Ang 290 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੯੦)

ਸੋ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ਜਿਨਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਦੀਆ ॥so kiau bisarai jin sabh kichh dheeaa ||सो किउ बिसरै जिनि सभु किछु दीआ ॥سو کا بسرَے جن سبھ کچھ دیِآ ۔۔

ਸੋ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ਜਿ ਜੀਵਨ ਜੀਆ ॥so kiau bisarai j jeevan jeeaa ||सो किउ बिसरै जि जीवन जीआ ॥سو کا بسرَے ج جیِون جیِآ ۔۔

ਸੋ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ਜਿ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਰਾਖੈ ॥so kiau bisarai j agan meh raakhai ||सो किउ बिसरै जि अगनि महि राखै ॥سو کا بسرَے ج اگن مهِ راکھَے ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਕੋ ਬਿਰਲਾ ਲਾਖੈ ॥gur prasaadh ko biralaa laakhai ||गुर प्रसादि को बिरला लाखै ॥گُر پرساد کو برلا لاکھَے ۔۔

ਸੋ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ਜਿ ਬਿਖੁ ਤੇ ਕਾਢੈ ॥so kiau bisarai j bikh te kaaddai ||सो किउ बिसरै जि बिखु ते काढै ॥سو کا بسرَے ج بکھ تے کاڈھَے ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਟੂਟਾ ਗਾਢੈ ॥janam janam kaa TooTaa gaaddai ||जनम जनम का टूटा गाढै ॥جنم جنم کا ٹُوٹا گاڈھَے ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਤਤੁ ਇਹੈ ਬੁਝਾਇਆ ॥gur poorai tat ihai bujhaiaa ||गुरि पूरै ततु इहै बुझाइआ ॥گُر پُورَے تت اهَے بُجھاایا ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨਾ ਨਾਨਕ ਜਨ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥prabh apanaa naanak jan dhiaaiaa ||4||प्रभु अपना नानक जन धिआइआ ॥४॥پربھ اپنا نانک جن دھآایا ۔۔۴۔۔

ਸਾਜਨ ਸੰਤ ਕਰਹੁ ਇਹੁ ਕਾਮੁ ॥saajan sa(n)t karahu ih kaam ||साजन संत करहु इहु कामु ॥ساجن سںت کرهُ اهُ کام ۔۔

ਆਨ ਤਿਆਗਿ ਜਪਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥aan tiaag japahu har naam ||आन तिआगि जपहु हरि नामु ॥آن تآگ جپهُ هر نام ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸੁਖ ਪਾਵਹੁ ॥simar simar simar sukh paavahu ||सिमरि सिमरि सिमरि सुख पावहु ॥سِمر سمر سمر سُکھ پاوهُ ۔۔

ਆਪਿ ਜਪਹੁ ਅਵਰਹ ਨਾਮੁ ਜਪਾਵਹੁ ॥aap japahu avareh naam japaavahu ||आपि जपहु अवरह नामु जपावहु ॥آپ جپهُ اوره نام جپاوهُ ۔۔

ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਤਰੀਐ ਸੰਸਾਰੁ ॥bhagat bhai tareeaai sa(n)saar ||भगति भाइ तरीऐ संसारु ॥بھگت بھاا تریِاَے سںسار ۔۔

ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਤਨੁ ਹੋਸੀ ਛਾਰੁ ॥bin bhagatee tan hosee chhaar ||बिनु भगती तनु होसी छारु ॥بٍن بھگتیِ تن هوسیِ چھار ۔۔

ਸਰਬ ਕਲਿਆਣ ਸੂਖ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ॥sarab kaliaan sookh nidh naam ||सरब कलिआण सूख निधि नामु ॥سرب کلآݨ سُوکھ ندھِ نام ۔۔

ਬੂਡਤ ਜਾਤ ਪਾਏ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥booddat jaat paae bisraam ||बूडत जात पाए बिस्रामु ॥بُوڈت جات پااے بسرام ۔۔

ਸਗਲ ਦੂਖ ਕਾ ਹੋਵਤ ਨਾਸੁ ॥sagal dhookh kaa hovat naas ||सगल दूख का होवत नासु ॥سگل دُوکھ کا هووت ناس ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਗੁਨਤਾਸੁ ॥੫॥naanak naam japahu gunataas ||5||नानक नामु जपहु गुनतासु ॥५॥نانک نام جپهُ گُنتاس ۔۔۵۔۔

ਉਪਜੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਚਾਉ ॥aupajee preet prem ras chaau ||उपजी प्रीति प्रेम रसु चाउ ॥اُپجیِ پریِت پرےم رس چاا ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਇਹੀ ਸੁਆਉ ॥man tan a(n)tar ihee suaau ||मन तन अंतरि इही सुआउ ॥من تن اںتر اهیِ سُآا ۔۔

