Ang 30 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੦)

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਦਾ ਧਿਆਇ ਤੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har jeeau sadhaa dhiaai too gurmukh eka(n)kaar ||1|| rahaau ||हरि जीउ सदा धिआइ तू गुरमुखि एकंकारु ॥१॥ रहाउ ॥هر جیِا سدا دھآا تُو گُرمکھ اےکںکار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਬੀਚਾਰਿ ॥gurmukhaa ke mukh ujale gur sabadhee beechaar ||गुरमुखा के मुख उजले गुर सबदी बीचारि ॥گُرمکھا کے مُکھ اُجلے گُر سبدیِ بیِچار ۔۔

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦੇ ਜਪਿ ਜਪਿ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰਿ ॥halat palat sukh paidhe jap jap ridhai muraar ||हलति पलति सुखु पाइदे जपि जपि रिदै मुरारि ॥هلت پلت سُکھ پاادے جپ جپِ ردَے مُرار ۔۔

ਘਰ ਹੀ ਵਿਚਿ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥੨॥ghar hee vich mahal paiaa gur sabadhee veechaar ||2||घर ही विचि महलु पाइआ गुर सबदी वीचारि ॥२॥گھر هیِ وچ مهل پاایا گُر سبدیِ ویِچار ۔۔۲۔۔

ਸਤਗੁਰ ਤੇ ਜੋ ਮੁਹ ਫੇਰਹਿ ਮਥੇ ਤਿਨ ਕਾਲੇ ॥satagur te jo muh fereh mathe tin kaale ||सतगुर ते जो मुह फेरहि मथे तिन काले ॥ستگر تے جو مُه پھےره متھے تن کالے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਦੁਖ ਕਮਾਵਦੇ ਨਿਤ ਜੋਹੇ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥anadhin dhukh kamaavadhe nit johe jam jaale ||अनदिनु दुख कमावदे नित जोहे जम जाले ॥اندن دُکھ کماودے نت جوهے جم جالے ۔۔

ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਦੇਖਨੀ ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਪਰਜਾਲੇ ॥੩॥supanai sukh na dhekhanee bahu chi(n)taa parajaale ||3||सुपनै सुखु न देखनी बहु चिंता परजाले ॥३॥سُپنَے سُکھ ن دےکھنیِ بهُ چںتا پرجالے ۔۔۳۔۔

ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਆਪੇ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥sabhanaa kaa dhaataa ek hai aape bakhas karei ||सभना का दाता एकु है आपे बखस करेइ ॥سبھنا کا داتا اےک هَے آپے بکھس کرےا ۔۔

ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਵਈ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਦੇਇ ॥kahanaa kichhoo na jaaviee jis bhaavai tis dhei ||कहणा किछू न जावई जिसु भावै तिसु देइ ॥کهݨا کچھُو ن جاوای جس بھاوَے تس دےا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥੪॥੯॥੪੨॥naanak gurmukh paieeaai aape jaanai soi ||4||9||42||नानक गुरमुखि पाईऐ आपे जाणै सोइ ॥४॥९॥४२॥نانک گُرمکھ پاایاَے آپے جاݨَے سوا ۔۔۴۔۔۹۔۔۴۲۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵੀਐ ਸਚੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥sachaa saahib seveeaai sach vaddiaaiee dhei ||सचा साहिबु सेवीऐ सचु वडिआई देइ ॥سچا ساهب سےویِاَے سچ وڈآای دےا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਦੂਰਿ ਕਰੇਇ ॥gur parasaadhee man vasai haumai dhoor karei ||गुर परसादी मनि वसै हउमै दूरि करेइ ॥گُر پرسادیِ من وسَے هامَے دُور کرےا ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਧਾਵਤੁ ਤਾ ਰਹੈ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥eih man dhaavat taa rahai jaa aape nadhar karei ||1||इहु मनु धावतु ता रहै जा आपे नदरि करेइ ॥१॥ِاهُ من دھاوت تا رهَے جا آپے ندر کرےا ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥bhaiee re gurmukh har naam dhiaai ||भाई रे गुरमुखि हरि नामु धिआइ ॥بھاای رے گُرمکھ هر نام دھآا ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਹਲੀ ਪਾਵੈ ਥਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naam nidhaan sadh man vasai mahalee paavai thaau ||1|| rahaau ||नामु निधानु सद मनि वसै महली पावै थाउ ॥१॥ रहाउ ॥نام ندھان سد من وسَے مهلیِ پاوَے تھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮਨੁ ਤਨੁ ਅੰਧੁ ਹੈ ਤਿਸ ਨਉ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥manmukh man tan a(n)dh hai tis nau Thaur na Thaau ||मनमुख मनु तनु अंधु है तिस नउ ठउर न ठाउ ॥منمکھ من تن اںدھ هَے تس نا ٹھار ن ٹھااُ ۔۔

ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਭਉਦਾ ਫਿਰੈ ਜਿਉ ਸੁੰਞੈਂ ਘਰਿ ਕਾਉ ॥bahu jonee bhaudhaa firai jiau su(n)n(j)ai(n) ghar kaau ||बहु जोनी भउदा फिरै जिउ सुँञैं घरि काउ ॥بهُ جونیِ بھادا پھرَے جا سُںنجَےں گھر کاا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੨॥gurmatee ghaT chaananaa sabadh milai har naau ||2||गुरमती घटि चानणा सबदि मिलै हरि नाउ ॥२॥گُرمتیِ گھٹ چانݨا سبد ملَے هرِ ناا ۔۔۲۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਿਖਿਆ ਅੰਧੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਗੁਬਾਰ ॥trai gun bikhiaa a(n)dh hai maiaa moh gubaar ||त्रै गुण बिखिआ अंधु है माइआ मोह गुबार ॥ترَے گُݨ بکھآ اںدھ هَے ماایا موه گُبار ۔۔

ਲੋਭੀ ਅਨ ਕਉ ਸੇਵਦੇ ਪੜਿ ਵੇਦਾ ਕਰੈ ਪੂਕਾਰ ॥lobhee an kau sevadhe paR vedhaa karai pookaar ||लोभी अन कउ सेवदे पड़ि वेदा करै पूकार ॥لوبھیِ ان کا سےودے پڑ وےدا کرَے پُوکار ۔۔

ਬਿਖਿਆ ਅੰਦਰਿ ਪਚਿ ਮੁਏ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥੩॥bikhiaa a(n)dhar pach mue naa uravaar na paar ||3||बिखिआ अंदरि पचि मुए ना उरवारु न पारु ॥३॥بِکھآ اںدر پچ مُاے نا اُروار ن پار ۔۔۳۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਜਗਤ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿ ॥maiaa moh visaariaa jagat pitaa pratipaal ||माइआ मोहि विसारिआ जगत पिता प्रतिपालि ॥مااآ موه وسارآ جگت پتا پرتپال ۔۔

ਬਾਝਹੁ ਗੁਰੂ ਅਚੇਤੁ ਹੈ ਸਭ ਬਧੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥baajhahu guroo achet hai sabh badhee jamakaal ||बाझहु गुरू अचेतु है सभ बधी जमकालि ॥باجھهُ گُرُو اچےت هَے سبھ بدھیِ جمکال ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਉਬਰੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੪॥੧੦॥੪੩॥naanak gurmat ubare sachaa naam samaal ||4||10||43||नानक गुरमति उबरे सचा नामु समालि ॥४॥१०॥४३॥نانک گُرمت اُبرے سچا نام سمال ۔۔۴۔۔۱۰۔۔۴۳۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਉਥਾ ਪਦੁ ਪਾਇ ॥trai gun maiaa moh hai gurmukh chauthaa padh pai ||त्रै गुण माइआ मोहु है गुरमुखि चउथा पदु पाइ ॥ترَے گُݨ مااآ موهُ هَے گُرمکھ چاتھا پد پاا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਲਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥kar kirapaa melaian har naam vasiaa man aai ||करि किरपा मेलाइअनु हरि नामु वसिआ मनि आइ ॥کر کرپا مےلااان هرِ نام وسِآ منِ آا ۔۔

