Ang 309 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੦੯)

ਓਇ ਅਗੈ ਕੁਸਟੀ ਗੁਰ ਕੇ ਫਿਟਕੇ ਜਿ ਓਸੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਕੁਸਟੁ ਉਠਾਹੀ ॥oi agai kusaTee gur ke fiTake j os milai tis kusaT uThaahee ||ओइ अगै कुसटी गुर के फिटके जि ओसु मिलै तिसु कुसटु उठाही ॥اوِا اگَے کُسٹیِ گُر کے پھٹکے ج اوس ملَے تس کُسٹ اُٹھاهیِ ۔۔

ਹਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਕਰਹੁ ਜੋ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਹੀ ॥har tin kaa dharasan naa karahu jo dhoojai bhai chit laahee ||हरि तिन का दरसनु ना करहु जो दूजै भाइ चितु लाही ॥هر تن کا درسن نا کرهُ جو دُوجَے بھاا چت لاهیِ ۔۔

ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕਿਹੁ ਚਾਰਾ ਨਾਹੀ ॥dhur karatai aap likh paiaa tis naal kih chaaraa naahee ||धुरि करतै आपि लिखि पाइआ तिसु नालि किहु चारा नाही ॥دھُر کرتَے آپ لکھ پاایا تس نال کهُ چارا ناهیِ ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ਤੂ ਤਿਸੁ ਅਪੜਿ ਕੋ ਨ ਸਕਾਹੀ ॥jan naanak naam araadh too tis apaR ko na sakaahee ||जन नानक नामु अराधि तू तिसु अपड़ि को न सकाही ॥جن نانک نام ارادھ تُو تس اپڑ کو ن سکاهیِ ۔۔

ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਨਿਤ ਸਵਾਈ ਚੜੈ ਚੜਾਹੀ ॥੨॥naavai kee vaddiaaiee vaddee hai nit savaiee chaRai chaRaahee ||2||नावै की वडिआई वडी है नित सवाई चड़ै चड़ाही ॥२॥ناوَے کیِ وڈآای وڈیِ هَے نت سواای چڑَے چڑاهیِ ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਜਿ ਹੋਂਦੈ ਗੁਰੂ ਬਹਿ ਟਿਕਿਆ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੋਈ ॥j ho(n)dhai guroo beh Tikiaa tis jan kee vaddiaaiee vaddee hoiee ||जि होंदै गुरू बहि टिकिआ तिसु जन की वडिआई वडी होई ॥جِ هوںدَے گُرُو بهِ ٹکآ تس جن کیِ وڈِآای وڈیِ هوای ۔۔

ਤਿਸੁ ਕਉ ਜਗਤੁ ਨਿਵਿਆ ਸਭੁ ਪੈਰੀ ਪਇਆ ਜਸੁ ਵਰਤਿਆ ਲੋਈ ॥tis kau jagat niviaa sabh pairee piaa jas varatiaa loiee ||तिसु कउ जगतु निविआ सभु पैरी पइआ जसु वरतिआ लोई ॥تِس کا جگت نوآ سبھ پَےریِ پایا جس ورتآ لوای ۔۔

ਤਿਸ ਕਉ ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨਮਸਕਾਰੁ ਕਰਹਿ ਜਿਸ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਹਥੁ ਧਰਿਆ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਸੋ ਪੂਰਾ ਹੋਈ ॥tis kau kha(n)dd brahama(n)dd namasakaar kareh jis kai masatak hath dhariaa gur poorai so pooraa hoiee ||तिस कउ खंड ब्रहमंड नमसकारु करहि जिस कै मसतकि हथु धरिआ गुरि पूरै सो पूरा होई ॥تِس کا کھںڈ برهمںڈ نمسکار کره جس کَے مستک هتھ دھرآ گُر پُورَے سو پُورا هوای ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਅਪੜਿ ਕੋ ਨ ਸਕੋਈ ॥gur kee vaddiaaiee nit chaRai savaiee apaR ko na sakoiee ||गुर की वडिआई नित चड़ै सवाई अपड़ि को न सकोई ॥گُر کیِ وڈآای نت چڑَے سواای اپڑ کو ن سکوای ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਬਹਿ ਟਿਕਿਆ ਆਪੇ ਪੈਜ ਰਖੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੩॥jan naanak har karatai aap beh Tikiaa aape paij rakhai prabh soiee ||3||जनु नानकु हरि करतै आपि बहि टिकिआ आपे पैज रखै प्रभु सोई ॥३॥جن نانک هر کرتَے آپ بهِ ٹکِآ آپے پَےج رکھَے پربھ سوای ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰੁ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਹਟਨਾਲੇ ॥kaiaa koT apaar hai a(n)dhar haTanaale ||काइआ कोटु अपारु है अंदरि हटनाले ॥کااآ کوٹ اپار هَے اںدر هٹنالے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਉਦਾ ਜੋ ਕਰੇ ਹਰਿ ਵਸਤੁ ਸਮਾਲੇ ॥gurmukh saudhaa jo kare har vasat samaale ||गुरमुखि सउदा जो करे हरि वसतु समाले ॥گُرمکھ سادا جو کرے هر وست سمالے ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਵਣਜੀਐ ਹੀਰੇ ਪਰਵਾਲੇ ॥naam nidhaan har vanajeeaai heere paravaale ||नामु निधानु हरि वणजीऐ हीरे परवाले ॥نام ندھان هر وݨجیِاَے هیِرے پروالے ۔۔

