Ang 307 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੦੭)

ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਰੂ ਧਿਆਇਦਾ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥a(n)tar har guroo dhiaaidhaa vaddee vaddiaaiee ||अंतरि हरि गुरू धिआइदा वडी वडिआई ॥اںتر هر گُرُو دھآادا وڈیِ وڈِآای ۔۔

ਤੁਸਿ ਦਿਤੀ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਕਿਸੈ ਦੀ ਘਟਾਈ ॥tus dhitee poorai satiguroo ghaTai naahee ik til kisai dhee ghaTaiee ||तुसि दिती पूरै सतिगुरू घटै नाही इकु तिलु किसै दी घटाई ॥تُس دتیِ پُورَے ستگرُو گھٹَے ناهیِ اک تل کسَے دیِ گھٹاای ۔۔

ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਵਲਿ ਹੈ ਤਾਂ ਝਖਿ ਝਖਿ ਮਰੈ ਸਭ ਲੋੁਕਾਈ ॥sach saahib satiguroo kai val hai taa(n) jhakh jhakh marai sabh luokaiee ||सचु साहिबु सतिगुरू कै वलि है ताँ झखि झखि मरै सभ लुोकाई ॥سچ ساهب ستگرُو کَے ولِ هَے تاں جھکھِ جھکھِ مرَے سبھ لُوکاای ۔۔

ਨਿੰਦਕਾ ਕੇ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਵਧਾਈ ॥ni(n)dhakaa ke muh kaale kare har karatai aap vadhaiee ||निंदका के मुह काले करे हरि करतै आपि वधाई ॥نِںدکا کے مُه کالے کرے هر کرتَے آپ ودھاای ۔۔

ਜਿਉ ਜਿਉ ਨਿੰਦਕ ਨਿੰਦ ਕਰਹਿ ਤਿਉ ਤਿਉ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥jiau jiau ni(n)dhak ni(n)dh kareh tiau tiau nit nit chaRai savaiee ||जिउ जिउ निंदक निंद करहि तिउ तिउ नित नित चड़ै सवाई ॥جِا جا نںدک نںد کره تاُ تاُ نت نت چڑَے سواای ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨਿ ਪੈਰੀ ਆਣਿ ਸਭ ਪਾਈ ॥੧॥jan naanak har aaraadhiaa tin pairee aan sabh paiee ||1||जन नानक हरि आराधिआ तिनि पैरी आणि सभ पाई ॥१॥جن نانک هر آرادھآ تنِ پَےریِ آݨ سبھ پاای ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਗਣਤ ਜਿ ਰਖੈ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਗਇਆ ॥satigur setee ganat j rakhai halat palat sabh tis kaa giaa ||सतिगुर सेती गणत जि रखै हलतु पलतु सभु तिस का गइआ ॥ستگر سےتیِ گݨت ج رکھَے هلت پلت سبھ تس کا گایا ۔۔

ਨਿਤ ਝਹੀਆ ਪਾਏ ਝਗੂ ਸੁਟੇ ਝਖਦਾ ਝਖਦਾ ਝੜਿ ਪਇਆ ॥nit jhaheeaa paae jhagoo suTe jhakhadhaa jhakhadhaa jhaR piaa ||नित झहीआ पाए झगू सुटे झखदा झखदा झड़ि पइआ ॥نِت جھهیِآ پااے جھگُو سُٹے جھکھدا جھکھدا جھڑ پایا ۔۔

ਨਿਤ ਉਪਾਵ ਕਰੈ ਮਾਇਆ ਧਨ ਕਾਰਣਿ ਅਗਲਾ ਧਨੁ ਭੀ ਉਡਿ ਗਇਆ ॥nit upaav karai maiaa dhan kaaran agalaa dhan bhee udd giaa ||नित उपाव करै माइआ धन कारणि अगला धनु भी उडि गइआ ॥نِت اُپاو کرَے مااآ دھن کارݨ اگلا دھن بھیِ اُڈ گایا ۔۔

ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਟੇ ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਾਵੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਪਇਆ ॥kiaa oh khaTe kiaa oh khaavai jis a(n)dhar sahasaa dhukh piaa ||किआ ओहु खटे किआ ओहु खावै जिसु अंदरि सहसा दुखु पइआ ॥کِآ اوهُ کھٹے کآ اوهُ کھاوَے جس اںدر سهسا دُکھ پایا ۔۔

ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਜਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਸਭੁ ਪਾਪੁ ਜਗਤੈ ਕਾ ਤਿਨਿ ਸਿਰਿ ਲਇਆ ॥niravairai naal j vair rachaae sabh paap jagatai kaa tin sir liaa ||निरवैरै नालि जि वैरु रचाए सभु पापु जगतै का तिनि सिरि लइआ ॥نِروَےرَے نال ج وَےر رچااے سبھ پاپ جگتَے کا تن سرِ لایا ۔۔

ਓਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਿੰਦਾ ਮੁਹਿ ਅੰਬੁ ਪਇਆ ॥os agai pichhai ddoiee naahee jis a(n)dhar ni(n)dhaa muh a(n)b piaa ||ओसु अगै पिछै ढोई नाही जिसु अंदरि निंदा मुहि अंबु पइआ ॥اوس اگَے پچھَے ڈھوای ناهیِ جس اںدر نںدا مُه اںب پایا ۔۔

ਜੇ ਸੁਇਨੇ ਨੋ ਓਹੁ ਹਥੁ ਪਾਏ ਤਾ ਖੇਹੂ ਸੇਤੀ ਰਲਿ ਗਇਆ ॥je suine no oh hath paae taa khehoo setee ral giaa ||जे सुइने नो ओहु हथु पाए ता खेहू सेती रलि गइआ ॥جے سُانے نو اوهُ هتھ پااے تا کھےهُو سےتیِ رل گایا ۔۔

ਜੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣੀ ਫਿਰਿ ਓਹੁ ਆਵੈ ਤਾ ਪਿਛਲੇ ਅਉਗਣ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥je gur kee saranee fir oh aavai taa pichhale aaugan bakhas liaa ||जे गुर की सरणी फिरि ओहु आवै ता पिछले अउगण बखसि लइआ ॥جے گُر کیِ سرݨیِ پھر اوهُ آوَے تا پچھلے ااگݨ بکھس لایا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਗਇਆ ॥੨॥jan naanak anadhin naam dhiaaiaa har simarat kilavikh paap giaa ||2||जन नानक अनदिनु नामु धिआइआ हरि सिमरत किलविख पाप गइआ ॥२॥جن نانک اندن نام دھآایا هر سمرت کلوکھ پاپ گایا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੂਹੈ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਭ ਦੂ ਉਪਰਿ ਤੂ ਦੀਬਾਣੁ ॥toohai sachaa sach too sabh dhoo upar too dheebaan ||तूहै सचा सचु तू सभ दू उपरि तू दीबाणु ॥تُوهَے سچا سچ تُو سبھ دُو اُپر تُو دیِباݨ ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦੇ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਮਾਣੁ ॥jo tudh sach dhiaaidhe sach sevan sache teraa maan ||जो तुधु सचु धिआइदे सचु सेवनि सचे तेरा माणु ॥جو تُدھ سچ دھآادے سچ سےون سچے تےرا ماݨ ۔۔

ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਸਚੁ ਬੋਲਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ॥onaa a(n)dhar sach mukh ujale sach bolan sache teraa taan ||ओना अंदरि सचु मुख उजले सचु बोलनि सचे तेरा ताणु ॥اونا اںدر سچ مُکھ اُجلے سچ بولن سچے تےرا تاݨ ۔۔

ਸੇ ਭਗਤ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥se bhagat jinee gurmukh saalaahiaa sach sabadh neesaan ||से भगत जिनी गुरमुखि सालाहिआ सचु सबदु नीसाणु ॥سے بھگت جنیِ گُرمکھ سالاهآ سچ سبد نیِساݨ ۔۔

ਸਚੁ ਜਿ ਸਚੇ ਸੇਵਦੇ ਤਿਨ ਵਾਰੀ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੧੩॥sach j sache sevadhe tin vaaree sadh kurabaan ||13||सचु जि सचे सेवदे तिन वारी सद कुरबाणु ॥१३॥سچ ج سچے سےودے تن واریِ سد کُرباݨ ۔۔۱۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਧੁਰਿ ਮਾਰੇ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੇਈ ਹੁਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰੇ ॥dhur maare poorai satiguroo seiee hun satigur maare ||धुरि मारे पूरै सतिगुरू सेई हुणि सतिगुरि मारे ॥دھُر مارے پُورَے ستگرُو سےای هُݨ ستِگر مارے ۔۔

