Ang 292 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੯੨)

ਕੋਊ ਨਰਕ ਕੋਊ ਸੁਰਗ ਬੰਛਾਵਤ ॥kouoo narak kouoo surag ba(n)chhaavat ||कोऊ नरक कोऊ सुरग बंछावत ॥کواُو نرک کواُو سُرگ بںچھاوت ۔۔

ਆਲ ਜਾਲ ਮਾਇਆ ਜੰਜਾਲ ॥aal jaal maiaa ja(n)jaal ||आल जाल माइआ जंजाल ॥آل جال مااآ جںجال ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੋਹ ਭਰਮ ਭੈ ਭਾਰ ॥haumai moh bharam bhai bhaar ||हउमै मोह भरम भै भार ॥هامَے موه بھرم بھَے بھار ۔۔

ਦੂਖ ਸੂਖ ਮਾਨ ਅਪਮਾਨ ॥dhookh sookh maan apamaan ||दूख सूख मान अपमान ॥دُوکھ سُوکھ مان اپمان ۔۔

ਅਨਿਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀਓ ਬਖੵਾਨ ॥anik prakaar keeo bakhayeaan ||अनिक प्रकार कीओ बख्यान ॥انک پرکار کیِاو بکھےان ۔۔

ਆਪਨ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ॥aapan khel aap kar dhekhai ||आपन खेलु आपि करि देखै ॥آپن کھےل آپ کر دےکھَے ۔۔

ਖੇਲੁ ਸੰਕੋਚੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਏਕੈ ॥੭॥khel sa(n)kochai tau naanak ekai ||7||खेलु संकोचै तउ नानक एकै ॥७॥کھےل سںکوچَے تا نانک اےکَے ۔۔۷۔۔

ਜਹ ਅਬਿਗਤੁ ਭਗਤੁ ਤਹ ਆਪਿ ॥jeh abigat bhagat teh aap ||जह अबिगतु भगतु तह आपि ॥جه ابگت بھگت ته آپ ۔۔

ਜਹ ਪਸਰੈ ਪਾਸਾਰੁ ਸੰਤ ਪਰਤਾਪਿ ॥jeh pasarai paasaar sa(n)t parataap ||जह पसरै पासारु संत परतापि ॥جه پسرَے پاسار سںت پرتاپ ۔۔

ਦੁਹੂ ਪਾਖ ਕਾ ਆਪਹਿ ਧਨੀ ॥dhuhoo paakh kaa aapeh dhanee ||दुहू पाख का आपहि धनी ॥دُهُو پاکھ کا آپه دھنیِ ۔۔

ਉਨ ਕੀ ਸੋਭਾ ਉਨਹੂ ਬਨੀ ॥aun kee sobhaa unahoo banee ||उन की सोभा उनहू बनी ॥اُن کیِ سوبھا اُنهُو بنیِ ۔۔

ਆਪਹਿ ਕਉਤਕ ਕਰੈ ਅਨਦ ਚੋਜ ॥aapeh kautak karai anadh choj ||आपहि कउतक करै अनद चोज ॥آپه کاتک کرَے اند چوج ۔۔

ਆਪਹਿ ਰਸ ਭੋਗਨ ਨਿਰਜੋਗ ॥aapeh ras bhogan nirajog ||आपहि रस भोगन निरजोग ॥آپه رس بھوگن نرجوگ ۔۔

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਇ ਲਾਵੈ ॥jis bhaavai tis aapan nai laavai ||जिसु भावै तिसु आपन नाइ लावै ॥جِس بھاوَے تس آپن ناا لاوَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਖੇਲ ਖਿਲਾਵੈ ॥jis bhaavai tis khel khilaavai ||जिसु भावै तिसु खेल खिलावै ॥جِس بھاوَے تس کھےل کھلاوَے ۔۔

ਬੇਸੁਮਾਰ ਅਥਾਹ ਅਗਨਤ ਅਤੋਲੈ ॥besumaar athaeh aganat atolai ||बेसुमार अथाह अगनत अतोलै ॥بےسمار اتھاه اگنت اتولَے ۔۔