ਵਿਣੁ ਕਾਇਆ ਜਿ ਹੋਰ ਥੈ ਧਨੁ ਖੋਜਦੇ ਸੇ ਮੂੜ ਬੇਤਾਲੇ ॥vin kaiaa j hor thai dhan khojadhe se mooR betaale ||विणु काइआ जि होर थै धनु खोजदे से मूड़ बेताले ॥وِݨ کاایا ج هور تھَے دھن کھوجدے سے مُوڑ بےتالے ۔۔

ਸੇ ਉਝੜਿ ਭਰਮਿ ਭਵਾਈਅਹਿ ਜਿਉ ਝਾੜ ਮਿਰਗੁ ਭਾਲੇ ॥੧੫॥se ujhaR bharam bhavaie'eeh jiau jhaaR mirag bhaale ||15||से उझड़ि भरमि भवाईअहि जिउ झाड़ मिरगु भाले ॥१५॥سے اُجھڑ بھرم بھواایاه جا جھاڑ مرگ بھالے ۔۔۱۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਸੁ ਅਉਖਾ ਜਗ ਮਹਿ ਹੋਇਆ ॥jo ni(n)dhaa kare satigur poore kee su aaukhaa jag meh hoiaa ||जो निंदा करे सतिगुर पूरे की सु अउखा जग महि होइआ ॥جو نںدا کرے ستگر پُورے کیِ سُ ااکھا جگ مهِ هوایا ۔۔

ਨਰਕ ਘੋਰੁ ਦੁਖ ਖੂਹੁ ਹੈ ਓਥੈ ਪਕੜਿ ਓਹੁ ਢੋਇਆ ॥narak ghor dhukh khooh hai othai pakaR oh ddoiaa ||नरक घोरु दुख खूहु है ओथै पकड़ि ओहु ढोइआ ॥نرک گھور دُکھ کھُوهُ هَے اوتھَے پکڑ اوهُ ڈھوایا ۔۔

ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਕੋ ਨ ਸੁਣੇ ਓਹੁ ਅਉਖਾ ਹੋਇ ਹੋਇ ਰੋਇਆ ॥kook pukaar ko na sune oh aaukhaa hoi hoi roiaa ||कूक पुकार को न सुणे ओहु अउखा होइ होइ रोइआ ॥کُوک پُکار کو ن سُݨے اوهُ ااکھا هوا هوا روایا ۔۔

ਓਨਿ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਗਵਾਇਆ ਲਾਹਾ ਮੂਲੁ ਸਭੁ ਖੋਇਆ ॥on halat palat sabh gavaiaa laahaa mool sabh khoiaa ||ओनि हलतु पलतु सभु गवाइआ लाहा मूलु सभु खोइआ ॥اون هلت پلت سبھ گواایا لاها مُول سبھ کھوایا ۔۔

ਓਹੁ ਤੇਲੀ ਸੰਦਾ ਬਲਦੁ ਕਰਿ ਨਿਤ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਪ੍ਰਭਿ ਜੋਇਆ ॥oh telee sa(n)dhaa baladh kar nit bhalake uTh prabh joiaa ||ओहु तेली संदा बलदु करि नित भलके उठि प्रभि जोइआ ॥اوهُ تےلیِ سںدا بلد کر نت بھلکے اُٹھ پربھ جوایا ۔۔

