Ang 305 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੦੫)

ਸਚਿਆਰ ਸਿਖ ਬਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ਘਾਲਨਿ ਕੂੜਿਆਰ ਨ ਲਭਨੀ ਕਿਤੈ ਥਾਇ ਭਾਲੇ ॥sachiaar sikh beh satigur paas ghaalan kooRiaar na labhanee kitai thai bhaale ||सचिआर सिख बहि सतिगुर पासि घालनि कूड़िआर न लभनी कितै थाइ भाले ॥سچآر سکھ بهِ ستِگر پاس گھالن کُوڑآر ن لبھنیِ کتَے تھاِا بھالے ۔۔

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਆਖਿਆ ਸੁਖਾਵੈ ਨਾਹੀ ਤਿਨਾ ਮੁਹ ਭਲੇਰੇ ਫਿਰਹਿ ਦਯਿ ਗਾਲੇ ॥jinaa satigur kaa aakhiaa sukhaavai naahee tinaa muh bhalere fireh dhay gaale ||जिना सतिगुर का आखिआ सुखावै नाही तिना मुह भलेरे फिरहि दयि गाले ॥جٍنا ستگر کا آکھآ سُکھاوَے ناهیِ تنا مُه بھلےرے پھره دےِ گالے ۔۔

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹੀ ਹਰਿ ਕੇਰੀ ਸੇ ਕਿਚਰਕੁ ਵੇਰਾਈਅਨਿ ਮਨਮੁਖ ਬੇਤਾਲੇ ॥jin a(n)dhar preet nahee har keree se kicharak veraieean manmukh betaale ||जिन अंदरि प्रीति नही हरि केरी से किचरकु वेराईअनि मनमुख बेताले ॥جٍن اںدر پریِت نهیِ هر کےریِ سے کچرک وےراایان منمکھ بےتالے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸੁ ਆਪਣਾ ਮਨੁ ਥਾਇ ਰਖੈ ਓਹੁ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਆਪਣੀ ਵਥੁ ਨਾਲੇ ॥satigur no milai su aapanaa man thai rakhai oh aap varatai aapanee vath naale ||सतिगुर नो मिलै सु आपणा मनु थाइ रखै ओहु आपि वरतै आपणी वथु नाले ॥ستگر نو ملَے سُ آپݨا من تھاا رکھَے اوهُ آپ ورتَے آپݨیِ وتھ نالے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਇਕਨਾ ਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਸੁਖੁ ਦੇਵੈ ਇਕਿ ਆਪੇ ਵਖਿ ਕਢੈ ਠਗਵਾਲੇ ॥੧॥jan naanak ikanaa gur mel sukh dhevai ik aape vakh kaddai Thagavaale ||1||जन नानक इकना गुरु मेलि सुखु देवै इकि आपे वखि कढै ठगवाले ॥१॥جن نانک اکنا گُر مےل سُکھ دےوَے اک آپے وکھِ کڈھَے ٹھگوالے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਦਯਿ ਆਦੇ ਰਾਸਿ ॥jinaa a(n)dhar naam nidhaan har tin ke kaaj dhay aadhe raas ||जिना अंदरि नामु निधानु हरि तिन के काज दयि आदे रासि ॥جٍنا اںدر نام ندھان هر تن کے کاج دےِ آدے راس ۔۔

ਤਿਨ ਚੂਕੀ ਮੁਹਤਾਜੀ ਲੋਕਨ ਕੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅੰਗੁ ਕਰਿ ਬੈਠਾ ਪਾਸਿ ॥tin chookee muhataajee lokan kee har prabh a(n)g kar baiThaa paas ||तिन चूकी मुहताजी लोकन की हरि प्रभु अंगु करि बैठा पासि ॥تٍن چُوکیِ مُهتاجیِ لوکن کیِ هر پربھ اںگ کرِ بَےٹھا پاس ۔۔

ਜਾਂ ਕਰਤਾ ਵਲਿ ਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਵਲਿ ਸਭਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਕਰਹਿ ਸਾਬਾਸਿ ॥jaa(n) karataa val taa sabh ko val sabh dharasan dhekh kareh saabaas ||जाँ करता वलि ता सभु को वलि सभि दरसनु देखि करहि साबासि ॥جاں کرتا ول تا سبھ کو ولِ سبھِ درسن دےکھ کره ساباس ۔۔

