Ang 300 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੦੦)

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਸਹਜ ਲਾਗਾ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸੇਵ ॥man tan seetal saa(n)t sahaj laagaa prabh kee sev ||मनु तनु सीतलु साँति सहज लागा प्रभ की सेव ॥من تن سیِتل ساںت سهج لاگا پربھ کیِ سےو ۔۔

ਟੂਟੇ ਬੰਧਨ ਬਹੁ ਬਿਕਾਰ ਸਫਲ ਪੂਰਨ ਤਾ ਕੇ ਕਾਮ ॥ ਦੁਰਮਤਿ ਮਿਟੀ ਹਉਮੈ ਛੁਟੀ ਸਿਮਰਤ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮ ॥TooTe ba(n)dhan bahu bikaar safal pooran taa ke kaam || dhuramat miTee haumai chhuTee simarat har ko naam ||टूटे बंधन बहु बिकार सफल पूरन ता के काम ॥ दुरमति मिटी हउमै छुटी सिमरत हरि को नाम ॥ٹُوٹے بںدھن بهُ بکار سپھل پُورن تا کے کام ۔۔ دُرمت مٹیِ هامَے چھُٹیِ سمرت هر کو نام ۔۔

ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਮਿਟਿਆ ਆਵਾ ਗਵਨ ॥saran gahee paarabraham kee miTiaa aavaa gavan ||सरनि गही पारब्रहम की मिटिआ आवा गवन ॥سرن گهیِ پاربرهم کیِ مٹآ آوا گون ۔۔

ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਗੁਣ ਗੁਬਿੰਦ ਪ੍ਰਭ ਰਵਨ ॥aap tariaa kuTa(n)b siau gun gubi(n)dh prabh ravan ||आपि तरिआ कुटंब सिउ गुण गुबिंद प्रभ रवन ॥آپ ترآ کُٹںب سا گُݨ گُبںد پربھ رون ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਟਹਲ ਕਮਾਵਣੀ ਜਪੀਐ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਨਾਮੁ ॥har kee Tahal kamaavanee japeeaai prabh kaa naam ||हरि की टहल कमावणी जपीऐ प्रभ का नामु ॥هر کیِ ٹهل کماوݨیِ جپیِاَے پربھ کا نام ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥੧੫॥gur poore te paiaa naanak sukh bisraam ||15||गुर पूरे ते पाइआ नानक सुख बिस्रामु ॥१५॥گُر پُورے تے پااآ نانک سُکھ بسرام ۔۔۱۵۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਪੂਰਨੁ ਕਬਹੁ ਨ ਡੋਲਤਾ ਪੂਰਾ ਕੀਆ ਪ੍ਰਭ ਆਪਿ ॥pooran kabahu na ddolataa pooraa keeaa prabh aap ||पूरनु कबहु न डोलता पूरा कीआ प्रभ आपि ॥پُورن کبهُ ن ڈولتا پُورا کیِآ پربھ آپ ۔۔

ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹੋਤ ਨ ਘਾਟਿ ॥੧੬॥dhin dhin chaRai savaiaa naanak hot na ghaaT ||16||दिनु दिनु चड़ै सवाइआ नानक होत न घाटि ॥१६॥دٍن دن چڑَے سواایا نانک هوت ن گھاٹ ۔۔۱۶۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਪੂਰਨਮਾ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭ ਏਕੁ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ॥pooranamaa pooran prabh ek karan kaaran samarath ||पूरनमा पूरन प्रभ एकु करण कारण समरथु ॥پُورنما پُورن پربھ اےک کرݨ کارݨ سمرتھ ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਦਇਆਲ ਪੁਰਖੁ ਸਭ ਊਪਰਿ ਜਾ ਕਾ ਹਥੁ ॥jeea ja(n)t dhiaal purakh sabh uoopar jaa kaa hath ||जीअ जंत दइआल पुरखु सभ ऊपरि जा का हथु ॥جیِا جںت دایال پُرکھ سبھ اُوپر جا کا هتھ ۔۔

