Ang 294 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੯੪)

ਬਨਿ ਤਿਨਿ ਪਰਬਤਿ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ॥ban tin parabat hai paarabraham ||बनि तिनि परबति है पारब्रहमु ॥بن تنِ پربت هَے پاربرهم ۔۔

ਜੈਸੀ ਆਗਿਆ ਤੈਸਾ ਕਰਮੁ ॥jaisee aagiaa taisaa karam ||जैसी आगिआ तैसा करमु ॥جَےسیِ آگآ تَےسا کرم ۔۔

ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰ ਮਾਹਿ ॥paun paanee baisa(n)tar maeh ||पउण पाणी बैसंतर माहि ॥پاݨ پاݨیِ بَےسںتر ماه ۔۔

ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਦਹ ਦਿਸੇ ਸਮਾਹਿ ॥chaar ku(n)T dheh dhise samaeh ||चारि कुँट दह दिसे समाहि ॥چار کُںٹ ده دسے سماه ۔۔

ਤਿਸ ਤੇ ਭਿੰਨ ਨਹੀ ਕੋ ਠਾਉ ॥tis te bhi(n)n nahee ko Thaau ||तिस ते भिंन नही को ठाउ ॥تِس تے بھنّ نهیِ کو ٹھاا ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਸੁਖੁ ਪਾਉ ॥੨॥gur prasaadh naanak sukh paau ||2||गुर प्रसादि नानक सुखु पाउ ॥२॥گُر پرساد نانک سُکھ پاا ۔۔۲۔۔

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਮਹਿ ਦੇਖੁ ॥bedh puraan si(n)mirat meh dhekh ||बेद पुरान सिंमृति महि देखु ॥بےد پُران سںمرت مهِ دےکھ ۔۔

ਸਸੀਅਰ ਸੂਰ ਨਖੵਤ੍ਰ ਮਹਿ ਏਕੁ ॥saseear soor nakhayetr meh ek ||ससीअर सूर नख्यत्र महि एकु ॥سسیِار سُور نکھےتر مهِ اےک ۔۔

ਬਾਣੀ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਭੁ ਕੋ ਬੋਲੈ ॥baanee prabh kee sabh ko bolai ||बाणी प्रभ की सभु को बोलै ॥باݨیِ پربھ کیِ سبھ کو بولَے ۔۔

ਆਪਿ ਅਡੋਲੁ ਨ ਕਬਹੂ ਡੋਲੈ ॥aap addol na kabahoo ddolai ||आपि अडोलु न कबहू डोलै ॥آپ اڈول ن کبهُو ڈولَے ۔۔

ਸਰਬ ਕਲਾ ਕਰਿ ਖੇਲੈ ਖੇਲ ॥sarab kalaa kar khelai khel ||सरब कला करि खेलै खेल ॥سرب کلا کر کھےلَے کھےل ۔۔

ਮੋਲਿ ਨ ਪਾਈਐ ਗੁਣਹ ਅਮੋਲ ॥mol na paieeaai guneh amol ||मोलि न पाईऐ गुणह अमोल ॥مول ن پاایاَے گُݨه امول ۔۔

ਸਰਬ ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਜਾ ਕੀ ਜੋਤਿ ॥sarab jot meh jaa kee jot ||सरब जोति महि जा की जोति ॥سرب جوت مهِ جا کیِ جوت ۔۔

ਧਾਰਿ ਰਹਿਓ ਸੁਆਮੀ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ॥dhaar rahio suaamee ot pot ||धारि रहिओ सुआमी ओति पोति ॥دھار رهِاو سُآمیِ اوت پوت ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਭਰਮ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥gur parasaadh bharam kaa naas ||गुर परसादि भरम का नासु ॥گُر پرساد بھرم کا ناس ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਮਹਿ ਏਹੁ ਬਿਸਾਸੁ ॥੩॥naanak tin meh eh bisaas ||3||नानक तिन महि एहु बिसासु ॥३॥نانک تن مهِ اےهُ بساس ۔۔۳۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਾ ਪੇਖਨੁ ਸਭੁ ਬ੍ਰਹਮ ॥sa(n)t janaa kaa pekhan sabh braham ||संत जना का पेखनु सभु ब्रहम ॥سںت جنا کا پےکھن سبھ برهم ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਭਿ ਧਰਮ ॥sa(n)t janaa kai hiradhai sabh dharam ||संत जना कै हिरदै सभि धरम ॥سںت جنا کَے هردَے سبھ دھرم ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਸੁਨਹਿ ਸੁਭ ਬਚਨ ॥sa(n)t janaa suneh subh bachan ||संत जना सुनहि सुभ बचन ॥سںت جنا سُنه سُبھ بچن ۔۔