ਜਿਉ ਬੁਲਾਵਹੁ ਤਿਉ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਬੋਲੈ ॥੮॥੨੧॥jiau bulaavahu tiau naanak dhaas bolai ||8||21||जिउ बुलावहु तिउ नानक दास बोलै ॥८॥२१॥جِا بُلاوهُ تا نانک داس بولَے ۔۔۸۔۔۲۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਕੇ ਠਾਕੁਰਾ ਆਪੇ ਵਰਤਣਹਾਰ ॥jeea ja(n)t ke Thaakuraa aape varatanahaar ||जीअ जंत के ठाकुरा आपे वरतणहार ॥جیِا جںت کے ٹھاکرا آپے ورتݨهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਏਕੋ ਪਸਰਿਆ ਦੂਜਾ ਕਹ ਦ੍ਰਿਸਟਾਰ ॥੧॥naanak eko pasariaa dhoojaa keh dhirasaTaar ||1||नानक एको पसरिआ दूजा कह दृसटार ॥१॥نانک اےکو پسرآ دُوجا که درسٹار ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਆਪਿ ਕਥੈ ਆਪਿ ਸੁਨਨੈਹਾਰੁ ॥aap kathai aap sunanaihaar ||आपि कथै आपि सुननैहारु ॥آپ کتھَے آپ سُننَےهار ۔۔

ਆਪਹਿ ਏਕੁ ਆਪਿ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥aapeh ek aap bisathaar ||आपहि एकु आपि बिसथारु ॥آپه اےک آپ بستھار ۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਏ ॥jaa tis bhaavai taa sirasaT upaae ||जा तिसु भावै ता सृसटि उपाए ॥جا تس بھاوَے تا سرسٹ اُپااے ۔۔

ਆਪਨੈ ਭਾਣੈ ਲਏ ਸਮਾਏ ॥aapanai bhaanai le samaae ||आपनै भाणै लए समाए ॥آپنَے بھاݨَے لاے سمااے ۔۔

ਤੁਮ ਤੇ ਭਿੰਨ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥tum te bhi(n)n nahee kichh hoi ||तुम ते भिंन नही किछु होइ ॥تُم تے بھنّ نهیِ کچھ هوا ۔۔

ਆਪਨ ਸੂਤਿ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਪਰੋਇ ॥aapan soot sabh jagat paroi ||आपन सूति सभु जगतु परोइ ॥آپن سُوت سبھ جگت پروا ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥jaa kau prabh jeeau aap bujhaae ||जा कउ प्रभ जीउ आपि बुझाए ॥جا کا پربھ جیِا آپ بُجھااے ۔۔

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥sach naam soiee jan paae ||सचु नामु सोई जनु पाए ॥سچ نام سوای جن پااے ۔۔

ਸੋ ਸਮਦਰਸੀ ਤਤ ਕਾ ਬੇਤਾ ॥so samadharasee tat kaa betaa ||सो समदरसी तत का बेता ॥سو سمدرسیِ تت کا بےتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਗਲ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਜੇਤਾ ॥੧॥naanak sagal sirasaT kaa jetaa ||1||नानक सगल सृसटि का जेता ॥१॥نانک سگل سرسٹ کا جےتا ۔۔۱۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤਾ ਕੈ ਹਾਥ ॥jeea ja(n)tr sabh taa kai haath ||जीअ जंत्र सभ ता कै हाथ ॥جیِا جںتر سبھ تا کَے هاتھ ۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਅਨਾਥ ਕੋ ਨਾਥੁ ॥dheen dhiaal anaath ko naath ||दीन दइआल अनाथ को नाथु ॥دیٍن دایال اناتھ کو ناتھ ۔۔

ਜਿਸੁ ਰਾਖੈ ਤਿਸੁ ਕੋਇ ਨ ਮਾਰੈ ॥jis raakhai tis koi na maarai ||जिसु राखै तिसु कोइ न मारै ॥جِس راکھَے تس کوا ن مارَے ۔۔

ਸੋ ਮੂਆ ਜਿਸੁ ਮਨਹੁ ਬਿਸਾਰੈ ॥so mooaa jis manahu bisaarai ||सो मूआ जिसु मनहु बिसारै ॥سو مُوآ جس منهُ بسارَے ۔۔

ਤਿਸੁ ਤਜਿ ਅਵਰ ਕਹਾ ਕੋ ਜਾਇ ॥tis taj avar kahaa ko jai ||तिसु तजि अवर कहा को जाइ ॥تِس تج اور کها کو جاا ۔۔

ਸਭ ਸਿਰਿ ਏਕੁ ਨਿਰੰਜਨ ਰਾਇ ॥sabh sir ek nira(n)jan rai ||सभ सिरि एकु निरंजन राइ ॥سبھ سر اےک نرںجن راا ۔۔

ਜੀਅ ਕੀ ਜੁਗਤਿ ਜਾ ਕੈ ਸਭ ਹਾਥਿ ॥jeea kee jugat jaa kai sabh haath ||जीअ की जुगति जा कै सभ हाथि ॥جیِا کیِ جُگت جا کَے سبھ هاتھ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਜਾਨਹੁ ਸਾਥਿ ॥a(n)tar baahar jaanahu saath ||अंतरि बाहरि जानहु साथि ॥اںتر باهر جانهُ ساتھ ۔۔