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਰ ਕੀਆ ਜਾ ਕਾ ਹੋਇ ॥gun nidhaan gobi(n)dh gur keeaa jaa kaa hoi ||गुण निधान गोबिंद गुर कीआ जा का होइ ॥گُݨ ندھان گوبںد گُر کیِآ جا کا هوا ۔۔

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਜਾਨੁ ਅਲਖ ਨਿਰੰਜਨ ਸੋਇ ॥a(n)tarajaamee prabh sujaan alakh nira(n)jan soi ||अंतरजामी प्रभु सुजानु अलख निरंजन सोइ ॥اںترجامیِ پربھ سُجان الکھ نرںجن سوا ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੋ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਨਣਹਾਰ ॥paarabraham paramesaro sabh bidh jaananahaar ||पारब्रहमु परमेसरो सभ बिधि जानणहार ॥پاربرهم پرمےسرو سبھ بدھ جانݨهار ۔۔

ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਸਰਨਿ ਜੋਗੁ ਆਠ ਪਹਰ ਨਮਸਕਾਰ ॥sa(n)t sahaiee saran jog aaTh pahar namasakaar ||संत सहाई सरनि जोगु आठ पहर नमसकार ॥سںت سهاای سرن جوگ آٹھ پهر نمسکار ۔۔

ਅਕਥ ਕਥਾ ਨਹ ਬੂਝੀਐ ਸਿਮਰਹੁ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ॥akath kathaa neh boojheeaai simarahu har ke charan ||अकथ कथा नह बूझीऐ सिमरहु हरि के चरन ॥اکتھ کتھا نه بُوجھیِاَے سمرهُ هر کے چرن ۔۔

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਨ ਅਨਾਥ ਨਾਥ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਨ ॥੧੬॥patit udhaaran anaath naath naanak prabh kee saran ||16||पतित उधारन अनाथ नाथ नानक प्रभ की सरन ॥१६॥پتت اُدھارن اناتھ ناتھ نانک پربھ کیِ سرن ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਦੁਖ ਬਿਨਸੇ ਸਹਸਾ ਗਇਓ ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥dhukh binase sahasaa gio saran gahee har rai ||दुख बिनसे सहसा गइओ सरनि गही हरि राइ ॥دُکھ بنسے سهسا گِااو سرن گهیِ هر راا ۔۔

ਮਨਿ ਚਿੰਦੇ ਫਲ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੭॥man chi(n)dhe fal paiaa naanak har gun gai ||17||मनि चिंदे फल पाइआ नानक हरि गुन गाइ ॥१७॥من چںدے پھل پاایا نانک هرِ گُن گاا ۔۔۱۷۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਕੋਈ ਗਾਵੈ ਕੋ ਸੁਣੈ ਕੋਈ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥koiee gaavai ko sunai koiee karai beechaar ||कोई गावै को सुणै कोई करै बीचारु ॥کوای گاوَے کو سُݨَے کوای کرَے بیِچار ۔۔

ਕੋ ਉਪਦੇਸੈ ਕੋ ਦ੍ਰਿੜੈ ਤਿਸ ਕਾ ਹੋਇ ਉਧਾਰੁ ॥ko upadhesai ko dhiraRai tis kaa hoi udhaar ||को उपदेसै को दृड़ै तिस का होइ उधारु ॥کو اُپدےسَے کو درڑَے تس کا هوا اُدھار ۔۔

ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੈ ਹੋਇ ਨਿਰਮਲਾ ਜਨਮ ਜਨਮ ਮਲੁ ਜਾਇ ॥kilabikh kaaTai hoi niramalaa janam janam mal jai ||किलबिख काटै होइ निरमला जनम जनम मलु जाइ ॥کِلبکھ کاٹَے هوا نرملا جنم جنم مل جاا ۔۔

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਖੁ ਊਜਲਾ ਨਹ ਪੋਹੈ ਤਿਸੁ ਮਾਇ ॥halat palat mukh uoojalaa neh pohai tis mai ||हलति पलति मुखु ऊजला नह पोहै तिसु माइ ॥هلت پلت مُکھ اُوجلا نه پوهَے تس ماا ۔۔

