Ang 3 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩)

ਸੁਣਿਐ ਦੂਖ ਪਾਪ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥੯॥suniaai dhookh paap kaa naas ||9||सुणिऐ दूख पाप का नासु ॥९॥سُݨاَے دُوکھ پاپ کا ناس ۔۔۹۔۔

ਸੁਣਿਐ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਗਿਆਨੁ ॥suniaai sat sa(n)tokh giaan ||सुणिऐ सतु संतोखु गिआनु ॥سُݨاَے ست سںتوکھ گآن ۔۔

ਸੁਣਿਐ ਅਠਸਠਿ ਕਾ ਇਸਨਾਨੁ ॥suniaai aThasaTh kaa isanaan ||सुणिऐ अठसठि का इसनानु ॥سُݨاَے اٹھسٹھ کا اسنان ۔۔

ਸੁਣਿਐ ਪੜਿ ਪੜਿ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥suniaai paR paR paaveh maan ||सुणिऐ पड़ि पड़ि पावहि मानु ॥سُݨاَے پڑ پڑِ پاوه مان ۔۔

ਸੁਣਿਐ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥suniaai laagai sahaj dhiaan ||सुणिऐ लागै सहजि धिआनु ॥سُݨاَے لاگَے سهج دھآن ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥naanak bhagataa sadhaa vigaas ||नानक भगता सदा विगासु ॥نانک بھگتا سدا وگاس ۔۔

ਸੁਣਿਐ ਦੂਖ ਪਾਪ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥੧੦॥suniaai dhookh paap kaa naas ||10||सुणिऐ दूख पाप का नासु ॥१०॥سُݨاَے دُوکھ پاپ کا ناس ۔۔۱۰۔۔

ਸੁਣਿਐ ਸਰਾ ਗੁਣਾ ਕੇ ਗਾਹ ॥suniaai saraa gunaa ke gaeh ||सुणिऐ सरा गुणा के गाह ॥سُݨاَے سرا گُݨا کے گاه ۔۔

ਸੁਣਿਐ ਸੇਖ ਪੀਰ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥suniaai sekh peer paatisaeh ||सुणिऐ सेख पीर पातिसाह ॥سُݨاَے سےکھ پیِر پاتساه ۔۔

ਸੁਣਿਐ ਅੰਧੇ ਪਾਵਹਿ ਰਾਹੁ ॥suniaai a(n)dhe paaveh raahu ||सुणिऐ अंधे पावहि राहु ॥سُݨاَے اںدھے پاوه راهُ ۔۔

ਸੁਣਿਐ ਹਾਥ ਹੋਵੈ ਅਸਗਾਹੁ ॥suniaai haath hovai asagaahu ||सुणिऐ हाथ होवै असगाहु ॥سُݨاَے هاتھ هووَے اسگاهُ ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥naanak bhagataa sadhaa vigaas ||नानक भगता सदा विगासु ॥نانک بھگتا سدا وگاس ۔۔

ਸੁਣਿਐ ਦੂਖ ਪਾਪ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥੧੧॥suniaai dhookh paap kaa naas ||11||सुणिऐ दूख पाप का नासु ॥११॥سُݨاَے دُوکھ پاپ کا ناس ۔۔۱۱۔۔

ਮੰਨੇ ਕੀ ਗਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥ma(n)ne kee gat kahee na jai ||मंने की गति कही न जाइ ॥منّے کیِ گت کهیِ ن جاا ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਪਿਛੈ ਪਛੁਤਾਇ ॥je ko kahai pichhai pachhutai ||जे को कहै पिछै पछुताइ ॥جے کو کهَے پچھَے پچھتاا ۔۔

ਕਾਗਦਿ ਕਲਮ ਨ ਲਿਖਣਹਾਰੁ ॥kaagadh kalam na likhanahaar ||कागदि कलम न लिखणहारु ॥کاگد کلم ن لکھݨهار ۔۔