ਸਰਬ ਬਿਆਪੀ ਰਾਮ ਸੰਗਿ ਰਚਨ ॥sarab biaapee raam sa(n)g rachan ||सरब बिआपी राम संगि रचन ॥سرب بآپیِ رام سںگ رچن ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਾਤਾ ਤਿਸ ਕੀ ਇਹ ਰਹਤ ॥jin jaataa tis kee ieh rahat ||जिनि जाता तिस की इह रहत ॥جٍن جاتا تس کیِ اه رهت ۔۔

ਸਤਿ ਬਚਨ ਸਾਧੂ ਸਭਿ ਕਹਤ ॥sat bachan saadhoo sabh kahat ||सति बचन साधू सभि कहत ॥ست بچن سادھُو سبھِ کهت ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਹੋਇ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਮਾਨੈ ॥jo jo hoi soiee sukh maanai ||जो जो होइ सोई सुखु मानै ॥جو جو هوا سوای سُکھ مانَے ۔۔

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨਹਾਰੁ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨੈ ॥karan karaavanahaar prabh jaanai ||करन करावनहारु प्रभु जानै ॥کرن کراونهار پربھ جانَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਸੇ ਬਾਹਰਿ ਭੀ ਓਹੀ ॥a(n)tar base baahar bhee ohee ||अंतरि बसे बाहरि भी ओही ॥اںتر بسے باهر بھیِ اوهیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਸਭ ਮੋਹੀ ॥੪॥naanak dharasan dhekh sabh mohee ||4||नानक दरसनु देखि सभ मोही ॥४॥نانک درسن دےکھ سبھ موهیِ ۔۔۴۔۔

ਆਪਿ ਸਤਿ ਕੀਆ ਸਭੁ ਸਤਿ ॥aap sat keeaa sabh sat ||आपि सति कीआ सभु सति ॥آپ ست کیِآ سبھ ستِ ۔۔

ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭ ਤੇ ਸਗਲੀ ਉਤਪਤਿ ॥tis prabh te sagalee utapat ||तिसु प्रभ ते सगली उतपति ॥تِس پربھ تے سگلیِ اُتپت ۔۔

ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਕਰੇ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥tis bhaavai taa kare bisathaar ||तिसु भावै ता करे बिसथारु ॥تِس بھاوَے تا کرے بستھار ۔۔

ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥tis bhaavai taa eka(n)kaar ||तिसु भावै ता एकंकारु ॥تِس بھاوَے تا اےکںکار ۔۔

ਅਨਿਕ ਕਲਾ ਲਖੀ ਨਹ ਜਾਇ ॥anik kalaa lakhee neh jai ||अनिक कला लखी नह जाइ ॥انک کلا لکھیِ نه جاا ۔۔

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥jis bhaavai tis le milai ||जिसु भावै तिसु लए मिलाइ ॥جِس بھاوَے تس لاے ملاا ۔۔

ਕਵਨ ਨਿਕਟਿ ਕਵਨ ਕਹੀਐ ਦੂਰਿ ॥kavan nikaT kavan kaheeaai dhoor ||कवन निकटि कवन कहीऐ दूरि ॥کون نکٹ کون کهیِاَے دُور ۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪ ਭਰਪੂਰਿ ॥aape aap aap bharapoor ||आपे आपि आप भरपूरि ॥آپے آپ آپ بھرپُور ۔۔

ਅੰਤਰਗਤਿ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਜਨਾਏ ॥a(n)taragat jis aap janaae ||अंतरगति जिसु आपि जनाए ॥اںترگت جس آپ جنااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥੫॥naanak tis jan aap bujhaae ||5||नानक तिसु जन आपि बुझाए ॥५॥نانک تس جن آپ بُجھااے ۔۔۵۔۔

ਸਰਬ ਭੂਤ ਆਪਿ ਵਰਤਾਰਾ ॥sarab bhoot aap varataaraa ||सरब भूत आपि वरतारा ॥سرب بھُوت آپ ورتارا ۔۔

ਸਰਬ ਨੈਨ ਆਪਿ ਪੇਖਨਹਾਰਾ ॥sarab nain aap pekhanahaaraa ||सरब नैन आपि पेखनहारा ॥سرب نَےن آپ پےکھنهارا ۔۔

ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਜਾ ਕਾ ਤਨਾ ॥sagal samagree jaa kaa tanaa ||सगल समग्री जा का तना ॥سگل سمگریِ جا کا تنا ۔۔

ਆਪਨ ਜਸੁ ਆਪ ਹੀ ਸੁਨਾ ॥aapan jas aap hee sunaa ||आपन जसु आप ही सुना ॥آپن جس آپ هیِ سُنا ۔۔

ਆਵਨ ਜਾਨੁ ਇਕੁ ਖੇਲੁ ਬਨਾਇਆ ॥aavan jaan ik khel banaiaa ||आवन जानु इकु खेलु बनाइआ ॥آون جان اک کھےل بناایا ۔۔