ਸੋ ਸੁਰਤਾ ਸੋ ਬੈਸਨੋ ਸੋ ਗਿਆਨੀ ਧਨਵੰਤੁ ॥so surataa so baisano so giaanee dhanava(n)t ||सो सुरता सो बैसनो सो गिआनी धनवंतु ॥سو سُرتا سو بَےسنو سو گآنیِ دھنوںت ۔۔

ਸੋ ਸੂਰਾ ਕੁਲਵੰਤੁ ਸੋਇ ਜਿਨਿ ਭਜਿਆ ਭਗਵੰਤੁ ॥so sooraa kulava(n)t soi jin bhajiaa bhagava(n)t ||सो सूरा कुलवंतु सोइ जिनि भजिआ भगवंतु ॥سو سُورا کُلوںت سوا جن بھجِآ بھگوںت ۔۔

ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਸੂਦੁ ਬੈਸੁ ਉਧਰੈ ਸਿਮਰਿ ਚੰਡਾਲ ॥khatree braahaman soodh bais udharai simar cha(n)ddaal ||खत्री ब्राहमणु सूदु बैसु उधरै सिमरि चंडाल ॥کھتریِ براهمݨ سُود بَےس اُدھرَے سمر چںڈال ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਾਨਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਨਾ ਨਾਨਕ ਤਿਸਹਿ ਰਵਾਲ ॥੧੭॥jin jaanio prabh aapanaa naanak tiseh ravaal ||17||जिनि जानिओ प्रभु आपना नानक तिसहि रवाल ॥१७॥جٍن جاناو پربھ آپنا نانک تسه روال ۔۔۱۷۔۔

ਗਉੜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee kee vaar mahalaa chauthhaa ||गउड़ी की वार महला ४ ॥گاڑیِ کیِ وار مهلا ۴ ۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਸਮਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥satigur purakh dhiaal hai jis no samat sabh koi ||सतिगुरु पुरखु दइआलु है जिस नो समतु सभु कोइ ॥ستگر پُرکھ دایال هَے جس نو سمت سبھ کوِا ۔۔

ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਦੇਖਦਾ ਮਨ ਭਾਵਨੀ ਤੇ ਸਿਧਿ ਹੋਇ ॥ek dhirasaT kar dhekhadhaa man bhaavanee te sidh hoi ||एक दृसटि करि देखदा मन भावनी ते सिधि होइ ॥اےک درسٹ کر دےکھدا من بھاونیِ تے سدھِ هوا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਹਰਿ ਪਦੁ ਸੋਇ ॥satigur vich a(n)mrit hai har utam har padh soi ||सतिगुर विचि अंमृतु है हरि उतमु हरि पदु सोइ ॥ستگر وچِ اںمرت هَے هرِ اُتم هرِ پد سوِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੧॥naanak kirapaa te har dhiaaieeaai gurmukh paavai koi ||1||नानक किरपा ते हरि धिआईऐ गुरमुखि पावै कोइ ॥१॥نانک کرپا تے هر دھآایاَے گُرمکھ پاوَے کوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸਭ ਬਿਖੁ ਹੈ ਨਿਤ ਜਗਿ ਤੋਟਾ ਸੰਸਾਰਿ ॥haumai maiaa sabh bikh hai nit jag toTaa sa(n)saar ||हउमै माइआ सभ बिखु है नित जगि तोटा संसारि ॥هامَے ماایا سبھ بکھ هَے نت جگ توٹا سںسار ۔۔

ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥laahaa har dhan khaTiaa gurmukh sabadh veechaar ||लाहा हरि धनु खटिआ गुरमुखि सबदु वीचारि ॥لاها هر دھن کھٹِآ گُرمکھ سبد ویِچار ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਬਿਖੁ ਉਤਰੈ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥haumai mail bikh utarai har a(n)mrit har ur dhaar ||हउमै मैलु बिखु उतरै हरि अंमृतु हरि उर धारि ॥هامَے مَےل بکھ اُترَے هر اںمرت هرِ اُر دھار ۔۔