Ang 288 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੮੮)

ਰਚਿ ਰਚਨਾ ਅਪਨੀ ਕਲ ਧਾਰੀ ॥rach rachanaa apanee kal dhaaree ||रचि रचना अपनी कल धारी ॥رچ رچنا اپنیِ کل دھاریِ ۔۔

ਅਨਿਕ ਬਾਰ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੮॥੧੮॥anik baar naanak balihaaree ||8||18||अनिक बार नानक बलिहारी ॥८॥१८॥انک بار نانک بلِهاریِ ۔۔۸۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਸਾਥਿ ਨ ਚਾਲੈ ਬਿਨੁ ਭਜਨ ਬਿਖਿਆ ਸਗਲੀ ਛਾਰੁ ॥saath na chaalai bin bhajan bikhiaa sagalee chhaar ||साथि न चालै बिनु भजन बिखिआ सगली छारु ॥ساتھ ن چالَے بن بھجن بکھآ سگلیِ چھار ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕਮਾਵਨਾ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਧਨੁ ਸਾਰੁ ॥੧॥har har naam kamaavanaa naanak ih dhan saar ||1||हरि हरि नामु कमावना नानक इहु धनु सारु ॥१॥هر هرِ نام کماونا نانک اهُ دھن سار ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਮਿਲਿ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥sa(n)t janaa mil karahu beechaar ||संत जना मिलि करहु बीचारु ॥سںت جنا مل کرهُ بیِچار ۔۔

ਏਕੁ ਸਿਮਰਿ ਨਾਮ ਆਧਾਰੁ ॥ek simar naam aadhaar ||एकु सिमरि नाम आधारु ॥اےک سمر نام آدھار ۔۔

ਅਵਰਿ ਉਪਾਵ ਸਭਿ ਮੀਤ ਬਿਸਾਰਹੁ ॥avar upaav sabh meet bisaarahu ||अवरि उपाव सभि मीत बिसारहु ॥اور اُپاو سبھ میِت بسارهُ ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਰਿਦ ਮਹਿ ਉਰਿ ਧਾਰਹੁ ॥charan kamal ridh meh ur dhaarahu ||चरन कमल रिद महि उरि धारहु ॥چرن کمل رد مهِ اُر دھارهُ ۔۔

ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਮਰਥੁ ॥karan kaaran so prabh samarath ||करन कारन सो प्रभु समरथु ॥کرن کارن سو پربھ سمرتھ ۔۔

ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਗਹਹੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਵਥੁ ॥dhiraR kar gahahu naam har vath ||दृड़ु करि गहहु नामु हरि वथु ॥دِرڑ کر گههُ نام هرِ وتھ ۔۔

ਇਹੁ ਧਨੁ ਸੰਚਹੁ ਹੋਵਹੁ ਭਗਵੰਤ ॥eih dhan sa(n)chahu hovahu bhagava(n)t ||इहु धनु संचहु होवहु भगवंत ॥ِاهُ دھن سںچهُ هووهُ بھگوںت ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਾ ਨਿਰਮਲ ਮੰਤ ॥sa(n)t janaa kaa niramal ma(n)t ||संत जना का निरमल मंत ॥سںت جنا کا نرمل مںت ۔۔

ਏਕ ਆਸ ਰਾਖਹੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥ek aas raakhahu man maeh ||एक आस राखहु मन माहि ॥اےک آس راکھهُ من ماه ۔۔

ਸਰਬ ਰੋਗ ਨਾਨਕ ਮਿਟਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥sarab rog naanak miT jaeh ||1||सरब रोग नानक मिटि जाहि ॥१॥سرب روگ نانک مٹ جاه ۔۔۱۔۔

ਜਿਸੁ ਧਨ ਕਉ ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਉਠਿ ਧਾਵਹਿ ॥jis dhan kau chaar ku(n)T uTh dhaaveh ||जिसु धन कउ चारि कुँट उठि धावहि ॥جِس دھن کا چار کُںٹ اُٹھ دھاوه ۔۔

ਸੋ ਧਨੁ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਤੇ ਪਾਵਹਿ ॥so dhan har sevaa te paaveh ||सो धनु हरि सेवा ते पावहि ॥سو دھن هر سےوا تے پاوه ۔۔

ਜਿਸੁ ਸੁਖ ਕਉ ਨਿਤ ਬਾਛਹਿ ਮੀਤ ॥jis sukh kau nit baachheh meet ||जिसु सुख कउ नित बाछहि मीत ॥جِس سُکھ کا نت باچھه میِت ۔۔

ਸੋ ਸੁਖੁ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਪਰੀਤਿ ॥so sukh saadhoo sa(n)g pareet ||सो सुखु साधू संगि परीति ॥سو سُکھ سادھُو سںگ پریِت ۔۔

