Ang 286 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੮੬)

ਤਾ ਕਉ ਰਾਖਤ ਦੇ ਕਰਿ ਹਾਥ ॥taa kau raakhat dhe kar haath ||ता कउ राखत दे करि हाथ ॥تا کا راکھت دے کر هاتھ ۔۔

ਮਾਨਸ ਜਤਨ ਕਰਤ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ॥maanas jatan karat bahu bhaat ||मानस जतन करत बहु भाति ॥مانس جتن کرت بهُ بھات ۔۔

ਤਿਸ ਕੇ ਕਰਤਬ ਬਿਰਥੇ ਜਾਤਿ ॥tis ke karatab birathe jaat ||तिस के करतब बिरथे जाति ॥تِس کے کرتب برتھے جات ۔۔

ਮਾਰੈ ਨ ਰਾਖੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥maarai na raakhai avar na koi ||मारै न राखै अवरु न कोइ ॥مارَے ن راکھَے اور ن کوا ۔۔

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਾ ਰਾਖਾ ਸੋਇ ॥sarab jeeaa kaa raakhaa soi ||सरब जीआ का राखा सोइ ॥سرب جیِآ کا راکھا سوا ۔۔

ਕਾਹੇ ਸੋਚ ਕਰਹਿ ਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥kaahe soch kareh re praanee ||काहे सोच करहि रे प्राणी ॥کاهے سوچ کره رے پراݨیِ ۔۔

ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਅਲਖ ਵਿਡਾਣੀ ॥੫॥jap naanak prabh alakh viddaanee ||5||जपि नानक प्रभ अलख विडाणी ॥५॥جپ نانک پربھ الکھ وڈاݨیِ ۔۔۵۔۔

ਬਾਰੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਪ੍ਰਭੁ ਜਪੀਐ ॥baara(n) baar baar prabh japeeaai ||बारं बार बार प्रभु जपीऐ ॥بارں بار بار پربھ جپیِاَے ۔۔

ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਧ੍ਰਪੀਐ ॥pee a(n)mrit ih man tan dhrapeeaai ||पी अंमृतु इहु मनु तनु ध्रपीऐ ॥پیِ اںمرت اهُ من تن دھرپیِاَے ۔۔

ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥naam ratan jin gurmukh paiaa ||नाम रतनु जिनि गुरमुखि पाइआ ॥نام رتن جن گُرمکھ پاایا ۔۔

ਤਿਸੁ ਕਿਛੁ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥tis kichh avar naahee dhirasaTaiaa ||तिसु किछु अवरु नाही दृसटाइआ ॥تِس کچھ اور ناهیِ درسٹاایا ۔۔

ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਨਾਮੋ ਰੂਪੁ ਰੰਗੁ ॥naam dhan naamo roop ra(n)g ||नामु धनु नामो रूपु रंगु ॥نام دھن نامو رُوپ رںگ ۔۔

ਨਾਮੋ ਸੁਖੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕਾ ਸੰਗੁ ॥naamo sukh har naam kaa sa(n)g ||नामो सुखु हरि नाम का संगु ॥نامو سُکھ هر نام کا سںگ ۔۔

ਨਾਮ ਰਸਿ ਜੋ ਜਨ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੇ ॥naam ras jo jan tirapataane ||नाम रसि जो जन तृपताने ॥نام رس جو جن ترپتانے ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਨਾਮਹਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨੇ ॥man tan naameh naam samaane ||मन तन नामहि नामि समाने ॥من تن نامه نام سمانے ۔۔

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸੋਵਤ ਨਾਮ ॥uooThat baiThat sovat naam ||ऊठत बैठत सोवत नाम ॥اُوٹھت بَےٹھت سووت نام ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੈ ਸਦ ਕਾਮ ॥੬॥kahu naanak jan kai sadh kaam ||6||कहु नानक जन कै सद काम ॥६॥کهُ نانک جن کَے سد کام ۔۔۶۔۔

ਬੋਲਹੁ ਜਸੁ ਜਿਹਬਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥bolahu jas jihabaa dhin raat ||बोलहु जसु जिहबा दिनु राति ॥بولهُ جس جهبا دن رات ۔۔

ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨੈ ਜਨ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥prabh apanai jan keenee dhaat ||प्रभि अपनै जन कीनी दाति ॥پربھ اپنَے جن کیٍنیِ دات ۔۔