ਨੇਤ੍ਰਹੁ ਪੇਖਿ ਦਰਸੁ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥netrahu pekh dharas sukh hoi ||नेत्रहु पेखि दरसु सुखु होइ ॥نےترهُ پےکھ درس سُکھ هوا ۔۔

ਮਨੁ ਬਿਗਸੈ ਸਾਧ ਚਰਨ ਧੋਇ ॥man bigasai saadh charan dhoi ||मनु बिगसै साध चरन धोइ ॥من بگسَے سادھ چرن دھوا ۔۔

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਰੰਗੁ ॥bhagat janaa kai man tan ra(n)g ||भगत जना कै मनि तनि रंगु ॥بھگت جنا کَے من تنِ رںگ ۔۔

ਬਿਰਲਾ ਕੋਊ ਪਾਵੈ ਸੰਗੁ ॥biralaa kouoo paavai sa(n)g ||बिरला कोऊ पावै संगु ॥بِرلا کواُو پاوَے سںگ ۔۔

ਏਕ ਬਸਤੁ ਦੀਜੈ ਕਰਿ ਮਇਆ ॥ek basat dheejai kar miaa ||एक बसतु दीजै करि मइआ ॥اےک بست دیِجَے کر مایا ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਲਇਆ ॥gur prasaadh naam jap liaa ||गुर प्रसादि नामु जपि लइआ ॥گُر پرساد نام جپ لایا ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਉਪਮਾ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥taa kee upamaa kahee na jai ||ता की उपमा कही न जाइ ॥تا کیِ اُپما کهیِ ن جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਹਿਆ ਸਰਬ ਸਮਾਇ ॥੬॥naanak rahiaa sarab samai ||6||नानक रहिआ सरब समाइ ॥६॥نانک رهِآ سرب سماا ۔۔۶۔۔

ਪ੍ਰਭ ਬਖਸੰਦ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ॥prabh bakhasa(n)dh dheen dhiaal ||प्रभ बखसंद दीन दइआल ॥پربھ بکھسںد دیٍن دایال ۔۔

ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਸਦਾ ਕਿਰਪਾਲ ॥bhagat vachhal sadhaa kirapaal ||भगति वछल सदा किरपाल ॥بھگت وچھل سدا کرپال ۔۔

ਅਨਾਥ ਨਾਥ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਪਾਲ ॥anaath naath gobi(n)dh gupaal ||अनाथ नाथ गोबिंद गुपाल ॥اناتھ ناتھ گوبںد گُپال ۔۔

ਸਰਬ ਘਟਾ ਕਰਤ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥sarab ghaTaa karat pratipaal ||सरब घटा करत प्रतिपाल ॥سرب گھٹا کرت پرتپال ۔۔

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾਰ ॥aadh purakh kaaran karataar ||आदि पुरख कारण करतार ॥آد پُرکھ کارݨ کرتار ۔۔

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰ ॥bhagat janaa ke praan adhaar ||भगत जना के प्रान अधार ॥بھگت جنا کے پران ادھار ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਜਪੈ ਸੁ ਹੋਇ ਪੁਨੀਤ ॥jo jo japai su hoi puneet ||जो जो जपै सु होइ पुनीत ॥جو جو جپَے سُ هوا پُنیِت ۔۔

ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਲਾਵੈ ਮਨ ਹੀਤ ॥bhagat bhai laavai man heet ||भगति भाइ लावै मन हीत ॥بھگت بھاا لاوَے من هیِت ۔۔

ਹਮ ਨਿਰਗੁਨੀਆਰ ਨੀਚ ਅਜਾਨ ॥ham niraguneeaar neech ajaan ||हम निरगुनीआर नीच अजान ॥هم نرگنیِآر نیِچ اجان ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੁਮਰੀ ਸਰਨਿ ਪੁਰਖ ਭਗਵਾਨ ॥੭॥naanak tumaree saran purakh bhagavaan ||7||नानक तुमरी सरनि पुरख भगवान ॥७॥نانک تُمریِ سرن پُرکھ بھگوان ۔۔۷۔۔

ਸਰਬ ਬੈਕੁੰਠ ਮੁਕਤਿ ਮੋਖ ਪਾਏ ॥sarab baiku(n)Th mukat mokh paae ||सरब बैकुँठ मुकति मोख पाए ॥سرب بَےکںٹھ مُکت موکھ پااے ۔۔

ਏਕ ਨਿਮਖ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਏ ॥ek nimakh har ke gun gaae ||एक निमख हरि के गुन गाए ॥اےک نمکھ هر کے گُن گااے ۔۔

ਅਨਿਕ ਰਾਜ ਭੋਗ ਬਡਿਆਈ ॥anik raaj bhog baddiaaiee ||अनिक राज भोग बडिआई ॥انک راج بھوگ بڈِآای ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੀ ਕਥਾ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥har ke naam kee kathaa man bhaiee ||हरि के नाम की कथा मनि भाई ॥هر کے نام کیِ کتھا منِ بھاای ۔۔