ਜਿਸੁ ਸੋਭਾ ਕਉ ਕਰਹਿ ਭਲੀ ਕਰਨੀ ॥jis sobhaa kau kareh bhalee karanee ||जिसु सोभा कउ करहि भली करनी ॥جِس سوبھا کا کره بھلیِ کرنیِ ۔۔

ਸਾ ਸੋਭਾ ਭਜੁ ਹਰਿ ਕੀ ਸਰਨੀ ॥saa sobhaa bhaj har kee saranee ||सा सोभा भजु हरि की सरनी ॥سا سوبھا بھج هر کیِ سرنیِ ۔۔

ਅਨਿਕ ਉਪਾਵੀ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਇ ॥anik upaavee rog na jai ||अनिक उपावी रोगु न जाइ ॥انک اُپاویِ روگ ن جاا ۔۔

ਰੋਗੁ ਮਿਟੈ ਹਰਿ ਅਵਖਧੁ ਲਾਇ ॥rog miTai har avakhadh lai ||रोगु मिटै हरि अवखधु लाइ ॥روگ مٹَے هر اوکھدھ لاا ۔۔

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਮਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥sarab nidhaan meh har naam nidhaan ||सरब निधान महि हरि नामु निधानु ॥سرب ندھان مهِ هر نام ندھان ۔۔

ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਦਰਗਹਿ ਪਰਵਾਨੁ ॥੨॥jap naanak dharageh paravaan ||2||जपि नानक दरगहि परवानु ॥२॥جپ نانک درگه پروان ۔۔۲۔۔

ਮਨੁ ਪਰਬੋਧਹੁ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥man parabodhahu har kai nai ||मनु परबोधहु हरि कै नाइ ॥من پربودھهُ هر کَے ناا ۔۔

ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵਤ ਆਵੈ ਠਾਇ ॥dheh dhis dhaavat aavai Thai ||दह दिसि धावत आवै ठाइ ॥ده دس دھاوت آوَے ٹھاا ۔۔

ਤਾ ਕਉ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥taa kau bighan na laagai koi ||ता कउ बिघनु न लागै कोइ ॥تا کا بگھن ن لاگَے کوا ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਬਸੈ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥jaa kai ridhai basai har soi ||जा कै रिदै बसै हरि सोइ ॥جا کَے ردَے بسَے هر سوا ۔۔

ਕਲਿ ਤਾਤੀ ਠਾਂਢਾ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥kal taatee Thaa(n)ddaa har naau ||कलि ताती ठाँढा हरि नाउ ॥کل تاتیِ ٹھاںڈھا هرِ ناا ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖ ਪਾਉ ॥simar simar sadhaa sukh paau ||सिमरि सिमरि सदा सुख पाउ ॥سِمر سمر سدا سُکھ پاا ۔۔

ਭਉ ਬਿਨਸੈ ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਆਸ ॥bhau binasai pooran hoi aas ||भउ बिनसै पूरन होइ आस ॥بھا بنسَے پُورن هوا آس ۔۔

ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਆਤਮ ਪਰਗਾਸ ॥bhagat bhai aatam paragaas ||भगति भाइ आतम परगास ॥بھگت بھاا آتم پرگاس ۔۔

ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਜਾਇ ਬਸੈ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥tit ghar jai basai abinaasee ||तितु घरि जाइ बसै अबिनासी ॥تِت گھر جاا بسَے ابٍناسیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਾਟੀ ਜਮ ਫਾਸੀ ॥੩॥kahu naanak kaaTee jam faasee ||3||कहु नानक काटी जम फासी ॥३॥کهُ نانک کاٹیِ جم پھاسیِ ۔۔۳۔۔

ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਹੈ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ॥tat beechaar kahai jan saachaa ||ततु बीचारु कहै जनु साचा ॥تت بیِچار کهَے جن ساچا ۔۔

ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਸੋ ਕਾਚੋ ਕਾਚਾ ॥janam marai so kaacho kaachaa ||जनमि मरै सो काचो काचा ॥جنم مرَے سو کاچو کاچا ۔۔

ਆਵਾ ਗਵਨੁ ਮਿਟੈ ਪ੍ਰਭ ਸੇਵ ॥aavaa gavan miTai prabh sev ||आवा गवनु मिटै प्रभ सेव ॥آوا گون مٹَے پربھ سےو ۔۔

ਆਪੁ ਤਿਆਗਿ ਸਰਨਿ ਗੁਰਦੇਵ ॥aap tiaag saran gurdhev ||आपु तिआगि सरनि गुरदेव ॥آپ تآگ سرن گُردےو ۔۔

ਇਉ ਰਤਨ ਜਨਮ ਕਾ ਹੋਇ ਉਧਾਰੁ ॥eiau ratan janam kaa hoi udhaar ||इउ रतन जनम का होइ उधारु ॥ِاا رتن جنم کا هوا اُدھار ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਾਨ ਆਧਾਰੁ ॥har har simar praan aadhaar ||हरि हरि सिमरि प्रान आधारु ॥هر هرِ سمر پران آدھار ۔۔

