na paieeaa ||सालाही सचु सलाह सचु सचु कीमति किनै न पाईआ ॥سالاهیِ سچ سلاه سچ سچ کیِمت کنَے ن پاایآ ۔۔

ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਾ ਹਾਜਰੁ ਨਦਰੀ ਆਈਆ ॥jaa miliaa pooraa satiguroo taa haajar nadharee aaieeaa ||जा मिलिआ पूरा सतिगुरू ता हाजरु नदरी आईआ ॥جا ملآ پُورا ستِگرُو تا هاجر ندریِ آایآ ۔۔

ਸਚੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਸਲਾਹਿਆ ਤਿਨਾ ਭੁਖਾ ਸਭਿ ਗਵਾਈਆ ॥੨੩॥sach gurmukh jinee salaahiaa tinaa bhukhaa sabh gavaieeaa ||23||सचु गुरमुखि जिनी सलाहिआ तिना भुखा सभि गवाईआ ॥२३॥سچ گُرمکھ جنیِ سلاهآ تنا بھُکھا سبھ گواایآ ۔۔۲۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਮੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਖੋਜਿ ਖੋਜੇਦਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਲਧਾ ਲੋੜਿ ॥mai man tan khoj khojedhiaa so prabh ladhaa loR ||मै मनु तनु खोजि खोजेदिआ सो प्रभु लधा लोड़ि ॥مَے من تن کھوج کھوجےدآ سو پربھ لدھا لوڑ ۔۔

ਵਿਸਟੁ ਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਿਤਾ ਜੋੜਿ ॥੧॥visaT guroo mai paiaa jin har prabh dhitaa joR ||1||विसटु गुरू मै पाइआ जिनि हरि प्रभु दिता जोड़ि ॥१॥وِسٹ گُرُو مَے پاایا جن هرِ پربھ دتا جوڑ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਾਇਆਧਾਰੀ ਅਤਿ ਅੰਨਾ ਬੋਲਾ ॥maiaadhaaree at a(n)naa bolaa ||माइआधारी अति अंना बोला ॥مااآدھاریِ ات انّا بولا ۔۔

ਸਬਦੁ ਨ ਸੁਣਈ ਬਹੁ ਰੋਲ ਘਚੋਲਾ ॥sabadh na suniee bahu rol ghacholaa ||सबदु न सुणई बहु रोल घचोला ॥سبد ن سُݨای بهُ رول گھچولا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥gurmukh jaapai sabadh liv lai ||गुरमुखि जापै सबदि लिव लाइ ॥گُرمکھ جاپَے سبد لو لاا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਿ ਮੰਨੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥har naam sun ma(n)ne har naam samai ||हरि नामु सुणि मंने हरि नामि समाइ ॥هر نام سُݨ منّے هرِ نام سماا ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥jo tis bhaavai su kare karaiaa ||जो तिसु भावै सु करे कराइआ ॥جو تس بھاوَے سُ کرے کراایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਜਦਾ ਜੰਤੁ ਵਜਾਇਆ ॥੨॥naanak vajadhaa ja(n)t vajaiaa ||2||नानक वजदा जंतु वजाइआ ॥२॥نانک وجدا جںت وجاایا ۔۔۲۔۔