ਪੋਤੈ ਜਿਨ ਕੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਤਿਨ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਇ ॥੧॥potai jin kai pu(n)n hai tin satasa(n)gat melai ||1||पोतै जिन कै पुँनु है तिन सतसंगति मेलाइ ॥१॥پوتَے جن کَے پُنّ هَے تن ستسںگت مےلاا ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਰਹਾਉ ॥bhaiee re gurmat saach rahaau ||भाई रे गुरमति साचि रहाउ ॥بھاای رے گُرمت ساچ رهاا ۔۔

ਸਾਚੋ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਣਾ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saacho saach kamaavanaa saachai sabadh milaau ||1|| rahaau ||साचो साचु कमावणा साचै सबदि मिलाउ ॥१॥ रहाउ ॥ساچو ساچ کماوݨا ساچَے سبد ملاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥jinee naam pachhaaniaa tin viTahu bal jaau ||जिनी नामु पछाणिआ तिन विटहु बलि जाउ ॥جٍنیِ نام پچھاݨآ تن وٹهُ بل جاا ۔۔

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਚਰਣੀ ਲਗਾ ਚਲਾ ਤਿਨ ਕੈ ਭਾਇ ॥aap chhodd charanee lagaa chalaa tin kai bhai ||आपु छोडि चरणी लगा चला तिन कै भाइ ॥آپ چھوڈ چرݨیِ لگا چلا تن کَے بھاا ۔۔

ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥laahaa har har naam milai sahaje naam samai ||2||लाहा हरि हरि नामु मिलै सहजे नामि समाइ ॥२॥لاها هر هرِ نام ملَے سهجے نام سماا ۔۔۲۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਨ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥bin gur mahal na paieeaai naam na paraapat hoi ||बिनु गुर महलु न पाईऐ नामु न परापति होइ ॥بٍن گُر مهل ن پاایاَے نام ن پراپت هوا ۔۔

ਐਸਾ ਸਤਗੁਰੁ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਜਿਦੂ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥aaisaa satagur loR lahu jidhoo paieeaai sach soi ||ऐसा सतगुरु लोड़ि लहु जिदू पाईऐ सचु सोइ ॥اَےسا ستگر لوڑ لهُ جدُو پاایاَے سچ سوا ۔۔

ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰੈ ਸੁਖਿ ਵਸੈ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਹੋਇ ॥੩॥asur sa(n)ghaarai sukh vasai jo tis bhaavai su hoi ||3||असुर संघारै सुखि वसै जो तिसु भावै सु होइ ॥३॥اسر سںگھارَے سُکھ وسَے جو تس بھاوَے سُ هوا ۔۔۳۔۔

ਜੇਹਾ ਸਤਗੁਰੁ ਕਰਿ ਜਾਣਿਆ ਤੇਹੋ ਜੇਹਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥jehaa satagur kar jaaniaa teho jehaa sukh hoi ||जेहा सतगुरु करि जाणिआ तेहो जेहा सुखु होइ ॥جےها ستگر کر جاݨآ تےهو جےها سُکھ هوا ۔۔

ਏਹੁ ਸਹਸਾ ਮੂਲੇ ਨਾਹੀ ਭਾਉ ਲਾਏ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥eh sahasaa moole naahee bhaau laae jan koi ||एहु सहसा मूले नाही भाउ लाए जनु कोइ ॥اےهُ سهسا مُولے ناهیِ بھاا لااے جن کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਮੂਰਤੀ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੪॥੧੧॥੪੪॥naanak ek jot dhui mooratee sabadh milaavaa hoi ||4||11||44||नानक एक जोति दुइ मूरती सबदि मिलावा होइ ॥४॥११॥४४॥نانک اےک جوت دُا مُورتیِ سبد ملاوا هوا ۔۔۴۔۔۱۱۔۔۴۴۔۔