ਅਨਿਕ ਉਪਾਵ ਨ ਛੂਟਨਹਾਰੇ ॥anik upaav na chhooTanahaare ||अनिक उपाव न छूटनहारे ॥انک اُپاو ن چھُوٹنهارے ۔۔

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੇ ॥si(n)mirat saasat bedh beechaare ||सिंमृति सासत बेद बीचारे ॥سِںمرت ساست بےد بیِچارے ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹੁ ਮਨੁ ਲਾਇ ॥har kee bhagat karahu man lai ||हरि की भगति करहु मनु लाइ ॥هر کیِ بھگت کرهُ من لاا ۔۔

ਮਨਿ ਬੰਛਤ ਨਾਨਕ ਫਲ ਪਾਇ ॥੪॥man ba(n)chhat naanak fal pai ||4||मनि बंछत नानक फल पाइ ॥४॥من بںچھت نانک پھل پاا ۔۔۴۔۔

ਸੰਗਿ ਨ ਚਾਲਸਿ ਤੇਰੈ ਧਨਾ ॥sa(n)g na chaalas terai dhanaa ||संगि न चालसि तेरै धना ॥سںگ ن چالس تےرَے دھنا ۔۔

ਤੂੰ ਕਿਆ ਲਪਟਾਵਹਿ ਮੂਰਖ ਮਨਾ ॥too(n) kiaa lapaTaaveh moorakh manaa ||तूँ किआ लपटावहि मूरख मना ॥تُوں کآ لپٹاوه مُورکھ منا ۔۔

ਸੁਤ ਮੀਤ ਕੁਟੰਬ ਅਰੁ ਬਨਿਤਾ ॥sut meet kuTa(n)b ar banitaa ||सुत मीत कुटंब अरु बनिता ॥سُت میِت کُٹںب ار بنتا ۔۔

ਇਨ ਤੇ ਕਹਹੁ ਤੁਮ ਕਵਨ ਸਨਾਥਾ ॥ein te kahahu tum kavan sanaathaa ||इन ते कहहु तुम कवन सनाथा ॥ِان تے کههُ تُم کون سناتھا ۔۔

ਰਾਜ ਰੰਗ ਮਾਇਆ ਬਿਸਥਾਰ ॥raaj ra(n)g maiaa bisathaar ||राज रंग माइआ बिसथार ॥راج رںگ مااآ بستھار ۔۔

ਇਨ ਤੇ ਕਹਹੁ ਕਵਨ ਛੁਟਕਾਰ ॥ein te kahahu kavan chhuTakaar ||इन ते कहहु कवन छुटकार ॥ِان تے کههُ کون چھُٹکار ۔۔

ਅਸੁ ਹਸਤੀ ਰਥ ਅਸਵਾਰੀ ॥as hasatee rath asavaaree ||असु हसती रथ असवारी ॥اس هستیِ رتھ اسواریِ ۔۔

ਝੂਠਾ ਡੰਫੁ ਝੂਠੁ ਪਾਸਾਰੀ ॥jhooThaa dda(n)f jhooTh paasaaree ||झूठा डंफु झूठु पासारी ॥جھُوٹھا ڈںپھ جھُوٹھ پاساریِ ۔۔

ਜਿਨਿ ਦੀਏ ਤਿਸੁ ਬੁਝੈ ਨ ਬਿਗਾਨਾ ॥jin dhe'ee tis bujhai na bigaanaa ||जिनि दीए तिसु बुझै न बिगाना ॥جٍن دیِاے تس بُجھَے ن بگانا ۔۔

ਨਾਮੁ ਬਿਸਾਰਿ ਨਾਨਕ ਪਛੁਤਾਨਾ ॥੫॥naam bisaar naanak pachhutaanaa ||5||नामु बिसारि नानक पछुताना ॥५॥نام بسار نانک پچھتانا ۔۔۵۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਮਤਿ ਤੂੰ ਲੇਹਿ ਇਆਨੇ ॥gur kee mat too(n) leh iaane ||गुर की मति तूँ लेहि इआने ॥گُر کیِ مت تُوں لےه ایانے ۔۔

ਭਗਤਿ ਬਿਨਾ ਬਹੁ ਡੂਬੇ ਸਿਆਨੇ ॥bhagat binaa bahu ddoobe siaane ||भगति बिना बहु डूबे सिआने ॥بھگت بنا بهُ ڈُوبے سآنے ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹੁ ਮਨ ਮੀਤ ॥har kee bhagat karahu man meet ||हरि की भगति करहु मन मीत ॥هر کیِ بھگت کرهُ من میِت ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਹੋਇ ਤੁਮੑਾਰੋ ਚੀਤ ॥niramal hoi tum(h)aaro cheet ||निरमल होइ तुम्मारो चीत ॥نِرمل هوا تُمھارو چیِت ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਰਾਖਹੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥charan kamal raakhahu man maeh ||चरन कमल राखहु मन माहि ॥چرن کمل راکھهُ من ماه ۔۔