ਮੰਨੇ ਕਾ ਬਹਿ ਕਰਨਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥ma(n)ne kaa beh karan veechaar ||मंने का बहि करनि वीचारु ॥منّے کا بهِ کرن ویِچار ۔۔

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹੋਇ ॥aaisaa naam nira(n)jan hoi ||ऐसा नामु निरंजनु होइ ॥اَےسا نام نرںجن هوا ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਮੰਨਿ ਜਾਣੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥੧੨॥je ko ma(n)n jaanai man koi ||12||जे को मंनि जाणै मनि कोइ ॥१२॥جے کو منّ جاݨَے من کوا ۔۔۱۲۔۔

ਮੰਨੈ ਸੁਰਤਿ ਹੋਵੈ ਮਨਿ ਬੁਧਿ ॥ma(n)nai surat hovai man budh ||मंनै सुरति होवै मनि बुधि ॥منَّے سُرت هووَے من بُدھ ۔۔

ਮੰਨੈ ਸਗਲ ਭਵਣ ਕੀ ਸੁਧਿ ॥ma(n)nai sagal bhavan kee sudh ||मंनै सगल भवण की सुधि ॥منَّے سگل بھوݨ کیِ سُدھ ۔۔

ਮੰਨੈ ਮੁਹਿ ਚੋਟਾ ਨਾ ਖਾਇ ॥ma(n)nai muh choTaa naa khai ||मंनै मुहि चोटा ना खाइ ॥منَّے مُه چوٹا نا کھاا ۔۔

ਮੰਨੈ ਜਮ ਕੈ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਇ ॥ma(n)nai jam kai saath na jai ||मंनै जम कै साथि न जाइ ॥منَّے جم کَے ساتھ ن جاا ۔۔

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹੋਇ ॥aaisaa naam nira(n)jan hoi ||ऐसा नामु निरंजनु होइ ॥اَےسا نام نرںجن هوا ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਮੰਨਿ ਜਾਣੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥੧੩॥je ko ma(n)n jaanai man koi ||13||जे को मंनि जाणै मनि कोइ ॥१३॥جے کو منّ جاݨَے من کوا ۔۔۱۳۔۔

ਮੰਨੈ ਮਾਰਗਿ ਠਾਕ ਨ ਪਾਇ ॥ma(n)nai maarag Thaak na pai ||मंनै मारगि ठाक न पाइ ॥منَّے مارگ ٹھاک ن پاا ۔۔

ਮੰਨੈ ਪਤਿ ਸਿਉ ਪਰਗਟੁ ਜਾਇ ॥ma(n)nai pat siau paragaT jai ||मंनै पति सिउ परगटु जाइ ॥منَّے پت سا پرگٹ جاا ۔۔

ਮੰਨੈ ਮਗੁ ਨ ਚਲੈ ਪੰਥੁ ॥ma(n)nai mag na chalai pa(n)th ||मंनै मगु न चलै पंथु ॥منَّے مگ ن چلَے پںتھ ۔۔

ਮੰਨੈ ਧਰਮ ਸੇਤੀ ਸਨਬੰਧੁ ॥ma(n)nai dharam setee sanaba(n)dh ||मंनै धरम सेती सनबंधु ॥منَّے دھرم سےتیِ سنبںدھ ۔۔

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹੋਇ ॥aaisaa naam nira(n)jan hoi ||ऐसा नामु निरंजनु होइ ॥اَےسا نام نرںجن هوا ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਮੰਨਿ ਜਾਣੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥੧੪॥je ko ma(n)n jaanai man koi ||14||जे को मंनि जाणै मनि कोइ ॥१४॥جے کو منّ جاݨَے من کوا ۔۔۱۴۔۔

ਮੰਨੈ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖੁ ਦੁਆਰੁ ॥ma(n)nai paaveh mokh dhuaar ||मंनै पावहि मोखु दुआरु ॥منَّے پاوه موکھ دُآر ۔۔

ਮੰਨੈ ਪਰਵਾਰੈ ਸਾਧਾਰੁ ॥ma(n)nai paravaarai saadhaar ||मंनै परवारै साधारु ॥منَّے پروارَے سادھار ۔۔

