Ang 291 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੯੧)

ਆਪਨ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਵਰਤੀਜਾ ॥aapan khel aap varateejaa ||आपन खेलु आपि वरतीजा ॥آپن کھےل آپ ورتیِجا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥੧॥naanak karanaihaar na dhoojaa ||1||नानक करनैहारु न दूजा ॥१॥نانک کرنَےهار ن دُوجا ۔۔۱۔۔

ਜਬ ਹੋਵਤ ਪ੍ਰਭ ਕੇਵਲ ਧਨੀ ॥jab hovat prabh keval dhanee ||जब होवत प्रभ केवल धनी ॥جب هووت پربھ کےول دھنیِ ۔۔

ਤਬ ਬੰਧ ਮੁਕਤਿ ਕਹੁ ਕਿਸ ਕਉ ਗਨੀ ॥tab ba(n)dh mukat kahu kis kau ganee ||तब बंध मुकति कहु किस कउ गनी ॥تب بںدھ مُکت کهُ کس کا گنیِ ۔۔

ਜਬ ਏਕਹਿ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥jab ekeh har agam apaar ||जब एकहि हरि अगम अपार ॥جب اےکه هر اگم اپار ۔۔

ਤਬ ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਕਹੁ ਕਉਨ ਅਉਤਾਰ ॥tab narak surag kahu kaun aautaar ||तब नरक सुरग कहु कउन अउतार ॥تب نرک سُرگ کهُ کان ااتار ۔۔

ਜਬ ਨਿਰਗੁਨ ਪ੍ਰਭ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥jab niragun prabh sahaj subhai ||जब निरगुन प्रभ सहज सुभाइ ॥جب نرگن پربھ سهج سُبھاا ۔۔

ਤਬ ਸਿਵ ਸਕਤਿ ਕਹਹੁ ਕਿਤੁ ਠਾਇ ॥tab siv sakat kahahu kit Thai ||तब सिव सकति कहहु कितु ठाइ ॥تب سو سکت کههُ کت ٹھاا ۔۔

ਜਬ ਆਪਹਿ ਆਪਿ ਅਪਨੀ ਜੋਤਿ ਧਰੈ ॥jab aapeh aap apanee jot dharai ||जब आपहि आपि अपनी जोति धरै ॥جب آپه آپ اپنیِ جوت دھرَے ۔۔

ਤਬ ਕਵਨ ਨਿਡਰੁ ਕਵਨ ਕਤ ਡਰੈ ॥tab kavan niddar kavan kat ddarai ||तब कवन निडरु कवन कत डरै ॥تب کون نڈر کون کت ڈرَے ۔۔

ਆਪਨ ਚਲਿਤ ਆਪਿ ਕਰਨੈਹਾਰ ॥aapan chalit aap karanaihaar ||आपन चलित आपि करनैहार ॥آپن چلت آپ کرنَےهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥੨॥naanak Thaakur agam apaar ||2||नानक ठाकुर अगम अपार ॥२॥نانک ٹھاکر اگم اپار ۔۔۲۔۔

ਅਬਿਨਾਸੀ ਸੁਖ ਆਪਨ ਆਸਨ ॥abinaasee sukh aapan aasan ||अबिनासी सुख आपन आसन ॥ابناسیِ سُکھ آپن آسن ۔۔

ਤਹ ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਹੁ ਕਹਾ ਬਿਨਾਸਨ ॥teh janam maran kahu kahaa binaasan ||तह जनम मरन कहु कहा बिनासन ॥ته جنم مرن کهُ کها بناسن ۔۔

ਜਬ ਪੂਰਨ ਕਰਤਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥jab pooran karataa prabh soi ||जब पूरन करता प्रभु सोइ ॥جب پُورن کرتا پربھ سوا ۔۔

ਤਬ ਜਮ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਕਹਹੁ ਕਿਸੁ ਹੋਇ ॥tab jam kee traas kahahu kis hoi ||तब जम की त्रास कहहु किसु होइ ॥تب جم کیِ تراس کههُ کس هوا ۔۔

ਜਬ ਅਬਿਗਤ ਅਗੋਚਰ ਪ੍ਰਭ ਏਕਾ ॥jab abigat agochar prabh ekaa ||जब अबिगत अगोचर प्रभ एका ॥جب ابگت اگوچر پربھ اےکا ۔۔

ਤਬ ਚਿਤ੍ਰ ਗੁਪਤ ਕਿਸੁ ਪੂਛਤ ਲੇਖਾ ॥tab chitr gupat kis poochhat lekhaa ||तब चित्र गुपत किसु पूछत लेखा ॥تب چتر گُپت کس پُوچھت لےکھا ۔۔

ਜਬ ਨਾਥ ਨਿਰੰਜਨ ਅਗੋਚਰ ਅਗਾਧੇ ॥jab naath nira(n)jan agochar agaadhe ||जब नाथ निरंजन अगोचर अगाधे ॥جب ناتھ نرںجن اگوچر اگادھے ۔۔