ਸਾਹੁ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭਿ ਜਨ ਕਉ ਆਇ ਕਰਹਿ ਰਹਰਾਸਿ ॥saahu paatisaahu sabh har kaa keeaa sabh jan kau aai kareh raharaas ||साहु पातिसाहु सभु हरि का कीआ सभि जन कउ आइ करहि रहरासि ॥ساهُ پاتساهُ سبھ هر کا کیِآ سبھِ جن کا آا کره رهراس ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਵਡਾ ਸੇਵਿ ਅਤੁਲੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥gur poore kee vaddee vaddiaaiee har vaddaa sev atul sukh paiaa ||गुर पूरे की वडी वडिआई हरि वडा सेवि अतुलु सुखु पाइआ ॥گُر پُورے کیِ وڈیِ وڈآای هرِ وڈا سےو اتل سُکھ پاایا ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦਾਨੁ ਦੀਆ ਹਰਿ ਨਿਹਚਲੁ ਨਿਤ ਬਖਸੇ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥gur poorai dhaan dheeaa har nihachal nit bakhase chaRai savaiaa ||गुरि पूरै दानु दीआ हरि निहचलु नित बखसे चड़ै सवाइआ ॥گُر پُورَے دان دیِآ هر نهچل نت بکھسے چڑَے سواایا ۔۔

ਕੋਈ ਨਿੰਦਕੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਖਿ ਨ ਸਕੈ ਸੋ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਪਚਾਇਆ ॥koiee ni(n)dhak vaddiaaiee dhekh na sakai so karatai aap pachaiaa ||कोई निंदकु वडिआई देखि न सकै सो करतै आपि पचाइआ ॥کوای نںدک وڈآای دےکھ ن سکَے سو کرتَے آپ پچاایا ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਬੋਲੈ ਕਰਤੇ ਕੇ ਭਗਤਾ ਨੋ ਸਦਾ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥੨॥jan naanak gun bolai karate ke bhagataa no sadhaa rakhadhaa aaiaa ||2||जनु नानकु गुण बोलै करते के भगता नो सदा रखदा आइआ ॥२॥جن نانک گُݨ بولَے کرتے کے بھگتا نو سدا رکھدا آایا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਵਡ ਦਾਤਾ ਦਾਣਾ ॥too saahib agam dhiaal hai vadd dhaataa dhaanaa ||तू साहिबु अगम दइआलु है वड दाता दाणा ॥تُو ساهب اگم دایال هَے وڈ داتا داݨا ۔۔

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਮੈ ਹੋਰੁ ਕੋ ਦਿਸਿ ਨਾ ਆਵਈ ਤੂਹੈਂ ਸੁਘੜੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥tudh jevadd mai hor ko dhis naa aaviee toohai(n) sughaR merai man bhaanaa ||तुधु जेवडु मै होरु को दिसि ना आवई तूहैं सुघड़ु मेरै मनि भाणा ॥تُدھ جےوڈ مَے هور کو دس نا آوای تُوهَےں سُگھڑ مےرَے منِ بھاݨا ۔۔

ਮੋਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਦਿਸਿ ਆਵਦਾ ਸਭੁ ਚਲਣਹਾਰਾ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥moh kuTa(n)b dhis aavadhaa sabh chalanahaaraa aavan jaanaa ||मोहु कुटंबु दिसि आवदा सभु चलणहारा आवण जाणा ॥موهُ کُٹںب دس آودا سبھ چلݨهارا آوݨ جاݨا ۔۔

ਜੋ ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਹੋਰਤੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦੇ ਸੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜਾ ਤਿਨ ਮਾਣਾ ॥jo bin sache horat chit laidhe se kooRiaar kooRaa tin maanaa ||जो बिनु सचे होरतु चितु लाइदे से कूड़िआर कूड़ा तिन माणा ॥جو بن سچے هورت چت لاادے سے کُوڑآر کُوڑا تن ماݨا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਪਚਿ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅਜਾਣਾ ॥੧੦॥naanak sach dhiaai too bin sache pach pach mue ajaanaa ||10||नानक सचु धिआइ तू बिनु सचे पचि पचि मुए अजाणा ॥१०॥نانک سچ دھآا تُو بن سچے پچ پچِ مُاے اجاݨا ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਅਗੋ ਦੇ ਸਤ ਭਾਉ ਨ ਦਿਚੈ ਪਿਛੋ ਦੇ ਆਖਿਆ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥ago dhe sat bhaau na dhichai pichho dhe aakhiaa ka(n)m na aavai ||अगो दे सत भाउ न दिचै पिछो दे आखिआ कंमि न आवै ॥اگو دے ست بھاا ن دچَے پچھو دے آکھآ کںم ن آوَے ۔۔