ਕਰਹਿ ਭਗਤਿ ਆਤਮ ਕੈ ਚਾਇ ॥kareh bhagat aatam kai chai ||करहि भगति आतम कै चाइ ॥کره بھگت آتم کَے چاا ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਸਿਉ ਰਹਹਿ ਸਮਾਇ ॥prabh apane siau raheh samai ||प्रभ अपने सिउ रहहि समाइ ॥پربھ اپنے سا رههِ سماا ۔۔

ਜੋ ਹੋਆ ਹੋਵਤ ਸੋ ਜਾਨੈ ॥jo hoaa hovat so jaanai ||जो होआ होवत सो जानै ॥جو هوآ هووت سو جانَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਨੈ ॥prabh apane kaa hukam pachhaanai ||प्रभ अपने का हुकमु पछानै ॥پربھ اپنے کا هُکم پچھانَے ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਉਨ ਬਖਾਨਉ ॥tis kee mahimaa kaun bakhaanau ||तिस की महिमा कउन बखानउ ॥تِس کیِ مهِما کان بکھانا ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਗੁਨੁ ਕਹਿ ਏਕ ਨ ਜਾਨਉ ॥tis kaa gun keh ek na jaanau ||तिस का गुनु कहि एक न जानउ ॥تِس کا گُن کهِ اےک ن جانا ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਪ੍ਰਭ ਬਸਹਿ ਹਜੂਰੇ ॥aaTh pahar prabh baseh hajoore ||आठ पहर प्रभ बसहि हजूरे ॥آٹھ پهر پربھ بسه هجُورے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਜਨ ਪੂਰੇ ॥੭॥kahu naanak seiee jan poore ||7||कहु नानक सेई जन पूरे ॥७॥کهُ نانک سےای جن پُورے ۔۔۷۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਤਿਨ ਕੀ ਓਟ ਲੇਹਿ ॥man mere tin kee oT leh ||मन मेरे तिन की ओट लेहि ॥من مےرے تن کیِ اوٹ لےه ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਪਨਾ ਤਿਨ ਜਨ ਦੇਹਿ ॥man tan apanaa tin jan dheh ||मनु तनु अपना तिन जन देहि ॥من تن اپنا تن جن دےه ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਅਪਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪਛਾਤਾ ॥jin jan apanaa prabhoo pachhaataa ||जिनि जनि अपना प्रभू पछाता ॥جٍن جن اپنا پربھُو پچھاتا ۔۔

ਸੋ ਜਨੁ ਸਰਬ ਥੋਕ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥so jan sarab thok kaa dhaataa ||सो जनु सरब थोक का दाता ॥سو جن سرب تھوک کا داتا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਸਰਨਿ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ॥tis kee saran sarab sukh paaveh ||तिस की सरनि सरब सुख पावहि ॥تِس کیِ سرن سرب سُکھ پاوه ۔۔

ਤਿਸ ਕੈ ਦਰਸਿ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟਾਵਹਿ ॥tis kai dharas sabh paap miTaaveh ||तिस कै दरसि सभ पाप मिटावहि ॥تِس کَے درس سبھ پاپ مٹاوه ۔۔

ਅਵਰ ਸਿਆਨਪ ਸਗਲੀ ਛਾਡੁ ॥avar siaanap sagalee chhaadd ||अवर सिआनप सगली छाडु ॥اور سآنپ سگلیِ چھاڈ ۔۔

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਤੂ ਸੇਵਾ ਲਾਗੁ ॥tis jan kee too sevaa laag ||तिसु जन की तू सेवा लागु ॥تِس جن کیِ تُو سےوا لاگ ۔۔

ਆਵਨੁ ਜਾਨੁ ਨ ਹੋਵੀ ਤੇਰਾ ॥aavan jaan na hovee teraa ||आवनु जानु न होवी तेरा ॥آون جان ن هوویِ تےرا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੇ ਪੂਜਹੁ ਸਦ ਪੈਰਾ ॥੮॥੧੭॥naanak tis jan ke poojahu sadh pairaa ||8||17||नानक तिसु जन के पूजहु सद पैरा ॥८॥१७॥نانک تس جن کے پُوجهُ سد پَےرا ۔۔۸۔۔۱۷۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਸਤਿ ਪੁਰਖੁ ਜਿਨਿ ਜਾਨਿਆ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਸ ਕਾ ਨਾਉ ॥sat purakh jin jaaniaa satigur tis kaa naau ||सति पुरखु जिनि जानिआ सतिगुरु तिस का नाउ ॥ست پُرکھ جنِ جانآ ستِگر تس کا ناا ۔۔