ਤਬ ਕਉਨ ਛੁਟੇ ਕਉਨ ਬੰਧਨ ਬਾਧੇ ॥tab kaun chhuTe kaun ba(n)dhan baadhe ||तब कउन छुटे कउन बंधन बाधे ॥تب کان چھُٹے کان بںدھن بادھے ۔۔

ਆਪਨ ਆਪ ਆਪ ਹੀ ਅਚਰਜਾ ॥aapan aap aap hee acharajaa ||आपन आप आप ही अचरजा ॥آپن آپ آپ هیِ اچرجا ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਨ ਰੂਪ ਆਪ ਹੀ ਉਪਰਜਾ ॥੩॥naanak aapan roop aap hee uparajaa ||3||नानक आपन रूप आप ही उपरजा ॥३॥نانک آپن رُوپ آپ هیِ اُپرجا ۔۔۳۔۔

ਜਹ ਨਿਰਮਲ ਪੁਰਖੁ ਪੁਰਖ ਪਤਿ ਹੋਤਾ ॥jeh niramal purakh purakh pat hotaa ||जह निरमल पुरखु पुरख पति होता ॥جه نرمل پُرکھ پُرکھ پت هوتا ۔۔

ਤਹ ਬਿਨੁ ਮੈਲੁ ਕਹਹੁ ਕਿਆ ਧੋਤਾ ॥teh bin mail kahahu kiaa dhotaa ||तह बिनु मैलु कहहु किआ धोता ॥ته بن مَےل کههُ کآ دھوتا ۔۔

ਜਹ ਨਿਰੰਜਨ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਿਰਬਾਨ ॥jeh nira(n)jan nira(n)kaar nirabaan ||जह निरंजन निरंकार निरबान ॥جه نرںجن نرںکار نربان ۔۔

ਤਹ ਕਉਨ ਕਉ ਮਾਨ ਕਉਨ ਅਭਿਮਾਨ ॥teh kaun kau maan kaun abhimaan ||तह कउन कउ मान कउन अभिमान ॥ته کان کا مان کان ابھمان ۔۔

ਜਹ ਸਰੂਪ ਕੇਵਲ ਜਗਦੀਸ ॥jeh saroop keval jagadhees ||जह सरूप केवल जगदीस ॥جه سرُوپ کےول جگدیِس ۔۔

ਤਹ ਛਲ ਛਿਦ੍ਰ ਲਗਤ ਕਹੁ ਕੀਸ ॥teh chhal chhidhr lagat kahu kees ||तह छल छिद्र लगत कहु कीस ॥ته چھل چھدر لگت کهُ کیِس ۔۔

ਜਹ ਜੋਤਿ ਸਰੂਪੀ ਜੋਤਿ ਸੰਗਿ ਸਮਾਵੈ ॥jeh jot saroopee jot sa(n)g samaavai ||जह जोति सरूपी जोति संगि समावै ॥جه جوت سرُوپیِ جوت سںگ سماوَے ۔۔

ਤਹ ਕਿਸਹਿ ਭੂਖ ਕਵਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥teh kiseh bhookh kavan tirapataavai ||तह किसहि भूख कवनु तृपतावै ॥ته کسه بھُوکھ کون ترپتاوَے ۔۔

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥karan karaavan karanaihaar ||करन करावन करनैहारु ॥کرن کراون کرنَےهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕਾ ਨਾਹਿ ਸੁਮਾਰੁ ॥੪॥naanak karate kaa naeh sumaar ||4||नानक करते का नाहि सुमारु ॥४॥نانک کرتے کا ناه سُمار ۔۔۴۔۔

ਜਬ ਅਪਨੀ ਸੋਭਾ ਆਪਨ ਸੰਗਿ ਬਨਾਈ ॥jab apanee sobhaa aapan sa(n)g banaiee ||जब अपनी सोभा आपन संगि बनाई ॥جب اپنیِ سوبھا آپن سںگ بناای ۔۔

ਤਬ ਕਵਨ ਮਾਇ ਬਾਪ ਮਿਤ੍ਰ ਸੁਤ ਭਾਈ ॥tab kavan mai baap mitr sut bhaiee ||तब कवन माइ बाप मित्र सुत भाई ॥تب کون ماا باپ متر سُت بھاای ۔۔

ਜਹ ਸਰਬ ਕਲਾ ਆਪਹਿ ਪਰਬੀਨ ॥jeh sarab kalaa aapeh parabeen ||जह सरब कला आपहि परबीन ॥جه سرب کلا آپه پربیٍن ۔۔

ਤਹ ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਕਹਾ ਕੋਊ ਚੀਨ ॥teh bedh kateb kahaa kouoo cheen ||तह बेद कतेब कहा कोऊ चीन ॥ته بےد کتےب کها کواُو چیٍن ۔۔

ਜਬ ਆਪਨ ਆਪੁ ਆਪਿ ਉਰਿ ਧਾਰੈ ॥jab aapan aap aap ur dhaarai ||जब आपन आपु आपि उरि धारै ॥جب آپن آپ آپ اُر دھارَے ۔۔