ਅਧ ਵਿਚਿ ਫਿਰੈ ਮਨਮੁਖੁ ਵੇਚਾਰਾ ਗਲੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥adh vich firai manmukh vechaaraa galee kiau sukh paavai ||अध विचि फिरै मनमुखु वेचारा गली किउ सुखु पावै ॥ادھ وچ پھرَے منمکھ وےچارا گلیِ کا سُکھ پاوَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੁ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਕੂੜੀ ਜਾਵੈ ॥jis a(n)dhar preet nahee satigur kee su kooRee aavai kooRee jaavai ||जिसु अंदरि प्रीति नही सतिगुर की सु कूड़ी आवै कूड़ी जावै ॥جِس اںدر پریِت نهیِ ستگر کیِ سُ کُوڑیِ آوَے کُوڑیِ جاوَے ۔۔

ਜੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਤਾ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨਦਰੀ ਆਵੈ ॥je kirapaa kare meraa har prabh karataa taa(n) satigur paarabraham nadharee aavai ||जे कृपा करे मेरा हरि प्रभु करता ताँ सतिगुरु पारब्रहमु नदरी आवै ॥جے ک®پا کرے مےرا هر پربھ کرتا تاں ستِگر پاربرهم ندریِ آوَے ۔۔

ਤਾ ਅਪਿਉ ਪੀਵੈ ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਕੇਰਾ ਸਭੁ ਕਾੜਾ ਅੰਦੇਸਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥taa apiau peevai sabadh gur keraa sabh kaaRaa a(n)dhesaa bharam chukaavai ||ता अपिउ पीवै सबदु गुर केरा सभु काड़ा अंदेसा भरमु चुकावै ॥تا اپا پیِوَے سبد گُر کےرا سبھ کاڑا اںدےسا بھرم چُکاوَے ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੧॥sadhaa ana(n)dh rahai dhin raatee jan naanak anadhin har gun gaavai ||1||सदा अनंदि रहै दिनु राती जन नानक अनदिनु हरि गुण गावै ॥१॥سدا انµد رهَے دن راتیِ جن نانک اندن هر گُݨ گاوَے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਜੋ ਸਿਖੁ ਅਖਾਏ ਸੁ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥gur satigur kaa jo sikh akhaae su bhalake uTh har naam dhiaavai ||गुर सतिगुर का जो सिखु अखाए सु भलके उठि हरि नामु धिआवै ॥گُر ستگر کا جو سکھ اکھااے سُ بھلکے اُٹھ هرِ نام دھآوَے ۔۔

ਉਦਮੁ ਕਰੇ ਭਲਕੇ ਪਰਭਾਤੀ ਇਸਨਾਨੁ ਕਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥audham kare bhalake parabhaatee isanaan kare a(n)mirat sar naavai ||उदमु करे भलके परभाती इसनानु करे अंमृत सरि नावै ॥اُدم کرے بھلکے پربھاتیِ اسنان کرے اںمرت سر ناوَے ۔۔

ਉਪਦੇਸਿ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪੈ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਦੋਖ ਲਹਿ ਜਾਵੈ ॥aupadhes guroo har har jap jaapai sabh kilavikh paap dhokh leh jaavai ||उपदेसि गुरू हरि हरि जपु जापै सभि किलविख पाप दोख लहि जावै ॥اُپدےس گُرُو هر هرِ جپ جاپَے سبھِ کلوکھ پاپ دوکھ لهِ جاوَے ۔۔

ਫਿਰਿ ਚੜੈ ਦਿਵਸੁ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਾਵੈ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥fir chaRai dhivas gurbaanee gaavai bahadhiaa uThadhiaa har naam dhiaavai ||फिरि चड़ै दिवसु गुरबाणी गावै बहदिआ उठदिआ हरि नामु धिआवै ॥پھِر چڑَے دوس گُرباݨیِ گاوَے بهدآ اُٹھدآ هرِ نام دھآوَے ۔۔

ਜੋ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਧਿਆਏ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਗੁਰੂ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥jo saas giraas dhiaae meraa har har so gursikh guroo man bhaavai ||जो सासि गिरासि धिआए मेरा हरि हरि सो गुरसिखु गुरू मनि भावै ॥جو ساس گراس دھآاے مےرا هر هرِ سو گُرسکھ گُرُو منِ بھاوَے ۔۔