ਗੁਨ ਨਿਧਾਨ ਬੇਅੰਤ ਅਪਾਰ ॥gun nidhaan bea(n)t apaar ||गुन निधान बेअंत अपार ॥گُن ندھان بےاںت اپار ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਦਾ ਬਲਿਹਾਰ ॥੨॥naanak dhaas sadhaa balihaar ||2||नानक दास सदा बलिहार ॥२॥نانک داس سدا بلهار ۔۔۲۔۔

ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਦਇਆਲ ॥pooran poor rahe dhiaal ||पूरन पूरि रहे दइआल ॥پُورن پُور رهے دایال ۔۔

ਸਭ ਊਪਰਿ ਹੋਵਤ ਕਿਰਪਾਲ ॥sabh uoopar hovat kirapaal ||सभ ऊपरि होवत किरपाल ॥سبھ اُوپر هووت کرپال ۔۔

ਅਪਨੇ ਕਰਤਬ ਜਾਨੈ ਆਪਿ ॥apane karatab jaanai aap ||अपने करतब जानै आपि ॥اپنے کرتب جانَے آپ ۔۔

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਰਹਿਓ ਬਿਆਪਿ ॥a(n)tarajaamee rahio biaap ||अंतरजामी रहिओ बिआपि ॥اںترجامیِ رهِاو بآپ ۔۔

ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੈ ਜੀਅਨ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ॥pratipaalai jeean bahu bhaat ||प्रतिपालै जीअन बहु भाति ॥پرتپالَے جیِان بهُ بھات ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਰਚਿਓ ਸੁ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਤਿ ॥jo jo rachio su tiseh dhiaat ||जो जो रचिओ सु तिसहि धिआति ॥جو جو رچاو سُ تسه دھآت ۔۔

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥jis bhaavai tis le milai ||जिसु भावै तिसु लए मिलाइ ॥جِس بھاوَے تس لاے ملاا ۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥bhagat kareh har ke gun gai ||भगति करहि हरि के गुण गाइ ॥بھگت کره هر کے گُݨ گاا ۔۔

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ॥man a(n)tar bisavaiaas kar maaniaa ||मन अंतरि बिस्वासु करि मानिआ ॥من اںتر بسواس کر مانآ ۔۔

ਕਰਨਹਾਰੁ ਨਾਨਕ ਇਕੁ ਜਾਨਿਆ ॥੩॥karanahaar naanak ik jaaniaa ||3||करनहारु नानक इकु जानिआ ॥३॥کرنهار نانک اک جانآ ۔۔۳۔۔

ਜਨੁ ਲਾਗਾ ਹਰਿ ਏਕੈ ਨਾਇ ॥jan laagaa har ekai nai ||जनु लागा हरि एकै नाइ ॥جن لاگا هر اےکَے ناا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਆਸ ਨ ਬਿਰਥੀ ਜਾਇ ॥tis kee aas na birathee jai ||तिस की आस न बिरथी जाइ ॥تِس کیِ آس ن برتھیِ جاا ۔۔

ਸੇਵਕ ਕਉ ਸੇਵਾ ਬਨਿ ਆਈ ॥sevak kau sevaa ban aaiee ||सेवक कउ सेवा बनि आई ॥سےوک کا سےوا بن آای ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈ ॥hukam boojh param padh paiee ||हुकमु बूझि परम पदु पाई ॥هُکم بُوجھ پرم پد پاای ۔۔

ਇਸ ਤੇ ਊਪਰਿ ਨਹੀ ਬੀਚਾਰੁ ॥eis te uoopar nahee beechaar ||इस ते ऊपरि नही बीचारु ॥ِاس تے اُوپر نهیِ بیِچار ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਬਸਿਆ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥jaa kai man basiaa nira(n)kaar ||जा कै मनि बसिआ निरंकारु ॥جا کَے من بسِآ نرںکار ۔۔

ਬੰਧਨ ਤੋਰਿ ਭਏ ਨਿਰਵੈਰ ॥ba(n)dhan tor bhe niravair ||बंधन तोरि भए निरवैर ॥بںدھن تور بھاے نروَےر ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਪੂਜਹਿ ਗੁਰ ਕੇ ਪੈਰ ॥anadhin poojeh gur ke pair ||अनदिनु पूजहि गुर के पैर ॥اندن پُوجه گُر کے پَےر ۔۔

ਇਹ ਲੋਕ ਸੁਖੀਏ ਪਰਲੋਕ ਸੁਹੇਲੇ ॥eeh lok sukhe'ee paralok suhele ||इह लोक सुखीए परलोक सुहेले ॥ِاه لوک سُکھیِاے پرلوک سُهےلے ۔۔