Ang 310 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੧੦)

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਸਚੁ ਸਚੇ ਸੇਵਾ ਤੇਰੀ ਹੋਤਿ ॥੧੬॥jan naanak naam salaeh too sach sache sevaa teree hot ||16||जन नानक नामु सलाहि तू सचु सचे सेवा तेरी होति ॥१६॥جن نانک نام سلاه تُو سچ سچے سےوا تےریِ هوت ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਸਭਿ ਰਸ ਤਿਨ ਕੈ ਰਿਦੈ ਹਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥sabh ras tin kai ridhai heh jin har vasiaa man maeh ||सभि रस तिन कै रिदै हहि जिन हरि वसिआ मन माहि ॥سبھ رس تن کَے ردَے ههِ جن هرِ وسِآ من ماه ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਨ ਕਉ ਸਭਿ ਦੇਖਣ ਜਾਹਿ ॥har dharageh te mukh ujale tin kau sabh dhekhan jaeh ||हरि दरगहि ते मुख उजले तिन कउ सभि देखण जाहि ॥هر درگه تے مُکھ اُجلے تن کا سبھِ دےکھݨ جاه ۔۔

ਜਿਨ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਉ ਭਉ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥jin nirabhau naam dhiaaiaa tin kau bhau koiee naeh ||जिन निरभउ नामु धिआइआ तिन कउ भउ कोई नाहि ॥جٍن نربھا نام دھآایا تن کا بھا کوای ناه ۔۔

ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਤਿਨੀ ਸਰੇਵਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਆਹਿ ॥har utam tinee sareviaa jin kau dhur likhiaa aaeh ||हरि उतमु तिनी सरेविआ जिन कउ धुरि लिखिआ आहि ॥هر اُتم تنیِ سرےوآ جن کا دھُر لکھِآ آه ۔۔

ਤੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਪੈਨਾਈਅਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵੁਠਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥te har dharageh painaie'eeh jin har vuThaa man maeh ||ते हरि दरगहि पैनाईअहि जिन हरि वुठा मन माहि ॥تے هر درگه پَےناایاه جن هرِ وُٹھا من ماه ۔۔

ਓਇ ਆਪਿ ਤਰੇ ਸਭ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਤਿਨ ਪਿਛੈ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਛਡਾਹਿ ॥oi aap tare sabh kuTa(n)b siau tin pichhai sabh jagat chhaddaeh ||ओइ आपि तरे सभ कुटंब सिउ तिन पिछै सभु जगतु छडाहि ॥اوِا آپ ترے سبھ کُٹںب سا تن پچھَے سبھ جگت چھڈاه ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਜਨ ਤਿਨ ਵੇਖਿ ਵੇਖਿ ਹਮ ਜੀਵਾਹਿ ॥੧॥jan naanak kau har mel jan tin vekh vekh ham jeevaeh ||1||जन नानक कउ हरि मेलि जन तिन वेखि वेखि हम जीवाहि ॥१॥جن نانک کا هر مےل جن تن وےکھ وےکھ هم جیِواه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਸਾ ਧਰਤੀ ਭਈ ਹਰੀਆਵਲੀ ਜਿਥੈ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥saa dharatee bhiee hareeaavalee jithai meraa satigur baiThaa aai ||सा धरती भई हरीआवली जिथै मेरा सतिगुरु बैठा आइ ॥سا دھرتیِ بھای هریِآولیِ جتھَے مےرا ستگر بَےٹھا آا ۔۔

ਸੇ ਜੰਤ ਭਏ ਹਰੀਆਵਲੇ ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥se ja(n)t bhe hareeaavale jinee meraa satigur dhekhiaa jai ||से जंत भए हरीआवले जिनी मेरा सतिगुरु देखिआ जाइ ॥سے جںت بھاے هریِآولے جنیِ مےرا ستگر دےکھآ جاا ۔۔