ਹਰਿ ਵੇਖੈ ਸੁਣੈ ਨਿਤ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਦੂ ਕਿਛੁ ਗੁਝਾ ਨ ਹੋਇਆ ॥har vekhai sunai nit sabh kichh tidhoo kichh gujhaa na hoiaa ||हरि वेखै सुणै नित सभु किछु तिदू किछु गुझा न होइआ ॥هر وےکھَے سُݨَے نت سبھ کچھ تدُو کچھ گُجھا ن هوایا ۔۔

ਜੈਸਾ ਬੀਜੇ ਸੋ ਲੁਣੈ ਜੇਹਾ ਪੁਰਬਿ ਕਿਨੈ ਬੋਇਆ ॥jaisaa beeje so lunai jehaa purab kinai boiaa ||जैसा बीजे सो लुणै जेहा पुरबि किनै बोइआ ॥جَےسا بیِجے سو لُݨَے جےها پُرب کنَے بوایا ۔۔

ਜਿਸੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਧੋਇਆ ॥jis kirapaa kare prabh aapanee tis satigur ke charan dhoiaa ||जिसु कृपा करे प्रभु आपणी तिसु सतिगुर के चरण धोइआ ॥جِس ک®پا کرے پربھ آپݨیِ تس ستگر کے چرݨ دھوایا ۔۔

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪਿਛੈ ਤਰਿ ਗਇਆ ਜਿਉ ਲੋਹਾ ਕਾਠ ਸੰਗੋਇਆ ॥gur satigur pichhai tar giaa jiau lohaa kaaTh sa(n)goiaa ||गुर सतिगुर पिछै तरि गइआ जिउ लोहा काठ संगोइआ ॥گُر ستگر پچھَے ترِ گایا جا لوها کاٹھ سںگوایا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇਆ ॥੧॥jan naanak naam dhiaai too jap har har naam sukh hoiaa ||1||जन नानक नामु धिआइ तू जपि हरि हरि नामि सुखु होइआ ॥१॥جن نانک نام دھآا تُو جپ هرِ هرِ نام سُکھ هوایا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਵਡਭਾਗੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥vaddabhaageeaa sohaaganee jinaa gurmukh miliaa har rai ||वडभागीआ सोहागणी जिना गुरमुखि मिलिआ हरि राइ ॥وڈبھاگیِآ سوهاگݨیِ جنا گُرمکھ ملآ هرِ راا ۔۔

ਅੰਤਰ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸੀਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥a(n)tar jot pragaaseeaa naanak naam samai ||2||अंतर जोति प्रगासीआ नानक नामि समाइ ॥२॥اںتر جوت پرگاسیِآ نانک نام سماا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਸਭੁ ਧਰਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਸਚੇ ਕੀ ਵਿਚਿ ਜੋਤਿ ॥eih sareer sabh dharam hai jis a(n)dhar sache kee vich jot ||इहु सरीरु सभु धरमु है जिसु अंदरि सचे की विचि जोति ॥ِاهُ سریِر سبھ دھرم هَے جس اںدر سچے کیِ وچ جوت ۔۔

ਗੁਹਜ ਰਤਨ ਵਿਚਿ ਲੁਕਿ ਰਹੇ ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਕੁ ਕਢੈ ਖੋਤਿ ॥guhaj ratan vich luk rahe koiee gurmukh sevak kaddai khot ||गुहज रतन विचि लुकि रहे कोई गुरमुखि सेवकु कढै खोति ॥گُهج رتن وچ لُک رهے کوای گُرمکھ سےوک کڈھَے کھوت ۔۔

ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਤਾਂ ਇਕੁ ਰਵਿਆ ਇਕੋ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ॥sabh aatam raam pachhaaniaa taa(n) ik raviaa iko ot pot ||सभु आतम रामु पछाणिआ ताँ इकु रविआ इको ओति पोति ॥سبھ آتم رام پچھاݨآ تاں اک روآ اکو اوتِ پوت ۔۔

ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਇਕੁ ਮੰਨਿਆ ਇਕੋ ਸੁਣਿਆ ਸ੍ਰਵਣ ਸਰੋਤਿ ॥eik dhekhiaa ik ma(n)niaa iko suniaa sravan sarot ||इकु देखिआ इकु मंनिआ इको सुणिआ स्रवण सरोति ॥ِاک دےکھآ اک منّآ اکو سُݨآ سروݨ سروت ۔۔