ਮੰਨੈ ਤਰੈ ਤਾਰੇ ਗੁਰੁ ਸਿਖ ॥ma(n)nai tarai taare gur sikh ||मंनै तरै तारे गुरु सिख ॥منَّے ترَے تارے گُر سکھ ۔۔

ਮੰਨੈ ਨਾਨਕ ਭਵਹਿ ਨ ਭਿਖ ॥ma(n)nai naanak bhaveh na bhikh ||मंनै नानक भवहि न भिख ॥منَّے نانک بھوه ن بھکھ ۔۔

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹੋਇ ॥aaisaa naam nira(n)jan hoi ||ऐसा नामु निरंजनु होइ ॥اَےسا نام نرںجن هوا ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਮੰਨਿ ਜਾਣੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥੧੫॥je ko ma(n)n jaanai man koi ||15||जे को मंनि जाणै मनि कोइ ॥१५॥جے کو منّ جاݨَے من کوا ۔۔۱۵۔۔

ਪੰਚ ਪਰਵਾਣ ਪੰਚ ਪਰਧਾਨੁ ॥pa(n)ch paravaan pa(n)ch paradhaan ||पंच परवाण पंच परधानु ॥پںچ پرواݨ پںچ پردھان ۔۔

ਪੰਚੇ ਪਾਵਹਿ ਦਰਗਹਿ ਮਾਨੁ ॥pa(n)che paaveh dharageh maan ||पंचे पावहि दरगहि मानु ॥پںچے پاوه درگه مان ۔۔

ਪੰਚੇ ਸੋਹਹਿ ਦਰਿ ਰਾਜਾਨੁ ॥pa(n)che soheh dhar raajaan ||पंचे सोहहि दरि राजानु ॥پںچے سوههِ در راجان ۔۔

ਪੰਚਾ ਕਾ ਗੁਰੁ ਏਕੁ ਧਿਆਨੁ ॥pa(n)chaa kaa gur ek dhiaan ||पंचा का गुरु एकु धिआनु ॥پںچا کا گُر اےک دھآن ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਰੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥je ko kahai karai veechaar ||जे को कहै करै वीचारु ॥جے کو کهَے کرَے ویِچار ۔۔

ਕਰਤੇ ਕੈ ਕਰਣੈ ਨਾਹੀ ਸੁਮਾਰੁ ॥karate kai karanai naahee sumaar ||करते कै करणै नाही सुमारु ॥کرتے کَے کرݨَے ناهیِ سُمار ۔۔

ਧੌਲੁ ਧਰਮੁ ਦਇਆ ਕਾ ਪੂਤੁ ॥dhaual dharam dhiaa kaa poot ||धौलु धरमु दइआ का पूतु ॥دھَول دھرم دایا کا پُوت ۔۔

ਸੰਤੋਖੁ ਥਾਪਿ ਰਖਿਆ ਜਿਨਿ ਸੂਤਿ ॥sa(n)tokh thaap rakhiaa jin soot ||संतोखु थापि रखिआ जिनि सूति ॥سںتوکھ تھاپ رکھآ جنِ سُوت ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਬੁਝੈ ਹੋਵੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥je ko bujhai hovai sachiaar ||जे को बुझै होवै सचिआरु ॥جے کو بُجھَے هووَے سچآر ۔۔

ਧਵਲੈ ਉਪਰਿ ਕੇਤਾ ਭਾਰੁ ॥dhavalai upar ketaa bhaar ||धवलै उपरि केता भारु ॥دھولَے اُپر کےتا بھار ۔۔

ਧਰਤੀ ਹੋਰੁ ਪਰੈ ਹੋਰੁ ਹੋਰੁ ॥dharatee hor parai hor hor ||धरती होरु परै होरु होरु ॥دھرتیِ هور پرَے هور هور ۔۔

ਤਿਸ ਤੇ ਭਾਰੁ ਤਲੈ ਕਵਣੁ ਜੋਰੁ ॥tis te bhaar talai kavan jor ||तिस ते भारु तलै कवणु जोरु ॥تِس تے بھار تلَے کوݨ جور ۔۔