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਪਿਤਾ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਕੁਲੁ ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੁ ਜਨਨੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰੂ ਜਣਿਆ ਮਾਇ ॥dhan dha(n)n pitaa dhan dha(n)n kul dhan dhanu su jananee jin guroo janiaa mai ||धनु धंनु पिता धनु धंनु कुलु धनु धनु सु जननी जिनि गुरू जणिआ माइ ॥دھن دھنّ پتا دھن دھنّ کُل دھن دھن سُ جننیِ جن گُرُو جݨِآ ماِا ۔۔

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਜਿਨੀ ਡਿਠਾ ਤਿਨਾ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥dhan dha(n)n guroo jin naam araadhiaa aap tariaa jinee ddiThaa tinaa le chhaddai ||धनु धंनु गुरू जिनि नामु अराधिआ आपि तरिआ जिनी डिठा तिना लए छडाइ ॥دھن دھنّ گُرُو جن نام ارادھآ آپ ترِآ جنیِ ڈٹھا تنا لاے چھڈاِا ۔۔

ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਹੁ ਦਇਆ ਕਰਿ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਧੋਵੈ ਪਾਇ ॥੨॥har satigur melahu dhiaa kar jan naanak dhovai pai ||2||हरि सतिगुरु मेलहु दइआ करि जनु नानकु धोवै पाइ ॥२॥هر ستِگر مےلهُ دایا کرِ جن نانک دھووَے پاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਮਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥sach sachaa satigur amar hai jis a(n)dhar har ur dhaariaa ||सचु सचा सतिगुरु अमरु है जिसु अंदरि हरि उरि धारिआ ॥سچ سچا ستگر امر هَے جس اںدر هرِ اُر دھارآ ۔۔

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਮਾਰਿਆ ॥sach sachaa satigur purakh hai jin kaam karodh bikh maariaa ||सचु सचा सतिगुरु पुरखु है जिनि कामु क्रोधु बिखु मारिआ ॥سچ سچا ستگر پُرکھ هَے جنِ کام ک®ودھ بکھ مارآ ۔۔

ਜਾ ਡਿਠਾ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਾਂ ਅੰਦਰਹੁ ਮਨੁ ਸਾਧਾਰਿਆ ॥jaa ddiThaa pooraa satiguroo taa(n) a(n)dharahu man saadhaariaa ||जा डिठा पूरा सतिगुरू ताँ अंदरहु मनु साधारिआ ॥جا ڈٹھا پُورا ستگرُو تاں اںدرهُ من سادھارآ ۔۔

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਘੁਮਿ ਵਾਰਿਆ ॥balihaaree gur aapane sadhaa sadhaa ghum vaariaa ||बलिहारी गुर आपणे सदा सदा घुमि वारिआ ॥بلهاریِ گُر آپݨے سدا سدا گھُم وارآ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਤਾ ਮਨਮੁਖਿ ਹਾਰਿਆ ॥੧੭॥gurmukh jitaa manmukh haariaa ||17||गुरमुखि जिता मनमुखि हारिआ ॥१७॥گُرمکھ جتا منمکھ هارآ ۔۔۱۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿਓਨੁ ਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਸੀ ॥kar kirapaa satigur melion mukh gurmukh naam dhiaaisee ||करि किरपा सतिगुरु मेलिओनु मुखि गुरमुखि नामु धिआइसी ॥کر کرپا ستِگر مےلاون مُکھ گُرمکھ نام دھآِاسیِ ۔۔

ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵਸੀ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਘਰੀ ਵਸਾਇਸੀ ॥so kare j satigur bhaavasee gur pooraa gharee vasaisee ||सो करे जि सतिगुर भावसी गुरु पूरा घरी वसाइसी ॥سو کرے ج ستگر بھاوسیِ گُر پُورا گھریِ وسااسیِ ۔۔

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤਿਨ ਕਾ ਭਉ ਸਭੁ ਗਵਾਇਸੀ ॥jin a(n)dhar naam nidhaan hai tin kaa bhau sabh gavaisee ||जिन अंदरि नामु निधानु है तिन का भउ सभु गवाइसी ॥جٍن اںدر نام ندھان هَے تن کا بھا سبھ گواِاسیِ ۔۔