ਤਉ ਸਗਨ ਅਪਸਗਨ ਕਹਾ ਬੀਚਾਰੈ ॥tau sagan apasagan kahaa beechaarai ||तउ सगन अपसगन कहा बीचारै ॥تا سگن اپسگن کها بیِچارَے ۔۔

ਜਹ ਆਪਨ ਊਚ ਆਪਨ ਆਪਿ ਨੇਰਾ ॥jeh aapan uooch aapan aap neraa ||जह आपन ऊच आपन आपि नेरा ॥جه آپن اُوچ آپن آپ نےرا ۔۔

ਤਹ ਕਉਨ ਠਾਕੁਰੁ ਕਉਨੁ ਕਹੀਐ ਚੇਰਾ ॥teh kaun Thaakur kaun kaheeaai cheraa ||तह कउन ठाकुरु कउनु कहीऐ चेरा ॥ته کان ٹھاکر کان کهیِاَے چےرا ۔۔

ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਰਹੇ ਬਿਸਮਾਦ ॥bisaman bisam rahe bisamaadh ||बिसमन बिसम रहे बिसमाद ॥بِسمن بسم رهے بسماد ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਪਨੀ ਗਤਿ ਜਾਨਹੁ ਆਪਿ ॥੫॥naanak apanee gat jaanahu aap ||5||नानक अपनी गति जानहु आपि ॥५॥نانک اپنیِ گت جانهُ آپ ۔۔۵۔۔

ਜਹ ਅਛਲ ਅਛੇਦ ਅਭੇਦ ਸਮਾਇਆ ॥jeh achhal achhedh abhedh samaiaa ||जह अछल अछेद अभेद समाइआ ॥جه اچھل اچھےد ابھےد سمااآ ۔۔

ਊਹਾ ਕਿਸਹਿ ਬਿਆਪਤ ਮਾਇਆ ॥uoohaa kiseh biaapat maiaa ||ऊहा किसहि बिआपत माइआ ॥اُوها کسه بآپت ماایا ۔۔

ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਹਿ ਆਦੇਸੁ ॥aapas kau aapeh aadhes ||आपस कउ आपहि आदेसु ॥آپس کا آپه آدےس ۔۔

ਤਿਹੁ ਗੁਣ ਕਾ ਨਾਹੀ ਪਰਵੇਸੁ ॥tih gun kaa naahee paraves ||तिहु गुण का नाही परवेसु ॥تِهُ گُݨ کا ناهیِ پروےس ۔۔

ਜਹ ਏਕਹਿ ਏਕ ਏਕ ਭਗਵੰਤਾ ॥jeh ekeh ek ek bhagava(n)taa ||जह एकहि एक एक भगवंता ॥جه اےکه اےک اےک بھگوںتا ۔۔

ਤਹ ਕਉਨੁ ਅਚਿੰਤੁ ਕਿਸੁ ਲਾਗੈ ਚਿੰਤਾ ॥teh kaun achi(n)t kis laagai chi(n)taa ||तह कउनु अचिंतु किसु लागै चिंता ॥ته کان اچںت کس لاگَے چںتا ۔۔

ਜਹ ਆਪਨ ਆਪੁ ਆਪਿ ਪਤੀਆਰਾ ॥jeh aapan aap aap pateeaaraa ||जह आपन आपु आपि पतीआरा ॥جه آپن آپ آپ پتیِآرا ۔۔

ਤਹ ਕਉਨੁ ਕਥੈ ਕਉਨੁ ਸੁਨਨੈਹਾਰਾ ॥teh kaun kathai kaun sunanaihaaraa ||तह कउनु कथै कउनु सुननैहारा ॥ته کان کتھَے کان سُننَےهارا ۔۔

ਬਹੁ ਬੇਅੰਤ ਊਚ ਤੇ ਊਚਾ ॥bahu bea(n)t uooch te uoochaa ||बहु बेअंत ऊच ते ऊचा ॥بهُ بےاںت اُوچ تے اُوچا ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਹਿ ਪਹੂਚਾ ॥੬॥naanak aapas kau aapeh pahoochaa ||6||नानक आपस कउ आपहि पहूचा ॥६॥نانک آپس کا آپه پهُوچا ۔۔۶۔۔

ਜਹ ਆਪਿ ਰਚਿਓ ਪਰਪੰਚੁ ਅਕਾਰੁ ॥jeh aap rachio parapa(n)ch akaar ||जह आपि रचिओ परपंचु अकारु ॥جه آپ رچاو پرپںچ اکار ۔۔

ਤਿਹੁ ਗੁਣ ਮਹਿ ਕੀਨੋ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥tih gun meh keeno bisathaar ||तिहु गुण महि कीनो बिसथारु ॥تِهُ گُݨ مهِ کیٍنو بستھار ۔۔

ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਤਹ ਭਈ ਕਹਾਵਤ ॥paap pu(n)n teh bhiee kahaavat ||पापु पुँनु तह भई कहावत ॥پاپ پُنّ ته بھای کهاوت ۔۔