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕੀਨੀ ਮਾਇਆ ॥aagiaakaaree keenee maiaa ||आगिआकारी कीनी माइआ ॥آگآکاریِ کیٍنیِ ماایا ۔۔

ਸਭ ਕੈ ਮਧਿ ਅਲਿਪਤੋ ਰਹੈ ॥sabh kai madh alipato rahai ||सभ कै मधि अलिपतो रहै ॥سبھ کَے مدھ الِپتو رهَے ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਹਣਾ ਸੁ ਆਪੇ ਕਹੈ ॥jo kichh kahanaa su aape kahai ||जो किछु कहणा सु आपे कहै ॥جو کچھ کهݨا سُ آپے کهَے ۔۔

ਆਗਿਆ ਆਵੈ ਆਗਿਆ ਜਾਇ ॥aagiaa aavai aagiaa jai ||आगिआ आवै आगिआ जाइ ॥آگآ آوَے آگآ جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਾ ਭਾਵੈ ਤਾ ਲਏ ਸਮਾਇ ॥੬॥naanak jaa bhaavai taa le samai ||6||नानक जा भावै ता लए समाइ ॥६॥نانک جا بھاوَے تا لاے سماا ۔۔۶۔۔

ਇਸ ਤੇ ਹੋਇ ਸੁ ਨਾਹੀ ਬੁਰਾ ॥eis te hoi su naahee buraa ||इस ते होइ सु नाही बुरा ॥ِاس تے هوا سُ ناهیِ بُرا ۔۔

ਓਰੈ ਕਹਹੁ ਕਿਨੈ ਕਛੁ ਕਰਾ ॥orai kahahu kinai kachh karaa ||ओरै कहहु किनै कछु करा ॥اورَے کههُ کنَے کچھ کرا ۔۔

ਆਪਿ ਭਲਾ ਕਰਤੂਤਿ ਅਤਿ ਨੀਕੀ ॥aap bhalaa karatoot at neekee ||आपि भला करतूति अति नीकी ॥آپ بھلا کرتُوت ات نیِکیِ ۔۔

ਆਪੇ ਜਾਨੈ ਅਪਨੇ ਜੀ ਕੀ ॥aape jaanai apane jee kee ||आपे जानै अपने जी की ॥آپے جانَے اپنے جیِ کیِ ۔۔

ਆਪਿ ਸਾਚੁ ਧਾਰੀ ਸਭ ਸਾਚੁ ॥aap saach dhaaree sabh saach ||आपि साचु धारी सभ साचु ॥آپ ساچ دھاریِ سبھ ساچ ۔۔

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਆਪਨ ਸੰਗਿ ਰਾਚੁ ॥ot pot aapan sa(n)g raach ||ओति पोति आपन संगि राचु ॥اوت پوت آپن سںگ راچ ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥taa kee gat mit kahee na jai ||ता की गति मिति कही न जाइ ॥تا کیِ گت متِ کهیِ ن جاا ۔۔

ਦੂਸਰ ਹੋਇ ਤ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥dhoosar hoi ta sojhee pai ||दूसर होइ त सोझी पाइ ॥دُوسر هوا ت سوجھیِ پاا ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਪਰਵਾਨੁ ॥tis kaa keeaa sabh paravaan ||तिस का कीआ सभु परवानु ॥تِس کا کیِآ سبھ پروان ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜਾਨੁ ॥੭॥gur prasaadh naanak ih jaan ||7||गुर प्रसादि नानक इहु जानु ॥७॥گُر پرساد نانک اهُ جان ۔۔۷۔۔

ਜੋ ਜਾਨੈ ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥jo jaanai tis sadhaa sukh hoi ||जो जानै तिसु सदा सुखु होइ ॥جو جانَے تس سدا سُکھ هوا ۔۔

ਆਪਿ ਮਿਲਾਇ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥aap milai le prabh soi ||आपि मिलाइ लए प्रभु सोइ ॥آپ ملاا لاے پربھ سوا ۔۔

ਓਹੁ ਧਨਵੰਤੁ ਕੁਲਵੰਤੁ ਪਤਿਵੰਤੁ ॥oh dhanava(n)t kulava(n)t pativa(n)t ||ओहु धनवंतु कुलवंतु पतिवंतु ॥اوهُ دھنوںت کُلوںت پتوںت ۔۔

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਜਿਸੁ ਰਿਦੈ ਭਗਵੰਤੁ ॥jeevan mukat jis ridhai bhagava(n)t ||जीवन मुकति जिसु रिदै भगवंतु ॥جیِون مُکت جس ردَے بھگوںت ۔۔

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਜਨੁ ਆਇਆ ॥dha(n)n dha(n)n dha(n)n jan aaiaa ||धंनु धंनु धंनु जनु आइआ ॥دھنّ دھنّ دھنّ جن آایا ۔۔