ਜਿਨ ਰਖਣ ਕਉ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੋਇ ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਝਖਿ ਝਖਿ ਜਾਇਸੀ ॥jin rakhan kau har aap hoi hor ketee jhakh jhakh jaisee ||जिन रखण कउ हरि आपि होइ होर केती झखि झखि जाइसी ॥جٍن رکھݨ کا هر آپ هوا هور کےتیِ جھکھِ جھکھِ جااسیِ ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਹਰਿ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਛੋਡਾਇਸੀ ॥੧॥jan naanak naam dhiaai too har halat palat chhoddaisee ||1||जन नानक नामु धिआइ तू हरि हलति पलति छोडाइसी ॥१॥جن نانک نام دھآا تُو هر هلت پلت چھوڈااسیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੈ ਮਨਿ ਭਾਵਦੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥gursikhaa kai man bhaavadhee gur satigur kee vaddiaaiee ||गुरसिखा कै मनि भावदी गुर सतिगुर की वडिआई ॥گُرسکھا کَے من بھاودیِ گُر ستِگر کیِ وڈِآای ۔۔

ਹਰਿ ਰਾਖਹੁ ਪੈਜ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥har raakhahu paij satiguroo kee nit chaRai savaiee ||हरि राखहु पैज सतिगुरू की नित चड़ै सवाई ॥هر راکھهُ پَےج ستِگرُو کیِ نت چڑَے سواای ۔۔

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਮਨਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਛਡਾਈ ॥gur satigur kai man paarabraham hai paarabraham chhaddaiee ||गुर सतिगुर कै मनि पारब्रहमु है पारब्रहमु छडाई ॥گُر ستگر کَے منِ پاربرهم هَے پاربرهم چھڈاای ۔۔

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਤਾਣੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹਰਿ ਤਿਨਿ ਸਭ ਆਣਿ ਨਿਵਾਈ ॥gur satigur taan dheebaan har tin sabh aan nivaiee ||गुर सतिगुर ताणु दीबाणु हरि तिनि सभ आणि निवाई ॥گُر ستگر تاݨ دیِباݨ هرِ تنِ سبھ آݨ نواای ۔۔

ਜਿਨੀ ਡਿਠਾ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਾਉ ਕਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭਿ ਪਾਪ ਗਵਾਈ ॥jinee ddiThaa meraa satigur bhaau kar tin ke sabh paap gavaiee ||जिनी डिठा मेरा सतिगुरु भाउ करि तिन के सभि पाप गवाई ॥جٍنیِ ڈٹھا مےرا ستگر بھاا کرِ تن کے سبھِ پاپ گواای ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਬਹੁ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥har dharageh te mukh ujale bahu sobhaa paiee ||हरि दरगह ते मुख उजले बहु सोभा पाई ॥هر درگه تے مُکھ اُجلے بهُ سوبھا پاای ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜੋ ਗੁਰ ਕੇ ਸਿਖ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥੨॥jan naanak ma(n)gai dhooR tin jo gur ke sikh mere bhaiee ||2||जनु नानकु मंगै धूड़ि तिन जो गुर के सिख मेरे भाई ॥२॥جن نانک مںگَے دھُوڑ تن جو گُر کے سکھ مےرے بھاای ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਉ ਆਖਿ ਸਲਾਹੀ ਸਿਫਤਿ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥hau aakh salaahee sifat sach sach sache kee vaddiaaiee ||हउ आखि सलाही सिफति सचु सचु सचे की वडिआई ॥ها آکھ سلاهیِ سپھت سچ سچ سچے کیِ وڈآای ۔۔

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹ ਸਚੁ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥saalaahee sach salaeh sach sach keemat kinai na paiee ||सालाही सचु सलाह सचु सचु कीमति किनै न पाई ॥سالاهیِ سچ سلاه سچ سچ کیِمت کنَے ن پاای ۔۔