ਬਹੁ ਭੋਜਨ ਕਾਪਰ ਸੰਗੀਤ ॥bahu bhojan kaapar sa(n)geet ||बहु भोजन कापर संगीत ॥بهُ بھوجن کاپر سںگیِت ۔۔

ਰਸਨਾ ਜਪਤੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨੀਤ ॥rasanaa japatee har har neet ||रसना जपती हरि हरि नीत ॥رسنا جپتیِ هر هرِ نیِت ۔۔

ਭਲੀ ਸੁ ਕਰਨੀ ਸੋਭਾ ਧਨਵੰਤ ॥bhalee su karanee sobhaa dhanava(n)t ||भली सु करनी सोभा धनवंत ॥بھلیِ سُ کرنیِ سوبھا دھنوںت ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਬਸੇ ਪੂਰਨ ਗੁਰ ਮੰਤ ॥hiradhai base pooran gur ma(n)t ||हिरदै बसे पूरन गुर मंत ॥هِردَے بسے پُورن گُر مںت ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਪ੍ਰਭ ਦੇਹੁ ਨਿਵਾਸ ॥saadhasa(n)g prabh dheh nivaas ||साधसंगि प्रभ देहु निवास ॥سادھسںگ پربھ دےهُ نواس ۔۔

ਸਰਬ ਸੂਖ ਨਾਨਕ ਪਰਗਾਸ ॥੮॥੨੦॥sarab sookh naanak paragaas ||8||20||सरब सूख नानक परगास ॥८॥२०॥سرب سُوکھ نانک پرگاس ۔۔۸۔۔۲۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਸਰਗੁਨ ਨਿਰਗੁਨ ਨਿਰੰਕਾਰ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧੀ ਆਪਿ ॥saragun niragun nira(n)kaar su(n)n samaadhee aap ||सरगुन निरगुन निरंकार सुँन समाधी आपि ॥سرگن نرگن نرںکار سُنّ سمادھیِ آپ ۔۔

ਆਪਨ ਕੀਆ ਨਾਨਕਾ ਆਪੇ ਹੀ ਫਿਰਿ ਜਾਪਿ ॥੧॥aapan keeaa naanakaa aape hee fir jaap ||1||आपन कीआ नानका आपे ही फिरि जापि ॥१॥آپن کیِآ نانکا آپے هیِ پھر جاپ ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਜਬ ਅਕਾਰੁ ਇਹੁ ਕਛੁ ਨ ਦ੍ਰਿਸਟੇਤਾ ॥jab akaar ih kachh na dhirasaTetaa ||जब अकारु इहु कछु न दृसटेता ॥جب اکار اهُ کچھ ن درسٹےتا ۔۔

ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਤਬ ਕਹ ਤੇ ਹੋਤਾ ॥paap pu(n)n tab keh te hotaa ||पाप पुँन तब कह ते होता ॥پاپ پُنّ تب که تے هوتا ۔۔

ਜਬ ਧਾਰੀ ਆਪਨ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ॥jab dhaaree aapan su(n)n samaadh ||जब धारी आपन सुँन समाधि ॥جب دھاریِ آپن سُنّ سمادھ ۔۔

ਤਬ ਬੈਰ ਬਿਰੋਧ ਕਿਸੁ ਸੰਗਿ ਕਮਾਤਿ ॥tab bair birodh kis sa(n)g kamaat ||तब बैर बिरोध किसु संगि कमाति ॥تب بَےر برودھ کس سںگ کمات ۔۔

ਜਬ ਇਸ ਕਾ ਬਰਨੁ ਚਿਹਨੁ ਨ ਜਾਪਤ ॥jab is kaa baran chihan na jaapat ||जब इस का बरनु चिहनु न जापत ॥جب اس کا برن چهن ن جاپت ۔۔

ਤਬ ਹਰਖ ਸੋਗ ਕਹੁ ਕਿਸਹਿ ਬਿਆਪਤ ॥tab harakh sog kahu kiseh biaapat ||तब हरख सोग कहु किसहि बिआपत ॥تب هرکھ سوگ کهُ کسه بآپت ۔۔

ਜਬ ਆਪਨ ਆਪ ਆਪਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ॥jab aapan aap aap paarabraham ||जब आपन आप आपि पारब्रहम ॥جب آپن آپ آپ پاربرهم ۔۔

ਤਬ ਮੋਹ ਕਹਾ ਕਿਸੁ ਹੋਵਤ ਭਰਮ ॥tab moh kahaa kis hovat bharam ||तब मोह कहा किसु होवत भरम ॥تب موه کها کس هووت بھرم ۔۔