ਜੇ ਮੇਲਣ ਨੋ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਨ ਦੇਈ ਮਿਲਣ ਕਰਤਾਰੇ ॥je melan no bahuteraa locheeaai na dheiee milan karataare ||जे मेलण नो बहुतेरा लोचीऐ न देई मिलण करतारे ॥جے مےلݨ نو بهُتےرا لوچیِاَے ن دےای ملݨ کرتارے ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹਨਿ ਵਿਚਿ ਸੰਗਤਿ ਗੁਰਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥satasa(n)gat ddoiee naa lahan vich sa(n)gat gur veechaare ||सतसंगति ढोई ना लहनि विचि संगति गुरि वीचारे ॥ستسںگت ڈھوای نا لهن وچِ سںگت گُر ویِچارے ۔۔

ਕੋਈ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਹੁਣਿ ਓਨਾ ਨੋ ਤਿਸੁ ਮਾਰੇ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੇ ॥koiee jai milai hun onaa no tis maare jam ja(n)dhaare ||कोई जाइ मिलै हुणि ओना नो तिसु मारे जमु जंदारे ॥کوای جاا ملَے هُݨ اونا نو تس مارے جم جںدارے ۔۔

ਗੁਰਿ ਬਾਬੈ ਫਿਟਕੇ ਸੇ ਫਿਟੇ ਗੁਰਿ ਅੰਗਦਿ ਕੀਤੇ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥gur baabai fiTake se fiTe gur a(n)gadh keete kooRiaare ||गुरि बाबै फिटके से फिटे गुरि अंगदि कीते कूड़िआरे ॥گُر بابَے پھٹکے سے پھٹے گُر اںگد کیِتے کُوڑآرے ۔۔

ਗੁਰਿ ਤੀਜੀ ਪੀੜੀ ਵੀਚਾਰਿਆ ਕਿਆ ਹਥਿ ਏਨਾ ਵੇਚਾਰੇ ॥gur teejee peeRee veechaariaa kiaa hath enaa vechaare ||गुरि तीजी पीड़ी वीचारिआ किआ हथि एना वेचारे ॥گُر تیِجیِ پیِڑیِ ویِچارآ کآ هتھ اےنا وےچارے ۔۔

ਗੁਰੁ ਚਉਥੀ ਪੀੜੀ ਟਿਕਿਆ ਤਿਨਿ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਸਭਿ ਤਾਰੇ ॥gur chauthee peeRee Tikiaa tin ni(n)dhak dhusaT sabh taare ||गुरु चउथी पीड़ी टिकिआ तिनि निंदक दुसट सभि तारे ॥گُر چاتھیِ پیِڑیِ ٹکآ تنِ نںدک دُسٹ سبھِ تارے ۔۔

ਕੋਈ ਪੁਤੁ ਸਿਖੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਤਿਸੁ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰੇ ॥koiee put sikh sevaa kare satiguroo kee tis kaaraj sabh savaare ||कोई पुतु सिखु सेवा करे सतिगुरू की तिसु कारज सभि सवारे ॥کوای پُت سکھ سےوا کرے ستگرُو کیِ تس کارج سبھِ سوارے ۔۔

ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਪੁਤੁ ਧਨੁ ਲਖਮੀ ਖੜਿ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥jo ichhai so fal paisee put dhan lakhamee khaR mele har nisataare ||जो इछै सो फलु पाइसी पुतु धनु लखमी खड़ि मेले हरि निसतारे ॥جو اچھَے سو پھل پااسیِ پُت دھن لکھمیِ کھڑ مےلے هرِ نستارے ۔۔

ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਿਚਿ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥sabh nidhaan satiguroo vich jis a(n)dhar har ur dhaare ||सभि निधान सतिगुरू विचि जिसु अंदरि हरि उर धारे ॥سبھ ندھان ستِگرُو وچِ جس اںدر هرِ اُر دھارے ۔۔

ਸੋ ਪਾਏ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲਾਰੇ ॥so paae pooraa satiguroo jis likhiaa likhat lilaare ||सो पाए पूरा सतिगुरू जिसु लिखिआ लिखतु लिलारे ॥سو پااے پُورا ستگرُو جس لکھِآ لکھت للارے ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮਾਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜੋ ਗੁਰਸਿਖ ਮਿਤ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥jan naanak maagai dhooR tin jo gursikh mit piaare ||1||जनु नानकु मागै धूड़ि तिन जो गुरसिख मित पिआरे ॥१॥جن نانک ماگَے دھُوڑ تن جو گُرسکھ مت پآرے ۔۔۱۔۔