ਤਿਸ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਿਖੁ ਉਧਰੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਉ ॥੧॥tis kai sa(n)g sikh udharai naanak har gun gaau ||1||तिस कै संगि सिखु उधरै नानक हरि गुन गाउ ॥१॥تِس کَے سںگ سکھ اُدھرَے نانک هر گُن گاا ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕੀ ਕਰੈ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥satigur sikh kee karai pratipaal ||सतिगुरु सिख की करै प्रतिपाल ॥ستگر سکھ کیِ کرَے پرتپال ۔۔

ਸੇਵਕ ਕਉ ਗੁਰੁ ਸਦਾ ਦਇਆਲ ॥sevak kau gur sadhaa dhiaal ||सेवक कउ गुरु सदा दइआल ॥سےوک کا گُر سدا دایال ۔۔

ਸਿਖ ਕੀ ਗੁਰੁ ਦੁਰਮਤਿ ਮਲੁ ਹਿਰੈ ॥sikh kee gur dhuramat mal hirai ||सिख की गुरु दुरमति मलु हिरै ॥سِکھ کیِ گُر دُرمت مل هرَے ۔۔

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ॥gur bachanee har naam ucharai ||गुर बचनी हरि नामु उचरै ॥گُر بچنیِ هر نام اُچرَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕੇ ਬੰਧਨ ਕਾਟੈ ॥satigur sikh ke ba(n)dhan kaaTai ||सतिगुरु सिख के बंधन काटै ॥ستگر سکھ کے بںدھن کاٹَے ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਿਖੁ ਬਿਕਾਰ ਤੇ ਹਾਟੈ ॥gur kaa sikh bikaar te haaTai ||गुर का सिखु बिकार ते हाटै ॥گُر کا سکھ بکار تے هاٹَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕਉ ਨਾਮ ਧਨੁ ਦੇਇ ॥satigur sikh kau naam dhan dhei ||सतिगुरु सिख कउ नाम धनु देइ ॥ستگر سکھ کا نام دھن دےا ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਿਖੁ ਵਡਭਾਗੀ ਹੇ ॥gur kaa sikh vaddabhaagee he ||गुर का सिखु वडभागी हे ॥گُر کا سکھ وڈبھاگیِ هے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕਾ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਵਾਰੈ ॥satigur sikh kaa halat palat savaarai ||सतिगुरु सिख का हलतु पलतु सवारै ॥ستگر سکھ کا هلت پلت سوارَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕਉ ਜੀਅ ਨਾਲਿ ਸਮਾਰੈ ॥੧॥naanak satigur sikh kau jeea naal samaarai ||1||नानक सतिगुरु सिख कउ जीअ नालि समारै ॥१॥نانک ستگر سکھ کا جیِا نال سمارَے ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹਿ ਸੇਵਕੁ ਜੋ ਰਹੈ ॥gur kai gireh sevak jo rahai ||गुर कै गृहि सेवकु जो रहै ॥گُر کَے گره سےوک جو رهَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਆਗਿਆ ਮਨ ਮਹਿ ਸਹੈ ॥gur kee aagiaa man meh sahai ||गुर की आगिआ मन महि सहै ॥گُر کیِ آگآ من مهِ سهَے ۔۔

ਆਪਸ ਕਉ ਕਰਿ ਕਛੁ ਨ ਜਨਾਵੈ ॥aapas kau kar kachh na janaavai ||आपस कउ करि कछु न जनावै ॥آپس کا کر کچھ ن جناوَے ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸਦ ਧਿਆਵੈ ॥har har naam ridhai sadh dhiaavai ||हरि हरि नामु रिदै सद धिआवै ॥هر هرِ نام ردَے سد دھآوَے ۔۔

ਮਨੁ ਬੇਚੈ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥man bechai satigur kai paas ||मनु बेचै सतिगुर कै पासि ॥من بےچَے ستگر کَے پاس ۔۔

ਤਿਸੁ ਸੇਵਕ ਕੇ ਕਾਰਜ ਰਾਸਿ ॥tis sevak ke kaaraj raas ||तिसु सेवक के कारज रासि ॥تِس سےوک کے کارج راس ۔۔

ਸੇਵਾ ਕਰਤ ਹੋਇ ਨਿਹਕਾਮੀ ॥sevaa karat hoi nihakaamee ||सेवा करत होइ निहकामी ॥سےوا کرت هوا نهکامیِ ۔۔

ਤਿਸ ਕਉ ਹੋਤ ਪਰਾਪਤਿ ਸੁਆਮੀ ॥tis kau hot paraapat suaamee ||तिस कउ होत परापति सुआमी ॥تِس کا هوت پراپت سُآمیِ ۔۔