ਜੀਅ ਜਾਤਿ ਰੰਗਾ ਕੇ ਨਾਵ ॥jeea jaat ra(n)gaa ke naav ||जीअ जाति रंगा के नाव ॥جیِا جات رںگا کے ناو ۔۔

ਸਭਨਾ ਲਿਖਿਆ ਵੁੜੀ ਕਲਾਮ ॥sabhanaa likhiaa vuRee kalaam ||सभना लिखिआ वुड़ी कलाम ॥سبھنا لکھآ وُڑیِ کلام ۔۔

ਏਹੁ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥eh lekhaa likh jaanai koi ||एहु लेखा लिखि जाणै कोइ ॥اےهُ لےکھا لکھ جاݨَے کوا ۔۔

ਲੇਖਾ ਲਿਖਿਆ ਕੇਤਾ ਹੋਇ ॥lekhaa likhiaa ketaa hoi ||लेखा लिखिआ केता होइ ॥لےکھا لکھآ کےتا هوا ۔۔

ਕੇਤਾ ਤਾਣੁ ਸੁਆਲਿਹੁ ਰੂਪੁ ॥ketaa taan suaalih roop ||केता ताणु सुआलिहु रूपु ॥کےتا تاݨ سُآلهُ رُوپ ۔۔

ਕੇਤੀ ਦਾਤਿ ਜਾਣੈ ਕੌਣੁ ਕੂਤੁ ॥ketee dhaat jaanai kauan koot ||केती दाति जाणै कौणु कूतु ॥کےتیِ دات جاݨَے کَوݨ کُوت ۔۔

ਕੀਤਾ ਪਸਾਉ ਏਕੋ ਕਵਾਉ ॥keetaa pasaau eko kavaau ||कीता पसाउ एको कवाउ ॥کیِتا پساا اےکو کواا ۔۔

ਤਿਸ ਤੇ ਹੋਏ ਲਖ ਦਰੀਆਉ ॥tis te hoe lakh dhareeaau ||तिस ते होए लख दरीआउ ॥تِس تے هواے لکھ دریِآا ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥kudharat kavan kahaa veechaar ||कुदरति कवण कहा वीचारु ॥کُدرت کوݨ کها ویِچار ۔۔

ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥vaariaa na jaavaa ek vaar ||वारिआ न जावा एक वार ॥وارآ ن جاوا اےک وار ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥jo tudh bhaavai saiee bhalee kaar ||जो तुधु भावै साई भली कार ॥جو تُدھ بھاوَے ساای بھلیِ کار ۔۔

ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੬॥too sadhaa salaamat nira(n)kaar ||16||तू सदा सलामति निरंकार ॥१६॥تُو سدا سلامت نرںکار ۔۔۱۶۔۔

ਅਸੰਖ ਜਪ ਅਸੰਖ ਭਾਉ ॥asa(n)kh jap asa(n)kh bhaau ||असंख जप असंख भाउ ॥اسںکھ جپ اسںکھ بھاا ۔۔

ਅਸੰਖ ਪੂਜਾ ਅਸੰਖ ਤਪ ਤਾਉ ॥asa(n)kh poojaa asa(n)kh tap taau ||असंख पूजा असंख तप ताउ ॥اسںکھ پُوجا اسںکھ تپ تاا ۔۔

ਅਸੰਖ ਗਰੰਥ ਮੁਖਿ ਵੇਦ ਪਾਠ ॥asa(n)kh gara(n)th mukh vedh paaTh ||असंख गरंथ मुखि वेद पाठ ॥اسںکھ گرںتھ مُکھ وےد پاٹھ ۔۔

ਅਸੰਖ ਜੋਗ ਮਨਿ ਰਹਹਿ ਉਦਾਸ ॥asa(n)kh jog man raheh udhaas ||असंख जोग मनि रहहि उदास ॥اسںکھ جوگ من رههِ اُداس ۔۔